Kasım 2021 | Tasarım | Türkiye ‘Getir’ Ofisindeki Köy Meydanının Tasarım Sırrı 2 017’de kurulan Urbanjobs mekan ve ofis tasarımlarıyla son yıllarda öne çıkan bir mimarlık ve tasarım stüdyosu. Özellikle Bomonti’deki Batard ve Getir’in ofisi için yaptıkları tasarım stili ve çözümler dikkat çekiciydi. Şimdi Urbanjobs’ın kurucusu ve baş tasarımcısı Murat Dede’ye kulak verme zamanı… Urbanjobs’ın mottosu ve mimari bakışı açısı nedir? Temelde kentli yaşam stiline uygun kentli mekanlar tasarlıyoruz. Tasarımı bir şiir gibi görüyoruz. Bazen bir ezgi bazen de bir sinema filmi gibi. Çünkü mekanlara ve mobilyalara dönüşecek fikirler önce soyutlamayla başlıyor. Soyutlama önce ufak bir form olarak zihinde tasarlanıyor, sonra ete kemiğe bürünüyor. O form da tat alan, duyan, koklayan ve hisseden bir şeye dönüşüyor. Urbanjobs olarak tasarımımızın temeline tutkuyu, düşünsel süreci, mekanın duygusal bütünlüğünü ve deneyimi oturtuyoruz. BUNU ELEŞTİRMİYORUM, BEN DE ÖYLE DAVRANIYORUM İstanbul sosyal hayatının popüler mekanlarında imzanız var. Batard, Zula Kanyon ve Zula Zorlu gibi. Mekan tasarlamanın avantajı ve dezavantajları neler? Bir anlamda kamusal mekanlardan söz ediyoruz. Binbir çeşit fikir ve yaşam tarzı bu ortamlarda buluşuyor. Doğal olarak övgüye de yergiye de çok açığız. Bazen insanlar mekanda oluşan bir uğultu ya da tuvalet kâğıtlığının hafif sallanıyor olmasından şikayet edip bundan mimarları sorumlu tutabiliyor. Bunu eleştirmiyorum, çünkü ben de böyle davranıyorum. Hatta belki çoğu insandan daha fazla eleştirel yaklaşıyorum mekanlara. Bu eleştiri dili aslında hoşumuza gidiyor. Çünkü bizi geliştiriyor. Daha az aksaklık yaşanması için bize bağlı olmayan birçok faktörü değerlendirip çözmeye çalışıyoruz. Temel olarak mekanı kullanacak kitlenin yaşayacağı hissiyat üzerine odaklanıyoruz, ama sağlamlık, fonksiyon, sürdürülebilirlik ve ergonomi gibi birçok farklı konuyu da düşünüyoruz. Bunları yaparken de işverenin inşaat süresi ve maliyet hesaplarını tutuyor, servis personelinin ergonomisini de planlıyoruz. Mesela bir servantın nerede duracağını, kapağının ve çekmecelerinin nasıl daha kullanışlı ve sürdürülebilir olacağını, servis ekibinin bunu kullanırken en uzak masaya kadar ne kadar mesafe katedeceğini düşünmek durumundasınız. Kısacası dezavantajları saymakla bitmez! Avantajları ise çok az. Zor, ama bunlar dolayısıyla bence inanılmaz keyifli. HEM PARİZYEN HEM DEĞİL Batard’ı tasarlarken çıkış noktanız neler oldu? İşveren bize bir Fransız bistrosu istediğini söyledi. Biz de klasik anlamda bir parizyen tasarımın Urbanjobs stiline uymadığını, ama güncel hale getirilmiş bir yaklaşım ortaya koyabileceğimizi kendilerine belirttik. Sonuç da sanırım öyle oldu. Hem parizyen hem değil! Batard küçük bir mekan aslında. İlk tasarımın ortaya çıkışından sonra aylar süren bir tasarım geliştirme süreci yaşadık kendi içimizde. Ekip arkadaşlarımla şantiye başlamadan önce mekana çok sık gittim. Henüz şantiye halindeyken mekanın her yerine oturarak tüm görüntüye farklı açılardan baktım. Kendimize şunu sorduk, “Mekan cepheden ya da ilk girişte iyi gözüküyor. Peki ya tüm misafirler oturduğu açılardan neyi görecek? Kendini nasıl hissedecek? Işığı nasıl olacak? Kendini nasıl hissetmeli”?. Sanırım bu yaklaşım başarılı oldu. Projenin bitiminde işverenlerimizden sevgili Abdi bana, “Murat mekanın neresinde oturursak oturalım muhteşem bir enerji ve her yerinde aynı mekan hissiyatı var” dedi. ‘GETİR’İN OFİSİNDEKİ KÖY MEYDANI NASIL TASARLANDI? Tasarladığınız ofislerden biri Getir HQ. 3600 metrekarelik alanın 350 metrekarelik alanını “köy meydanı” olarak ayırmışsınız. Bunun sebebi nedir? Daha doğrusu alt metni? Aslında bu tabir ilk olarak, Getir’in kurucuları Nazım Salur ve Serkan Borançılı’nın konkur daveti için ortaya koydukları metinde yer alıyordu. Bir sentez yapmaya çalıştık. İşveren ve bu mekan ne demek istiyor? Peki biz bunları nasıl ifade edecek ve sonucunda nasıl cisimleştireceğiz? İşverenler ve çalışanların aynı ortamda bir araya gelebilmesi isteniyor, buraya da köy meydanı deniyordu. Sanırım biraz da ağırlama mekanlarına yatkınlığımız olmasından dolayı, birçok insanın bir gece kulübü ya da restoran deneyimi yaşadığını söylediği platformlardan oluşan bir yapı ortaya çıkardık. Aydınlatmada sevgili Ali Berkman’ın şirketi On Off ile çalıştık. Doğru tasarladıkları aydınlatmanın mekanın ruhuna çok büyük katkı sağladığını söyleyebilirim. Ortaya koyduğumuz yaklaşımın temel prensibi, tek bir mekanda birçok fasiliteyi bünyesinde barındırabilmesiydi. Yumuşak oturmaların yerleştirilmesiyle bir dinlenme ve toplantı alanı olarak kullanılan platform, bu koltuklar yerine askıdaki sandalyelerin yerleştirilmesiyle sunum düzenine de geçebiliyor. Hepsinin kaldırılmasıyla ise happy hour ya da yoga/pilates yapılabilecek bir alana dönüşüyor. Tek bir mekanda bu ihtiyaçların tamamını çözmek bir problemdi ve bu bizi epey zorladı. Mesela sandalyelerin depolanması ya da her seferinde etkinlik alanına taşınması ayrı bir dert olduğu için mekanın içinde 100 adet sandalyenin depolanması işini çözmemiz gerekiyordu. Kolonlar arasına yaptığımız bir askı sistemiyle bunu çözdük. Hatta bunu yaparken ergonomi en önemli unsurdu. Çünkü görece daha zayıf kas yapısı olan kişilerin de rahatlıkla kendi sandalyesini askıdan alması ve etkinlik sonrası geri asması gerekecekti. İşverenler de bu yaklaşımı çok beğendi. Bize bu alanla ilgili istediğimizi yapabilme imkanını tanıdılar. ASSEMBLY BUILDINGS’İN DEV SAKSIYI ANDIRAN STRÜKTÜRÜ Son ofis tasarımlarınızdan biri Assembly Buildings’in 14 bin metrekarelik yeni ofis konsepti. Burada ön plana çıkan tasarım nitelikleri neler? Assembly Buildings’te restoran, konferans salonları, kat bahçeleri, galeri boşlukları ve tarım bahçeleri barındıran fasiliteler aynı anda başka kullanıcı ya da kullanıcılara tesis edilebiliyor. Bu fasilitelerin aynı anda birçoğunun birleştirilmesiyle daha büyük etkinlik alanları oluşabiliyor. Bunu