Search this site

YUZU Magazine is an independent publication exploring architecture, interiors, design, travel, art and contemporary culture from around the world. CURRENT ISSUE VOL-19 BUY NOW HIGHLIGHTS PATRICIA URQUIOLA SUMMER RENAISSANCE UNA BV DAMA HOUSE OF LIGHT EVA PAPADAKI ART & CULTURE INSIDE MARKA LONDON: THE WAY WE WANT TO LIVE CITY GUIDE | BODRUM LIGHT, CALM AND ECO-CONSCIOUS CITY GUIDE | BODRUM BARBAROS RESERVE PEOPLE HUMBERT & POYET DESIGN & INTERIORS CASA RIVIERA TRAVEL VILLA PAULI: A NEW CHAPTER ART & CULTURE PAD LONDON 2026 DESIGN & INTERIORS LAKESIDE HOUSE DESIGN & INTERIORS ABOVE THE RESERVOIR PEOPLE PATRICIA URQUIOLA TRAVEL PARADERO TRAVEL A NIGHT IN THE RED DESERT More Content DESIGN & INTERIORS See More YUZU FILM See More TRAVEL See More WHERE YOU CAN FIND US EUROPE FRANCE: Paris UK: London SPAIN: Barcelona, Madrid, Bilbao. PORTUGAL: Lisbon, Porto. BELGIUM: Antwerp, Brussels, Gent, Zaventem. GERMANY: Berlin. TURKIYE: -Istanbul All Minoa Bookstores (Akaretler, Nişantaşı, Beyoğlu Tepebaşı, Maslak, Bağdat Caddesi, Etiler) Bey Karaköy Petra Gayrettepe -Bodrum Gibi Bodrum US CA / Los Angeles, San Diego, San Jose, Sacramento, Roseville. NY / New York, New Hartford. FL / Miami, Orlando, Jacksonville, Fort Myers, Fort Lauderdale. GA / Atlanta, AZ / Phoenix, WA / Seattle CANADA Toronto, Vancouver, Montreal. O nline Shop and Subscription YUZU SHOP CURRENT ISSUE VOL-19 BUY NOW

After more than 20 years in Istanbul, MARKA took its first international step in London. Held at the Design Museum on 13 October, with STEPEVI as global partner, MARKA London Capsule Edition brought together figures from design, architecture, fashion, art and hospitality. October 23, 2026 | Art & Culture INSIDE MARKA LONDON: the WAY WE WANT to LIVE words Onur Baştürk photos Richard Heald After more than 20 years in Istanbul, MARKA took its first international step in London. Held at the Design Museum on 13 October, with STEPEVI as global partner, MARKA London Capsule Edition brought together figures from design, architecture, fashion, art and hospitality. HOW DO OUR TASTES SHAPE OUR CHOICES? Es Devlin was a particular draw. Her newly opened exhibition, Other Worlds, was in the same museum, giving us the chance to hear her discuss her approach, then see it take shape in her work. BJ Cunningham, MARKA’s long-standing moderator, set the tone for the day: “How do our tastes shape our choices? What does luxury mean today?” The circular seating arrangement in the museum’s lofty central space helped shape these discussions. Speakers and listeners sat close together, with the programme unfolding through a series of 15-minute sessions. Subjects changed quickly, but it was easy to hear the connections between an interior designer’s observations and a fashion designer’s thinking. In conversation with the museum’s chief curator, Johanna Agerman Ross, Devlin spoke about finding a space of her own. For me, her words made for a particularly powerful start to the day: “Every child tries to work out how to fit a piece into the right space. But there was no space for me. This exhibition is for people like me. People who have tried glassmaking, mapmaking or bookselling, only to be told they don’t belong anywhere. Yet not fitting in can be a powerful impetus to create a new space that fits your own shape.” Anyone who has had to keep explaining why they work across disciplines will recognise the feeling. Devlin described a shift from seeking a place to belong to creating one of her own. It was a thought to carry into the rest of the day: how do the spaces, objects and experiences we design help people find a place for themselves? ALEX EAGLE: LUXURY IS HAVING WHAT YOU NEED CLOSE AT HAND In her discussion with Çağdaş Ertuna, creative director Alex Eagle offered an answer rooted in everyday life. Talking about the interiors of London’s 180 The Thames, she also described how her understanding of luxury had changed: “I’ve asked myself many times what luxury means. When I first became interested in fashion, luxury meant ease. It was having something you could put on at six in the morning and wear comfortably. In fashion, luxury was about fabric, but also effortlessness. Later, when I moved into spaces and interiors, it became about environments that allow you to live your life with ease.” Eagle’s idea of design making life easier extended to the city itself: “Luxury is having what you need close at hand. You can be curious and excited, and it’s all within reach. Being offered new experiences is a real luxury.” She was just as specific about what she looks for in an interior. “I’m usually fascinated by the bones of a space,” she said, before turning to materials: “Anything that feels alive in some way appeals to me. If you have a good floor and a beautiful colour on your walls, you’ve already done much of the work.” Her advice on developing an eye was to treat looking as a form of research: “When you see something you like, ask yourself why. Find out about its history, explore what lies behind it and put in the work.” SHAYNE BRADY: THE KEY TO LIGHTING IS SHADOW When we remember a place, which details can we actually recall? The floor, lighting, sound or the chair we sit in can make us feel at ease, even if we cannot quite say why. I had this in mind as I listened to interior designer Shayne Brady, founder of Studio Shayne Brady, discuss lighting: “In every bar we design, you’ll see a table lamp placed between two people. It creates a cocooning atmosphere, perfect for a romantic evening. The key to lighting is shadow. What makes restaurants inviting is having enough dark spaces.” Brady’s emphasis on shadow suggested why a room’s effect is so difficult to explain simply by listing what is in it. Journalist and author Dylan Jones approached the same idea from another direction: “Value for money is about how you feel, not what it costs.” JEREMY KING: A GOLDEN AGE FOR RESTAURANTS For restaurateur Jeremy King, creating that feeling begins with knowing what you want: “To anyone who creates anything, I would say this: be clear about what you want. Otherwise, you lose focus and become confused.” It is a question worth returning to with every decision that shapes a place: what kind of experience do we want people to have here? King’s optimism was striking. Even as the discussion turned to Brexit, the pandemic, tax rises and changing habits, he resisted the idea that these were the worst of times: “I live by a motto: don’t get upset today about something you won’t remember in a month or a year. The only thing missing in London right now is positivity. I think people will look back on this period as a golden age for restaurants.” That optimism did not stop him questioning the growing sameness in hospitality: “The downside of the world today is that everything is becoming increasingly alike. You walk into a five-star hotel and have no idea where you are. Everything looks the same.” A reminder that a place should bear traces of its city, the people who run it and those who come to it. The influence of a city on its spaces and creative life was also the subject of “The Istanbul Effect”, a panel bringing together Lucca and Cantinery founder Cem Mirap, İrem Kınay and Seda Gazioğlu. A point raised during the discussion captured the constant need to adapt when working in Istanbul: “Creative people living in Istanbul don’t have the luxury of settling into a fixed way of thinking. They generally have to keep changing and questioning how they think, because they cannot predict what tomorrow will bring.” KENT JACKSON: IF IT ISN’T SUSTAINABLE, IT ISN’T BEAUTIFUL Architect Kent Jackson of Skidmore, Owings & Merrill extended the discussion of design’s impact beyond the building, to its neighbourhood and environment: “We wanted to see whether we could create a building that behaved like a tree. One that draws in air, filters and stores carbon dioxide, and ideally contributes to its neighbourhood. Simply achieving net-zero carbon isn’t enough; we need to give something back to our surroundings.” Designers’ responsibilities also came into focus when industrial designer Sebastian Conran discussed AI and robotics. He questioned the ambition to make robots that are exact replicas of people, asking instead what we actually need the technology to do. As he put it: “We must make sure AI is our servant, not our master.” WHAT WE TAKE AWAY What stayed with me from MARKA London was less a single definition of luxury than a set of questions about how people want to live. What makes a place feel good? How well do we understand the reasons behind our choices? What does the work we produce give back to its surroundings? For me, the value of this first London gathering lay in the opportunity to think through these questions together.

