Search this site

Kasım 2022 | Design & Interiors | İtalya Hubertus’un Sky Spa’sı İ talya’nın kuzeyindeki Olang’da konumlanmış dağ oteli Hotel Hubertus’un düne kadar en popüler simgesi dağlara doğru uzanan uzun ince yüzme havuzuydu. Bu otelin artık yeni ve iddialı bir sembolü daha var. Network of Architecture (NOA) tarafından yapılan Sky Spa. Jakuzi, yüzme havuzu ve saunalar barındıran bu spa projesi, yerçekimine meydan okuyan vizyonuyla son dönemin başarılı işlerinden biri. for english Hubertus Sky Spa U ntil yesterday, the most popular symbol of the mountain hotel Hotel Hubertus, located in Olang, in the north of Italy, was the long thin swimming pool stretching out into the mountains. This hotel now has a new and assertive symbol. Sky Spa by Network of Architecture (NOA). This spa project, which includes a jacuzzi, swimming pool and saunas, is one of the successful works of the last period with its gravity-defying vision. Çapa 1

February 10, 2026 | DESIGN & INTERIORS LIVING on a CONCRETE CANVAS words Karolin Apik photos Burak Teoman Designed by BE Interiors founder Buket Güney, this residence brings together the raw clarity of concrete-effect surfaces with the refined depth of dark tones. Balanced by natural materials, the interior reads as both assertive and serene—a composed setting for everyday life. For the designer, a home is not merely a place to live, but an experiential environment that forms an emotional bond with its users. This perspective is clearly reflected in the house designed for a family of four—parents and two daughters. Home to an industrialist father and a lawyer mother, the project embodies a design approach that allows space for both sharp lines and confident, characterful choices. CONCRETE AS A STARTING POINT The starting point was the client’s request for concrete-effect walls and ceilings, paired with a preference for darker colours. Departing from conventional palettes, Güney reinterpreted this inclination through the textures and tones of natural materials. Treated almost as a clean canvas, these surfaces become the unifying ground that runs continuously throughout the home. By extending the same language across floors, walls and ceilings—and carrying it through to doors and the staircase—the house gains a strong architectural narrative, as if shaped from a single material. Set against this calm, neutral backdrop, more expressive design elements come forward, sharpening the home’s character. AN OPEN PLAN SHAPED BY LIGHT One of the most significant architectural moves was the removal of most interior walls. From the entrance onward, the living room, kitchen and shared areas unfold as a single open plan. The former corridor wall was re-formed with panels, while the lighting scheme integrated into the staircase and ceiling was conceived as part of this open composition. The intention was to strengthen the connection with the garden and allow daylight to reach deeper into the house. Spanning a total interior area of 325 square metres, the ground floor brings together the entrance hall, living room and kitchen in a continuous flow. The same level also accommodates the master bedroom, a children’s room and a guest WC, while the upper floor houses a young adult’s room and a laundry. Transitions between spaces are defined not by rigid boundaries, but by floor lines and sliding–pivot doors, allowing areas to separate when needed while preserving a sense of continuity. MATERIAL CONTINUITY AND CALM This holistic thinking extends to material choices. Porcelain flooring (laminam) is used throughout the ground floor and continues up the staircase, while parquet flooring introduces warmth in the bedroom areas. Concrete-effect plaster (colortek) is applied to walls, ceilings and doors. In the kitchen, dark porcelain countertops (neolith) are balanced with oak and lacquered cabinetry; bathrooms likewise foreground porcelain surfaces. Across the furnishings, marble, travertine, natural stone and varying tones of wood act as complementary layers.