yaparken açık ve kapalı alan ihtiyaçlarını aynı anda verebilen akışkan mekanlar kurguladık. Mesela fasilite içerisinde çalışan binlerce kişinin bir kısmı bir konferansa katılırken, diğer kısmı aynı anda pilates stüdyolarında pilates yapabiliyor. Bir bölümü ‘all day’ restoranlarda iş sohbetlerini yaparken diğer bölümü dört kata yayılan düşey bahçelerdeki açık alanda çalışabiliyor. Bir grup birleştirilmiş dört toplantı odası ve onlara tahsis edilmiş bir kat bahçesinde iş toplantısı yaparken 3-4 kişi aynı anda podcast stüdyolarından yayın yapabiliyor. Oluşturulan bu büyük ve kompleks komünite, mekanın farklı mahallelerinde, farklı zamanlarda ve farklı etkinliklerinde kesişebiliyor. Yapının ortasında her biri 150 metrekare taban alanına sahip dört kat yüksekliğindeki galeri boşlukları bulunuyor. Biz bu boşlukların birinde, iki katı birbirine bağlayan ve basamak yerine kotlanarak yükselen, her bir kotunda da sosyalleşme olanağı sunan bir yapı; zemin katta ise tüm katlardan görünebilen ve dev bir saksıyı andıran bir strüktür tasarladık. Yapının belki de en çok dikkat çeken unsuru olan bu strüktür ile üst katlardaki koridorlardan bakan kişiler için bir vaha yaratılırken, strüktürün zemin kotu ise sosyalleşme alanı olarak kurgulandı. Alan Yau’nun Yamabahçe’sini tasarladığınızı bilmiyordum. Bitti mi? hazırlık aşamasında mı? Alan Yau bizim camianın restoran ayağındaki dünya çapında karakteri, bir rol model. Yalnızca bir restoran yatırımcısı değil, inanılmaz bir işveren. Çok detaycı, çok keyifli, çok heyecan veren biri. Biz Yamabahçe için konsept tasarımı yaptık. Bir İngiliz firması ise bizim projemizi uygulama projesine getirdi. Pandemi araya girince tüm projelerde aksama meydana geldi. Yamabahçe de biraz nasibini aldı. Uygulama ya bitti ya da bitecek gibi bir durumda şu an. EV TASARLAMAK ZOR İŞ Sizin için hangisi daha çekici? Mağaza mı mekan mı yoksa ev tasarlamak mı? Samimi olayım; ev çok zor bir iş, yapanlara hayranım. Biz ara sıra ev işi yapıyoruz, ama esas olarak ağırlama ve perakende sektörüne hizmet üretiyoruz. Bunların arasında bir seçim yap deseniz yapamam. Çünkü her birinin ihtiyaç programı, çözülmeyi bekleyen dertleri, sonunda onu kullanacak kitlesi farklı. Her seferinde farklı bir kaos ve çözülmeyi bekleyen bir yumak var. Ve inanın bunları adım adım çözmek çok keyif verici.

Ocak 2022 | Tasarım | Vol VI ARNAUD NICOLAS “Koleksiyonerler ürünlerimize mekanik sanat eseri diyor” Yazı | Oktay Tutuş L ’Epee1839,muhtemelenisminibugünedekduymadığınız bir marka. Kurulduğu 1839 yılından bugüne sadece saat üreterek ayakta kalabilmiş bir İsviçreli. Guguklu saatler, masa saatleri, müzik kutuları ve bunların içindeki mekanizmaları üreten firma, zamanında Concorde süpersonik jetlerinin içine konulan saatleri de üretmiş. Ayrıca rekorlara imza atan dev masa saatlerinden tutun da, Lady Diana ve Prens Charles’ın düğün hediyesi olarak Hermes kılıf içinde verilen saatlere dek önemli tasarımların da sahibi. Klasik saatçilik konusunda uzman olan markanın kaderi 2014 yılında, MB&F isimli bir diğer İsviçreli avangart markanın teklifiyle “Starfleet Machine” isimli ürünü piyasaya sunmalarıyla beraber değişiyor. İnsanların ilgisini görünce bu tarz iş birliklerinin üzerine gitmeye karar verip şimdilerde daha çok kinetik sanat eseri dedikleri masa üstü gizmolardan üretiyorlar. Onlara hem harika bir işçilikle bir araya getirilmiş dekoratif bir obje hem de gözünüzün önünde sürekli hareket eden mekanizmaya sahip bir saat olarak bakabilirsiniz. Her ikisi de doğru. Ama daha çok zamanı izlemek ve onu saygıyla selamlamak için güzel bir araç gözüyle bakmanız tavsiye ediliyor. Devamı için... Print VOL VI - 2022 Out of Stock View Details

March 2025 | VOL 14 CLEMENT BRAZILLE ‘Playing with limits is a recurring theme in my work’ words Alp Tekin portrait photo Robin Bervini Geneva-based French designer Clément Brazille enjoys exploring the potential and limits of materials in his work, focusing particularly on production methods and the shaping of objects. It's striking that you use diverse materials like ocean travertine, ceramics, and wood in your work. What’s the reason behind this? Is it the pleasure of exploring different materials or pushing boundaries? You're right; I see myself first and foremost as a designer, and I believe it's my duty to understand all materials. Each material is like a blank canvas on which I want to leave my mark. Naturally, every material behaves differently, presenting a balance of constraints and benefits, where I believe innovation thrives. For me, the aesthetic qualities of an object are rarely a primary goal; they are more often a byproduct of a gesture, an idea, or a manufacturing process. Playing with limits is a recurring theme in my work. For instance, while stone has a heavy connotation, I prefer to draw it thin and light. Ceramics often evoke images of tableware and fragility, yet I like to use them in large formats, such as furniture or load-bearing elements. Which material attracts you the most, and why? Naturally, I would say clay and, by extension, ceramics. Clay, in its natural state, is a living and empirical element; a dialogue occurs when you work with it. It’s no coincidence that clay is used in art therapy to enhance emotional and mental well-being. Historically, civilizations utilized earth and ceramics as the first medium for writing. I learned the basics of clay from a self-taught ceramist who worked with renowned artists and collections. Ceramics can be both accessible and highly technical, as seen in applications like space components or technical watchmaking. The history and potential of ceramics fascinate me! If you were to view yourself and your work from an outsider's perspective, how would you define both? Fearless, intrepid, and determined! I trust my intuition with every project I start, integrating boldness, consistency, and a touch of originality. I never compromise