Search this site

September 2024 | Design & Interiors FOR ENGLISH EN LÜKS AKSESUAR işbirlikleri yazı Pınar Yılmaz / Deliciae 1. Franck Muller & S.T. Dupont Sanat ve yeniliğe olan ortak tutkularıyla Franck Muller ve S.T. Dupont, Haute Horlogerie'nin zarafetini ustalıkla birleştiren Master Lighter’ı sundu. İki yıllık geliştirme sürecinin ürünü olan bu çakmak, mekanizmasına entegre edilmiş çift taraflı ve üç günlük güç rezervli saatiyle teknik bir başyapıt! Her detayı Franck Muller'in mirasını ve S.T. Dupont'un seçkin sanatkârlığını yansıtan Master Lighter, sadece 88 adetle sınırlı ve dört farklı model seçeneği var. 2. Ferrari & Montblanc Lüks yazı gereçleriyle tanınan Montblanc, efsanevi Enzo Ferrari'ye saygı duruşunda bulunan sınırlı sayıda üretilen bir kalem yaratmak için Ferrari ile iş birliği yaptı. Bu kalem, Montblanc’ın ustalığını Ferrari’nin ikonik tasarım unsurlarıyla birleştiriyor. 3. Lamborghini & Roger Dubuis Lamborghini ve Roger Dubuis, her iki markanın da yenilikçilik ve performans tutkusunu yansıtan benzersiz bir iş birliğine imza attı. Excalibur Spider Huracán, Huracán süper otomobilinin performans ve estetik unsurlarını saat tasarımına taşıyor. Saatin iç mekanizması Lamborghini'nin ikonik V10 motorundan ilham alarak tasarlanmış. 4. Moncler x Rimowa İtalyan lüks giyim markası Moncler ve Alman bavul markası Rimowa, tasarım ve işlevselliği bir araya getiren özel bir bavul koleksiyonu sunarak dikkat çekici bir iş birliğine gerçekleştirdi. Bu koleksiyon, her iki markanın da DNA'sını yansıtan unsurlarla dolu. Bu bavul serisi Rimowa’nın imzası haline gelmiş dayanıklı alüminyum yapısını Moncler'in yenilikçi tasarım estetiği ile harmanlıyor. 5. Bang&Olufsen & Ferrari Danimarkalı lüks ses ekipmanı üreticisi Bang&Olufsen, Ferrari ile iş birliği yaparak Beoplay EX modelinin Ferrari tasarımına sahip özel bir versiyonunu piyasaya sürdü. Bu kulaklıklar, Ferrari’nin ikonik kırmızı rengi ve cesur stilini Bang&Olufsen’in üstün ses kalitesiyle bir araya getiriyor. 6. Gucci x Oura İtalyan moda dünyasının önde gelen markası Gucci, sağlık ve fitness teknolojisinde yenilikçi bir marka olan Oura ile iş birliği yaparak lüks ve teknolojiyi buluşturan benzersiz bir akıllı yüzük koleksiyonu geliştirdi. Gucci & Oura yüzüğü, hem sağlık verilerini izleyebilen bir teknoloji harikası hem de Gucci'nin zarif tasarım estetiğini yansıtan şık bir aksesuar.