January 2024 | Vol 11 english below M A L L O R Q U I N S words Robyn Alexander photos Greg Cox/Bureaux production Sven Alberding M allorca, yüzlerce yıldır adanın doğal cazibesinin gücünü hisseden sayısız ünlü sanatçıya ev sahipliği yaptığı için ziyaretçileri ve tabii ziyaretçilerinin şöhreti ile ünlü. 20. yüzyılda ressam Joán Miró ve şair Robert Graves burada yaşamayı benimseyenler arasındaydı. Son yıllarda ise Annie Lennox’tan Stephen Fry’a kadar pek çok ünlü yaratıcı adanın müdavimi oldu. Elbette doğma büyüme Mallorquin olan ve hayatları boyunca burada yaşamış olanlar da var Sanatçı çift Adriana Meunié ve Jaume Roig gibi. Adriana tekstil işleri, Jaume ise resim, heykel ve seramik yapıyor. Her ikisi de Mallorca’nın manzarası ve çevresi için “kimliğimizin bir parçası” diyor. “Bizim için burası ‘dünyanın en iyi yeri’ değil, sadece bildiğimiz ve bağ kurduğumuz bir yer, çünkü burayı doğduğumuzdan beri tanıyoruz”. Çift, Mallorca’nın güneyindeki Campos’ta bulunan evlerinde ayrı ama bitişik stüdyo alanlarında yaşıyor ve çalışıyor. Ev ve stüdyo binaları aslında bir dizi eski ahırdan oluşuyor. Adriana ile Jaume burayı yavaş yavaş kendilerine ait bir yer haline getirmiş. “Mekanları ihtiyaçlarımıza göre uyarlamayı her zaman seviyoruz” diyor Adriana, “Ama bunu kendi başımıza yaptığımız için fazladan bir sürü iş çıkıyor”. Çiftin birlikte yaşadığı keçi Petit ve köpek Tota’nın yanı sıra koyunlar, kediler ve tavuklardan oluşan hayvanlar da günlük bakım gerektiriyor. O nedenle Adriana’nın, sanatçı olmak dışında bir iş yapıyor olsaydı “Kesinlikle bir şekilde hayvanlarla çalışırdım” demesi şaşırtıcı değil. Çiftin evleri ve çalışma alanları estetik açıdan topraksı ama hafif. “Biz her zaman bir alanın görsel olarak temiz ve boş olmasına, eski yapısını korumasına bakarız” diyen çift, geleneksel Mallorquin mimarisine duydukları sevgiyi doğal malzeme ve dokularla birleştirmiş. Adriana ve Jaume birbirine yakın çalışıyor olabilir, ama günlük pratikleri açısından tercihleri farklı. Jaume değişimi ve çeşitliliği seviyor: “Seramik yaptığım dönemler oluyor, sonra resim yapmaya ve hatta oyma gibi yeni şeyler denemeye zaman ayırmam gerekiyor” diyor. Öte yandan Adriana, tekstil işi yapma sürecinin tamamından keyif aldığını ve bir konsept oluştuğunda hızla ilerlediğini söylüyor: “Bir parçaya başladığımda bittiğini görmek istiyorum ve her aşama benim için önemli”. Peki nelerden ilham alıyorlar? Jaume her şeyden önce Mallorca’nın yetiştirdiği büyük sanatçılara atıfta bulunuyor. “Rafel Joan, Ferrán Aguiló, Margalida Escalas, Peter Marquand ve Josefina Pino gibi 80’li ve 90’lı yılların Mallorquin sanatçılarını seviyorum” diyor. “Joan Miró benim için her zaman bir referanstır. Isamu Noguchi de öyle”. Adriana da Miró’nun sanatı ve hayatının büyük bir hayranı olduğunu söylüyor. Aynı zamanda heykeltıraş Ruth Asawa’yı da “kendine özgü benzersiz ifadesi” nedeniyle çok takdir ettiğini ekliyor. Bir de seramikçi Hans Coper’in şiir gibi eserlerini… M allorca is famous for its visitors – and the fame of its visitors – as it has played host to a myriad renowned artists, musicians who have felt the force of the island’s natural attractions over hundreds of years. The artist Joán Miró and the poet Robert Graves were among the 20th century’s adopters of Balearic island living, while in recent decades, Annie Lennox to Stephen Fry have been regulars. But of course there are also many born-and-bred Mallorquins, locals who have lived here all their lives, and among them are artists Adriana Meunié and Jaume Roig. Adriana creates textile works, while Jaume makes paintings, sculptures and ceramics. For both of them, the landscape and environment of Mallorca “is simply part of our identity,” they say. “For us it’s not like it’s ‘the best place in the world’, it’s simply the one we know and connect with because we have known it since forever”. The couple live and work in separate but adjacent studio spaces at their home base in Campos, in southern Mallorca – a place that is a study in earthy simplicity in its own right. The house and studio buildings were originally a set of old cowsheds, and Adriana and Jaume have gradually made the place their own. “We always like to adapt spaces to our needs,” says Adriana, “but as we do it on our own, it’s a lot of extra work”. Also requiring consideration and daily care is the small menagerie of animals that lives with the couple, which includes Petit the goat and Tota the dog, plus various sheep, cats and chickens – almost all of which are rescue animals. Not surprising, then, when Adriana says if she were doing something other than being an artist by trade, “I would definitely be working with animals in some way”. Aesthetically, the couple’s home and working spaces feel earthy, yet light. “We always look for [a space] to be visually clean and empty, and to retain its antique construction,” they say. The couple share a love for traditional Mallorquin architecture, and a core of simplicity in design is also very evident in their work as artists. The couple might work close to one another, but their preferences in terms of their everyday practice differ. Jaume likes change and variation: “I do periods of making ceramics, then I need some time spent painting, and even trying new things like carving,” he says. On the other hand, Adriana relishes the entire process of making one of her textile works, she says, and proceeds rapidly once a concept is in place.“When I start a piece I want to see it done, and every stage is important”. And what inspires them? First and foremost, Jaume references the great artists Mallorca has produced. “I love Mallorquin artists from the 80s and 90s, including Rafel Joan, Ferrán Aguiló, Margalida Escalas, Peter Marquand and Josefina Pino,” he says. “Joan Miró is always a reference for me, and Isamu Noguchi as well.” Adriana is also a great admirer of “Miró’s art and life,” she says, adding that she much appreciates sculptor Ruth Asawa too, “because she found her own and unique expression, and ceramicist Hans Coper, because I think his pieces are like poems”. for more Print VOL XII - 2024 Out of Stock Add to Cart

Haziran 2022 | Tasarım | Vol VII IŞIK VE GÖLGENİN HİSSİYATI: İYİ OLMA DUYGUSU Yazı | Onur Baştürk Y ollardayım diye mesaj attı iç mimar Yeşim Kozanlı. Yaz dolayısıyla dört otel projesini aynı anda bitirmenin telaşı içerisindeydi ve her zaman olduğu gibi koşturuyordu. Bu sayfalarda onun bu yaz kapılarını açacak son projelerinden biri olan Kaş’taki Radisson Blu’yu ve Bodrum’daki Liu Resort’u göreceksiniz. Kozanlı’nın mimarlık anlayışına dair sırlar ise satır aralarında... Mesleğe ilk başladığın günden bugüne mimarlık anlayışın nasıl aşamalardan geçti? Aslında genel olarak yaklaşım ve anlayış biçimim aynı. Ama güncel teknoloji ve trendlerle gelişim gösteriyor. Yapacağımız mekanın fonksiyonuna, bulunduğu coğrafyaya, kullanıcı profiline göre her proje bizim için yeni bir macera ve çözülecek problem. Bu durum mimari olarak projelere yaklaşım şeklimizi sürekli etkiliyor. Tüm ekibimle beraber işvereni bile bambaşka fikirlere sürükleyebiliyor. Bu nedenle her projeye bir keşif ve macera gözüyle bakıyorum. İlk başlarda çok daha minimal bir anlayışla yaklaşırken; az önce bahsettiğim her fonksiyonun bizde yarattığı etki ve getirdiği işlevler, fikir ve deneyim açısından zenginleşmemizi, her işimizin farklı tatlarda ve içeriklerde olmasını sağlıyor. Yıllar içinde kendi stilimizi modern ama iyi detaylarla bezenmiş, en önemlisi de hikâyesi olan tasarımlarla desteklemiş olduk. Tamamı için... Print VOL VII - 2022 Out of Stock View Details No product

