May 2023 | Art & Culture | Online Exhibition YUZU x SOLRADO Exhibition N eni Brasserie Sanatçılar / Artists Süleyman Akgüneş - Tahsin Aydoğmuş Etkin Celep - Öykü Dikmen Emre Köktaş - Yener Torun Süleyman Akgüneş Tahsin Aydoğmuş Tahsin Aydoğmuş Etkin Celep Etkin Celep Öykü Dikmen Emre Köktaş Yener Torun solrado.com

December 15, 2025 | DESIGN & INTERIORS a COLLABORATION BUILT on TRUST: Yves Salomon Éditions & Dimorestudio words Onur Basturk photos Exhibition Images / Matteo Verzini Packshots / Lucas Durand Fontugne Yves Salomon continues its journey into interior design with Yves Salomon Éditions, developed under the creative direction of Marcellin Boyer. Designed in collaboration with Milan-based Dimorestudio, the first chapter of the new Yves Salomon Éditions collection was presented during Salone del Mobile 2025. The second chapter, Un Souffle de Vent, was unveiled last October at the Yves Salomon Paris showroom, coinciding with Design Miami/Paris. Here, Dimorestudio and Marcellin Boyer, Creative Director of Yves Salomon Éditions, reflect on the collaboration and the collection. DIMORESTUDIO Atmosphere as Material Your installation Un Souffle de Vent draws inspiration from Georges Perec’s Les Choses. What spoke to you in this text, and how did you translate its atmosphere into a spatial experience? Perec’s Les Choses reflects on the relationship between objects and human desire, revealing how everyday life is shaped by accumulation, routines, and the pursuit of meaning through material things. What moved us most was this sense of suspension—the way desire and longing coexist with stillness, and how the ordinary can become poetic. The installation initially began from the floor, almost as if emerging from the ground, helping us anchor this ethereal idea within a physical space. We were not illustrating the book, but rather capturing its breath—the fleeting quality that drifts through objects and images. The space becomes a quiet narrative composed of minimal presences, subtle shifts of light, and gentle rhythms that invite visitors to slow down and experience the poetry of the everyday. Dimorestudio is known for sculptural forms, tactile surfaces, and a balance between restraint and decorative richness. How does this new collection evolve that language, especially now that the pieces are recontextualised in Paris? Our language doesn’t change; it refines itself. We remove rather than add, allowing gesture, form, and material to speak with greater clarity. Recontextualising the collection in Paris introduces new nuances: proportions engage more directly with the architecture, surfaces gain depth, and the pieces reveal another, quieter dimension of themselves. Your ongoing collaboration with Yves Salomon Éditions has grown into a creative dialogue. How does partnering with a house rooted in exceptional savoir-faire shape your approach to this project? Working with a maison like Yves Salomon means engaging with quality as a cultural gesture. It’s not about luxury, but about precision, authenticity, and a deep understanding of materials. Their savoir-faire allows us to push the tactile boundaries of our interiors, exploring textures that become almost narrative in nature. The collaboration is built on trust. It’s not a simple addition of two perspectives, but a shared language that emerges in the space between their mastery and our vision. Themes of impermanence, memory, and quiet timelessness run through the installation. What role does emotion play in your interiors, and how did the idea of “a breath of wind” guide your decisions? Emotion is the true material we work with. A breath of wind is almost invisible, yet capable of transforming everything. We wanted the installation to possess that same quality—where a slight vibration, a soft reflection, or a gentle shift in light can alter perception. For us, emotion is never declared; it is suggested. The wind becomes a passage, a trace. We shaped the space using light elements, responsive surfaces, and subtle movements that accompany visitors rather than direct them, leaving behind an echo that lingers after the experience. MARCELLIN BOYER Building a Lasting Design Language What was the creative impulse behind expanding Yves Salomon Éditions from its fashion roots into the world of interior design? The creative impulse emerged from a meeting grounded in a shared passion for design. When Yves Salomon, Tamara Taichman, and I began discussing possible projects in this field, we quickly realised that we shared the same tastes and references. This immediate affinity created a natural and swift momentum to develop Éditions as an obvious extension of the Maison’s universe. The installation Un Souffle de Vent, developed with Dimorestudio, draws inspiration from Georges Perec’s Les Choses. How did this poetic universe—ideas of memory, impermanence, and the glow of evening light—shape the atmosphere and material direction of the collection? This poetic universe guided us towards a soft, almost suspended atmosphere. Together with Dimorestudio, we worked around the glow of evening light, materials that carry memory, and subtle tonalities. The ideas of impermanence and memory naturally led us towards living textures and materials that develop a patina over time. How did your creative dialogue with Dimorestudio influence the language of the collection? In what ways did you balance sculptural volume, tactile surfaces, and the subtle interplay between restraint and decorative richness? Our dialogue with Dimorestudio was primarily technical. Our role was to share our artisanal know-how and guide them in the selection of certain materials. In terms of pure creation, however, Emiliano Salci and Britt Moran were given complete freedom. They defined the aesthetic language of the collection, while we ensured it was faithfully translated through our techniques and materials. Several pieces reference Carlo Bugatti’s radical Art Nouveau spirit. How did you translate his aesthetic—bold, ornamental, and deeply inventive—into a contemporary expression that resonates with Yves Salomon Éditions’ material world and craftsmanship? Dimorestudio translated Carlo Bugatti’s spirit by reinterpreting some of his distinctive codes: passementerie, jewellery-like metalwork, and marquetry. On our side, the ateliers recreated these elements through our own expertise—passementerie in fur, metalwork in brass, and marquetry rendered using our intarsia technique. This is how Bugatti’s heritage found a contemporary expression aligned with Yves Salomon Éditions’ material universe. Looking ahead, what direction do you envision for Yves Salomon Éditions? Looking ahead, the intention is to continue exploring new aesthetic territories while remaining true to our roots: a deep engagement with materials and artisanal craftsmanship. We are also opening up to the world of vintage, integrating pieces that enrich our creative universe. Our goal is not to create a collection and then move on, as in fashion, but to build a lasting body of work—collections that remain current, are continuously offered, and are gradually enriched by new pieces.