Ocak 2022 | Tasarım | Vol VI ARNAUD NICOLAS “Koleksiyonerler ürünlerimize mekanik sanat eseri diyor” Yazı | Oktay Tutuş L ’Epee1839,muhtemelenisminibugünedekduymadığınız bir marka. Kurulduğu 1839 yılından bugüne sadece saat üreterek ayakta kalabilmiş bir İsviçreli. Guguklu saatler, masa saatleri, müzik kutuları ve bunların içindeki mekanizmaları üreten firma, zamanında Concorde süpersonik jetlerinin içine konulan saatleri de üretmiş. Ayrıca rekorlara imza atan dev masa saatlerinden tutun da, Lady Diana ve Prens Charles’ın düğün hediyesi olarak Hermes kılıf içinde verilen saatlere dek önemli tasarımların da sahibi. Klasik saatçilik konusunda uzman olan markanın kaderi 2014 yılında, MB&F isimli bir diğer İsviçreli avangart markanın teklifiyle “Starfleet Machine” isimli ürünü piyasaya sunmalarıyla beraber değişiyor. İnsanların ilgisini görünce bu tarz iş birliklerinin üzerine gitmeye karar verip şimdilerde daha çok kinetik sanat eseri dedikleri masa üstü gizmolardan üretiyorlar. Onlara hem harika bir işçilikle bir araya getirilmiş dekoratif bir obje hem de gözünüzün önünde sürekli hareket eden mekanizmaya sahip bir saat olarak bakabilirsiniz. Her ikisi de doğru. Ama daha çok zamanı izlemek ve onu saygıyla selamlamak için güzel bir araç gözüyle bakmanız tavsiye ediliyor. Devamı için... Print VOL VI - 2022 Out of Stock View Details

Geppy Pisanelli’s Hidden Lights at GR Gallery in New York juxtaposes nature with artificial structures to examine perception, connection, and resilience. February 2025 | Art & Culture HIDDEN LIGHTS words Laura Cottrell Italian visual artist Geppy Pisanelli has returned to GR Gallery in New York with Hidden Lights, a solo exhibition exploring the dynamic interplay between nature and artificiality, on view until March 15th.. Rooted in both narrative and compositional intent, the artist's latest works juxtapose natural elements—such as waterbeds, trees, mountains, and waterfalls—with artificial structures, including minimalist shelters and artificial lighting. By placing human-made objects in unexpected natural settings, Pisanelli creates a visual tension that challenges perceptions of reality. This contrast, both poetic and unsettling, invites viewers to reconsider the boundaries between organic and constructed worlds. The exhibition’s title, Hidden Lights, immediately suggests a paradox: light, traditionally linked to illumination and clarity, is described as hidden. This conceptual contradiction mirrors the layered interplay of visibility and obscurity in Pisanelli’s compositions. Through a precise balance of form, subject, and content, the artist crafts enigmatic scenes that feel at once familiar and dreamlike, triggering a sense of intellectual and visual alienation. THRESHOLD IMAGES and THE SEARCH for CONNECTION Born in 1971, Geppy Pisanelli is an Italian visual artist whose practice revolves around painting as a medium of communication. His work is deeply engaged with the creation of archetypal images—compositions that initially appear as realistic depictions but gradually reveal metaphorical and psychological layers. "At the core of my work is the idea of 'threshold images'—scenes that invite the viewer to step inside, much like entering a theatrical stage. Through recurring motifs that I call 'minimum survival units'—bridges, tents, poles, ropes, sea rafts, and human figures—I strive to transcend cultural boundaries, presenting timeless and universal forms." Pisanelli’s work echoes the notion that human existence is deeply interconnected. Referencing Thomas Merton’s reflection that “no man is an island”, his paintings suggest that our shared pursuit of connection and understanding may be essential for survival. This theme becomes particularly poignant in his latest series, where the imagery resonates with the opening lines of D.H. Lawrence’s Lady Chatterley’s Lover (1928), written in the aftermath of war: "Ours is essentially a tragic age, so we refuse to take it tragically. The cataclysm has happened, we are among the ruins, we start to build up new little habitats, to have new little hopes." With Hidden Lights, Pisanelli continues this reflection, offering glimpses of resilience and renewal in an era of uncertainty. His paintings do not merely depict landscapes but rather construct psychological spaces—thresholds between the seen and the hidden, the real and the imagined.

Mazurina Design's Almaty residence, designed by Oxana Mazurina, pairs neoclassical architecture with Scandinavian-inspired interiors and natural light. May 2025 | DESIGN & INTERIORS a LIGHT-FILLED CLASSIC words Karine Monie photos Damir Otegen interior design Mazurina Design interior stylist Aigerim Mamyraliyeva Designed by Oxana Mazurina of Mazurina Design, this sunlit, Scandi-inspired residence in Almaty redefines classic elegance with a modern, livable spirit. Tucked away in a quiet neighborhood not far from Al-Farabi Avenue—the main artery of Almaty, Kazakhstan—this three-story home radiates understated sophistication. Designed for a vibrant family, it blends neoclassical architecture with the cozy minimalism of Scandinavian style, offering a fresh take on timeless design. When the homeowners first approached Oxana Mazurina, their vision was clear: a neoclassical home bathed in natural light, layered in soft, clear tones, and filled with cozy, tactile materials. DESIGN HIGHLIGHTS 1- A Welcoming Living Room: The heart of the home features a sculptural fireplace nestled between stately oak bookshelves, setting a cozy, grounded tone. Soft, curved furnishings and playful details amplify the relaxed yet polished atmosphere. 2- The Kitchen as a Family Hub Anchored by a Swedish-made dining table and a breakfast island, the kitchen flows naturally into a sunlit terrace—a seamless connection between indoors and out. 3- A Breath of Fresh Air Thanks to double-height ceilings and expansive windows, natural light fills every corner, reinforcing the home's sense of openness and calm. A FOUR-YEAR PAUSE — AND A FRESH START Midway through construction, life took an unexpected turn: a career opportunity moved the family to Astana, halting the project for four years. When they returned to Almaty, with a new baby in the family, the house's design needed refreshing. "The biggest challenge was revisiting everything—plans, shopping lists, even a warehouse full of materials—after so much time had passed," Mazurina recalls. Tastes had evolved, too. "We decided to simplify the interiors, introducing more modern elements while staying true to the original vision." MATERIAL CHOICES Designed to accommodate a large family—including five children—the home is built on a foundation of durability and functionality: - Floors: Natural parquet, soft and easy underfoot - Kitchens: Quartz agglomerate countertops - Bathrooms: Porcelain stoneware and Victorian mosaics from FAP Ceramiche, marble benches and shower trays - Walls & Ceilings: Moisture-resistant paint for longevity COLOR STORY: SCANDINAVIAN SERENITY Mindful of both personal preferences and future flexibility, the homeowners opted for a calming palette: soft grays, warm beiges, pure whites, and muted greens dominate the interiors, echoing the serene tones of Scandinavian design. FINAL IMPRESSION With its marriage of classic structure and fresh Scandinavian spirit, this Almaty residence is a masterclass in how thoughtful design can bridge elegance and everyday life.