February 3, 2026 | DESIGN & INTERIORS MAISON MARIEL EVERY DETAIL HAS a STORY words Onur Baştürk photos İbrahim Özbunar Set in Etiler, Istanbul, Maison Mariel is a new restaurant-bar shaped by the hand of interior designer Pınar Hacıraifoğlu Kohen, founder of Laxmi Interiors. At the heart of the project lies a clear conviction: no detail is ever incidental, and each corner of the space carries its own narrative. The interior reveals itself slowly—warm in tone, layered in character, and confident without needing to announce itself. A HOME FEEL, SHAPED OVER TIME How did you imagine the design concept for Maison Mariel? What was your starting point? The design of Maison Mariel is built around a sense of home, bringing together the timeless clarity of Mediterranean modernism with the relaxed yet refined aesthetic language of the 1950s to 1970s. The restaurant grew out of a desire to create an atmosphere that feels immersive, liveable, and emotionally resonant. We drew inspiration from the restrained geometry of Italian modernist architecture, the natural light of the Mediterranean, and intimate spatial layers that evoke a sense of belonging. Our aim was not to create a space that makes an immediate impact at first glance, but one that reveals itself over time—forming a connection as you spend time in it, and transforming warmth into a spatial experience. FURNITURE AS PART OF THE SPATIAL NARRATIVE The furniture stands out as a defining element. What criteria guided your selections, and where were the pieces sourced? Our primary criterion was to work with pieces that have a strong design identity—timeless, characterful, and in harmony with the spatial language of the interior. We never focused on aesthetics alone. Form, texture, ergonomics, material quality, and tactile comfort were all considered together. All furniture was carefully selected from Milan and brought together with a curatorial approach, drawing from internationally recognised brands such as Cassina, Baxter, Occhio, DWC, Martinelli, De Sede, Baleri, Agape, and Kooij. Each piece was positioned not merely as an object, but as a sentence within the larger spatial narrative. The selection process itself was approached creatively—not as shopping, but as a journey toward conceptual coherence. NO SPACE IN THE BACKGROUND You even treated the restroom area as a distinct space. How did this idea emerge? At Maison Mariel, no area was seen as a “secondary” space. The restroom waiting lounge was conceived not as a transitional pause that interrupts the experience, but as a complementary scene in its own right. A strong envelope formed by parliament-blue walls and ceilings is paired with a root-wood fireplace, De Sede seating, and artworks, creating what feels almost like an independent interior manifesto. It was transformed into an experiential space—one that lingers in emotional memory and invites guests to spend time. In many ways, this decision encapsulates Maison Mariel’s design philosophy: no detail fades into the background, and every space carries its own story. DESIGNING A LIVING SCENE In your view, what are the most important steps when designing a restaurant? For me, restaurant design is not about creating a beautiful shell, but about composing a living scene. I like to think of the process through a few key principles. The first is spatial flow and routing. From the moment a guest enters, to being seated, moving to the restroom, and returning to the table, every movement should be choreographed with the awareness of a carefully planned cinematography. Light and atmosphere are equally crucial. The balance between natural and artificial light, and the warmth created by amber-toned lighting in the evening, shape the emotional identity of a space. When it comes to materials and textures, it’s not only the visual quality that matters, but also tactility—the sense of warmth, the invitation of surfaces, and their direct impact on user psychology. Sound is another essential layer. Guests should be able to enjoy themselves, listen to music, and still hear one another. That makes the right acoustic balance and rhythm fundamental—music that supports conversation, never overwhelms it, yet still feeds the spirit. Functional aspects, particularly kitchen integration, are also vital. Just as important as aesthetics, functionality—service flow and the invisible but felt order—allows a restaurant to operate as a living system. At the core of it all, however, a space must have character. It should open up a distinct emotional world the moment you step inside. That was precisely the ambition behind Maison Mariel.

November 2022 | Design & Interiors for english 77 günde yapılan The Hab Project Yazı Alp Tekin İ ki Mimar isimli Ankara merkezli mimarlık şirketinin kurucuları Süha Afacan ve Berkay Şeşen, The Hab Project isimli tamamen ekolojik bir yaşam alanı projesi tasarladı. Ortalama 80 günde sahiplerine teslim edilen The Hab yapılarının içinde beton, beton türevi, harç ve sıva yok. Çelik taşıyıcı ya da plastik parçalar da… Yapısal tüm elemanlar ahşap. Endüstriyel ahşap konusunda dünyanın en iyilerinden biri olan Finlandiya ile anlaşma yapılarak sürdürülebilir ormanlardan üretilen ahşaplar temin edilmiş. Ayrıca The Hab Project yapıları yerden yaklaşık 60 santimetre yukarda inşa ediliyor. Binanın toprağa değmemesi “Radon Free” olmasını da sağlıyor. The Hab Project’in ilk örneği ise Ankara Çankaya’da bulunan The ofis binası. Binanın temeli üç günde atılmış. Yapının kullanılabilir hale gelmesi ise sadece 77 gün sürmüş. The Hab Project, made in 77 days Writer Alp Tekin S üha Afacan and Berkay Şeşen, the founders of an Ankara-based architectural firm called İki Architects, designed a completely ecological living space project called The Had Project. The Hab structures, which are delivered to their owners in an average of 80 days, do not contain concrete, concrete derivatives, mortar and plaster. Steel carrier or plastic parts too. All structural elements are wooden. An agreement was made with Finland, one of the world's best in industrial wood, and wood produced from sustainable forests was provided. In addition, The Hab Project structures are built approximately 60 centimeters above the ground. The fact that the building does not touch the ground also ensures that it is “Radon Free”. The first example of The Hab Project is the office building in Ankara Çankaya. The foundation of the building was laid in three days. It took 77 days for the building to become usable. Çapa 1