on quality, craftsmanship, or the energy required to execute my vision. How did the idea of reinterpreting Harry Bertoia's works and the Bertoia Loom Chair come about? Fifteen years ago, I owned a Harry Bertoia chair, which became my office chair when I began weaving scarves and eventually clothing to enhance comfort and ergonomics. The following year, I was invited to exhibit an object of my choice in Paris, with the theme being “Vintage.” This led me to create a coherent weave using velvet fabric. An art dealer noticed this personalized icon and commissioned several pieces for decorators and architects. It emerged from a pragmatic idea! Today, I design new pieces year-round for decorators, allowing them to select the chair model, color, and fabric to suit each interior project. I collaborate with an upholsterer's workshop to handle the upholstery, delivering anywhere in the world. for more Print VOL XIV - 2024 / 25 970,00₺ Regular Price 870,00₺ Sale Price Add to Cart

December 2022 | Design & Interiors below english Özgün tasarım ve zanaat: Tangere Yazı Alp Tekin Fotoğraflar Emre Dörter I n-Between Design Platform kurucuları Bilgen Coşkun ve Dilek Öztürk ile tasarım küratörü Francois Leblanc Di Cicilia tarafından hayata geçirilen TANGERE, tekstil tasarımı üzerinden yaşam alanlarındaki duygusal deneyimi zenginleştirmeyi hedefliyor. TANGERE, Latince’de dokunmak, bağlanmak, hareket etmek, etkilemek ve ulaşmak anlamına geliyor. 19. yüzyılda Paris ve İstanbul’u birbirine bağlayan Orient Express’in yolculuk deneyiminden ilham alan TANGERE, tasarım üzerinden farklı kültürleri bir araya getiriyor. İlk aşama için, globalde başarılı projelere imza atan ve Avrupa’da farklı şehirlerde çalışan Bethan Laura Wood, Christian Haas, David/Nicolas ve Mae Engelgeer ile iş birliği gerçekleştirilmiş. İpek kumaşlar kullanılarak zanaatkârlar tarafından üretilen yastıklar, hayatı kutlayan lüks yaşam tarzını simgeliyor. Original design and craft: Tangere Writer Alp Tekin Photos Emre Dörter T ANGERE, implemented by In-Between Design Platform founders Bilgen Coşkun and Dilek Öztürk and design curator Francois Leblanc Di Cicilia, aims to enrich the emotional experience in living spaces through textile design. TANGERE means touching, connecting, moving, affecting and reaching in Latin. Inspired by the travel experience of the Orient Express, which connected Paris and Istanbul in the 19th century, TANGERE brings different cultures together through design. For the first phase, cooperation was made with Bethan Laura Wood, Christian Haas, David/Nicolas and Mae Engelgeer, who have accomplished successful projects globally and worked in different cities in Europe. Pillows produced by artisans using silk fabrics symbolize the luxurious lifestyle that celebrates life.

Ocak 2022 | Tasarım | Finlandiya 290 milyon yıllık ağaçtan ilham alan kütüphane Yazı | Alp Tekin N orveçli mimarlık stüdyosu Snøhetta’nın Pekin'de yapılacak bir kütüphane için açıkladığı tasarım projesi hem stili hem de alt metnindeki hikâyesiyle göz kamaştırıyor! Proje, kütüphanenin çatısını destekleyen ağaç benzeri sütunlardan oluşuyor ve tüm bu sütunlar 16 metre yüksekliğindeki camlarla çevrili. Snøhetta ekibi, ağaç benzeri bu sütunların 290 milyon yıllık bir ağaç türü olan Ginkgo’nun gölgesine atıfta bulunmak üzere tasarlandığının altını çiziyor. Gingko Biloba, yelpaze şeklinde yaprakları olan büyük bir ağaç. Çin, Japonya ve Kore bitki örtüsünde sıkça rastlanan Ginkgo Biloba, en uzun yaşayan ağaç türlerinden biri. Öyle ki, bu ağaçlar bin yıl kadar yaşayabiliyor. Çin’deki bazı ağaçların 2500 yaşın üzerinde olduğu söyleniyor! Hatta 1945 yılında Hiroşima'ya atılan atom bombasının düştüğü yerden sadece 2 kilometre uzaklıkta bulunan 6 adet Gingko Biloba ağacının patlamadan kurtulan tek canlı varlıklar olarak tarihe geçtiği biliniyor. Bitkinin kurutulmuş yaprakları ise çay yapmak için kullanılıyor ve faydaları say say bitmiyor! Projenin tasarım stili de tıpkı ilham kaynağı Gingko gibi. Doğrusal sütunlar zemin seviyesinden uzayıp açılıyor ve çatı seviyesine gelindiğinde Ginkgo yaprağı “kanopi”ye benzeyen katmanlara ayrılıyor. Snøhetta ekibi şöyle diyor: “Ağaç benzeri çevreye sahip basamaklı peyzaj alanları, insanları binadaki yolculuklarında oturup mola vermeye davet ediyor. Bir ağacın altında oturup en sevdiğiniz kitabı okuma fikrini yaratıyor”. — English below — Library inspired by 290 million year old tree Words Alp Tekin The design project announced by Norwegian architecture studio Snøhetta for a library to be built in Beijing is dazzling both with its style and its story in the subtext! The project consists of tree-like pillars that support the library's roof, all surrounded by 16-metre-high glass. The Snøhetta team underlines that these tree-like pillars were designed to refer to the shadow of Ginkgo, a 290-million-year-old tree species. Gingko Biloba is a large tree with fan-shaped leaves. Commonly found in the vegetation of China, Japan and Korea, Ginkgo Biloba is one of the longest living tree species. So much so that these trees can live up to a thousand years. Some trees in China are said to be over 2500 years old!In fact, it is known that 6 Gingko Biloba trees, located only 2 kilometers away from the place where the atomic bomb dropped on Hiroshima in 1945, went down in history as the only living beings that survived the explosion. The dried leaves of the plant are used to make tea and its benefits are endless! The design style of the project is just like the inspiration Gingko. The linear pillars extend and open from ground level, and by the roof level, the ginkgo leaf separates into “canopy-like” layers. Says the Snøhetta team: “The cascading landscape areas with tree-like surroundings invite people to sit and take a break from their journey through the building. It creates the idea of sitting under a tree and reading your favorite book”.