Karnas Vineyards is a Bodrum destination with 2,500 olive trees, Zinfandel wine, and a vineyard restaurant set among Tuscany-inspired landscapes. Ağustos 2022 | Bodrum Coffee Table Book | GASTRO & FUN KARNAS BAĞLARI Yazı & Fotoğraflar | Onur Baştürk S elva ve Haluk İşmen’in 2005 yılında kurduğu Karnas Bağları, son yıllarda özellikle lüks segment otellerde konaklayan turistlerin gözde uğrak yerlerinden biri. Nedenlerini şöyle sıralayabiliriz: 1. Buranın ambiyansı Toskana’yı anımsatıyor. Ziyaretçiler zeytin bahçeleri, meyve ağaçları ve asmaların arasından geçen kıvrımlı, romantik ve pastoral bir yolu takip ederek selvi ağaçlarıyla çevrili, terrakota malzemenin kullanıldığı bir binaya ulaşıyor. 2. Karnas Bağları, Roma döneminde dikildiği söylenen bin senelik ihtişamlı zeytin ağacı dahil olmak üzere kimisi genç, kimisi yüzlerce yıllık olan Memecik, Domat ve Gemlik türlerinden 2500 adet zeytin ağacına ev sahipliği yapıyor. 3. Buranın alameti farikası Zinfandel üzümü. Kaliforniya Napa Vadisi’nde yetişen meşhur Zinfandel üzümü, İşmen çifti sayesinde uzun süredir burada da yetişiyor ve elde edilen şarap yemeklerin yanında servis ediliyor. 4. Dahası, bağ restoranında sunulan yemekler çok leziz. Slow Food Bodrum kurucularından şef Aslı Mutlu tarafından hazırlanan menüde keşkek risotto, piruhi ve bağ otlarıyla pişirilmiş kuzu yer alıyor. Ayrıca restoranın gün batımı manzarası bu gastronomik deneyime eşlik eden en şahane unsur. KARNAS VINEYARDS writer & photography | Onur Baştürk K arnas Vineyards, founded by Selva and Haluk İşmen in 2005, in recent years, has been one of the most popular destinations particularly for tourists staying in luxury segment hotels. We can list the reasons as follows: 1. The ambiance here reminds of Tuscany. By following a curled, romantic, and idyllic path through olive gardens, fruit trees, and vineries, visitors reach a building made of terracotta, surrounded by cypress trees. 2. Karnas Vineyards is home to 2500 olive trees, some of which are young and some of which are hundreds of years old, from the Memecik, Domat, and Gemlik types, including the exquisite olive tree that is said to have been planted in the Roman period. 3. The trademark of this place is the Zinfandel grape. The famous Zinfandel grape, which grows in California’s Napa Valley, has been growing, for a long time, here as well, thanks to the İşmen couple, and its wine is served next to meals. 4. Furthermore, the meals served in the vineyard restaurant is very delicious. In the menu, composed by Chef Aslı Mutlu, one of the founders of Slow Food Bodrum, risotto, piruhi and lamb cooked with vineyard seasonings take place. Additionally, the restaurant’s sunset view is the most striking element that chaperones this gastronomic experience. Tamamı için... For more... Print BODRUM - COFFEE TABLE BOOK Out of Stock View Details

The 18th Istanbul Biennial, titled The Three-Legged Cat, brings over 40 artists to eight venues across Beyoğlu and Karaköy in 2025. September 3, 2025 | Art & Culture TR BELOW the THREE-LEGGED CAT: 18th ISTANBUL BIENNIAL The Istanbul Biennial, one of the city’s most anticipated cultural events, returns this fall with a route that turns Istanbul itself into an exhibition. Running from September 20 to November 23, 2025, the 18th edition—organized by İKSV with the support of Koç Holding—comes under the intriguing title The Three-Legged Cat. The Istanbul Biennial, one of the city’s most anticipated cultural events, returns this fall with a route that turns Istanbul itself into an exhibition. Running from September 20 to November 23, 2025, the 18th edition—organized by İKSV with the support of Koç Holding—comes under the intriguing title The Three-Legged Cat. Curated by Christine Tohmé, this biennial unfolds over three years. Its first chapter brings together works by more than 40 artists across eight venues within walking distance along the Beyoğlu–Karaköy axis. Staying true to its nomadic spirit, the Istanbul Biennial once again reimagines the relationship between art and the city, weaving Istanbul’s streets, buildings, and public spaces into its very fabric. WALKING THE CITY The route offers a fluid experience, allowing visitors to move easily on foot and encounter art in the rhythm of the city. Among the venues is the Greek Primary School of Galata, restored between 2019 and 2024, and now reopening as a biennial space. In Karaköy, the newly revived Zihni Han makes its public debut, while a ground-floor gallery at No. 35 Meclis-i Mebusan Avenue reemerges as a cultural stop, having once been part of the 3rd Istanbul Design Biennial. Nearby, the early 20th-century Muradiye Han joins the route after its recent restoration, alongside Gallery 77 just across the street. The historic Cone Factory, once producing sweets and ice cream cones, also transforms into a biennial venue. Between Karaköy and Beyoğlu, the Garden of the Former French Orphanage offers visitors both a place to pause and an exhibition site, while on İstiklal Avenue, the iconic Elhamra Han—built in 1827 as one of Istanbul’s first theaters—hosts the biennial for the very first time. (Explore all venues on the map: link ) A THREE-YEAR JOURNEY Tohmé envisions the biennial as a process unfolding across three stages: 2025: Over 40 artists’ works presented through exhibitions, performances, screenings, and talks. 2026: The creation of a permanent art academy and a public program in collaboration with local initiatives. 2027: A final chapter bringing together the works and experiences of the previous two years in an exhibition and workshop series. ÜÇ AYAKLI KEDİ: 18. İSTANBUL BİENALİ 20 Eylül – 23 Kasım 2025 tarihleri arasında gerçekleşecek 18. İstanbul Bienali, şehri bir kez daha yaşayan bir sergi rotasına dönüştürmeye hazırlanıyor. İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından, 2007–2036 Bienal Sponsoru Koç Holding’in desteğiyle düzenlenen bienal, bu yıl “Üç Ayaklı Kedi” başlığıyla izleyiciyi karşılıyor. 20 Eylül – 23 Kasım 2025 tarihleri arasında gerçekleşecek 18. İstanbul Bienali, şehri bir kez daha yaşayan bir sergi rotasına dönüştürmeye hazırlanıyor. İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından, 2007–2036 Bienal Sponsoru Koç Holding’in desteğiyle düzenlenen bienal, bu yıl “Üç Ayaklı Kedi” başlığıyla izleyiciyi karşılıyor. Küratörlüğünü Christine Tohmé’nin üstlendiği ve üç yıla yayılacak bu edisyon, ilk ayağında Beyoğlu–Karaköy hattında birbirine yürüyüş mesafesinde yer alan sekiz farklı mekânda 40’tan fazla sanatçının üretimini bir araya getiriyor. Bienal, her zamanki gibi sabit bir sergi mekânına bağlı kalmıyor; şehri, sokakları, tarihi yapıları sergi dokusunun bir parçası haline getiriyor. ŞEHİRLE İÇ İÇE ROTA Rotanın önemli duraklarından biri, Galata Rum Okulu. 1885’te inşa edilen, 1910–1988 yılları arasında eğitim kurumu olarak kullanılan yapı, 2012’den bu yana bir kültür-sanat mekânı olarak yeniden işlev kazanmıştı. 2019–2024 arasında kapsamlı bir restorasyondan geçen bina, bu yıl tekrar bienal mekânları arasına katılıyor. Karaköy’de ilk kez izleyiciye kapılarını açacak Zihni Han, şehrin ticaret ve zanaat tarihinden bugüne taşınan bir yapı olarak öne çıkıyor. Hemen yakınında bulunan, Meclis-i Mebusan Caddesi’ndeki bir bina da (no. 35) zemin katındaki galeriyle bienal mekânına dönüşüyor. Karaköy’ün tarihî dokusundaki bir diğer yapı ise Muradiye Han. 20. yüzyıl başlarından günümüze ulaşan hanın zemin katı, 2021’de tamamlanan restorasyonun ardından ilk kez bienale ev sahipliği yapacak. Tam karşısında yer alan Galeri 77 de bu yıl rotada yer alıyor. Yine bölgede bulunan ve bir dönem şekerleme ile dondurma külahı üretimi yapılan Külah Fabrikası, geçmişten bugüne uzanan hikâyesiyle bienal mekânları arasında dikkat çekiyor. Rotanın Beyoğlu yönünde, Eski Fransız Yetimhanesi Bahçesi, Boğazkesen Caddesi üzerinde ziyaretçilerin soluklanacağı bir durak olacak. Bienalin İstiklal Caddesi’ndeki durağı ise, Osmanlı ve Avrupa mimari unsurlarını harmanlayan eklektik cephesiyle Elhamra Han. 1827’de İstanbul’un ilk tiyatro salonlarından biri olarak inşa edilen yapı, bugün altı katlı bir han olarak şehrin belleğinde yaşıyor. Bu yıl bienale ilk kez ev sahipliği yapacak olan Elhamra Han’ın ikinci katındaki iki daire, sanatçıların üretimlerine açılıyor. (Bienal mekânlarını haritada görüntülemek için: link ) ÜÇ YILA YAYILAN BİENAL Christine Tohmé, bienali üç ayağa yayılan bir yapı olarak kurguluyor. Kendi sözleriyle: “Üç ayağı üzerinde 2025’ten 2027’ye uzanan 18. İstanbul Bienali, bir kediyi andırıyor. Zaman içinde esneyerek ayaklarını yere basıyor; sohbetlerden, egzersizlerden ve aralıksız haber akışından beslenen bir ritmi benimsiyor.” 2025 (ilk ayak): 40’tan fazla sanatçının işleri, sergiler, performanslar, gösterimler ve konuşmalar. 2026 (ikinci ayak): Kalıcı bir sanat akademisi kurulması ve yerel inisiyatiflerle işbirliği içinde geliştirilecek kamusal programlar. 2027 (üçüncü ayak): Bienalin iki yıl boyunca ürettiği deneyimlerin ve işlerin sergileneceği son sergi ve atölye programı.