Nisan 2020 | Seyahat | Fas Açıl susam açıl: Marakeş Yazı | Özlem Avcıoğlu F as dendiğinde akla gelen ilk şehir, toprağının renginden dolayı neredeyse tamamı kızıl olan Marakeş. Biraz İslami gelenekten biraz da Mağrip mimarisinin özelliği nedeniyle zenginliğin de yoksulluğun da yüksek duvarlar arkasına gizlendiği, kendini hemen göstermeyen kapalı bir şehir… Eskiyle yeninin birbiriyle çarpıştığı Marakeş, aynı zamanda ünlü modacı Yves Saint Laurent’nin şehri. Hatta şehrin bu kadar tanınıp ziyaretçi çekmesinin en büyük sebeplerinden biri kendisi. “Bana renkleri bu şehir öğretti. Onun ışığına, cüretkâr melezliğine ve coşkulu keşiflerine tutundum” der Yves Saint Laurent. Bu iddialı cümlesine şunu da ekleyerek: “Marakeş’ten önce her şey siyahtı”. Marakeş’e giderseniz bu sözlere hak vereceksiniz. Çünkü kentin unsurlardan biri renk. Dikkat çeken ilk renk maviyle mor arasındaki göz alıcı parlak tonuyla Majorelle mavisi. Fas çinilerinde ve Berberi evlerinin pencere kenarlarında yıllardır kullanılan bu mavi ton, Yves Saint Laurent Sokağı üzerindeki Jardin Majorelle’den almış ismini. KÜLLERİ O BAHÇEDE Nitekim Marakeş’te beni en çok büyüleyen yer her daim Jardin Majorelle. Çeşit çeşit kaktüsler, palmiye ağaçları ve ufak havuzların yer aldığı bu tropik bahçe, Fransız ressam Jacques Majorelle’in eseri. 1920’lerde Marakeş’e yerleşen ressam, stüdyosunun da bulunduğu evinin etrafında bu bahçeyi oluşturmuş. Evin çevresini nadide ağaç, bitki ve çiçek türleriyle donatarak bir mücevher gibi işlemiş burayı. Bu bahçe ressamın Kuzey Afrika yerlilerini ve manzaralarını betimleyen yağlıboya tabloları gibi başyapıtlarından biri haline gelmiş. Jacques Majorelle bakım maliyetlerini karşılamak için bahçeyi 1950’lere doğru ücretli olarak halka açmış. Majorelle’in 1962 yılında hayatını kaybetmesinin ardından bahçe ve içinde bulunan evi Fransız modacı Yves Saint Laurent satın almış ve yeniden dizayn etmiş. Laurent burayı o kadar sevmiş ki, 2008 yılında öldükten sonra külleri bu bahçeye savrulmuş. MUSEE SAINT LAURENT Majorelle Bahçesi’ne yürüme mesafesinde açılan Musée Saint Laurent Marrakech ise bu ufuk açıcı ziyaretin en yeni durağı. 2017’de açılan müze, tasarımcıyı ve üretimlerini yakından tanımak için eşsiz bir deneyim sunuyor. Pierre Bergé-Yves Saint Laurent Vakfı sayesinde bugüne dek korunan binlerce couture parça, Mondrian elbiseden Le Smoking takıma ikonik YSL tasarımları, eskizler, Warhol gibi sanatçıların imzasını taşıyan portreler müzenin kalıcı koleksiyonunda yer alıyor. EN İYİ OTEL MANDARIN Konaklamaya gelirsek… Bu şehirde iki seçeneğiniz var. Ya şehrin karmaşası içinde kalıp gece gündüz Marakeş’i yaşamak ya da gündüz şehrin keşmekeşini yaşayıp gece şehre 15 dakika uzaklıkta bir lüks otelde kalarak durumu dengelemek… Benim tercihim her iki ziyaretimde de ikincisi oldu. Merkeze 10 dakika uzaklıktaki Mandarin Oriental Marrakech ’ten çok memnun kaldım. Toprak rengi tonları, dev havuzu, bahçesi, kendine ait havuzlu villalarıyla bence şehrin en iyi oteli. İçinde açılan Hakkasan Ling Ling ise Marakeş’in fazla turistik yeme-içme hayatına yeni ve lezzetli bir soluk. Marakeş’i ilk ziyaretimde kaldığım ve son zamanlarda renove edilen, yine şehrin dışında bulunan Aman grubunun resort oteli Amanjena da konaklamak için en iyi seçeneklerden biri. LA MAMOUNIA BOZULMUŞ Marakeş’in en ünlü oteli Endülüs mimarisinden izler taşıyan La Mamounia ise şehir merkezinde olmak isteyenler için en iyi seçenek. Kalmasanız da yolunuz öğle veya akşam yemeği için bir şekilde buraya düşüyor. Ancak ben oteli eski halinden çok şey kaybetmiş buldum. Gireni çıkanı fazla olan, aşırı turistik, servisi aksayan, yemekleri vasat bir otel haline dönüşmüş. Yine de barı akşamüstleri için en iyi seçenek. MUTLAKA: EL FENN Son yıllarda kendine has odalarıyla adından söz ettiren El Fenn Oteli ise şehrin en güzel ve ünlü ‘riad’ı, yani geleneksel Fas mimarisinde yapılmış sarayı. Odalarının her biri başka renk olan otel, kalmak için bana fazla klostrofobik gelse de altındaki kafesi, tasarım dükkânı ve terasındaki lokantası mutlaka ziyaret edilmeli. Öğle ya da akşam yemeği bu lokantada yenmeli. UNUTMADAN… 1. Yaklaşık 11 yıl önce gittiğimde beni kendine hayran bırakan şehrin en ünlü lokantası Dar Yacout 'u gör. Havuzlu tarihi villası ve iç dekorasyonuyla hep büyüleyici. Ama biraz fazla turistik tabii. 2. Marakeş surların içindeki eski şehir Medina ve ‘yeni şehir’ olarak olarak ikiye ayrılmış. Medina tarihi yapılarla ve pazarlarla dolu, yeni şehir ise modern binalar, dükkânlar ve malikanelerle. Her ikisini de yürüyerek gez. 3. Medina’nın çarşıları (Medina Souks), turistlerin en çok ziyaret ettiği noktalardan biri. Buranın kaosunda kaybol ve lokal yemekleri sağlıklı ve modern bir şekilde sunan Nomad Restoran'ın ‘souk’lara bakan terasında öğle yemeği ye. 4. Gece eğlencesi için Comptoir Darna ’yı dene. 5. Genellikle grupların kapattığı bir başka nefis, aynı zamanda instagram güzeli oteli mutlaka gör: Ksar Char Bagh. 6. Fas mutfağıyla ünlü Al Fassia 'yı , dekorasyonunu çok sevdiğim Bo-Zin 'i ve Avustralya mutfağı yemekleriyle yeni nesil bir Marakeş restoranı olan Plus61 Marrakech 'i denemeden dönme! SEYAHAT | Kategorinin diğer yazıları İzlanda’nın Sırları Rota Karadeniz, hedef ‘doğal izolasyon’ Zamanın durduğu şehir: Harar Kyoto’da bir ‘ryokan’da kaldım Karavan tatiline dair merak ettiğiniz her şey Issızlığın ortasındaki 10 inziva oteli Açıl susam açıl: Marakeş Test sonucunu göstererek uçağa bineceğiz Asya’nın mistik kapalı kutusu: Myanmar Tsipouro içmeden o adadan dönmeyin! Issız kanyonun ortasında: Amangiri Mars'a gitmiş kadar oldum! Buenos Aires’te yapmanız gereken 20 seksi şey

May 6, 2026 | DESIGN & INTERIORS a HOUSE THAT HOLDS its SHAPE photos Tina Kulic For Italian-Canadian interior designer Maria DeCotiis, a home doesn’t need to choose between style and everyday life. In this recent project in Vancouver, she brings the two into balance — designing a house for her brother, Marco DeCotiis, and his three daughters that feels both composed and lived-in. Built in 2024, the house presents a contemporary exterior, while the interiors lean toward a quiet neoclassicism. Classic elements are used with restraint, set within a clean, modern framework. A SHARED REFERENCE The project begins with a shared visual memory. Raised in an Italian household with roots in Puglia, and shaped by frequent visits to Rome and Paris, the siblings draw from a familiar architectural language — applied here with control. Marble, plaster mouldings, white oak herringbone floors and unlacquered brass introduce continuity without nostalgia. The approach is deliberate: start with function, define a few key elements, and refine through detail. The result is measured — grounded, but current. A PLAN FOR CHANGE The structure reflects a longer view. Marco developed the house as a duplex, living in one half while renting the other — a practical move that anticipates change. Inside, the same logic holds. Spaces are open yet defined, materials tactile but durable. A single tone runs across the main floor — walls, kitchen and mouldings — creating continuity and warmth. DETAIL, NOT EXCESS The palette remains soft, with controlled shifts in tone. Burgundy in the powder room, navy in the primary suite, a muted lavender-grey in the girls’ bathroom — each gesture is precise. Some spaces carry more weight. The primary bathroom, in Eros grey marble with brass and black accents, reads as a retreat. Marco’s bedroom moves darker — more personal, more contained. Elsewhere, small details do the work. A curved black vanity, gold hardware, a saturated wall — emphasis without excess. In the end, the house is defined by balance. Lived-in, but composed. Contemporary, without urgency.