August 2023 | Design & Interiors english below YACHT CLASSIC HOTEL Muhteşem dönüşüm photos İbrahim Özbunar O rijinal binası 25 yıl önce yapılan Fethiye’deki Yacht Classic Hotel, mimar Şebnem Buhara liderliğindeki BOU DESIGN tarafından yenilendi. Buhara yaptıkları değişimle ilgili şunları anlatıyor: “Burada bir stil var. Belirgin, cazibeli, üst zevke seslenen ve az rastlanan bir riviera stili. Yacht Classic Hotel, marinası olan bir otel olarak, benzerlerinden hemen ayrışıyor. Dünya mutfağından örnekler sunan Mori restoranı ve sanat ile tasarımı buluşturan atmosferini de düşünecek olursanız, Yacht Classic Hotel’i bir konaklama mekanı değil; bir yaşam tarzının ta kendisi olarak kurguladığımı anlayabilirsiniz. Dolayısıyla bu vizyonu yansıtabilmek için oteli hem mimari, hem iç-dış tasarım, hem dekorasyon, hem de peyzajıyla bir bütün olarak ele aldım ve her parçayla büyük resme odaklandım”. Restorasyon için eski oteli bütün konstrüksiyonuna kadar söken, gerekli güçlendirmeleri yapan, bütün altyapı tesisatları değiştiren, cepheleri yenileyen, odaları genişleten ve neredeyse sıfırdan tasarım yapan mimar Şebnem Buhara ve BOU Design ekibi, tasarımdaki serin ve rahat lüks temasını, ‘sanat ve tasarım’ disiplinleri ile tamamlamış. Otelde yer alan tüm sanat eserleri, bütünüyle otele ait bir sanat koleksiyonunu oluşturmuş durumda. Yani koridorlarda ilerlerken gördüğünüz her parça özgün ve bir sanatçı eseri. Kendisi de bir heykel sanatçısı olan Buhara, son yıllardaki her projesinde ‘sanat’ dokusunu mutlaka mekanda kullanıyor ve odak noktaları yaratıyor. Mesela lobi alanında Bekir Sert’in limited edition ipek baskıları ve yağlıboya tabloları yer alırken, koridorlarda Atölye 20’nin sanatçılarına ait ve Bou Collection özel seçkisinden eserler, odalarda ise Emel Güneş’e ait eserler bulunuyor. Amazing transformation Y acht Classic Hotel in Fethiye, whose original building was built 25 years ago, was renovated by BOU DESIGN, led by architect Şebnem Buhara. Buhara explains the change they made: “This boutique hotel has a stunning atmosphere and it has a unmatched lifestyle. A distinctive, alluring, high-classy and a refined riviera style… Yacht Classic Hotel, as a boutique hotel with a marina and its Mori restaurant, should has a totally unique brand positioning in Mediterranean accomodation market. And it became. Now, Yacht Classic Hotel is not just an hotel, all rooms and environment combines art and design, the Mori restaurant offers a high quality world cuisine experience and whole atmospheres that I have planned reflect a tastefull vision. When I was started my dream design hotel I focused on the big picture: Architecture, interior-exterior design, decoration and landscaping and art” Architect Şebnem Buhara and her BOU Design team, dismantled the original hotel to its entire construction for restoration, made the necessary reinforcements, changed all the infrastructure installations, renewed the facades, expanded the rooms and completed the cool and comfortable luxury theme in the design with the disciplines of 'art and design'. All the artworks placed in the hotel creates the Fethiye Yacht Classic Hotel’s own art collection. Buhara, who is also a sculpture artist, has always used the texture of 'art' in every project in recent years and creates focal points. For example, there are limited edition silk prints and oil paintings of Bekir Sert in the lobby area, while in the corridors there are works by the artists of Atölye 20 from the Bou Collection special selection, and in the rooms there are works by Emel Güneş.

March 2023 | Design & Interiors Photographic and white: SUMEI L ocated in Sanya (San Ya Shi) city of Hainan, the popular touristic island of China, Sumei Skyline Coast Hotel draws attention with its photographic design. Designed by GS Design, the purest tone of white is used to highlight the sky, sea view and sunset in the interiors of the hotel. By adopting this classic color, GS Design wanted to transform the hotel into a sophisticated work of art with a long service life. Çin’in popüler turistik adası Hainan’ın Sanya (San Ya Shi) şehrinde yer alan Sumei Skyline Coast Hotel fotografik tasarımıyla dikkat çekiyor. GS Design tasarımı otelin iç mekanlarında gökyüzü, deniz manzarası ve gün batımını öne çıkarmak için beyazın en saf tonu kullanılmış. GS Design bu klasik rengi benimseyerek oteli, uzun kullanım ömrüne sahip, sofistike bir sanat eserine dönüştürmek istemiş.

January 2023 | Place & People | Vol VIII TR below EMİRHAN PARALI Words + Photos | Onur Baştürk It wouldn’t be wrong of me to say that Emirhan Paralı, a founding partner of Markus, one of Istanbul’s most trendy restaurants, has been socializing with his dog Iggy, who has the air of a movie star just as much as Emirhan. Because the last time I saw Emirhan and Iggy, it was at the opening of an exhibition, and Emirhan did not put Iggy down even for a second. Before you run into this wonderful duo around Istanbul’s coolest and most bohemian corners, hear what Emirhan has to say... What’s your dream Istanbul like? A city whose aesthetic values and historical culture are taken care of, where new construction is subject to certain regulations, and above all, a city that is designed for human life. How do you experience Istanbul? I experience a different area each day. I have basically formed a triangle between Maslak, Beyoğlu, and the Anatolian side. So, I’m only able to spare a very limited amount of time to enjoy the city nowadays. Markus has two separate locations. Tavern in Beyoglu and Markus Prime Ribs Society in Maslak. What are the pros and cons of that? This year has been quite busy for us. We’ve renovated Tavern in Beyoglu from top to bottom. We’ve opened up our new place Markus To Go with the “Fast Good” concept, and finally, we’ve opened another venue with the same concept as the one in Maslak in Emaar Square on the Anatolian side. If Markus was a person, how would you describe them? We had actually constructed a ‘persona’ before coming up with our name and formulating our brand identity. Markus is someone who makes their own rules, a sincere, unpredictable, yet trustworthy person. What do you like most about social life in Istanbul, and what is one thing you can’t stand? I like the places where I can enjoy both good food and entertainment at the same time. One thing I can’t stand at all is when there is bad music playing somewhere I’m visiting. İstanbul’un