Nisan 2022 | Art | Türkiye Sürprizli bir ara fuar CI BLOOM Yazı | Onur Baştürk T ürkiye’nin önde gelen güncel sanat fuarı Contemporary İstanbul (CI), geçtiğimiz yılın eylül ayında ilk kez Tersane İstanbul’da düzenlenmişti. Hem Tersane İstanbul’un yeni bir mekan oluşu hem de uzun bir aradan sonra fiziksel bir fuara katılmanın kalabalıklarda yarattığı heyecan nedeniyle CI’ın 17. edisyonuna ilgi hayli büyük olmuştu. 23 GALERİ VAR Bu yıl yine eylül ayında gerçekleşecek CI öncesi yeni versiyon bir fuarla daha tanışacağız: CI Bloom. Mayısta Tersane İstanbul’da, Akbank ana sponsorluğunda yapılacak CI Bloom’da yabancı galeriler yok. Sadece 23 yerli galeri var. Onlar da seçici kurulun davetiyle belirlenmiş. Peki seçici kurulda kimler var? Sırasıyla şu isimler: Adnan Yerebakan (Sanatorium), Doğa Öktem ve Tankut Aykut (Oktem Aykut), Moiz Zilberman (Zilberman Gallery), Oktay Duran (Art On İstanbul), Suela Cennet (The Pill) ve Yeşim Turanlı (Pi Artworks). 23 galeri ise şöyle sıralanıyor: Ambidexter, Anna Laudel, Art On Istanbul, artSümer, Bozlu Art Project, Büro Sarıgedik, C.A.M. Galeri, Dirimart, Ferda Art Platform, Galeri 77, MERKÜR, Galeri Siyah Beyaz, Galerist, Martch Art Project, Öktem Aykut, Pg Art Gallery, Pi Artworks, Piramid Sanat, İstanbul, Sanatorium, The Pill, Vision Art Platform, x-ist, Zilberman Gallery. WU’DAN TOWNHOUSE’A 10 Mayısta ön izlemeyle başlayacak CI Bloom’un bir diğer sürprizi de yeme-içmeye oldukça geniş yer ayırması. Bu ara dönem fuarında yer alacak markalar şöyle sıralanıyor: Wu Bomonti, Momo, Cup of Joy, Markus Ribs, Sail Loft, Townhouse, Petra, Borsa, Parle ve Nappo Pizza. 15 mayısta sona erecek fuar nedeniyle Tersane İstanbul civarının bir kez daha yoğun bir şekilde hareketli olacağını söylemek pek kehanet olmasa gerek. Detaylı bilgi için: contemporaryistanbul.com Biletler: mobilet.com

Aralık 2021 | Art | Türkiye MAZİYE BAKMA MEVZU DERİN Bize özgü vaziyetlerin özeti Yazı | Onur Baştürk O dunpazarı Modern Müze’de (kısa adıyla OMM) 31 sanatçıyı bir araya getiren yeni bir sergi var: Maziye Bakma Mevzu Derin. Sergi isimleri son yıllarda dizi isimleri gibi oldu. Çarpıcı ve ironik bir isim olduğu zaman hem sergi kendiliğinden daha çok dikkat çekiyor. hem de içeriğe dair daha fazla ipucu içeriyor. Günümüz için bir anlamda iyi. Çünkü çok fazla uyarıcıya maruz kalıyoruz ve sürekli “dürtülmeye” ihtiyacımız var. Ve doğruya doğru, bu tür sergi isimleri dile takılıyor, akılda kalıyor. “Maziye Bakma Mevzu Derin”e katılan 31 sanatçının ele aldığı mevzular ise gerçekten hem derin hem de fena halde bizden: Karmaşık, trajik, aynı anda hem hüzünlü hem komik… Sanatçı CANAN’ın işi mesela. Müzenin bir duvarını boydan boya 80’ler Unkapanı kaset kapaklarını andıran afişlerle donatmış CANAN. Başrolünde bizzat kendisinin olduğu kasetin ismi ise şöyle: “Can Veriyorum- Kaç Kurban Daha”. Afişin altına da şöyle bir not düşülmüş: “Erkeklerin sevgisi her gün üç kadın öldürüyor”. DİJİTAL BİR ANIT SAYAÇ Bir başka iş, Zeren Göktan’ın “Bir İhtimal Daha Var” adlı işi ise dijital yanı da olan bir anıt sayaç. Anıt sayacın anlamı şu: Müzenin duvarında, Ümraniye T Tipi Ceza İnfaz Kurumu’ndaki erkeklerin boncukları tek tek dizmesiyle oluşmuş, eski Mısırlılar’ın boncuk kefenlerinden ilham alınarak yapılmış bir kefen tasarımı asılı. Meğer boncuk işi cezaevi kültürünün bir parçasıymış, orada öğrenmiş oldum. Neyse, bu boncuklu işin aralarına bir de QR kod işlenmiş. O kodu cep telefonunuzla okuttuğunuzda bir web sitesi açılıyor: anitsayac.com 2008’den itibaren Türkiye’de öldürülen kadınların listesinin olduğu bir dijital anıt sitesi. Sayacın 2021 yılı rakamı ise sitenin en başında yer alıyor: 362! İlk bakıldığında basit ve sıradan gibi görünen bu iş, arka planı öğrenilince farklı bir yere konumlanıyor ister istemez. Özellikle de erkeklerin bu projede iki farklı ve uç rolü olması insanı düşündürüyor: Emek veren ve öldüren! TENEKE POLİS ARABASI Serginin dikkat çekici bir diğer işi Halil Altındere’ye ait: Teneke Polis Arabası. Sanatçının 70’li yıllarda çocukken oynadığı Gürel marka oyuncak polis arabasının büyütülmüş hali. Oyuncak polis arabasının büyük hali bir dolu ironiye yönlendiriyor zihni: Küçük boyutuyla bir noktada çocuksu ve sevimli olabilen polis arabası, gerçek araba boyutuna ulaşınca zihinlerde temsil ettiği ürkütücü-otoriter tavrına yeniden döner mi? Yoksa ona bakarken yine bir çocuk oyuncağı hissiyle mi yaklaşırız? Serginin ismi gibi işte, mevzu derin ve aynı zamanda çok katmanlı… BİZ BİRBİRİMİZİ BİLİRİZ Hasan Özgür Top’un “Biz Birbirimizi Biliriz” adlı serisi ise instagramda sıkça paylaşılmaya aday olması ve içeriğiyle en çok gündeme gelecek işlerden biri. Sanatçı bu serisinde, 80’li yılların arabesk filmlerinden aldığı görüntü ve afişlere dijital müdahaleler yapmış. Dönemin simge isimlerini; Müslüm Gürses’i, Orhan Gencebay’ı ve İbrahim Tatlıses’i “kendi kendileriyle” baş başa bırakmış. Bu müthiş ironik “yer değiştirme” serisinde özellikle İbrahim Tatlısesli olan iş dikkat çekici. Karşısında ona yalvaran kadının yerine yine İbrahim Tatlıses’in kendisini koymak, durumu hem garip bir şekilde homoerotikleştirmiş hem de tüm kadınlık-erkeklik kalıplarını bir çırpıda alaşağı etmiş. Zeyno Pekünlü’nün 1950 ile 1980 arasındaki Yeşilçam filmlerinden “erkek erkeğe” oynanmış sahneleri büyük bir özenle toplayıp peş peşe montajladığı video işinde de aynı his var: Söylenemeyen, derinlerde gizli saklı kalmış eşcinsellik, homoerotizm ve erkek dostluğunun kendine özgü yalnız ve dar kalıplar içinde sıkışıp kalmış kısa tarihi. KÖYLÜ KADINLAR PERFORMANSI İZLERSE… Sinan Tuncay’ın geleneksel değerler üzerine yaptığı fotokolaj serisi kalıplar içinde sıkışıp kalmış toplumun tüm bireylerini ele alıyor. Gelin, damat, akrabalar, heteroseksüel futbolcular, o futbolcular arasında kendini gizleyen eşcinsel futbolcu, camide ibadet edenler, bir eğlence mekanında çılgınca eğlenenler, tüm ötekiler, öteki olduğunun farkında olmayanlar; kısaca herkes. Fatma Bucak’ın iki kanallı video yerleştirmesi de sergide hoşuma giden zeki işlerden biriydi. Tuz Gölü’nde çekilen iki videonun ilkinde, sanatçı ve erkek kardeşi kısa bir performans sergileyerek tek tanrılı dinlerin doğuş efsanesini konu ediniyor. Diğer videoda ise onları izleyen bir grup kadın var. Fatma Bucak’ın çevre köylerden davet ettiği 13 kadın. Onlar bu performansı izleyip yorum yapıyor ve tabii ki o kadınların yorumları işin kendisi haline geliyor. Sonuç olarak OMM’daki yeni sergi; çok iyi bildiğimiz, iyi bildiğimiz için de hep kaçtığımız, saklandığımız, üzerini ısrarla örtmeye çalıştığımız, makyajladığımız ne kadar çok “bize özgü vaziyet” varsa hepsini bir güzel eşeliyor. Ama bunu sıkıcı mesajlarla yapmıyor. Tatlı sert bir üslup benimsiyor.