December 2024 | Art & Culture FOR TURKISH DON’T MISS THESE 5 WORKS at MERIDIANS words Alp Tekin This year, Art Basel Miami Beach celebrates the fifth anniversary of “Meridians,” a section dedicated to large-scale works. Curated by Yasmil Raymond, the 2024 selection showcases monumental pieces that are not to be missed. Here are five standout works from this year’s program. 1. ANASTASIA BAY / Venus Over Manhattan Paris-born and Brussels-based Anastasia Bay presents Maestra Lacrymae Acte V, a multi-dimensional installation created exclusively for Art Basel. This work builds upon Bay’s recent solo exhibition, which blends painting, opera, and historical myths. The installation features a suite of three large paintings on uniquely shaped panels and a monumental Harlequin puppet first introduced in Maestra Lacrymae. This nearly five-meter-tall puppet draws inspiration from giant puppets often seen in Belgian festivals like the Nord Carnival and appears in Bay's paintings towering above crowds. For Bay, this character embodies themes of transformation and resilience, connecting historical myth with contemporary identity. Maestra Lacrymae Acte V is on view at the M17 booth. Photos / Courtesy of the artist and Venus Over Manhattan, New York. 2. ALICE AYCOCK / Galerie Thomas Schulte Alice Aycock’s large-scale sculptures and installations often explore themes such as cybernetics, phenomenology, physics, post-structuralism, scientific discoveries, and computer programming, situated at the intersection of architecture and sculpture. At Art Basel Miami Beach, her work Goya will be exhibited. Presented by the Berlin-based Galerie Thomas Schulte, this new piece is made of powder-coated aluminum steel and depicts a vortex of twisting ribbons that alternately tighten and loosen. Photo / Alice Aycock’s 2014 work, HOOP-LA. 3. PORTIA MUNSON / P-P-O-W For nearly 30 years, Portia Munson has decoded the hidden cultural messages embedded in mass-produced objects through maximalist installations, sculptures, paintings, and digital prints. Scouring secondhand shops and flea markets, she collects hundreds of objects to craft her works. Her Bound Angel (2021), on display at Art Basel Miami Beach, examines how mass production shapes identity while drawing connections to ongoing struggles for gender equality, reproductive rights, and ecological justice. 4. ROBERTO HUARCAYA / Rolf Art One of Peru’s most celebrated contemporary artists, Roberto Huarcaya has been focusing on camera-less photography since 2014. Using a primitive technique to create “photograms,” he revisits the origins of photography to capture raw realities. At Art Basel Miami Beach, Huarcaya will showcase a monumental piece from his Amazogramas series, offering a unique glimpse into this innovative approach. 5. ZHU JINSHI / Pearl Lam Galleries A pioneer in impasto abstract painting and Xuan paper installations, Zhu Jinshi presents Pathway, one of the highlights of “Meridians.” The work comprises three intersecting semi-circular structures of Xuan paper mounted on steel frames, forming a large matrix for visitors to walk through. Zhu’s poetic use of rice paper, cotton thread, and fine bamboo explores the connections between tradition, nature, and reality.