gözde restoran markalarından Markus’un ortağı Emirhan Paralı, en az kendisi kadar film yıldızı edasındaki köpeği Iggy’yle sosyalleşiyor desem yanlış olmaz. Çünkü Emirhan ve Iggy’yi en son bir sergi açılışında gördüm ve Emirhan bir saniye bile kucağından indirmedi Iggy’yi. Bu şahane ikiliye İstanbul’un cool ve bohem yerlerinde ansızın rastlamadan önce Emirhan’a kulak verin... Hayalindeki İstanbul nasıl bir yer? Estetik değerleriyle tarihi kültürüne sahip çıkılan, yapılaşması belirli bir regülasyona tabi olan ve insan yaşamına yönelik tasarlanmış bir şehir. İstanbul’u nasıl yaşıyorsun? Her gün farklı bir bölgesini deneyimliyorum. Maslak, Beyoğlu ve Anadolu Yakası arasında bir üçgen kurmuş durumdayım. Dolayısıyla şu sıra şehrin keyfini çıkarabilmek için çok limitli zaman yaratabiliyorum. Markus iki farklı lokasyonda. Beyoğlu’ndaki Tavern ve Maslak’taki Markus Prime Ribs Society. Bunun artıları ve eksileri neler? Bu yıl çok hareketli geçti. Beyoğlu’ndaki Tavern’i baştan sona yeniledik. Bağdat Caddesi’nde Markus To Go adlı yeni “Fast Good” konseptimizi hayata geçirdik ve son olarak Maslak’taki konseptin aynısını Anadolu Yakası’ndaki Emaar Square’de açtık. Markus bir insan olsaydı, onu nasıl tanımlardın? Aslında ismimizi seçmeden ve marka kimliğimizi çalışmadan önce bir ‘persona’ oluşturmuştuk. Markus kendi kurallarını belirleyen, samimi, şaşırtıcı ama aynı zamanda güven veren biri. İstanbul sosyal hayatında en çok hoşuna giden ve en çok katlanamadığın şey nedir? İyi yemek ve eğlenceyi bir arada yakalayabildiğim yerleri seviyorum. En katlanamadığım şey ise gittiğim yerde kötü müzik çalması. Tamamı için... | For more... Print VOL VIII - 2022 / 23 Out of Stock View Details

May 2025 | DESIGN & INTERIORS LISBON by DESIGN: the 5th EDITION, the STRONGEST VOICE YET words Onur Basturk Now in its fifth year, LISBON by DESIGN has firmly established itself as Portugal’s standout platform for contemporary design and exceptional craftsmanship. From May 22 to 25, the fair returns to the elegant halls of Palacete Gomes Freire in central Lisbon—an intimate yet grand setting that reflects the event’s mission: celebrating the richness of creative practice while pushing its boundaries. PORTRAIT JULIE by Claudia Rocha A.D.U. Studio AMANDA HAEGHEN ANA RITA DE ARRUDA ANA RITA DE ARRUDA BAPTISTE DA SILVA BAPTISTE DA SILVA CLOILDE DE KERSAUSON CLOILDE DE KERSAUSON DE LA ESPADA DIOGO AMARO ESTADO BRUTO ESTADO BRUTO JACEK JAN JASKOLA JACEK JAN JASKOLA This anniversary edition brings together 28 designers and studios, blending renowned names with emerging voices in an exceptionally curated showcase. What sets this year apart is its distinctly international outlook: while Portuguese talent remains central, LISBON by DESIGN also welcomes a new generation of creators from across Europe. Among the featured participants are De La Espada, Rosana Sousa, Barro, and Estado Bruto, alongside international names such as Amande Haeghen, Barbara Portailler, Tomek Sadurski, Zoé Wolker, Jacek Jan, and OMARCITY World—whose outdoor installation will animate the Palacete garden for the first time. Also on view are works by Superchi, A.D.U. Studio, and Lava Earth Objects, showcasing a diverse approach to materiality and form. From collectible furniture to sculptural pieces, everything on display is new and created exclusively for the fair. Rooted in sustainable practices and respect for artisanal heritage, each work reflects a bold and future-forward approach to design. MARGAUX CAREL MARIANA RALO MARIANA RALO OMARCITY OMARCITY PETIT BOUQUET ROSANA SAUSA ROSANA SAUSA STUDIO EEME STUDIO EEME TIAGO MOURA TOMEK SADURSKI VADIM ZOE WALKER ZOE WALKER FROM LISBON, WITH BOLD INTENT Founded by Julie de Halleux, LISBON by DESIGN has become more than just a fair. It’s a catalyst for creative exchange, a launchpad for emerging talent, and a bridge between Portugal’s design scene and the global stage. Over the years, it’s attracted thousands of collectors, architects, hoteliers, and design lovers from across Europe and beyond—drawn to its focus on quality, sustainability, and soul. This year’s highlights include an experimental exhibition curated by Sam Baron in collaboration with De La Espada, exploring the art of sitting. Meanwhile, Burel Factory unveils a new collection designed with cork producer Blackcork, under the creative direction of Rui Tomás and Toni Grilo. A series of talks on “sustainability in design” will further enrich the program. Rising Portuguese talent Rosana Sousawill present her collection of stools and benches crafted from repurposed walnut and oak—an inspiring case study in how traditional woodworking meets circular design. And for the second year, the Morgado do Quintão Sustainable Design Award will recognize outstanding contributions to conscious creativity—fittingly sponsored by the Algarve-based organic vineyard known for supporting projects at the intersection of nature, community, and design. With each edition, LISBON by DESIGN grows in ambition and reach—while remaining deeply grounded in craft, collaboration, and context. Five years in, it continues to shape the future of design with purpose and perspective.

Mayıs 2021 | Tasarım | Çin Hayranlık uyandıran ‘The Seeds’ Yazı | Alp Tekin M erkezi Shanghai’de bulunan mimarlık stüdyosu ZJJZ Atelier’nin son projesi gerçekten hayranlık uyandıran türden: The Seeds. Çin'in Jiangxi kentindeki Tree Wow Oteli’nin bir kısmı için tasarlanan “tohum” şeklindeki bu dört kabinle mimarlık stüdyosu tamamen doğal ortamı yansıtmak istemiş. Başarılı olmuşlar da! Dış cephesinde ahşap kiremitler ve aynalı alüminyum fayanslar kullanılan The Seeds kabinleri için ZJJJ Atelier mimarları şöyle diyor: “Alüminyum karolar doğanın tüm renklerini yansıtıyor. Böylece hava ve doğanın renkleri değiştikçe binaların da görünümü değişiyor! Bir bitkinin kökleri gibi, bu yansıtıcı kaplama her evi toprağa bağlıyor sanki”. The Seeds kabinlerinin dördü de bir düzenek üzerinde yükseliyor. Bu yüzden kabinlere merdivenle erişiliyor. Kabinlerin içinde ise bir yatak odası, banyo, depolama alanı ve uzanmak için bir çatı katı yer alıyor. Her bölmenin yüzeylerine yerleştirilen yuvarlak pencereler çevrenin özel görüntüsünü sağlayacak şekilde düzenlenmiş. Kabinlerin yan tarafındaki daha küçük pencereler ise bitişikteki ormanlık alana bakıyor. Çatı katındaki daha büyük olan pencereler ise ağaçlar ve gökyüzünün manzarasını izlemek için ideal!