December 2024 | Art & Culture FOR ENGLISH ‘MERIDIANS’TA BU 5 ESERİ KAÇIRMAYIN words Alp Tekin Bu yılki Art Basel Miami Beach, büyük ölçekli işlere adanmış eserlerden oluşan “Meridians”ın beşinci yılını kutluyor. Şimdi, küratörlüğünü Yasmil Raymond'un üstlendiği 2024 seçkisinden kaçırılmaması elzem 5 büyük esere göz atma zamanı. 1. ANASTASIA BAY / Venus Over Manhattan Paris doğumlu Brüksel merkezli Anastasia Bay'in Art Basel için özel olarak yapılan Maestra Lacrymae Acte V başlıklı çok boyutlu enstalasyonu sanatçının resim, opera ve tarihi mitleri bir araya getiren son kişisel sergisi devamını temsil ediyor. Bay'in enstalasyonu, benzersiz şekilli paneller üzerine yapılmış üç büyük resimden oluşan bir süit ve ilk kez Maestra Lacrymae'de tanıtılan anıtsal bir Harlequin kuklasını içeriyor. Yaklaşık beş metre uzunluğundaki kukla, Belçika'daki Nord Karnavalı gibi festivallerde sıkça görülen ve aynı zamanda Bay'in resimlerindeki kalabalıkların üzerinde yükselen dev kuklalara da gönderme yapıyor. Bay için bu karakter, tarihsel mit ile çağdaş kimliği birbirine bağlayarak dönüşüm ve direniş temalarını somutlaştırıyor. Maestra Lacrymae Acte V, M17 standında görülebilir. Photos / Courtesy of the artist and Venus Over Manhattan, New York. 2. ALICE AYCOCK / Galerie Thomas Schulte 1970'lerde Gordon Matta-Clark ve 112 Greene Street Gallery çevresindeki New Yorklu sanatçılar topluluğunun en genç üyelerinden biri olan Alice Aycock’un büyük ölçekli heykel ve enstalasyonlarında genellikle sibernetik, fenomenoloji, fizik, post-yapısalcılık, bilimsel keşifler ve bilgisayar programcılığı gibi çeşitli temalar mimari ve heykel arasındaki kesitte yer alıyor. Art Basel Miami Beach’te ise sanatçının Goya adlı eseri sergilenecek. Berlin merkezli Galerie Thomas Schulte tarafından sunulacak bu yeni eser, toz boya kaplı alüminyum çelikten yapılmış, zaman zaman gergin, zaman zaman da gevşek, kıvrılan şeritlerden oluşan bir girdabı tasvir ediyor. Photo / Sanatçının HOOP-LA isimli (2014) çalışmasından. 3. PORTIA MUNSON / P-P-O-W Portia Munson yaklaşık 30 yıldır seri üretim ürünlere gömülü gizli kültürel kodları deşifre etmek için hazır tüketim ürünlerinden oluşan maksimal enstalasyonlar, heykeller, resimler ve dijital baskılar yaratıyor. İkinci el mağazaları ve bit pazarlarını tarayarak yüzlerce nesne toplayan Munson, Art Basel Miami Beach’te sergilenecek “Bound Angel, 2021” adlı eserinde seri üretimin kimlik oluşumu üzerindeki etkisini ve bunun sonucunda toplumsal cinsiyet eşitliği, üreme hakları ve ekolojik kriz için süregelen mücadele arasındaki bağlantıyı inceliyor. 4. ROBERTO HUARCAYA / Rolf Art Peru'nun en seçkin ve kendini işine adamış çağdaş sanatçılarından biri olan Roberto Huarcaya, 2014'ten bu yana dikkatini kamerasız fotoğrafçılığa yöneltti ve fotoğrafın kökenlerine dönerek ilkel gerçeklikleri yakalamak için ilkel bir teknik kullanarak 'fotogramlar' üretiyor. Art Basel Miami Beach’te Huarcaya’nın “Amazogramas” serisinden anıtsal bir çerçeve göreceğiz. 5. ZHU JINSHI / Pearl Lam Galleries İmpasto soyut resim ve Xuan kâğıt enstalasyonlarının öncüsü olan Zhu Jinshi'nin Pathway başlıklı eseri “Meridians”ın yıldızlarından. Çelik çerçeveler üzerine monte edilmiş üç adet kesişen yarı dairesel Xuan kâğıt yapısından oluşan eser, ziyaretçilerin gezinmesi için geniş bir matris oluşturuyor. Bu çalışma, pirinç kâğıdı, pamuk ipliği ve ince bambunun şiirsel kullanımıyla gelenek, doğa ve gerçeklik arasındaki bağlantıları keşfediyor.

November 26, 2025 | DESIGN & INTERIORS LIVING TRADITIONS, QUIET REVOLUTIONS words Alp Tekin Mustras was born out of a desire to reconnect—with land, memory, and the quiet poetry of handmade things. Founded in 2019 by Fabrizio Felici and Martina Carcangiu, the project moves between design and craft, tradition and renewal. Each object begins with a story, shaped slowly by local artisans using age-old techniques and raw materials chosen with care. Emerging in response to a disappearing heritage and the silent retreat of rural communities, Mustras offers something rare: a contemporary vision rooted in slowness, meaning, and place. How did the two of you come together? MARTINA - Our personal and professional journey together has been shaped by complementary experiences and a shared vision. Although we come from different backgrounds, our paths kept crossing—eventually leading to the project we’re working on today. Fabrizio studied architecture at the Polytechnic University of Turin and spent sixteen years living and working there. In 2015, he made the bold move to return to Sardinia and open his own studio. That decision marked the beginning of his path in experimental design, merging traditional craftsmanship with contemporary aesthetics. My background, on the other hand, has always been rooted in the arts. I studied Visual Arts at the Academy of Fine Arts in Florence and later earned a master’s in Cultural and Artistic Event Management at Palazzo Spinelli. I then worked as gallery manager at Cartavetra, a contemporary art gallery. It was through that vibrant art scene that I met Fabrizio. We first met in Tuscany, then again in Sardinia, and immediately realized we shared a common vision at the intersection of design, art, and architecture. Despite our different trajectories, we had overlapping references—one of which is Bimbia Fresu, an extraordinary architect and sculptor whose work unites Sardinian craft traditions with design innovation. Though I loved living in Florence, I always longed to return to my homeland. As often happens with those from islands, I dreamed of reconnecting with my roots professionally. So I joined Fabrizio in Sardinia. Since then, we’ve been combining our experiences and ideas through Mustras. THE BIRTH OF MUSTRAS Tell us how Mustras began. FABRIZIO - After moving back to Sardinia, I focused my architectural practice on projects that allowed me to explore the island’s vernacular roots. I sought out remote and peripheral areas, diving into the history of these places and the materials and techniques they held. Architecture is often a slow, constraint-driven process, whereas design offers more flexibility and immediacy. That’s how the idea of Mustras took shape. What began as a research initiative eventually evolved into a brand. My aim was to understand the full potential of materials and techniques, while delving into traditional culture and the symbolic language embedded within it. I also wanted to invite external designers into the conversation, creating a dialogue between Sardinian identity and diverse cultural perspectives. Meeting Martina was a turning point. Her contribution shifted Mustras into a new phase. Together, we began exploring the transformative threshold where design and architecture become art through craftsmanship. That journey led us to the overarching theme of “inhabiting”—a concept that transcends physical space and speaks to memory, presence, and emotion. Mustras is adaptable to any context. Our goal is to find the extraordinary within the everyday—to uncover what is rare and meaningful. That means taking something ancient and singular and merging it with contemporary needs and sensibilities. Every piece in our collections is the result of both theoretical inquiry and hands-on experimentation. These are objects created slowly and thoughtfully, as an act of resistance to the speed of modern life. To bring this philosophy into production, we work with high-quality local materials and artisanal methods. Natural dyes, skilled craftspeople, ethical