December 2023 | Vol 11 ENGLISH BELOW GÖKTUĞ ÖZDEMİR BE ORIGINAL by PANERAI VOL- VII Ritz Carlton, W Hotel ve Hillside Su başta olmak üzere önemli markaların üst kademe pozisyonlarında çalıştıktan sonra bir süredir farklı yeme-içme markalarını aynı çatı altında toplayan, kurucu ortağı olduğun c-paces’le meşgulsün. Nedir bu c-paces? “Curated Social Spaces” olarak adlandırdığımız çatı markamızın kısaltması. Bir küratörün sergi ya da koleksiyona eser seçmesi gibi biz de içinde bulunduğumuz projelere değer katacak marka ve konseptleri seçerek yeni deneyim alanları yaratmak üzere yola çıktık. Yönettiğimiz projelerde sadece kendi işlettiğimiz markalara değil; sektörün diğer güçlü markalarına da yer vererek daha geniş kitlelere ulaşan çekim merkezleri oluşturmak istedik. Şu anda İstanbul’daki üç önemli lokasyonda (Ortaköy, Maçka, Karaköy) yer alan yedi markayı yönetiyoruz. Mesela Feriye’nin içinde Sea Salt, dekk’te ise Nappo Pizza, Banko Burger, Rita Deli gibi iş birliği içinde olduğumuz farklı markalar var. Bu kadar farklı markayı yönetmek nasıl bir çalışma programı gerektiriyor? Zaman sana yetiyor mu? Sürekli ilgi gerektiren bu sektörde, kaybettiğimizde yerine geri koyamadığımız zamanı doğru kullanmak çok önemli. Her an her yerde olma şansım olmadığı için hayata ve işe bakışı bizimle paralel olan güçlü bir ekiple şirketi yönetiyorum. Yaklaşık 30 kişilik bir merkez yönetim ekibi ve her işletmenin ruhuna uygun, yetkin ve şirketi temsil edebilen yöneticileri bulunuyor. Bu sayede şirketin pazarlama, konsept ve iş geliştirme kısımlarında daha aktif rol alabiliyorum. Bu markalar arasında özellikle İstanbullular için Restoran Modern ve Feriye ayrı bir yere sahip. Bu iki markayı nasıl anlatırsın? 27 yılı aşkın bir süredir hizmet veren Feriye; konumu, tarihi, mutfağı ve manzarası ile İstanbul’un klasiklerinden biri olsa da; son birkaç yıldır yenilediğimiz konsepti, içinde bulunan üç farklı markası ve etkinlikleriyle çıtayı sürekli yukarı koyarak yoluna devam ediyor. Lokanta Feriye’nin bu yıl Michelin listesine girmesi de bu çalışmalarımızın onaylanması anlamında bize güç verdi. Restoran Modern ise Türkiye’nin ilk modern sanat müzesi olan İstanbul Modern’in restoranı olması dolayısıyla özel bir yere sahip. Henüz yeni açılmış olmasına rağmen ulaştığı farklı kitlelere, Türk ve Akdeniz Mutfağı’nın en lezzetli örneklerini mevsimsel malzemeler ve modern dokunuşlarla, tarihi yarımadanın nefes kesen manzarası eşliğinde sunan, deneyim odaklı bir restoran. Galataport’taki konumuyla yeni bir cazibe noktası oldu bile. Restoran Modern süssüz, çabasız bir restoran. Ama yemekleriyle iddialı. Üstelik mutfağın başında genç bir şef var. Yemeklere ve şef seçiminde neye dikkat ettin? Ünlü mimar Renzo Piano’nun tasarladığı bu ikonik binada, İstanbul Modern gibi şehrin önemli sanat yapılarından birinin içerisinde yer almanın verdiği sorumlulukla tüm yerli, yabancı misafirlerimize öğle ve akşam başta olmak üzere farklı menüler sunuyoruz. Genç şefimiz Tuğçe Mirza Canik de bu restoranın vizyonunu hayata geçirecek eğitime ve ‘background’a sahip bir şef olarak ekibimize dahil oldu. Otantik lezzetleri koruyarak, mevsimsellik, sürdürülebilirlik, atıksız mutfak gibi felsefelerden vazgeçmeden yenilikçi tabaklar yapmayı başardı. DAHA ŞEHİRLİ BİRİYKEN ŞİMDİ DOĞA İNSANI OLDUM İş dışında nasıl bir life style’ın var? Uzun yıllar New York, Milano, Singapur, İstanbul gibi şehirlerde yaşayıp otel ve yeme-içme sektöründe olunca yeni yerleri görmek, yeni şeyleri keşfetmek yaşam tarzımın bir parçası haline geldi. Zaman bulabildiğim her kısa tatilde özellikle yurtdışına seyahat etmeyi çok seviyorum. Bu hem zihnen dinlenmemi hem de gelişmeye devam etmemi sağlıyor. Spor hayatımın her zaman önemli bir parçasıydı. Halen haftada 2-3 kez yaparak formda kalmaya çalışıyorum. Ama eğer İstanbul’daysam, cumartesi sabahları beni Maslak Oto Sanayi’de görmeniz çok mümkün. Çünkü boş zamanlarımı sahip olduğum klasik otomobillerin restorasyonuna harcıyorum. Özellikle gençlik döneminde almak istediğim 80-90’lı yılların spor araçlarını yeniliyorum ve günlük hayatımda onlarla vakit geçirmekten inanılmaz keyif alıyorum. 10 yıl önceki Göktuğ’la şimdiki arasında nasıl bir değişim var? On yıl önceki ben ile şimdiki ben arasında gerçekten hissettiğim farklar oluştu. 40 yaşına girmeye hazırlanan Göktuğ, kurumsal hayatı bırakmaya karar vermiş daha hırslı, işkolik, maddesel şeylere daha fazla önem veren biriyken on yıl sonra sahip olduğu şeylerden mutlu, daha dingin, yaptığı işlerde değer yaratmaya çalışan, ama işinden ziyade ailesini merkezine koyan bir insan oldu sanki. Daha şehirli bir adamken şimdi daha doğa adamı oldum. Hızlı arabalar yerine klasikleri sevmeye başladım. Gerçekten yaşlanıyorum galiba! 10 yıl sonra kendini, nerede, ne yaparken hayal ediyorsun? On yıl sonra geçmiş on yılda yaşadığım kadar bir değişim yaşayacağımı düşünmüyorum. Şu anki halimi biraz daha sindirmiş olurum herhalde. Yapmak istediğim şeyler arasında yurtdışında bir projeyi hayata geçirmek var. 20’li yaşlardayken yurtdışında çalışma şansım olmuştu. Şimdi ise kendi adıma bir proje yapmak istiyorum. Son dönemde çok fazla zaman geçirdiğim Miami’de otel, restoran gibi bir proje ile sürpriz yapabilirim. LÜKS ARTIK DAHA RAHAT VE MODERN Dünyada hangi restoran ve oteller favorin? Yeme-içme için Yunanistan, İspanya ve Uzakdoğu her zaman favorim. Otellerde ise Philippe Starck imzalı Ian Schrager otelleriyle (Delano, Mondrian, Sanderson) başlayan tasarım otel merakım beni hep tasarım ile konforu bir arada sunan otelleri tercih etmeye yönlendirdi. Mesela şu anda Aman Resorts’un birçok oteli beni mutlu ediyor: Amanzoe, Aman Sveti Stefan, Amankila gibi… Şu sıra sık gittiğim Miami’de ise otel olarak The Setai ve East Otel’i seviyorum. Yine Miami’de restoran olarak Kiki on the River, Bagatelle, Komodo gittiğim yerler arasında… Mekanların dışında İstanbul’daki favori yeme-içme noktaların hangileri? İstanbul son dönemde gastronomi anlamında hızla gelişiyor ve yeni restoranlar açılıyor. Ama aslında çeşitliliğinden çok şey kaybetti. 10-15 yıl öncesinde gittiğimiz birçok mekan, özellikle gece hayatı ve eğlence mekanları, artık maalesef yok. Yaklaşık 18 milyon kişinin yaşadığı, bir o kadar da turistin ziyaret ettiği bir şehrin bu zenginliğinin azalmaması tek temennim. Ama yuzu okuru için şu mekanların bazılarını yemeği bazılarını ise ambiyansı için önerebilirim: Tarabya Kıyı, Turk Fatih Tutak, Mikla, Yeni Lokanta, Ulus 29 ve Pandeli. Dünyadaki yeme-içme trendleri nereye doğru evriliyor? Mesela artık insanlar eskisine göre daha mı fazla dışarda yiyip içiyor? Ne dersin? Trendler kesinlikle değişiyor. Artık ‘fine dining’ dediğimiz o eski, ağır konseptlerin azaldığını görüyoruz. Lüks artık daha rahat, daha modern bir şekilde karşımıza çıkıyor. İnsanlar bu yeni life-style’a uygun, hem yemek yiyip hem de eğlenebildikleri mekanları tercih ediyor. Çoğu restoranda menüler çeşitlendi, ama bir o kadar da birbirine benzedi. İnsanlar akşam gidecekleri restoran tercihini yaparken ne yiyeceklerinden ziyade bulundukları ortama, ambiyansa, müziklere, tasarıma ve yan masalarda kimlerin oturduğuna bakarak karar vermeye başladı. After working in senior positions in important brands such as Ritz Carlton, W Hotel and Hillside Su, you have been busy with c-paces, which gathers different food and beverage brands under the same roof. What are c-paces? It is the short name of our umbrella brand name "Curated Social Spaces". Just as a curator selects works for an exhibition or collection, we set out to create new experience areas by selecting brands and concepts that will add value to the projects we are involved in. In the projects we manage, we wanted to create attraction centres that reach a wider audience by including not only the brands we operate, but also other strong brands of the sector. We currently manage seven brands in three major locations in Istanbul (Ortaköy, Maçka, Karaköy). For example, there are different brands we collaborate with such as Sea Salt in Feriye, Nappo Pizza in dekk, Banko Burger, Rita Deli. What kind of a work programme does it require to manage so many different brands? Is that enough time for you? In this sector, which requires constant attention, it is very important to use the time correctly, which we cannot replace when we lose it. Since I do not have the chance to be everywhere at any time, I manage the company with a strong team whose view of life and work is parallel to ours. There is a central management team of about 30 people and managers who are competent and able to represent the company in accordance with the spirit of each business. In this way, I can take a more active role in the marketing, concept and business development parts of the company. Among these brands, Restoran Modern and Feriye have a special place especially for Istanbulites. How would you describe these two brands? Serving for more than 27 years, Feriye is one of the classics of Istanbul with its location, history, cuisine and view; but in the last few years, it continues on its way by constantly raising the bar with its renewed concept, three different brands and events. The fact that Feriye Restaurant was included in the Michelin Guide list this year gave us strength in terms of the approval of our efforts. Restoran Modern has a special place as it is the restaurant of Istanbul Modern, Turkey's first modern art museum. Although it has just recently opened, it is an experience-oriented restaurant that offers the most delicious examples of Turkish and Mediterranean Cuisine with seasonal ingredients and modern touches, accompanied by a breathtaking view of the historical peninsula. It has already become a new attraction point with its location in Galataport. Restaurant Modern is a no-frills, effortless restaurant. But it's ambitious with its food. Furthermore, they have a young chef in charge of the kitchen. What did you pay attention to when choosing the food and the chef? With the responsibility of being located in this iconic building designed by the famous architect Renzo Piano in one of the important art buildings of the city such as Istanbul Modern, we offer different menus to all our local and foreign guests, especially lunch and dinner. Our young chef Tuğçe Mirza Canik joined our team as a chef with the training and background to realise the vision of this restaurant. By preserving authentic flavours, he managed to make innovative plates without giving up philosophies such as seasonality, sustainability and waste-free cuisine. I WAS A CITY-DWELLER AND NOW I HAVE BECOME A NATURE LOVER What is your life style outside of work? After living in cities such as New York, Milan, Singapore and Istanbul for many years and being in the hotel and food and beverage industry, it has become a part of my lifestyle to see new places and discover new things. I love travelling, especially abroad, on every short holiday I can find time for. This allows me to both rest mentally and continue to develop. Sport has always been an important part of my life. I still try to keep fit by exercising 2-3 times a week. But if I am in Istanbul, you can see me at Maslak Oto Sanayi on saturday mornings. Because I spend my free time restoring the classic cars I own. I restore sports cars from the 80s and 90s that I really wanted to buy when I was young, and I enjoy spending time with these cars in my everyday life. What is the difference between Göktuğ 10 years ago and now? There are differences between me ten years ago and me now that I really feel. Göktuğ, who is about to turn 40, was an ambitious, workaholic, materialistic person who decided to leave the corporate life, but ten years later he seems to have become a more serene person who is happy with what he has, who tries to create value in his work, but who puts his family at the centre rather than his work. I was more of a city-dweller and now I'm more of a nature lover. I started to like classics instead of fast cars. I must really be getting old! 10 years from now, where do you envision yourself, and doing what? Ten years from now, I don't think I will experience as much change as I have experienced in the past ten years. I think I'll be able to digest what I am now. Among the things I want to do is to realise a project abroad. I had the chance to work abroad when I was in my 20s. Now I want to make a project on my own behalf. I may surprise you with a project such as a hotel or a restaurant in Miami, where I have spent a lot of time recently. LUXURY IS NOW MORE COMFORTABLE AND MODERN Which restaurants and hotels around the world are your favourite? Greece, Spain and the Far East have always been my favourite destinations for food and beverages. In hotels, my interest in design hotels, which started with Ian Schrager Hotels (Delano, Mondrian, Sanderson) signed by Philippe Starck, has always led me to prefer hotels that offer a combination of design and comfort. For example, many hotels of Aman Resorts make me happy right now: Amanzoe, Aman Sveti Stefan, Amankila. In Miami, where I go frequently nowadays, I like The Setai and East Hotel. Again in Miami, Kiki on the River, Bagatelle, Komodo are among the places I went to as restaurants... Apart from the venues, what are your favourite places to eat and drink in Istanbul? Istanbul has recently been developing rapidly in terms of gastronomy and new restaurants are opening. But it has actually lost a lot of its diversity. Many of the places we used to visit 10-15 years ago, especially nightlife and entertainment venues, unfortunately no longer exist. It is my only wish that this richness of a city where approximately 18 million people live and as many tourists visit will not diminish. But for yuzu readers, I can recommend some of the following places for their food and some for their ambience: Tarabya Kıyı, Turk Fatih Tutak, Mikla, Yeni Lokanta, Ulus 29 and Pandeli. Where are the global food and beverage trends evolving? For example, do people eat and drink out more now than before? What do you think? The trends are definitely changing. We see that the old, heavy concepts that we call 'fine dining' are decreasing. Luxury now appears in a more comfortable, more modern way. People prefer places that are suitable for this new life-style, where they can both eat and have fun. The menus in most restaurants have diversified, but they have also become similar to each other. When choosing a restaurant to go to in the evening, people started to decide by looking at the environment, ambience, music, design and who is sitting at the tables next to them rather than what they will eat. for more Print VOL XI - 2023 / 24 Out of Stock Add to Cart