Ariana Ahmad designed a 2,100 m² family residence in the Moscow region, pairing warm interiors with contemporary art by Agostino Bonalumi. April 2025 | DESIGN & INTERIORS ELEGANT COUNTRYSIDE SANCTUARY words Elena Grabar photos Mikhail Loskutov architect & interior design Ariana Ahmad stylist Natalia Onufreichuk Set in the tranquil countryside of the Moscow region, this residence is more than a retreat—it is a family’s story, told through architecture and design. Created by architect and interior designer Ariana Ahmad, the house balances sophistication with warmth, offering spaces that flow effortlessly between quiet solitude and lively gatherings. Here, design is not just about aesthetics but about crafting an environment that evolves with its inhabitants. A THOUGHTFUL COLLABORATION This project is the result of a long-term partnership between the owners and their trusted design team. Their shared vision has shaped a home where architectural elegance meets everyday comfort. The residence also serves as a showcase for the family’s expanding contemporary art collection, seamlessly integrating art into daily life. A HOME DESIGNED TO EVOLVE This generously proportioned 2,100 m² residence features a layout that adapts to the shifting rhythms of family life. The entrance opens into interconnected spaces where natural light highlights carefully curated materials. The main living areas unfold in a seamless flow, while a private suite ensures comfort for the homeowner’s mother. A dedicated spa area with a pool, hammam, and massage room adds an element of resort-like relaxation. Upstairs, the private quarters provide a peaceful retreat, while the attic serves as a space for creativity and leisure. Below ground, a wine cellar and thoughtfully designed storage solutions ensure effortless organization. UNDERSTATED LUXURY IN EVERY DETAIL Soft, earthy tones create a home that feels both elegant and inviting. Bespoke hand-painted wallpapers add depth and texture, while custom plaster panels by Tollis Studio in Paris introduce an artistic focal point in the spa, elevator, and master bedroom. Rich oak paneling and a built-in library enhance the sense of craftsmanship and warmth. A CURATED SELECTION OF DESIGN ICONS Throughout the home, carefully selected furnishings elevate the atmosphere. A custom Christophe Delcourt table makes a statement at the entrance, complemented by a gold-accented Lasvit chandelier. In the master dressing room, a striking white onyx bench by Charles Kalpakian blends function with artistry. The children’s rooms feature refined pieces by Pierre Yovanovitch, while the playroom is enriched with whimsical designs by Hubert Le Gall. In the living room, Zhu Hong’s "Drops" installation interacts with shifting light, adding an element of movement beneath a striking Agostino Bonalumi artwork. A HOME THAT BREATHES ART Art is deeply woven into this residence, with works by Agostino Bonalumi, Yuri Kuper, Igor Chelkovski, Simone Pheulpin, Zhu Hong, Wang Keping, Masao Yamamoto, and Daniela Busarello creating a dialogue between past and present, form and emotion. Here, architecture and design do not merely frame life—they enrich it.

Meet Alexander Campbell, the English florist behind AC Flower Studio in Madrid, as he discusses floral design, workshops, and floriography. November 2021 | Botany ALEXANDER CAMPBELL an English Florist in Madrid Words Oktay Tutuş He’s only 25, and he’s making a living from flowers – and nailing it. Every day, Alexander Campbell showcases the beauty of his bouquets to his TikTok and Instagram followers, leaving no room for doubt about his talent. From an early age, he learned to appreciate the beauty of flowers while spending time with his grandmother. After deciding to turn his passion into a career, he enrolled in a three-year program at the London Flower School. Perhaps due to his love for the sun, he later moved to Madrid. Here, his days are spent creating stunning bouquets for clients and followers, teaching workshops on the art of floristry, meditating, and building his brand, AC Flower Studio. But don’t just glance at his extraordinary bouquets; they may carry hidden messages through the language of flowers, or "floriography," much like in Victorian England. According to Alexander, flowers have their own language, and what they convey is certainly worth noting—just like the stories Alexander tells. Was working with flowers or plants always your dream job? Not always. I’ve always loved flowers, and they’ve always played an important role in my life. A few years ago, I started searching for who I was and where I wanted to go in life. At that point, I decided to take my passion for flowers more seriously, which eventually turned into my full-time profession. How do you define your profession? Florist or floral designer? Florist or floral designer! Labels don’t really matter much to me. A MEDITATIVE BUBBLE How would you describe your relationship with plants and flowers? It’s very special. Growing up, flowers and gardens were always significant to me. Later on, they became a way for me to understand who I was and what I wanted to do with my life. Flowers also help my mental health because they allow me to enter a meditative “bubble” where my worries and struggles simply fade away. Why are you in Spain right now? I’ve always been truly happy in Spain, and that’s why I’m here now. I first came to Spain when I was 15 to stay with a Spanish family, and ever since that experience, it’s been a very special place for me. Can you name two flowers that, in your opinion, should never be in the same bouquet? Honestly, that’s impossible! I believe that with enough effort, anything can go together. What are the unique qualities that make you special? I can’t answer that! But I always strive to work authentically and with good intentions. If you work authentically, you eventually become unique over time. You must have a favorite flower or flowers… I get asked this question a lot, and it’s really hard to answer. There are so many different flowers out there that I can’t choose just one or two. My favorites change almost weekly. However, there are some I consistently use in my work—hydrangeas, statice, and roses are among my staples.