sourcing, and the selection of the finest raw materials are all essential to our process. As a result, our pieces are typically produced in limited, numbered editions. PRESERVING CRAFT, CULTIVATING CULTURE Mustras draws heavily on traditional crafts. How do you support and sustain this heritage? MARTINA - To treat craftsmanship as a resource means embracing a long-term vision rooted in slow and meaningful growth. Intergenerational dialogue is central to this process—we believe in creating opportunities for traditional knowledge to be shared with younger generations, allowing it to evolve consciously rather than merely be preserved. Many of the techniques we work with are intricate and require highly specialized skills. That makes them even more valuable. We collaborate with artisans across more than 15 different communities in Sardinia, many based in remote areas that are home to deeply rooted craft traditions. Mustras itself was born in a small village in the heart of Sardinia. Our goal from the start was to build something anchored in local values and techniques while also welcoming artistic research and design-led thinking. We aim to create a network of craft excellence—one that moves beyond consumer logic and creates a positive impact on local communities by reinforcing both identity and economy. We see craftsmanship as a cultural and economic resource—particularly vital to the future of small towns. Techniques such as hand-weaving, basketry, and the use of natural pigments are part of a legacy that must evolve sustainably. Every object we produce is more than a product—it’s the outcome of a vision shaped with intention and care. IN A FAST-PACED WORLD, SLOW CRAFTMANSHIP OFFERS A DEEPER RESPONSE: A WAY OF LIVING SHAPED BY BEAUTY AND MEANING. WE BELIEVE IN THE LASTING GRACE OF OBJECTS THAT AGE WITH DIGNITY —ALWAYS RETAINING RELEVANCE Globally, craftsmanship faces shared challenges. What are your thoughts on the future of handmade work? FABRIZIO - The Mustras model is one that can be adapted to various geographies facing similar questions. When we think about the future of handmade work, we believe the key lies in balancing preservation with innovation, and local identity with intercultural dialogue. Maintaining that balance isn’t easy. Without thoughtful direction, the result can either be a nostalgic repetition of the past or a generic standardization that erases meaningful roots. Contemporary architecture, for instance, has blurred boundaries due to globalization and the cross-pollination of disciplines—craft now finds itself in a similar position. One of the most urgent aspects for craft’s future is generational continuity. It’s essential not only to keep traditional skills alive, but to enrich them with new perspectives. We also believe in rediscovering slowness as a form of resistance—a way to promote ethical, mindful production. In a fast-paced world, slow craftsmanship offers a deeper response: a way of living shaped by beauty and meaning. We believe in the lasting grace of objects that age with dignity—always retaining relevance. A MATERIAL LANGUAGE Your collection includes a wide range of materials. What kinds of pieces are currently part of Mustras? FABRIZIO - Right now, our collection includes handwoven objects in rush and raffia inspired by traditional Sardinian basketry; naturally dyed table linens and wall textiles using local plants; wool and cotton rugs and tapestries hand-loomed with symbolic motifs from Sardinian culture; and ceramics shaped from island clay that explore daily rituals and gestures. MARTINA - Our embroidered textiles—such as tablecloths and wall hangings—are deeply tied to the island. We use only native Sardinian plants to dye our linen. Wool weaving is another area of exploration. We draw on archaic symbols that may feel distant from contemporary life, and instead of bridging that gap, we acknowledge it—treating it as fertile ground for thought. Our work in ceramics starts with traditional forms that we transform into contemporary reflections on living. Even when these pieces transcend the geographic borders of Sardinia, they remain rooted in its identity through the use of local materials. As we explore history and tradition, we often find surprising points of connection with other cultural legacies. Artists from outside the island, such as Raffaele Di Vaia, have found resonance in Sardinian symbology. His sculpture "Una volta di notte" interweaves his own artistic research with local symbols, creating forms that seem to float between languages, times, and dimensions. SARDINIA IS A RUGGED AND LAYERED LAND, FULL OF MEMORY For someone visiting Sardinia for the first time—beyond the typical tourist routes—what places would you recommend in terms of design and gastronomy? MARTINA - Sardinia is a rugged and layered land, full of memory. Its identity is expressed not only through its landscapes but through its symbolic and cultural heritage. Take ceremonial breads, for example—more than sustenance, they are linked to religious rituals and life cycles. This symbolic language is written across the island. The Domus de Janas, prehistoric rock-cut tombs, speak of a deep and archaic relationship with the sacred. That primal energy still resonates today, shaping the work of artists like Costantino Nivola. His museum in Orani is a wonderful place to experience that legacy. Many symbols survive through generational rituals—such as the Sant’Efisio festival, when the streets are carpeted in petals and traditional garments bring ancestral memory to life. Sardinia is where time and gesture intertwine. While there are many wonderful places we could suggest, our most heartfelt advice is this: explore the island slowly. Let your curiosity guide you. Often, the most meaningful moments arise from the simplest encounters—a greeting from a woman outside her home, a song drifting from a village square, or an unexpected flavor.

September 2024 | DESIGN & INTERIORS TURKISH BELOW BRANDILERA HOUSE words Laura Cottrell photos Cesar Bejar Brandílera House, located on the Pacific coast of Mexico, was designed by Manuel Cervantes Estudio. Created by Manuel Cervantes in collaboration with designer James Perse, the owner of the house, this cocoon-like house is in the middle of a lush green landscape. The architecture studio, which places as much emphasis on the design of open spaces as closed ones, has developed a lifestyle supported by the garden and columns that are the main feature of the house. The low volume of the building is organized with small pavilion-like courtyards that open onto green spaces. Manuel Cervantes Estudio notes that the interior and exterior elements are connected by paths and routes ‘in a play of walls, porticoes, vegetation and pavements’. Manuel Cervantes Estudio tarafından tasarlanan Brandílera House, Meksika’nın Pasifik kıyısında yer alıyor. Cervantes’in, evin sahibi olan tasarımcı James Perse ile ortaklaşa yarattığı, koza hissiyatına sahip bu ev yemyeşil bir arazinin tam ortasında. Açık alanların tasarımına kapalı alanlar kadar önem veren mimari stüdyo, evin temel özelliği olan bahçe ve sütunlarla desteklenmiş bir yaşam tarzı geliştirmiş. Yapının alçak hacmi, yeşil alanlara açılan ve avlularla noktalı bir dizi küçük pavyon şeklinde düzenlenmiş. Manuel Cervantes Estudio, açık ve kapalı unsurların 'duvarlar, revaklar, bitki örtüsü ve kaldırımlardan oluşan bir oyun içinde' patikalar ve rotalar aracılığıyla birbirine bağlandığını belirtiyor.