October 1, 2025 | DESIGN & INTERIORS CASA ERÉNDIRA: LIGHT & SHADOW photos Cesar Belio Set in a traditional neighborhood of Morelia, the capital of Michoacán in central Mexico, Casa Eréndira was designed by architect Pepe Ramírez as a shared sanctuary for a mother and daughter. Both passionate about Mexican culture, natural materials, lush greenery, and the warmth of Michoacán’s artisanal craft, they envisioned a home that could embody these values not just in form, but in spirit. Ramírez responds with architecture that breathes. Open gardens frame a vegetable patch, interiors flow with greenery that weaves into daily life, and shifting light and shadow bring a quiet sense of mysticism. A study-library anchors the home—conceived as a vessel for their professional and documentary collection. Here, luxury is not about excess, but about the lived experience of space itself: the rhythm of daylight, the dialogue between plants and architecture, and a seamless integration with context. The house doesn’t seek to dominate its surroundings; instead, it grounds itself with humility, using local materials and native gardens to create an atmosphere of calm, freedom, and balance. The journey begins at the entrance and unfolds inward, leading to a rear garden that serves as the home’s visual and emotional focal point—an echo of Luis Barragán’s spatial poetics at Casa-Estudio. Toward the street, the façade stays discreet, its strength revealed in the quiet confidence of its volumes: assertive yet never ostentatious. Casa Eréndira is a reminder that architecture’s greatest gesture can be restraint—letting light, shadow, and nature tell the story.