Ağustos 2022 | Bodrum Coffee Table Book | GASTRO & FUN KARNAS BAĞLARI Yazı & Fotoğraflar | Onur Baştürk S elva ve Haluk İşmen’in 2005 yılında kurduğu Karnas Bağları, son yıllarda özellikle lüks segment otellerde konaklayan turistlerin gözde uğrak yerlerinden biri. Nedenlerini şöyle sıralayabiliriz: 1. Buranın ambiyansı Toskana’yı anımsatıyor. Ziyaretçiler zeytin bahçeleri, meyve ağaçları ve asmaların arasından geçen kıvrımlı, romantik ve pastoral bir yolu takip ederek selvi ağaçlarıyla çevrili, terrakota malzemenin kullanıldığı bir binaya ulaşıyor. 2. Karnas Bağları, Roma döneminde dikildiği söylenen bin senelik ihtişamlı zeytin ağacı dahil olmak üzere kimisi genç, kimisi yüzlerce yıllık olan Memecik, Domat ve Gemlik türlerinden 2500 adet zeytin ağacına ev sahipliği yapıyor. 3. Buranın alameti farikası Zinfandel üzümü. Kaliforniya Napa Vadisi’nde yetişen meşhur Zinfandel üzümü, İşmen çifti sayesinde uzun süredir burada da yetişiyor ve elde edilen şarap yemeklerin yanında servis ediliyor. 4. Dahası, bağ restoranında sunulan yemekler çok leziz. Slow Food Bodrum kurucularından şef Aslı Mutlu tarafından hazırlanan menüde keşkek risotto, piruhi ve bağ otlarıyla pişirilmiş kuzu yer alıyor. Ayrıca restoranın gün batımı manzarası bu gastronomik deneyime eşlik eden en şahane unsur. KARNAS VINEYARDS writer & photography | Onur Baştürk K arnas Vineyards, founded by Selva and Haluk İşmen in 2005, in recent years, has been one of the most popular destinations particularly for tourists staying in luxury segment hotels. We can list the reasons as follows: 1. The ambiance here reminds of Tuscany. By following a curled, romantic, and idyllic path through olive gardens, fruit trees, and vineries, visitors reach a building made of terracotta, surrounded by cypress trees. 2. Karnas Vineyards is home to 2500 olive trees, some of which are young and some of which are hundreds of years old, from the Memecik, Domat, and Gemlik types, including the exquisite olive tree that is said to have been planted in the Roman period. 3. The trademark of this place is the Zinfandel grape. The famous Zinfandel grape, which grows in California’s Napa Valley, has been growing, for a long time, here as well, thanks to the İşmen couple, and its wine is served next to meals. 4. Furthermore, the meals served in the vineyard restaurant is very delicious. In the menu, composed by Chef Aslı Mutlu, one of the founders of Slow Food Bodrum, risotto, piruhi and lamb cooked with vineyard seasonings take place. Additionally, the restaurant’s sunset view is the most striking element that chaperones this gastronomic experience. Tamamı için... For more... Print BODRUM - COFFEE TABLE BOOK Out of Stock View Details

June 5, 2025 | DESIGN & INTERIORS LDW : LISBON’s CREATIVE AWAKENING words Onur Basturk After exploring Lisbon last November during LAW (Lisbon Art Weekend), I returned at the end of May, precisely when the Jacaranda trees were in full bloom, draping the city in vibrant purple hues. This time, I came to experience LDW (Lisbon Design Week)—an event just as spirited and creative as the blooming Jacarandas themselves. Adding to the excitement, the eighth edition of the contemporary art fair ARCO Lisboa was happening simultaneously, alongside the energetic Lisbon by Design event just a week prior. Clearly, Lisbon continues to boldly amplify its voice in the global design and art scenes. As an avid observer, I must say: the city still has enormous potential to explore! Now, onto LDW’s third edition, spotlighting both local and international designers residing in Portugal. Just like LAW, LDW encourages exploration rather than confinement, spreading out across various neighborhoods and creative hubs. This approach makes the event especially thrilling—you find yourself eager to discover new designers and areas each day. Soon, neighborhoods like São Bento, Campo d’Ourique, Príncipe Real, Belém, and Marvila become charmingly familiar. With over 95 participants, a meticulously organized schedule was indispensable, facilitated by the highly practical website: https://lisbondesignweek.com/en The driving force behind LBD is Michèle Fajtmann, who has lived across Brussels, New York, Warsaw, London, and Lisbon. Having spent 15 years in top international law firms, Michèle decided to follow her passion for Portuguese design by founding LBD with like-minded creatives. As Michèle beautifully puts it: “Only by exploring new paths can we truly challenge ourselves and discover the extraordinary.” HIGHLIGHTS OF THE WEEK Here are some standout experiences from the vibrant five-day event: SOBRE MESA EXHIBITION A collaborative effort between Spanish studio MUT Design (founders Alberto Sánchez and Eduardo Villalón) and Portuguese designer João Xará, the Sobre Mesa exhibition explored the delightful tradition of leisurely after-meal moments spent around the table—known as "Sobre Mesa." The exhibition featured exquisite creations by over 20 talented designers. LOCKE RISING Among my absolute favorites was "Alma Mater," a thoughtful installation by AB+AC Architects (Arianna Bavuso and Andre Chedid) at Locke de Santa Joana, my chosen accommodation last November. "Alma Mater," meaning "nourishing mother" in Latin, featured a collectible series crafted from darkened iron and beeswax. Inspired by the sustaining relationship between sun and earth, this series poetically bridges energy, matter, and human experience, inviting visitors to pause, reflect, and find serenity.Also captivating were the fresh new works by Mariana Ralo and Terrakota, displayed within the charming courtyard of Locke’s Santa Joana restaurant. LUSO COLLECTIVE’S STRIKING EXHIBITION IN MARVILA Once an industrial hub, Marvila has transformed into a hotspot brimming with creative studios, galleries, and cultural events. Revitalized warehouses now echo Brooklyn’s early creative energy, with Renzo Piano’s striking Prata Riverside Village becoming an emblem of this dynamic shift.One unforgettable highlight in Marvila was Luso Collective’s "Perspective & Matter" exhibition. Displaying the impressive works of designers such as Rosana Sausa, Zoe Wolker, and Sofia de Francesco, the venue—a dramatically atmospheric former warehouse cellar—was as striking as the artworks themselves. TRIPLE DISCOVERY AT BANEMA Visiting Banema in Campo De Ourique offered three enticing discoveries: Diogo Amaro’s stunning new collection, the exciting debut of the Portuguese design collective BORA, and ALPI’s innovative wooden veneers created in collaboration with top international designers. XISTO AT MADE IN SITU French designer Noé Duchaufour-Lawrance, renowned for projects ranging from architecture and furniture to limited-edition collections, moved to Portugal in 2018 and soon after opened his gallery, Made in Situ. During LDW, Lawrance introduced his latest creation, Xisto, inspired by the layered landscapes of the Côa Valley. Focusing on the endless evolution of earth, memory, and materials, Xisto's luminous creations left an indelible impression. - TAKE NOTE AND VISIT WHEN YOU’RE IN LISBON * Hamrei, a studio focused on collectible, planet-conscious furniture and objects—and DAM Lisbon, the accompanying event space where all of his creations come together under one roof. * Oficina Marques, the art and design studio where Gezo Marques and José Aparício Gonçalves craft works rooted in the motto “Tusa de Viver” (a reflection of art quietly seeping into everyday life)—plus their wonderful hybrid workshop-store. * FLORES, founded by Italian interior designer Valentina Pilia and architect Emma Pucci, who comes from a film production background—their space in the historic Santa Catarina neighborhood is worth the stop.