October 2024 | Art & Culture FOR TURKISH 5 MUST-SEE EXHIBITIONS in ISTANBUL words Burcu Dimili 1. NAZAN AZERİ, SONGS WITHIN ME @Loft Art The exhibition featuring works by Nazan Azeri in various mediums such as painting, photography, and video was opened under the curatorship of Nergis Abıyeva as this year's prestigious exhibition at Loft Art. The exhibition will be open for visits until December 1. 2. “2.5B” @YUNT Opened last year, YUNT welcomes the new season with the exhibition titled 2.5B, curated by Murat Germen. This exhibition, which will be on view until December 6, invites visitors to explore the universe of two-and-a-half dimensions, a representational method that exists between two and three dimensions. The artists featured in the exhibition are: Tanzer Arığ, Gökçen Ataman Tanyer, Nora Byrne, Gizem Çeşmeci, Nermin Er, and Semih Zeki. 3. TAVILOGLU COLLECTION, A COLLECTOR'S STORY @various locations The Taviloğlu Collection, which Mustafa Taviloğlu began with great excitement in 1972 and has continued to grow for 52 years, has met the audience through an exhibition spanning seven areas. Curated by Derya Yücel and Marcus Graf, the collection features works by 903 artists and includes 2,412 pieces. It will be open for visits until December 15. 4. ALEKOS FASSIANOS, SAILING TO BYZANTIUM @Zeyrek Çinili Hamam The exhibition "Sailing to Byzantium," featuring the works of Greek artist Alekos Fassianos (1935-2022), will run until December 31, 2024, at Zeyrek Çinili Hamam. The exhibition brings together Fassianos' artworks with Istanbul's historical and cultural heritage. Curated by Anlam de Coster, the exhibition is organized in collaboration with the Alekos Fassianos Museum in Athens and takes place in the Byzantine cistern discovered during the restoration of the hamam. 5. AVNİ LİFİJ @1851.gallery Istanbul’s new gallery, 1851.gallery, opened its doors with previously unseen photographs by Avni Lifij. The first exhibition of the gallery, founded by Kerim Suner, features Lifij's photographs produced using platinum-palladium printing. If you'd like to see the works of Avni Lifij, one of the 1914 Generation painters, for the first time in a specially prepared exhibition a century later, be sure to visit 1851.gallery.

Ağustos 2021 | Tasarım | Dünya Designnobis’den sürdürülebilir 6 proje Yazı | Oktay Tutuş D esignnobis tasarım ofisi, kurucusu Prof. Dr. Hakan Gürsu önderliğinde, sürdürülebilirlik konusunda Türkiye’de en erken çalışmaları yapanlardan. Bugüne dek 200’e yakın ödüle layık görülen pek çok tasarımı bulunan firma, minimum ayak izine sahip ve maksimum katma değerli tasarımlara imza atıyor. Yakın zamanda yaptıkları altı tasarımı bizzat Hakan Gürsu’dan dinleyelim. 1. ANIMAL SHELTER Animal Shelter atık PET şişeleri hayvanlar için bir barınağa dönüştüren, sürdürülebilir, ‘kendin yap’ bir ürün. Akıllı tasarımı sayesinde, ev-sokak hayvanları ya da vahşi hayvanlar için kolaylıkla herkes kurup kullanabilir. Set, suntadan yapılmış bir taban ve tavan parçası ile şişeleri yerleştirmek için oluklu tasarlanmış iç plastik parçalardan oluşuyor. İçi perlit malzemeyle doldurulmuş PET şişeler barınak için duvar işlevi görüyor. Kurulumu yapıldıktan sonra barınak strüktürel ve dekoratif amaçlarla iple bağlanıyor. İsteğe bağlı olarak diğer bir ip parçası da kolay taşıma için sap amacıyla kullanılabilir. 21 parça atık PET şişeden oluşan Animal Shelter, hayvanlar için güvenli bir sığınak sunarken yeniden kullanım ve sürdürülebilirliği de teşvik eder. 3. AQUA TRAP AquaTrap, yağmur suyunu toplayarak içerde hapseden, düşük maliyetli, basit, plastik bir membran sistemi ile çalışır. Sistem, varolan suyu en etkili şekilde kullanarak kaynak ihtiyacını azaltır. Kurak iklimler için ya da ilerde kısıtlı ve kısa süreli yağmur alacak bölgeler için günlerce kendine yetebilen, sürdürülebilir bir sistemdir. 5. D-ECO BRICK Fikir çok basit ve anlaşılır. Düşündük ki, 4-6 adet plastik atık toplanıp çok basit bir kalıp sistemine konulsa her biri kolaylıkla üç boyutlu tuğla sistemleri oluşturabilir. Bu sistemlerle de kullanıcılar, karbon ayak izlerini düşürmek için daha fazla yeşil duvar ve bahçe oluşturabilir. Sistemde dört adet kullanılmış kapak ve sunta kalıp tabanı bulunmaktadır. Herkes daha yeşil bir ortam yaratmak için D-Eco tuğlalar ve bitkilerle duvarlarda ve avlularda ve küçük havuz tabanlarında D-Eco düzenlemesi yapabilir. 2. PET-TREE Pet-Tree, kullanılmış PET şişelerlle oluşturulmuş çevreci bir dikey sistem. Tasarım, plastik PET şişelerin ağaç benzeri bir geometride dikey yerleşiminden oluşuyor. Sistem, damla sulama kullanan yenilikçi su döngüsü sayesinde suyu verimli kullanır ve yağmur suyunu da toplayarak hiçbir damlayı boşa harcamaz. Çoklu kullanımda dar alanda yüksek miktarda tarım olanağı sağlayarak günümüz seralarına dikey ve düşük maliyetli bir alternatif oluştururken, şehir kullanıcısının da evde organik sebze meyve yetiştirmesine olanak sağlıyor. 4. PEBBLE İç ve yarı kapalı mekanlar için tasarlanan elektrikli ısıtıcı Pebble, ısıyı yaymak için doğal taşları kullanıyor. Bu sağlıklı ısıtma yöntemiyle hava kurumuyor. Çünkü tasarımda kullanılan yassı dere taşları ve tamburlanmış taşlar, hem yüzey alanını genişletir hem de nefes alabilir yapıda olmaları sayesinde buhar alışverişini sağlar. Banyo ve nemli alanlarda da kullanılabilen Pebble, yakıcı alana sahip olmayışı ile güvenlidir. 6. LIVING POTS Endüstriyel ahşap işlemeden elde edilen hurda parçaları kullanan bir ünite. Özellikle mantar yetiştiriciliğinde rutubeti için konvansiyonel dilimlenmiş tomruklar kullanılıyor. Onlar yerine bu ünite, ağaçların kesilmesini engellerken aynı oranda avantaj da sağlar. Basit bükülmüş metal parçalar ve hurda kütük parçalarından yapılan bu birim, düz paketlidir ve kolayca monte edilebilir. Enerji ve alan verimliliği sağlayan, hem kişisel hem de endüstriyel kullanıma uygun yaşayan bir saksı. designnobis.com.tr