Vincent Appel of Of Possible transforms a 1910 Williamsburg building in Brooklyn, New York, into modern loft homes with duplexes, a triplex and terraces. August 2023 | Design & Interiors english below Brooklyn’deki tarihi deponun modern yorumu words Leon Williams photos DarcStudio M imar Vincent Appel’ın ikonik Williamsburg mahallesinin ruhuna bir övgü olarak tasarladığı bu ev projesinin hedefi, Brooklyn depo mimarisine saygı duruşunda bulunmak ve eskiden yeniye bir yolculuk yaratmak olmuş. 1910’da inşa edilen bina, özenli ve saygılı bir şekilde çatı katı tarzı modern bir binaya dönüştürülmüş ve çok yakında bu bina iki kat yüksekliğindeki alanlara sahip iki dubleks ve bir triplekse ev sahipliği yapacak. Of Possible mimarlık ofisi kurucusu Vincent Appel projeyle ilgili şunları söylüyor: “Sürekli değişen bir yerin (Williamsburg, Brooklyn) atmosferini yakalamak ama yine de yeni olduğu kadar tanıdık da hissettiren bir bina yapmak istedik. Hem özel hem de sokaktan sessizce izole edilmiş, aynı zamanda bol miktarda doğal gün ışığı alan, iç ve dış mekan arasında açıklık ve süreklilik hissine sahip evler yarattık. İki kat yükseklikte iç mekanların yaratılması, tüm bu niyetleri gerçeğe dönüştüren bir fikir oldu”. Appel, terakota cepheli binanın arka teraslarının çok eşsiz bir alanlar olduğunu söyleyip ekliyor: “Bu alanlar Williamsburg’ün kimliğini yansıtıyor”. "New York’ta pazar o kadar verimli ki, yatırımcıların çoğu pazarda trend olan şeyleri kullanıyor, ancak bu projenin müşterisi farklı bir şey yaratmak istedi" diyor Appel: “Hayat boyu bir New Yorklu ol arak, inşa etmeyi amaçladığı topluluğu anladı, mimari ve inşaat kalitesinin, bir yerin nasıl hissettirdiğine dair daha geniş anlamda nasıl katkıda bulunduğunu derin bir takdirle karşıladı”. web www.ofpossible.com instagram @of_possible A modern interpretation of classic loft living in Brooklyn D esigned by architect Vincent Appel as a tribute to the spirit of the iconic Williamsburg neighborhood, the goal of this house project was to pay homage to Brooklyn rowhouse architecture and loft living. Constructed in 1910, the building has been painstakingly and respectfully transformed into a modern loft-style building that will soon house two duplexes and a triplex with double-height spaces. Vincent Appel, founder of Of Possible architecture office, says: “We wanted to capture the atmosphere of a place that is constantly changing (Williamsburg, Brooklyn) but still make a building that felt as familiar as it did new. We wanted to create homes that were both private and quietly isolated from the street, but also had a sense of openness and continuity between interior and exterior with plenty of natural daylight. The creation of the dramatic double height interior spaces was the idea that brought all these intentions to reality”. “The market in New York is so efficient that most developers use what's trending in the market, but the client for this project wanted to create something different,” says Appel: “As a lifelong New Yorker he understood the community he intended to build for and had a deep appreciation for how the quality of architecture and construction contributes to the broader sense of how a place feels. In this project, we were being asked to imagine what a place should feel like” web www.ofpossible.com instag ram @of_possible