November 2023 | Vol 11 english below PATRICIA URQUIOLA “We must rebuild a new ecological thinking” words Onur Baştürk portrait photos Marco Craig & Nicola Carignani product photos Leonardo Duggento İ yi bir projenin her zaman paylaşarak şekillendiğine inanıyor. Sürdürülebilirlik konusunda kelimelerin popülerliğine takılıp kalmayın diyor. Sevdiğim esas motto’su ise şu: İnatçılık olmadan yenilik yapılamaz! Ünlü tasarımcı Patricia Urquiola tüm “en”lerinin ötesinde aynı zamanda samimi. Ama o “en”leri saymadan olmaz: 2001’de kendi stüdyosunu açan, çalışmalarından bazıları New York’taki MoMa ve Londra’daki Victoria & Albert Müzesi’nde sergilenen Urquiola’nın tasarımını yaptığı en yeni mekanlar arasında Vicenza’daki mücevher müzesi Museo del Gioiello, Barselona’daki Mandarin Oriental, Berlin’deki Hotel Das Stue ve Milano’daki Hotel Four Seasons Spa yer alıyor. Şimdiye kadar tasarım yaptığı markaları sıralamak ise havalı bir geçit töreni gibi: Agape, Alessi, Axor-Hansgrohe, Baccarat, Boffi, Budri, De Padova, Driade, Flos, Gan, Georg Jensen, Glas Italia, Haworth, Kartell, Kvadrat, Listone Giordano, Louis Vuitton, Moroso, Mutina, Rosenthal ve Verywood. İyi bir projenin her zaman paylaşarak şekillendiğine inandığınızı okumuştum. Buradan yola çıkarak, tasarım sürecinizin ve h ayata bakış açınızın “paylaşma” üzerine kurulu olduğunu anlıyorum. Bu her zaman böyle miydi yoksa deneyim ve yaş almakla birlikte mi gelişti? Takım çalışmasını her zaman çok sevdim. Hem üniversite yıllarında yaptığım grup projelerinde hem de bir “topluluk stüdyosu” olarak gördüğüm Studio Urquiola’da. Ekibim ve müşterilerle sürekli fikir alışverişinde bulunarak yan yana çalışmayı seviyorum. Bu çok önemli, çünkü her tasarım aşaması tartışma ve diyaloğun bir sonucu. Sonuçta her şirketin kendine ait tarihi, mirası ve saygı duyup projede yansıtmaya çalıştığım bir dili var. S he believes that a good project is always shaped through sharing. When it comes to sustainability, don’t get hung up on the popularity of words, she says. Her main motto that I like is this: Innovation cannot be made without stubbornness! Famous designer Patricia Urquiola, beyond all her “bests” is also very sincere. But we can’t do without counting those “bests”: among the newest places designed by Urquiola, who opened her own studio in 2001 with some of her works exhibited at MoMa in New York and the Victoria & Albert Museum in London, are the jewelry museum Museo del Gioiello in Vicenza, Mandarin Oriental in Barcelona, Hotel Das Stue in Berlin and Hotel Four Seasons Spa in Milan. Listing the brands she has made designs for so far is like a cool parade: Agape, Alessi, Axor-Hansgrohe, Baccarat, Boffi, Budri, De Padova, Driade, Flos, Gan, Georg Jensen, Glas Italia, Haworth, Kartell, Kvadrat, Listone Giordano, Louis Vuitton, Moroso, Mutina, Rosenthal and Verywood. I read in an interview that living together is one of your fundamental principles and that you believe that a good project is always shaped by sharing. Based on this, I understand that your design process and your perspective on life are based on “sharing”. Has this always been the case or has it evolved over time with experience and age? I’ve always loved teamwork. Both in the group projects I did during my university years and in Studio Urquiola, which I see as a “community studio”. I love working side by side with my team and clients, constantly exchanging ideas. It’s very important because every phase of design is a result of discussion and dialogue. After all, every company has its own history, heritage and language which I respect and try to reflect in the project. for more Print VOL XI - 2023 / 24 Out of Stock Add to Cart

June 2024 | Design & Interiors TURKISH BELOW a WHITE Aegean HOME words Onur Baştürk photos Fevzi Öndü T he design of this white Aegean house in the Alaçatı region of Çeşme on the Aegean coast of Turkey belongs to SOTO Lab, founded by Dicle Begüm Arslan and Hatice Küstür. The house explores a distinctly Aegean style, basketry and rope pieces that draw on traditional crafts, built in furniture and raw linen textiles. While designing the interior the brief was keep the design functional and employing only natural materials. The result is simple, beach style vacation home with whitewashed walls and floors, furnishing made from natural materials, and a minimal palette of pale whites. ‘As SOTO, we generally prefer natural materials,' says Dicle Begüm Arslan, 'Our projects are mostly colorful. But in the Port Evi project, we designed a white, dreamy house at the special request of the homeowners. Therefore, the color palette of the project is monochrome’. Begüm and Hatice explain that the key design words of the Port Evi project are simplicity, natural light and soft tones. They also wanted to bring the stunning views from outside into the interior. RUSTIC MINIMALISM AND MODERN AEGEAN AESTHETICS ‘When we first entered the house, we were impressed by the double-height main volume and the fact that the ceiling in the living room was twice as high as the ceilings in the other rooms,’ says the SOTO team. ‘The architecture of the house is similar to the details of Alaçatı stone houses. Local materials from the region were used in the project. When designing the interior, we wanted the house to be an Aegean house and we wanted it to continue in this natural way. The best architectural terms to describe this house are rustic minimalism, modern Aegean aesthetics, Cycladic & sculptural forms, textural and woven details’. Most of the furniture in the house is from Gervasoni, Moda Bagno. The built-in cupboards and furniture are from Stil Ahşap. The designer lighting is by Kreon Lighting and the lighting in the high ceiling living room is Almendra Linear S6 by Flos, designed by Patricia Urquiola. Dining table and bench by Jenni Kayne - California. The paintings in the kitchen are by Yasemin Gülerhan, and the painting at the entrance is by Haluk Akakçe, who recently passed away. BEMBEYAZ bir EGE evi Ç eşme, Alaçatı’da yer alan bu bembeyaz Ege evinin tasarımı Dicle Begüm Arslan ve Hatice Küstür’ün kurduğu SOTO Lab’e ait. Port Evi; geleneksel el sanatları ve ham keten tekstillerden yararlanan, sepetçilik ve ip parçalarından oluşan belirgin bir Ege tarzını keşfediyor. İç mekan tasarlanırken tasarımın işlevsel olması ve sadece doğal malzemeler kullanılması hedeflenmiş. Sonuç: Beyaz badanalı duvarlar ve zeminler, doğal malzemelerden yapılmış mobilyalar ve soluk beyazlardan oluşan minimal bir paletle sade bir tatil evi. Dicle Begüm Arslan, “SOTO olarak genellikle