March 2024 | Urban english below ŞEHİRDE EN SON NELER OLDU words Onur Baştürk S anırım ha yli karmaşık bir haftaydı. Çok farklı kalabalıklarda bulunduğum için! Bir bakıma durumum, Fransız filozof Henri Bergson’un kullandığı “Élan Vital” terimi gibiydi. Bu terimi yaşamı ileri götüren güç, yaşama atılımı olarak çevirmek mümkün. Ya da: Yaşamın her türlü aşamasında kendini gösteren, yaratmadan yaratmaya sıçramayı sağlayan evrenin ana, temel gücü olarak da… Bergson, Élan Vital’ı şuna benzetiyor: Patladığında parçalara ayrılan, bu parçaların da tekrar yeni parçalara ayrıl dığı ve bu şekilde sonsuza kadar devam eden bir top mermisine! Bu havai fişeğe benzeyen gösterinin bir amacı da yok. Sadece yerinde duramayan değişimin yaratıcı bir ilkesi Élan Vital. Oradan oraya akarak savrulma enerjisini kendimde bulabildiğim günler ve gecelerde de Élan Vital bir şekilde hep aklımdadır. Ya da: Sonradan aklıma gelir. Zamanın bir önemi var mı? UBER'İN ONUNCU YIL YEMEĞİ O zaman ilk durakla başlayalım: Geçtiğimiz hafta önce Ub er’in Türkiye’deki onuncu yılını kutlamak için düzenlediği yem eğe katıldım. İnanılmaz ama, on yıl olmuş! Uber’in İstanbul’a geldiği ilk zamanları anımsıyorum. Şahane bir lükstü! Vito’larla İstanbul’un dar sokaklarında oradan oraya savruluyorduk. Sonra taksici lobisi devreye girdi ve Vito’lar maalesef sona erdi. Şimdi Uber, Türkiye’de sadece taksi seçenekleriyle var. Bu da ayrı bir çelişki. Taksicilerin istemediği Uber, şu anda bir taksi platformu. Yine de umudum var, ulaşım yönetmeliği bir gün değişecek ve her tip araç çeşidi aplikasyonda yer alacak. Umarım! Bu arada henüz gitmemiş olanlar için: Uber’in daveti Bebek Otel by the Stay içindeki Sankai by Nagaya’daydı. Michelin yıldızını yeni alan restoran, otelin üçüncü katında. Otel resepsiyonunda size bir oda kartı veriyorlar, onunla restorana giriş yapıyorsunuz. Restoranın çok tabaklı tadım menüsü ise hem görsel hem de lezzet olarak nefis. VALERON HADİSESİ Salı gecesi Momo’da dj Valeron hadisesi vardı. Bilenler bilmeyenlere anlatsın: Valeron, Momo’nun sürekli misafir ettiği bir dj. Geçtiğimiz yaz Momo’nun Çeşme’deki mekanında bizzat gördüm: Valeron setin başında öyle bir kopuyor ve eğleniyor ki, onu dinleyenler de aynı akışa kapılıyor. Tercihim net: Valeron’la Çeşme’deki Momo’da eğlenmeyi tercih ederim. Nitekim o gece Momo’nun yaratıcısı Burak Beşer müjdeledi: Temmuz ayında arka arkaya önce Kenan Doğulu, sonra Valeron çıkacakmış. DİĞER NOTLAR - Etiler’deki Pinoli, sevdiğim İtalyan restoranlarından biri. Ama margaritayı bir türlü yapamamaları üzücü… Armutlu’da açılan yeni İtalyan restoranı Oly House’u ise ayrıca merak ediyorum. Bu hafta oraya gideceğim. - Karaköy’deki Galeri Bosfor’un yeni yaşını kutlamak için düzenlediği “Enigmavista” sergisine bayıldım. Çünkü sergide mimari ve aydınlatma unsurları kullanılmıştı. Bu nedenle Umut Durmuş ve TEPTA Aydınlatma’ya tebrikler. Ve tabii serginin kürasyonunu yapan Bosfor’un sahibesi Gökşen Buğra’ya da… - Bir yeni restoran önerisi: Şef Sara Tabrizi’nin açtığı Yeniköy’deki Limu . Menülerinde “Çilingir Sofrası” ismi verilen bir tadım grubu var. Başlangıçlar, ana yemek ve tatlılardan oluşan bu grubu sipariş ederseniz kişi başı 1280 lira ödüyorsunuz. Ama dikkat, bu tadım grubunu sipariş edince Acem Kebabı ve Acem Pilavı’nı tatmamış oluyorsunuz, ki Limu’nun esas starı bu tabak! WHAT HAPPENED IN THE CITY LAST TIME I think it was a very complicated week. Because I was in so many different crowds! In a way, my situation was like the term "Élan Vital" used by the French philosopher Henri Bergson. This term can be translated as the force that propels life forward, the leap of life. Or: The main, fundam ental force of the universe that manifests itself in all stages of life, that makes the leap from creation to creation possible... Bergson compares Élan Vital to this: A cannonball that, when it explodes, breaks into fragments that break into new fragments, and so on ad infinitum! There is no purpose to this fireworks-like spectacle. Élan Vital is simply a creative principle of inexorable change. Somehow Élan Vital is always in my mind on those days and nights when I can find the energy to flow from here to there. Or: An afterthought. Does time matter? UBER TENTH ANNIVERSARY DINNER First, I went to a dinner organized by Uber to celebrate their tenth anniversary in Tur kiye. Unbelievable, it's been ten years! I remember when Uber first came to Istanbul. It was such a luxury! We were racing through the narrow streets of Ista nbul in Vitos. Then the taxi lobby came in and Vitos unfortunately came to an end. Now Uber is only available in Turkiye with taxi options. This is another contradiction. Uber, which taxi drivers do not want, is now a taxi platform. Still, I have hope that one day the transportation regulations will change and all types of vehicles will be included in the application. I hope so! By the way, for those who haven't been: Uber's invitation was to Sankai by Nagaya at the Bebek Hotel by the Stay. The restaurant, which just got a Michelin star, is on the third floor of the hotel. You can get a room card at the front desk and use it to enter the restaurant. The restaurant's multi-course tasting menu is both visually and flavorfully exquisite. Tuesday night at Momo, there was a DJ Valeron incident. Let those who know tell those who don't: Valeron is a DJ who is a regular at Momo. I personally saw him last summer at Momo's venue in Cesme: Valeron has so much fun at the beginning of the set that those who listen to him get caught up in the same flow. My preference is clear: I prefer to have fun with Valeron at Momo in Cesme. In fact, Momo's creator Burak Beser gave the good news that night: In July, first Kenan Dogulu and then Valeron will perform back to back. OTHER NOTES - Pinoli in Etiler is one of my favorite Italian restaurants. Too bad they don't make margaritas... I'm also looking forward to Oly House, the new Italian restaurant in Armutlu. I'm going there this week. - I liked the "Enigmavista" exhibition organized by Galeri Bosfor in Karakoy to celebrate its new era because the exhibition used elements of architecture and lighting. So congratulations to Umut Durmus and TEPTA Lighting. And of course to Bosfor owner Goksen Bugra, who curated the exhibition... - A new restaurant recommendation: Limu in Yenikoy, opened by chef Sara Tabrizi. They have a tasting group called “Cilingir Sofrasi” on their menu. If you order this group consisting of appetizers , main courses and desserts, you will pay 1280 liras per person. But be careful, if you order this tasting group, you won't get to taste Acem Kebab and Acem Pilav, which is the real star of Limu! You have to try it.