Eylül 2021 | Art | Türkiye ÖZGE HORASAN “Dünya kendisine benim içimden bakıyor” Yazı | Tuba Kocakaya B iyoloji eğitimi aldı, kendini doğal malzemelerle çalışan bir deneyci olarak tanımlıyor. Özge Horasan, Kadıköy’deki Koli Art Space’de 16 eylülde açılacak ilk sergisi “Dünya Kendisine Benim İçimden Bakıyor”u anlattı. Sergi, 10 ekime kadar açık. Özge, öncelikle seni tanıyabilir miyiz? Şu anki serginde odaklandığın teknik ve kavramsal konuları özetleyebilir misin? Kendimi basitçe, doğal malzemelerle çalışan bir deneyci olarak tanımlayabilirim. Doğal boyama; yani bitkisel, hayvansal ve mineral kaynaklardan renk elde etmek, özellikle yoğunlaştığım alan. Hacettepe Üniversitesi’nde biyoloji eğitimi aldım ve aynı bölümde bitki biyolojisi üzerine yüksek lisans yaptım. 2010 yılında akademiden ve bilimsel çalışmadan ayrılıp bağımsız sanat alanına yöneldim. Şu an Datça’da yaşıyor ve buradaki stüdyomda çalışıyorum. “Dünya Kendisine Benim İçimden Bakıyor” ilk kişisel sergim. Pratiğim çok büyük oranda rastlantısallık, kendiliğindenlik ve doğal malzeme ile uyumlanma içeriyor. Kendi üretim sürecimin tamamen benim kontrolümde olmadığı anlamına geliyor bu. Kendimi geride tuttuğum, karşılaşmaların ve malzemenin kendi doğasının sürece yön vermesinden zevk aldığım yollar izliyorum. Açıkçası malzemeye ve sürece hükmetmemek, kendimi dayatmamak beni çok rahatlatıyor. Fakat buradan salıverilmiş bir deneysellik içinde çalıştığım da anlaşılmasın. Özellikle bitkilerden renk elde etme ve renkleri doğal elyaflara bağlama konusunda oldukça ayrıntılı reçetelere sahibim. Tekniğimin analitik kısmı ile benim için ruhani anlamlar barındıran kısmını dengede tutmanın önemli olduğunu düşünüyorum. İşlerin tamamının böyle bir dengeleme ve uyumlanma araştırması olduğunu söyleyebilirim. Bu sergide ‘el’e bir vurgu olduğunu da eklemeliyim. Elin kendi akışına kapılmanın, eli çalıştırmanın bana fazladan iyi geldiği bir kış geçirdim. Özellikle yorganlar bunun bir sonucu. Hepsini ince ince günlerce elde diktim. Güzel rastlantılar sonucu bulduğum, kendi topladığım taş ve toprakları kullandığım işler ise elimin kendi düşüncesinin somutlaşmış hali bana göre. İşlere dokunulabilir olması ise insanlarla ilişki kurma yollarımdan biri. “OLDUĞUMUZ HER YERE YIKIM SAÇIYORUZ” Doğa ve malzeme ile ilişkin hassas ve farklı bir diyalog kuruyor. Neden birçok kişi için bu kadar karmaşık ve oldukça zahmetli bir çalışma sürecini tercih ediyorsun? Bunu kendime de sorduğum oluyor. Özellikle hızlı tüketime indirgenmiş bir zamanda, akıntıya karşı kürek çekiyor gibi hissettiğim durumlarda. Bu bir tür inanç meselesi. Doğal olan ile bağ kurmanın temel ihtiyacımız olduğuna inanıyorum. Bu bağ çok kuvvetli, fakat bir o kadar da yabancılaşmış durumdayız artık. Bunun onarılması gerekiyor. Başka şekilde bu gezegende hayatta kalabileceğimizi düşünmüyorum. Olduğumuz her yere yıkım saçıyoruz. Kendimden başlayarak bu bağı onarmaya çalışıyorum, bu da zahmetli bir süreç. Disiplin ve adanmışlık istiyor. Açıkçası kendimi adamak için bundan daha anlamlı bir şey bulamıyorum. Serginin ismi ve çıkış hikâyesinden bahsedebilir misin? Serginin ismi, Clarice Lispector’un “Yaşam Suyu” kitabından bir alıntı. Serginin çıkış hikâyesi yine sana, serginin küratörüne dayanıyor! İlk kez bundan dört yıl önce atölyeme gelip yaptıklarımı sergilemek konusunda beni ateşlemiştin. Üretim sürecimle hayatım ayrı gitmediği için, ancak dört yıl sonunda o noktaya gelebildim. Bu yaz görüştüğümüzde bana Koli Art Space’den bahsettin, ben de sana son zamanlarda yaptıklarımı gösterdim. Birbirimizi hızlı ve kolay anlayabildiğimiz için sergiyi de kavramsal olarak güzel hislerle kurguladık. DATÇA’DA ÜRETMENİN AVANTAJI VE DEZAVANTAJI Kentle ilişkimizi sıkça sorguladığımız bu dönemde Datça’da yaşayan ve üreten bir sanatçı olmanın sana göre avantajı ve dezavantajları neler? Kentle olan ilişkimi sorgulamam 2013 yazına dayanıyor. O zamandan beri kentle ilişkimi sadece eğlenceli bir kaçamak olarak tutuyorum. Kentin artık beni beslemekten ziyade tükettiğini sanırım biraz genç yaşta fark ettim. Hep ifade edecek dertleri olan biriydim ama bu ifadeyi yeterince disiplinli bir şekilde geliştiremiyordum. Nedeni de kent yaşamında çok fazla dışsal faktör ve uyaran olmasıydı. Basit ve küçük bir yaşam sürmek bana bu anlamda çok iyi geldi. Her şey elimin altında, güzel, sakin ve basit. Böylece düşüncelerimi düzenlemek ve üretmek için bana çok fazla boş alan kalıyor. Bu boşluk olmadığında üretemiyorum. Tabi bu küçüklük insan etkileşimini bir miktar kısıtlıyor. Fakat bunun bir dezavantaj olduğundan emin değilim. Sadece çok fazla içe kapanmamak için uyanık kalmak gerekiyor. Bu yüzden stüdyom Datça’nın en işlek caddesi üzerinde, insanların geçerken burada ne oluyor diye merak ettikleri, girip baktıkları, sorular sordukları bir yer. Fakat bazen kendimi internet gerçekliğine sıkışmış gibi hissettiğim de oluyor, aktif bir instagram kullanıcısıyım. Üretim sürecimi kaydetmek ve oradan paylaşmaktan zevk alıyorum ama bunun yetersizliğinin de farkındayım. O yüzden kente gelip sergi yapmak benim için çok güzel ve heyecan verici bir deneyim. “YENİDEN DOĞAYA KARIŞACAK ŞEYLER ÜRETİYORUM” Üretiminin insanın doğa ile ilişkisine dokunan bir tavrı olduğu çok açık. Bu aktivist tavrını pratiğinle nasıl birleştiriyorsun? Pratiğimde sadece doğal malzemelere yer veriyorum. Yani bir nevi iz bırakmadan yok olacak ve yeniden doğaya karışacak şeyler üretiyorum. Kendimi tatmin etmek için yapacağım herhangi bir şeyin varlığını yüzbinlerce yıl atık olarak sürdürmesini istemiyorum. Ulaşabildiğim en temiz malzemeleri kullanıyorum. Örneğin, organik pamuk gibi. Bu, pamuğun üretim aşamasında hiç tarım ilacı kullanılmadığı anlamına geliyor. Fakat buradan kendimi aklamaya çalıştığım anlaşılmasın. Tabii ki üretirken tüketiyorum ve tabii ki bunun ekosisteme etkisi var. Sadece elimden gelenin en iyisini yapmaya ve böyle seçeneklerin de var olduğunu ifade etmeye çalışıyorum. Malzeme israf etmemeye çalışıyorum. Üretim sürecim çok fazla deneme içermiyor. Düşüncemde sadeleşmeye giderek yapıp ederken mümkün olan en az malzemeyi harcıyorum. Her zaman için kullandığım tekniklerde daha az kaynak tüketmeye odaklanıyorum. Geleneksel doğal boyama yöntemleri çok fazla su ve enerji tüketen işlemler. Bu yüzden daha az su kullanan, ısı enerjisine ihtiyaç duymayan inovatif teknikler kullanıyorum. Günlük rutininden ve gelecek planlarından bahseder misin? Günlük rutinim yıllardır deneye yanıla kendim için en iyisini bulmaya çalıştığım akışkan bir sistem. Kendimi hoş tutmakla kendimin suyunu çıkarmak arasında bir denge bulmaya çalışıyorum. Güneşle birlikte uyanıyorum, o günkü hissime göre giyiniyorum. Giyinme eylemi ile oynamayı, o konuda da sadeleşmek için konuyu nasıl indirgeyebileceğimi araştırmayı seviyorum. Bu yüzden doğal boyanmış giysiler üreten bir markam da var zaten: sat-su-ma. Çok uzun vadeli planlar zaten yapamıyordum, ama artık hepimizin içinde bulunduğu bu enteresan zaman dolayısıyla plan yapmak iyice güçleşti. Yine de basit birkaç hedefim var. sat-su-ma bir süredir uykuda, onu yeniden canlandıracak fikirlerim var. Düzenli olarak yaptığım doğal boyama eğitimlerine de biraz ara vermiştim, onlara geri döneceğim.

Mayıs 2022 | Tasarım | Vol VII CASA UN PATIO Şeffaf, basit ve gizli saklı Yazı | Onur Baştürk Fotoğraflar | Marcos Zegers Ş ili’deki Villarrica yanardağının kuzey yamacı etekleri. Her yer alabildiğine orman. İşte bu ormanın içinde kaybolmuş rüya gibi bir ev var: Casa un Patio. Şilili mimar Lucas Maino Fernandez’in mimari ve tasarım sitelerinde övgülere boğulmuş bu son projesinin elbette en göz alıcı yanı, evin ortasından ağaçların geçiyor oluşu! Casa un Patio’yla ilgili en önemli zorluk arazi koşulları olmuş. Şöyle anlatıyor Lucas: “Arazi koşulları göz önüne alındığında, projenin ana zorluklarından biri yerleşimiydi. Ormanın karakteristik yoğunluğu, yerleşimdeki bitki türlerinin korunması, gün ışığı ve erişilebilirlik konularına ilişkin bir dizi karmaşık sorunumuz vardı. Bu nedenle tüm detayları basit ve net kararlarla çözdük. O çözümlerden biri de, mevcut bitki örtüsünü eve entegre etmek için bir avlu yaratmaktı. Böylece evin ortak alanları (oturma odası, yemek odası ve mutfak) iç ve dış orman arasında yer aldı. Bu alanların şeffaf oluşu dışardaki ormanla sürekliliği sağladı. İç avlunun çözdüğü bir diğer husus ise projeye ışık ve ısı sağlaması oldu. Orta avlunun eve sağladığı güneş ışığı, projenin iç sirkülasyonuna ve ortak kullanım alanlarına eşlik etti”. Tamamı için... Print VOL VII - 2022 Out of Stock View Details No product