October 2021 | Community VOL.5 PRIVATE DINNER Partner: Kilimanjaro We celebrated the launch of our Vol.5 Fall edition with the YUZU community at a special dinner hosted at Kilimanjaro in Istanbul’s Bomontiada. The menu was prepared by chef Melih Demirel, consultant to d.ream group restaurants. Vol.5 sonbahar edisyonumuzun çıkışını YUZU komünitesiyle beraber İstanbul, bomontiada'daki Kilimanjaro’da düzenlediğimiz özel bir yemekle kutladık. Menüyü d.ream grubu restoranlarının danışmanı şef Melih Demirel hazırladı.

Eylül 2022 | Tasarım | Amerika Burning Man’e Bjarke Ingels damgası Yazı | Alp Tekin Fotoğraflar | Remy Hii + Jane Hu + Matt Emmi N evada'nın Black Rock Çölü'nde her yıl düzenlenen Burning Man festivali pandemi sonrası bu yıl görkemli bir geri dönüş yaşadı. Bir hafta süren ve 70 binden fazla katılımcıyı bir araya getiren festivalde inşa edilen kurulumların neredeyse hepsi, geri dönüştürülen malzemelerden yapıldı. En gözde tasarım ise ünlü mimar Bjarke Ingels’in Jakob Lange şile beraber yaptığı “The Skum” adlı iş oldu. İşte bu yıl yapılan en gözde tasarımlardan bazıları… for english Burning Man's best design by Bjarke Ingels Words | Alp Tekin Photography | Remy Hii + Jane Hu + Matt Emmi T he annual Burning Man festival in Nevada's Black Rock Desert has made a glorious comeback this year after the pandemic. Almost all of the installations built during the week-long festival, which brought together more than 70.000 participants, were made from recycled materials. The most popular design was the work called “The Skum” by the famous architect Bjarke Ingels together with Jakob Lange. Here are some of the most popular designs made this year… Çapa 1

November 26, 2025 | DESIGN & INTERIORS BLONDIE SPACE words YUZU Editorial photos Liza Kulenenok styling Alyona Versh For interior designer Vlad Kudin, Blondie Space was a rare moment of true creative freedom: clients who trusted the process, made swift decisions, and left the design entirely open. Set in the centre of Minsk, the 70-square-metre apartment was reshaped into a contemporary home built around lightness and ease. Kudin’s first move was to merge the balcony into the main living area. The gesture unlocked a generous open space—paired with a guest room and a quiet bedroom—despite the compact footprint. Since the apartment would be used only occasionally, the design leaned toward simplicity, craft and originality rather than branded pieces or visual excess. CRAFTED FORMS, CONSIDERED ATMOSPHERE This approach led Kudin to design almost every piece from scratch: the sofa, dining table, metal bed, coffee table, and even the travertine washbasin. The art selection echoes the same personal touch—an Ilya Kozak chair in the bedroom, a commissioned Dinnerpainting by Lena Gil, and Kudin’s own steel sculptures and wall panels that give the space its crisp, modern energy. The palette remains deliberately soft: white and pale greys, entirely matte surfaces, no black. This clarity introduces a calm, airy quality to the rooms. Asymmetrical furniture brings a contemporary tension, while two-tone Viennese chairs add a subtle burst of colour. Stone appears sparingly—on the kitchen countertop, dining table and in the bathroom. Although the clients initially wanted more, Kudin advocated restraint to preserve the apartment’s sense of lightness. The result is a balanced composition where stone reads as refinement rather than weight. DESIGNING FOR LIGHTNESS The kitchen is intentionally minimal: no upper cabinets, a wide workspace, and a travertine countertop that continues the material narrative. The bathroom follows the same logic—an open walk-in shower, a two-pedestal travertine basin, and hidden storage integrated into matte plaster niches. Despite low ceilings and a tight plan, the apartment feels open, calm and almost weightless. For Kudin, Blondie Space became a small manifesto—an ideal palette for a compact home, a place where long-imagined asymmetrical forms finally took shape. As he reflects: “The most daring and interesting ideas often emerge from constraints.”

October 9, 2025 | Product the ANACHRON TROLLEY at EDIT NAPOLI 2025 words Alp Tekin photos Sinan Çırak, Portrait Photo Yeşim Özügeldi Studio Lugo reinterprets Anatolian heritage through a modern ritual of design At EDIT Napoli 2025, Istanbul-based Studio Lugo unveils the Anachron Trolley — a sculptural, compact piece that transforms the warmth of Anatolian tradition into a contemporary gesture. Designed by Doruk Kubilay, it continues Lugo’s Anachron story, where memory and modernity coexist through texture, craft, and quiet emotion. First introduced at Alcova Milano, the Trolley embodies a simple yet universal idea: gathering. It recalls long Anatolian evenings — where sharing food, drink, and conversation is less an event, more a way of belonging. Designed for the pace of urban life, it turns small spaces into places of connection. A RITUAL OF TOGETHERNESS Circular forms, lacewood veneer, Gaziantep’s kutnu silk, and hand-brushed horsehair define its tactile language. A hand-sewn curtain, crafted with traditional folding techniques, conceals and reveals — balancing function with intimacy. Every curve and stitch carries the mark of the hand, reflecting Studio Lugo’s dedication to craftsmanship and slow design. Available in silky matte finishes and customizable tones, the Anachron Trolley adapts effortlessly — as a serving companion, a sculptural accent, or a quiet centrepiece for daily rituals. FROM ISTANBUL TO NAPLES Founded by Doruk Kubilay, Studio Lugo creates collectible objects that bridge Anatolian heritage and contemporary living. Rooted in Istanbul’s layered identity, the studio’s work celebrates tactility, emotion, and craftsmanship as timeless connectors.