April 2023 | Design & Interiors Zin and Rotonda by Uniqka T here are two products we have chosen from the collection of Uniqka, the brand of Kerem Ariş and Merve Parnas, which highlights handcraft and materials. ROTONDA The first is Rotonda, designed for Uniqka by Milan-based studio CARA \ DAVIDE. Rotonda is a useful and versatile storage box that can be used in a variety of settings, such as the bedroom and office. The leather, which acts as a unique cover on the metal base, also allows objects to be displayed on it. Inspired by the curved structure of leather, Rotonda stands out with its minimal details. Rotonda's sculptural leather cover is made from vegetal tanned leather and is finished with minimal hand-stitching detail. Rotonda is produced with environmentally friendly vegetable tanned leather. Thanks to vegetable tanning, leather has a unique texture and appearance day by day, and it becomes beautiful by carrying the traces of time. ZİN The second product we chose is Zin. Zin is a versatile coffee table with dedicated storage for books and magazines. Thanks to its leather handle, it can be carried easily to any place. Designed by Isabel Quiroga for Uniqka in 2018, Zin's inspiration was to design a portable, sophisticated coffee table with storage space. Zin takes its name from its elegant form and the Dutch word “Zin” which means to enjoy. K erem Ariş ve Merve Parnas’ın el işçiliği ve malzemeyi ön plana çıkaran markası Uniqka’nın koleksiyonundan seçtiğimiz iki ürün var. ROTONDA İlki, Milano merkezli stüdyo CARA \ DAVIDE tarafından Uniqka için tasarlanan Rotonda. Yatak odası ve ofis gibi çeşitli ortamlarda kullanılabilen kullanışlı ve çok yönlü bir saklama kutusu Rotonda. Metal taban üzerinde eşsiz bir kapak görevi gören deri, aynı zamanda nesnelerin üzerinde sergilenmesine olanak tanıyor. Derinin kıvrımlı yapısından ilham alan Rotonda, minimal detaylarıyla ön plana çıkıyor. Rotonda’nın heykelsi deri kapağı, vejetal tabaklanmış deriden yapılıyor ve minimal el dikiş detayı ile tamamlanıyor. Rotonda çevre dostu bitkisel tabaklanmış deri ile üretiliyor. Bitkisel tabaklama sayesinde deri, gün geçtikçe kendine özgü bir doku ve görünüşe sahip oluyor, zamanın izlerini taşıyarak güzelleşiyor. ZİN Seçtiğimiz ikinci ürün ise Zin. Kitap ve dergiler için özel bir saklama alanına sahip, çok yönlü bir sehpa Zin. Deri kulbu sayesinde istenilen yere rahatça taşınabiliyor. 2018 yılında Isabel Quiroga tarafından Uniqka için tasarlanan Zin’in ilhamı, saklama alanına sahip, taşınabilen, sofistike bir sehpa tasarlamaktı. Zin, ismini elegant formundan ve Felemenk dilinde hoşlanmak anlamını taşıyan “Zin” kelimesinden alıyor.

Nisan 2021 | Art | Dünya Yayoi Kusama’nın ‘Cosmic Nature’ diyarı Şu anda New York’ta olmak vardı! Hayır, caddesi sokağı restoranı yüzünden filan değil; Bronx’taki New York Botanik Bahçesi’nde, kısa adıyla NYBG’de açılan Yayoi Kusama sergisi nedeniyle… 92 yaşındaki ikonik sanatçının “Cosmic Nature” sergisinden renkli kareler dijital dünyalarımıza düşmeye başladı bile. Kusama’nın zihin tünellerinden çıkma aynalı küreler, noktalı kumaşlarla sarılmış ağaçlar, dev çiçekler ve balkabağı heykelleri botanik bahçesinin her köşesine yayılmış durumda. NYBG’nin iletişim müdürü Nicholas Lechi şöyle diyor: “İnsanlar dışarda olmak ve kültürel bir şeyler görmek için can atıyor”. Yeni normale de uygun bir sergi bu. Düşünün, eskiden Kusama'nın aynalı “sonsuzluk odalarından” birinde 30 saniye geçirme şansı için saatlerce kuyrukta bekleyenler vardı. O çılgın popüler sergilerin aksine NYBG’deki tüm işleri sıra beklemeksizin görmek, sosyal mesafeli gezmek mümkün. ÇOCUKLUĞU FİDANLIKTA GEÇTİ Salgın nedeniyle bir yıl gecikmeli açılan serginin yapımı aslında üç yıl sürmüş. Eleştirmenlere göre Cosmic Nature, birkaç iddialı eserin yanı sıra Kusama standartlarının ustaca yeniden canlandırılması ve erken dönem resimlerinin, performanslarının küçük bir retrospektifini içeriyor. Bir de ötesi var. Kusama’nın çocukluğu büyükanne ve büyükbabasının işlettiği fidanlık tesisinde geçmiş. Dolayısıyla en başından beri bitkiler onun hayatında önemli bir yer tutmuş. Bu sergi bir bakıma Kusama’nın bitkilere olan hayranlığının bir yansıması sayılabilir yani.

July 2024 | Design & Interiors FOR ENGLISH BU YAZIN 7 FAVORİ SAATİ words Pınar Yılmaz / Deliciae 1. BREGUET MARINE HORA MUNDI Breguet Marine Hora Mundi, saat kadranında farklı materyallerden yararlanarak büyüleyici bir dünya tasarlamış. Okyanus mavisi rengindeki güneş ışını desenli kadran, dalga motifleri sayesinde daimi valsin sergilendiği bir sahne gibi. 2. FRANCK MULLER VANGUARD YACHTING Vanguard™ koleksiyonundan ilham alan Yachting serisi, tekne ve saat tutkunlarının özellikle yaz dönemi için tercihi olarak ön plana çıkıyor. Yachting saati, derin mavi rengi ve kadranı süsleyen rüzgâr gülüyle denizcilik dünyasını hatırlatan tüm detaylara sahip. 3. IWC SCHAFFHAUSEN AQUATIMER PERPETUAL IWC, “Aquaman ve Kayıp Krallık” filminden aldığı ilhamla siyah kadran ve saat kollarıyla donatılmış 49 mm. çapındaki iki modelinde siyah kauçuk kayış ve Ceratanium® kullanıyor. IWC, şimdiye kadarki en büyük kasaya sahip bu saatinde dayanıklılık ve stili yeniden tanımlıyor. 4. OMEGA SPEEDMASTER CHRONOSCOPE PARIS 2024 Omega, 43 mm'lik yeni serisinde altın, siyah ve beyaz renklerinde sunulan dört farklı modeli tanıtıyor. Her bir saatin en dikkat çekici özelliği olan gümüş beyaz rengindeki opalin kadran, 1940'lı yılların "salyangoz" tasarımına sahip üç koyu gri ölçekle tamamlanıyor. Saatin arkasında ise “Paris 2024" yazısı ve Olimpiyat Oyunları’nın simgeleşmiş halkaları yer alıyor. 5. PANERAI SUBMERSIBLE ELUX LAB-ID Panerai'nın yeni modeli 49 mm. çapında ve Ti-Ceramitech isimli malzemeden üretilmiş ve 500 metreye kadar su geçirmezlik özelliğine sahip. Kadranda, kollarda ve bezelde yer alan ışıkları çalıştırmak için saat 8 pozisyonundaki butonun aktifleştirilmesi gerekiyor. Tam kurulumda saatin geneline yayılmış LED’ler 30 dakika boyunca ışık saçabiliyor. 6. ROLEX OYSTER PERPETUAL DEEPSEA Okyanus derinliklerine ışık tutmak üzere tasarlanan yeni Rolex Deepsea dalgıç saati, ilk kez 18 ayar sarı altınla sunuluyor. Mavi seramikten yapılmış Cerachrom bezel ve mavi lake kadranı üzerinde 'DEEPSEA' ismi sarı tozla işlenmiş durumda. Yeni teknoloji malzemenin sıkıştırma direnci ve deformasyon karşıtı özellikleri, saatin su geçirmezliğine katkıda bulunuyor. 7. ULYSSE NARDIN DIVER & SKELETON BLUE Ultra-teknik ve güçlü Diver X Skeleton, 200 metre su geçirmezlik sağlayan titanyum DLC kasasıyla, siyah ve mavi renklerdeki X ile işaretlenmiş dinamik iskelet kadranıyla spor bir çekiciliğe sahip.