CAN Art Fair founder Sergio Sancho discusses the fair’s fourth edition, Ibiza Art Week, and its role in connecting global and local contemporary art. June 13, 2025 | Art & Culture SAND, SUN, and CONTEMPORARY ART: CAN ART FAIR words Onur Basturk photos (portraits) Maria Santo Now in its fourth edition, CAN – Contemporary Art Now – returns to Ibiza from June 25 to 29, once again transforming the island into a vibrant hub for contemporary art. What began just four years ago as a single fair has since evolved into a full-fledged Ibiza Art Week, with exhibitions unfolding across the island and an ever-expanding community of artists, gallerists, collectors, and cultural travelers converging under the Mediterranean sun. As the founder and director of CAN Art Fair, Sergio Sancho continues to shape this dynamic platform, where cutting-edge artistic voices meet the relaxed rhythms of island life. In this interview, Sancho reflects on the fair’s growing global presence, its unique connection to Ibiza, and what lies ahead. In just four years, CAN Art Fair has consolidated itself as the central axis of contemporary art in Ibiza. What do you think is the key to this success, and how does the unique spirit of Ibiza contribute to the identity of the fair? It has consolidated, first of all, because the island was crying out for cultural initiatives and needed more projects of this kind to arrive and give it a boost. There were already things happening, of course, but the arrival of new projects like CAN Ibiza Art Fair has awakened the island in this sense, and from now on, it's going to be unstoppable. The fair has always been conceived with a strong awareness of where we are. That’s why, for example, it’s held in the afternoon—it invites you to enjoy the rest of the island’s attractions: the beach, the nightlife... But it’s not just that—even the natural light at the fair is something that defines it, makes it different, and helps it feel fully integrated with the island and its environment. BALANCING THE GLOBAL AND THE LOCAL This year's gallery program features a diverse mix of international and local participants. What is your approach to selecting galleries, and how do you balance global reach with a connection to the local art scene? From the very beginning, we’ve tried to strike a balance between international reach and local depth. That’s been our intention since the first edition, and especially with the second one through the launch of the OFF Program. We always knew this had to happen—we needed to develop and give visibility to local talent and ensure that projects emerging here had a place in the fair. Saša Bogojev, who is the curator of the fair, oversees the selection process. He invites the galleries and makes the final selection. As for the more local part, we evaluate which strong projects are active in the islands and make sure to give them a space. TO GIVE GREATER VISIBILITY TO BALEARIC CREATION The expanded OFF Program, with its itinerary through emblematic places in the Pitiusas, is a prominent feature this year. What are your objectives for this initiative, and what kind of experience do you hope to offer visitors? This program, using the unique locations the island offers, aims to give greater visibility to Balearic creation. What it achieves, in the end, is that visitors can meet local artists and connect with proposals that, otherwise, a foreign audience might not have the opportunity to discover. What this program mainly seeks to do is facilitate that dialogue. WE ALWAYS SAY YOU CAN GO TO THE FAIR IN FLIP-FLOPS! CAN Art Fair has become more than just an art event—it’s also a meeting point for collectors, art enthusiasts, and travelers. How do you intend to create an immersive experience in Ibiza that combines contemporary art with the island’s unique atmosphere? One of the fair’s fundamental characteristics since the first edition has been to take full advantage of what the island can offer in order to create a truly distinctive project. From the start, CAN Art was conceived as a crossroads for encounters—but in a relaxed way. We want there to be time to visit studios, to go to Formentera by boat, to have dinners in a laid-back setting... it’s a way of interacting: artists, gallerists, collectors—all coming together in a different and more relaxed rhythm. We always say you can go to the fair in flip-flops, and those kinds of details make people more open, more willing to talk and connect. How do you see the future of CAN Art Fair? What are your long-term goals and dreams to establish Ibiza as a key destination for contemporary art? It’s a project that is steadily consolidating. It’s generating more interest, making waves abroad, and attracting more visitors each year. This year, the addition of CAN DESIGN enriches the content and draws in a broader audience with different interests. The evolution is ongoing. Looking ahead, we want CAN Ibiza Art Fair to become an unmissable date on the international contemporary art calendar. It comes right after Art Basel, a much more serious and rigid fair, and we love the idea that people can follow it with a post-Basel experience in a more relaxed setting here on the island—one that naturally becomes a meeting point, effortlessly blending art and lifestyle.