doğal malzemeleri tercih ediyoruz” diyor, “Yaptığımız projeler çoğunlukla renkli. Ama Port Evi projesinde ev sahiplerinin özel isteğiyle bembeyaz, rüya gibi bir ev tasarladık. Bu nedenle projenin renk paleti monokrom”. Begüm ve Hatice, Port Evi projesinin anahtar tasarım sözcüklerini sadelik, doğal ışık ve yumuşak ton renkler olarak açıklıyor. Ayrıca dışardaki etkileyici manzarayı iç mekana taşımak da istemişler. RUSTİK MİNİMALİZM VE MODERN EGE ESTETİĞİ SOTO ekibi, “Eve ilk girdiğimizde çift yükseklikteki ana hacim ve salondaki tavanın diğer odalardaki tavanlardan iki kat daha fazla yüksek oluşu bizi etkiledi” diyor. “Evin mimarisi Alaçatı taş evlerindeki detaylarla benzerlik taşıyor. Bölgenin yerel malzemeleri projede kullanılmış. Biz de iç mimariyi oluştururken evin bir Ege evi olmasına ve bu doğallıkta ilerlemesini istedik. Bu evi anlatan en iyi mimari terimler ise rustik minimalizm, modern Ege estetiği, Cycladic & heykelsi formlar, dokusal ve örgü detaylar”. Evdeki çoğu mobilya Gervasoni, Moda Bagno’dan. Sabit dolaplar ve sabit mobilyalar ise Stil Ahşap’tan alınmış. Tasarım aydınlatmalar Kreon Lighting, yüksek tavanlı salondaki aydınlatma ise Flos’un Patricia Urquiola tasarımı Almendra Linear S6’sı. Yemek masası ve bench ise Jenni Kayne -California. Mutfaktaki tablolar Yasemin Gülerhan’dan, girişteki tablo ise yakın zamanda kaybettiğimiz Haluk Akakçe’ye ait.

September 10, 2025 | Art & Culture CHRISTOPHER HERWIG: BEAUTY in the EVERYDAY words Onur Basturk photos Christopher Herwig From 27 September to 12 October 2025, 212 Photography Istanbul returns for its 8th edition, bringing photography and art to nearly 30 venues across the city. Since its founding in 2018, the festival has gone beyond photography to embrace visual storytelling across disciplines, introducing audiences to diverse talents from around the world. Among this year’s highlights is Christopher Herwig, renowned for documenting Soviet-era architecture and uncovering beauty in the everyday. In this conversation, he reflects on his journeys and the story behind his iconic bus stop series. JOURNEYS IN PHOTOGRAPHY Looking back on your journey from your early years in photography to today, which experience has been the most transformative for you? When I biked from London to St. Petersburg in 2002, I anticipated that I might not see many stereotypical tourist attractions along the way, so I created a game for myself: I had to photograph something every hour while biking. This forced me to look for beauty and magic in the everyday things around me—either by finding the special qualities that made them unique or by composing the subjects in a way that made the ordinary appear like a superhero. Having travelled to more than 90 countries, which geography has most changed your perspective on photography? I love photographing in the far north of North America and Europe in the summer, when the sun takes forever to set and the light stays magical for several hours. In contrast, when I’m near the equator, I always feel rushed and unsatisfied, as the light changes so quickly during sunrise and sunset. THE ORIGINS OF A SOVIET BUS STOP STORY How did the idea of photographing Soviet-era bus stops first come about? I first noticed the bus stops while biking through Lithuania, Latvia, and Estonia, and then into Russia. I started a small collection at that point. But after moving to Kazakhstan and spending three years traveling throughout Central Asia, it felt natural to expand the collection as I discovered more along the way. Eventually, I was hooked and began traveling with the sole purpose of finding bus stops throughout all former Soviet countries. Do you see this project merely as an architectural archive, or also as a window into the socio-cultural fabric of the period? I don’t see the project so much as an architectural archive. For me, the word “archive” feels frozen in the past. I see the bus stop designs as opportunities for individual artists to express themselves. Many of them feel like works in progress, in the sense that I hope people see the images and designs, use them as inspiration, and build on them, allowing them to evolve. I also believe that some of these bus stops can serve as a window into the lives of people who lived during the Soviet Union, on an individual level, separate from the broader historical narrative. I feel I can connect with the bus stop designs through the hopes and dreams of these creative individuals. In your work, there is a clear effort to find beauty in the “ordinary objects of everyday life.” In your opinion, what kinds of stories can a bus stop tell us? For me, bus stops can be quite different from one another, and from the research we’ve done, their backstories vary widely—some were state-organized propaganda projects, while others were initiated and built by locals for their own enjoyment. This variety is what attracts me: seeing the different creative ideas expressed. For example, in Niitsiku, Estonia, a group of men from the local furniture factory decided they wanted a bus stop, and they wanted it to be something special they could be proud of. It was not a state initiative; they did it for themselves and built a fabulous bus stop they called “the Spider.” From hitchhiking from Vancouver to Cape Town, to walking across Iceland, to cycling through Europe—how did these journeys shape your relationship with photography? Being able to travel overland at a relatively slow pace is a luxury—something I’m very fortunate and grateful to have experienced for many years. Seeing the places in between the more traditionally famous locations gave me the chance to notice repeating patterns in the details that caught my eye, while also absorbing things at a more relaxed, natural pace. What has been the most unforgettable moment you experienced while shooting in remote and challenging geographies? In 2000, a small group of us were hiking in the far north of the Canadian province of Saskatchewan, looking for a very remote area with rare sand dunes. We reached the dunes, photographed them, and had arranged for a floatplane to pick us up on the shore of Lake Athabasca. But we got stuck in a storm for days. Since we were carrying a lot of heavy camera equipment, we had packed barely enough food for the trip and ran out once we were delayed. Although it may have only been a couple of days living off local berries, it felt like forever until the plane finally found us. Lessons learned: pack light, bring extra food, and always be prepared for sudden, extreme weather.