Mart 2021 | Tasarım | Dünya ‘Bu yaz uzayda tatil planım var’ Yazı | Sinem Işık H azır olun, bu cümleyi 2027’den sonra sıkça duymaya başlayabiliriz. Çünkü Gateway adlı vakıf, Voyager Station adlı uzaydaki ilk oteli 2027'de açacağını duyurdu! Şöyle ki: Voyager Station, kendisini “dünyanın ilk büyük ölçekli uzay inşaat şirketi” olarak tanımlayan Orbital Assembly Corporation tarafından inşa edilecek. Plana göre 50 bin metrekarelik tesisin inşası 2026’da başlayacak. Bu hesapla koca istasyon ve oteli bir yılda bitirecekler. Yani Ali Ağaoğlu’ndan bile daha hızlılar diyebiliriz! Otel açıldığında 440 odaya sahip olacak. Dönen halka şeklindeki formu olan istasyonun yerçekimi ise Dünya'nın altıda birine eşit olacak. 2019 yılında Von Braun Uzay İstasyonu olarak adlandırılan uzay oteli tasarımını ortaya çıkarmış kıdemli tasarım mimarı Tim Alatorre’ye göre, “uzaya gitmek insanların tatilleri için artık yeni bir seçenek olacak”. Tim Alatorre projenin amacının uzay istasyonlarını herkes için erişilebilir hale getirmek olduğunu açıklıyor. Yine de o “erişilebilirlik” tartışılır tabii. Herkesin erişemeyeceği ortada. Ama Alatorre bizden daha umutlu: “Genel maliyetler hâlâ çok yüksek olduğu için çoğu insan uzay turizminin yalnızca süper zenginler tarafından kullanılabileceğini varsayıyor. Ancak Gateway Vakfı'nın uzay yolculuğunu herkese açık hale getirme hedefi var”. Unutmadan: Voyager İstasyonu bir hafta, bir ay ya da kalıcı olarak kiralanabilecek 500 metrekarelik lüks villaları da barındıracak. Yani uzayda bile dünyadaki pazarlama istemi geçerli olacak gibi görünüyor!

December 2023 | Vol 11 english below An architect's house communing with nature words & photos Onur Baştürk M imar Iraz Kutlar’ın evi Ahmetçe Köyü’ndeki Simurg Inn Oteli’nin hemen yanı başında. Ama ev o kadar iyi gizlenmiş ki, otelden bakınca görünmüyor bile. Kutlar çok başarılı bir yerleştirme ve peyzajla bunu başarmış. Ayrıca klasik standartların dışına çıkıp tüm yapıyı farklı birimlere bölerek tasarladığı için evin bütününde bilinçli bir otel havası da var. Sonuçta, bölgedeki benzerlerinden farklı, modern bir ev çıkmış ortaya. Kuzey Ege’ye ilk gelişin nasıl oldu? Buraya yerleşmeye nasıl karar verdin? Kuzey Ege ile gerçek anlamda tanışmam Koruoba Köyü’nde yaptığım mimari bir proje sayesinde oldu. Projeyi yaparken sürekli Simurg Inn’de konaklıyordum. Otelin büyülü atmosferi, köydeki tertemiz dağ havası ve denize yakın olması beni çok cezbetmişti. Sonunda 2020 yılında Ahmetçe Köyü’nden bir arazi aldım ve evimi yaptım. Evini tasarlarken önceliklerin ne oldu? Tasarımdaki ilk hedefim doğayla hemhal bir ev yapmaktı. Seçtiğim malzeme ve peyzaj tasarımında bu konulara çok özen gösterdim. Ayrıca eve gelen dostlarıma otel konforu yaşatmak istiyordum. O yüzden odaların yer aldığı bölümleri ana salondan ayırmak istedim. Salon kısmını da tamamen sosyalleşme odaklı tasarladım. Evin iç tasarımı oldukça sade ve kuzeyli. Genel olarak tasarım anlayışın bu yönde mi? Basitlik ve işlevsellik tasarım anlayışımda her zaman önceliğim olmuştur! Kuzey Ege’nin en çok nesini seviyorsun? Bölgenin bakirliği beni çok etkiliyor. İstanbul’dan buraya adım attığım anda bambaşka bir dünyada gibi hissediyorum: Gündoğumu ve günbatımı, bulutlar, mehtap, deniz, temiz havayla beraber… Evde bir günün nasıl geçiyor? Sabahları güne orman yürüyüşüyle başlıyorum. Havanın güzel olduğu yaz günlerinde yürüyüş sonrası mutlaka denize girerim. Evin bir odasını ofis olarak tasarladım. Kahvaltı sonrası ofise geçip tasarımlarıma başlıyorum. Bölgede en çok sevdiğin yerler neresi? Simurg Inn’in kış bahçesi en sevdiğim yer. Nefis kokteyller yapıyorlar. Demirciköy’ün köy kahvesi harika! Pizza Mera ise gerçekten çok ruhlu bir mekan, pizzaları şahane. Ayrıca Ahmetçe Köyü civarındaki yürüyüş rotalarını, Küçükkuyu ve Ayvacık pazarlarını da seviyorum. Kuzey Ege giderek popürleşiyor. Bölgenin gelişimi sence nasıl olmalı? Zeytinlikler asla imara açılmamalı! Ayrıca yapılacak tüm yapıların doğa örtüsü ve mevcut köy tipi binalara uyumlu olması gerekiyor. Out of gallery Out of gallery A rchitect Iraz Kutlar's house is right next to the Simurg Inn Hotel in Ahmetçe Village. But the house is so well hidden that it is not even visible from the hotel. Kutlar achieved this with a very successful installation and landscaping. In addition, since he went beyond classical standards and designed the entire structure by dividing it into different units, there is a conscious hotel atmosphere throughout the house. The result is a modern house that is different from its counterparts in the region. How did you first come to the Northern Aegean? How did you decide to settle here? My real acquaintance with the Northern Aegean was thanks to an architectural project I did in Koruoba Village. While doing the project, I was constantly staying at Simurg Inn. The magical atmosphere of the hotel, the clean mountain air in the village and its proximity to the sea attracted me very much. Finally, in 2020, I bought a land from Ahmetçe Village and built my house. What were your priorities when designing your home? My first goal in design was to build a house communing with nature. I paid great attention to these subjects in the materials I chose and the landscape design. I also wanted to provide a hotel's comfort to my friends who came to visit That's why I wanted to separate the rooms from the main living room. I designed the living room area entirely focused on socialization. The interior design of the house is quite simple and northern. Is your general understanding of design in this direction? Simplicity and functionality have always been my priority in my design approach! What do you like most about the Northern Aegean? The virginhood of the region impresses me a lot. The moment I step foot here from Istanbul, I feel like I am in a completely different world: with sunrise and sunset, clouds, moonlight, sea, fresh air... How does your one day at home go? I start the day with a walk in the forest in the morning. On summer days when the weather is nice, I always go swimming after a walk. I designed one room of the house as an office. After breakfast, I go to the office and start my designs. What are your favorite places in the region? Simurg Inn's winter garden is my favorite place. They make delicious cocktails. Demirciköy's village coffee place is great! Pizza Mera is a really soulful place, its pizzas are amazing. I also like the hiking routes around Ahmetçe Village, and Küçükkuyu and Ayvacık markets. Northern Aegean is becoming increasingly popular. How do you think the development of the region should be? Olive groves should never be opened to development! In addition, all buildings to be built must be compatible with the flora and existing village-type buildings. for more Print VOL XI - 2023 / 24 Out of Stock Add to Cart