Mayıs 2020 | Seyahat | Türkiye Rota Karadeniz, hedef ‘doğal izolasyon’ Yazı | İsmail Polat Y az göründü. Planlar yeni trende uygun olarak ‘community’lerde dönmeye başladı bile. Herkes ‘şimdilik’ gözlerden uzak, izole tatilin peşinde. Kalabalıklardan uzak olmak bu yaz herkesin hayali, ama nasıl? İkinci bir emre kadar yurtdışına çıkmak da yasak, o zaman doğal izolasyonun doğal merkezine ışınlanıyoruz. Çamlıhemşin’e… Karadeniz, özellikle Rize’nin Çamlıhemşin’i son yılların gözdesi. Yemyeşil doğa, uzun ve sallantılı yollar, dere sesi ve kendiliğinden sarmalayıp peşinizi bırakmayan tatlı bir huzur. Tüm bunların merkezinde ise bölgenin en güzel oteli var: Nordic Otel! İki yıl önce keşfettiğim ve müthiş anılarla döndüğüm Karadeniz gezimin merkezine oturan oteli çevreleyen nefis yaylalar da unutulmaz. Koronavirüs sonrası izole tatiller gözde olacaksa, burada isteseniz de kalabalıklara karışamak zaten mümkün değil. Nordic Oteli ve Bukla Tur’un sahibi, bölgeyi en iyi bilen uzman rehberlerden Bülent Saraloğlu’na iyi bir Karadeniz turunun tüm detaylarını sordum. BU SEZON 6-7 KİŞİLİK TURLAR DA BAŞLAYACAK Karadeniz son yıllarda çok popüler. Nedir bölgeyi bu denli çekici kılan? Doğa turizmi dünyada hızla artan bir trend. Turizm sektörü yüzde 4 ile 7 arasında büyürken doğa turizmi yüzde 20-30 büyüyor. İnsanlarda doğa ve çevre bilinci arttıkça bu tip butik doğa turlarına olan talep de artıyor. Artık insanlar sadece gezip görmek değil, deneyim de yaşamak istiyor. Doğa ve bu bölgede olan canlı yayla kültürü bu deneyimi fazlasıyla sağlıyor. Nordic Otel de turizm tesislerinden ve kalabalık turist gruplarından uzakta, kendi başına dere ve orman kenarında oldukça izole bir yerde. Bölgedeki nadir butik otellerden biri. Ayrıca en geniş odalara sahip otellerden. Bahçesi, deresi, deredeki havuzu ve bölgedeki yegâne yoga salonuyla insanların oldukça ilgisini çekiyor. Koronavirüs sonrası için hazırlığınız nasıl? Turlarımız zaten 15 kişilik, fakat her turumuzun artık bir de “exclusive” seçeneği olacak. Bu turları en fazla 6-7 kişilik yapacağız. Biraz daha pahalı olacak haliyle. Araçlarımız düzenli olarak dezenfekte edilecek, havalandırma filtreleri sık sık değişecek. Rehber, şöför ve araç değişimi ise mümkün olduğunca yapılmayacak. Personelimiz otelde konaklayacak ve dışardan izole olacak. Yiyecekler dezenfekte edilip depolanacak, yemekler tarafımızdan servis edilecek ve insanların yemeklerle teması olmayacak. İsteyenlere tek kullanımlık servis ekipmanı sunacağız. Odalar 12 saat önceden dezenfekte edilecek. Misafir istemedikçe odaya günlük temizlik için girilmeyecek. Sık kullanılan yerler bolca dezenfekte edilecek. Personel ve misafirlerin düzenli olarak ateşi ölçülecek. POPÜLER OLMASINI İSTEMEDİĞİMİZ YAYLALAR VAR Turların en çekici kısmı yaylalar. Hangileri popüler? Instagramdan sonra Pokut, Gito, Huser ve buzul gölünün olduğu Avusor yaylaları popüler oldu, ama henüz popüler olmayan ve açıkçası çok da popüler olmasını istemediğimiz yaylalar hâlâ var. Mesela? Bal ormanlarıyla ünlü, aynı zamanda Fırtına Vadisi’nin en derin ormanına sahip Maselevat Vadisi. Buradaki Tatskeri Yaylası 1900 metre yüksekliktedir ve çok iyi korunmuştur. Bazı yaylalarda olduğu gibi Tatskeri Yaylası’nda ahşap dışında bir yapıya izin vermiyorlar. Zaten ulaşımı ne kadar zorsa, yayla o kadar bakir kalmış oluyor. Özellikle Ayder’in doğusunda kalan yaylalar bu konuda daha şanslı ya da 2000 metrenin üzerinde kalan yaylalar. Mesela 2400 metre yükseklikteki Koç Düzü Yaylası. Bu yaylanın hemen önünde Adalı Göl var. İçinde yüzen bitki adalarıyla bölgede tek olma özelliğine sahip. Bu yüzen adacıkların üzerine çıkılabiliyor. O gölün hemen üzerinde adını bizim koyduğumuz Cennet Cehennem Tepesi var. 2800 metredeki Lelvan Gölü Geçidi’nden ise Altıparmak, Kaçkar ve Marsis dağlarıyla, yaylaları, hatta denizi görmek bile mümkün. SONBAHARI ÖNERİYORUZ Bölgeyi tam anlamıyla yaşamak için ne zaman gelmeli? Aslında en güzel sezon sonbahar. “Karadeniz sonbaharda çok yağmurlu olur” algısından dolayı maalesef herkes temmuz ve ağustos aylarını tercih ediyor. Ama geçmiş yılların istatistiklerine baktığımızda temmuz ve ağustosun sonbahara göre çok daha fazla yağmurlu olduğunu rahatça söyleyebiliriz. Yani biz sonbaharı şiddetle öneriyoruz. Nasıl bir hizmet ve program sunuyorsunuz? 12 adet farklı turumuz var. Bunların yanında ailelere, arkadaş gruplarına, şirketlere kapalı turlar düzenliyoruz. Turlar grupların isteği doğrultusunda sonsuz seçenekte olabilir. Yürüyüşlü, yürüyüşsüz, kamplı ya da otelli, yayla evi konaklamalı… Karadenizli olmak işinizi kolaylaştırıyor mu? Evet, Karadenizli olmak büyük avantaj. Bukla Tur’un operasyonları bu bölgede oldukça oturmuş durumda. Şöföründen oteline, rehberinden restoranına hizmet aldığımız yerlerden hizmet verdiğimiz alanlara kadar her şey bir düzen içinde. Herkes ne yapacağını biliyor. Karadeniz zor bir bölge. Hem lojistik hem de insanı anlamında. Eğer insanını tanımıyor ve idare etmesini bilmiyorsanız, bu bölgede başarı oranınız çok düşük. ARAPLAR OLMADIĞI İÇİN KARADENİZ GÖZDE OLACAK Bu sezon Nordic Otel cephesinde neler olacak? Bu sezon butik tur ve butik otellerin yıldızı parlayacak. Bu demek değil ki bir patlama bekliyoruz. Ama bir farkındalık oluşacak. İnsanlar bildiği otellere, bildiği insanlarla gitmeyi tercih edecek. Biz de bu süreçte tedbirleri göze sokmak istemiyoruz. Elbette tedbirlerimiz olacak, ama insanların tatilde olduğu hissinden kopmasını da istemiyoruz. Ayları karantinada geçmiş insanlara otelde karantina havası yaratmanın anlamı yok. Gerçekten de Karadeniz özellikle bu yaz Arapların da olmamasından dolayı iç pazarın gözdesi olmaya aday. Tabii en büyük dezavantajımız ulaşım. Uçağa binmek istemeyenler kendi araçlarıyla uzun bir yolculuğu göze alacak. Ama belki yolda olmak, yola çıkmak iyi gelecektir insanlara. Kim bilir Karadeniz sahil yolu belki bir “turistik yol” olacak. OTEL BİNAMIZ ESKİDEN İLKOKULDU Nordic’in mor binasının da ilginç bir hikâyesi var değil mi? Evet, binamız eskiden okulmuş. 1940’lı yıllarda Mollaveyis Köyü İlkokulu olarak köylüler tarafından yapılmış. Hem arazisi hem bina köylüler tarafından bağışlandı. 1980’lere kadar hizmet veren okul, nüfusun gurbete gitmesi ve eğitim yaşındaki çocuğun kalmaması nedeniyle köy muhtarlığına devredilmiş. 2015 yılında Bukla Tur olarak devralıp onardık. Oldukça bakımsız olan, çatısı yıkılan ve metruk durumda olan okulu dış cephesini bozmadan yeniden inşa ettik. İnşa sırasında çıkan masaları, sıraları, ahşapları, dolapları ve kapıları tadilatta ve çevre düzeni sırasında yeniden değerlendirmeye çalıştık. Bu yüzden yer yer okulla ilgili unsurlara rastlamanız mümkün :) Hangi aylar açıksınız? Bugüne kadar nisan-kasım ayları arasında açık tutuyorduk. Sezonun uzaması ve talebin artması nedeniyle bu yıldan itibaren 12 ay açık tutma kararı aldık. Fotoğraflar: 1. Huser Yaylası’ndaki meşhur salıncaklardan biri. 2. Altıparmak Dağı 3. Nordic Otel 4. Huser Yaylası 5. Laz Alpleri 6. Maselevat Vadisi 7. Laz Alpleri 8. Huser Yaylası’ndan aşağıya bisikletiyle inenler. 9. Avusor’a çıkış manzarası. 10. Avusor buzul gölü. SEYAHAT | Kategorinin diğer yazıları İzlanda’nın Sırları Rota Karadeniz, hedef ‘doğal izolasyon’ Zamanın durduğu şehir: Harar Kyoto’da bir ‘ryokan’da kaldım Karavan tatiline dair merak ettiğiniz her şey Issızlığın ortasındaki 10 inziva oteli Açıl susam açıl: Marakeş Test sonucunu göstererek uçağa bineceğiz Asya’nın mistik kapalı kutusu: Myanmar Tsipouro içmeden o adadan dönmeyin! Issız kanyonun ortasında: Amangiri Mars'a gitmiş kadar oldum! Buenos Aires’te yapmanız gereken 20 seksi şey

April 2023 | Design & Interiors Wood and Mountain T his cabin project named Wood and Mountain is Sher Maker design. The exterior of this cabin house in Chiang Mai, Thailand is completely covered with a wooden wall. Indeed, the design of the house refers to the wooden house wall system common in northern Thailand. The only difference is that steel was also used in this project. Every plank on the wooden surface was burned and mounted on the wall. Because this method extends the life cycle of the material. W ood and Mountain isimli bu kabin projesi Sher Maker tasarımı. Tayland’ın Chiang Mai bölgesindeki bu kabin evin dış cephesi tamamen ahşap duvarla kaplanmış. Nitekim evin tasarımı Tayland'ın kuzeyinde yaygın olarak görülen ahşap ev duvar sistemine atıfta bulunuyor. Tek fark, çeliğin de bu projede kullanılmış olması. Ahşap yüzeydeki her kalas ise yakılarak duvara monte edilmiş. Çünkü bu yöntem malzemenin yaşam döngüsünü uzatıyor.