Nisan 2020 | Art | Türkiye Ali Elmacı’nın atölye günleri notları Yazı | Ali Elmacı S algın ortaya ilk çıktığında bir telaş durumu anlamlandırmaya, bu yeni normale alışmaya çalıştım. Başlarda bu kolay değildi. Geceleri uyumamaya ve peşi sıra uykularımda bu virüsle ilişkili kabuslar görmeye başladım. Zaman geçtikçe anladım ki, bu karamsar duygulardan beni kurtarabilecek tek şey çalışmak! Atölyemde çalışmanın beni iyileştireceğini biliyordum. Ama bu karamsar ve belirsiz süreçte çalışmamı tetikleyecek bir motivasyon bulmalıydım. Motivasyon yanıbaşımdaydı: En sevdiğim varlıklar, hayvanlar. Evlerimize çekilip sosyal hayattan izole olduğumuzda, sokaklarda onlarla kim nasıl ilgilenecekti? Bu konuda ne yapılabilir diye düşündüm. İLK HAFTA BU MOTİVASYONLA GEÇTİ Yakından takip ettiğim, sahipsiz hayvanlar için çalışan derneklerden üçünü seçtim ve bu derneklerden birine ya da her birine 100 TL bağışta bulunacak kişiye resim hediye edeceğimi duyurdum. Yapım sürecini zaman zaman canlı yayında da paylaşacağım resmimi, belirttiğim derneklere bağışta bulunan bir kişiye canlı yayında kura çekerek hediye edecektim. Projeye tahminimin üzerinde bir ilgi oldu. İzolasyonun ilk haftası bu projeyle büyük bir motivasyonla geçti. Nihayetinde resim sahibini bulurken, seçtiğim derneklere de maddi katkı sağlamış olmanın verdiği doyumsuz mutluluğu yaşadım. Bu projeyi şimdi başka sanatçılar sürdürüyor ve bunun için de ayrıca mutluyum. “ASLINDA BEN DE SENİ SEVİYORUM” Atölyeye kapanıp çalışmayı yeterli devire ulaştıktan sonra tıkır tıkır çalışan bir motora benzetirim. Doğru bir motivasyonla başlayan çalışma düzeni haftalarca bölünmeden gidebilir. İlk haftanın ivmesi, tempomun gerekli devire ulaşmasını sağlamaya yetti de arttı bile. Şu sıralar, hemen arkamda bir bölümünü gördüğünüz “Aslında Ben de Seni Seviyorum” isimli yeni serim üzerinde çalışmaktayım. Bu seride daha çok ikili ilişkilere yöneliyorum. Birbirimizden beklentimiz nedir? Nereye kadar sevebiliriz, sınırlarımız nedir ve bu sınırları kimler ne şekilde oluşturur? Bu sınırların oluşmasına sebep olan faktörler nelerdir gibi sorular çerçevesinde karanlık ve komik diyebileceğim işler üretiyorum. Serinin gidişatından oldukça memnunum. İZOLASYONUN BU YÖNÜNÜ SEVDİM Aslında zamanı bölen tarih ve saatlerin önemi yavaş yavaş ortadan kalktıkça, onu daha verimli kullanmaya başladım. Hem daha çok çalışıyorum hem de vaktim artıyor. Şehirde zaman bir kasabadaki gibi ilerlemeye başladı. İzolasyonun bu yönünü çok sevdim. Atölyemde sakin ve huzurlu bir tempoda çalışıyorum. Beslenmeme dikkat ediyorum, yemek yapmayı seviyorum. Düzenli olarak evimi temizliyorum. İzleyemediğim filmleri izliyor, ertelediğim okumaları yapıyorum. Üretimime, hatta gündelik yaşamıma bile etkisi olan rüyalarıma gelince… Olanca ilginçliğiyle devam etmekteler! Elbette haddinden fazla maceralı rüyalar görmemin bir sebebi de, uzun geceler boyu izlediğim filmlerin bilinçaltıma olası etkisi. Mesela önceki gece gördüğüm rüyada, virüs zombilerin ortaya çıkmasına sebep olmuştu! Nedenini bilmediğim bir şekilde bisikletle İstanbul'dan orman yolunu takip ederek Bursa'ya gidip orada mahsur kalan, şu an üzerinde çalıştığım resimdeki kadın figürü olabileceğini düşündüğüm birini kurtarmaya çalışıyordum. Rüya içindeki en büyük derdim ise kurtardığım kişiyle ormanda yokuş yukarı bisikletle zombilere yakalanmadan yoluma devam edebilecek miydim sorusuydu! SON BİR NOT… Bu yeni süreç elimizden bazı sevdiğimiz alışkanlıkları alırken, unuttuğumuz eski alışkanlıklarımızı da hatırlatmaya ve bundan sonraki hayatımızda onları bir daha rafa kaldırmamamız gerektiğini öğretmeye devam ediyor. ART | Kategorinin diğer yazıları ‘Resimlerin kendi içinde tedirgin olmasını önemsiyorum’ Mahremiyeti sorgulamak daha erotik Yuzu & nom-studios sunar ‘LOOP’ sergisi Kemal Özen "Gam'zede" Online Sergi Hangi yetişkin bir ‘Gam’zede’ değil ki artık? Ali Elmacı’nın atölye günleri notları May Parlar "Collective Solitude" Online Sergi Lara Kamhi’yle paradokslar ve izolasyon üzerine... BASE’in yeni dijital projesi yakında Sessiz Odanın Çığlığı İtalya’daki müzeden salgına bakınca… Yıldızı daha da parlayacak: Salman Toor Online açılış yapan İstanbullu sergi

June 19, 2025 | DESIGN & INTERIORS OUR PICKS from 3DAYSOFDESIGN photos Elias Derboven (Valerie Objects), Irina_Boersma (Apartamento Secreto) 1 – THE INNOVATIVE ADILO Adilo marks a bold new chapter in the thirty-year design journey of Finnish lighting brand Secto Design. First unveiled during Milan Design Week, the piece is now on display in Copenhagen as part of 3daysofdesign. Merging the brand’s signature elements—Finnish birch and geometric precision—with an innovative fold-out mechanism, Adilo introduces a new kind of spatial poetry. Designed by Ilkka Kauppinen, the pendant can be seen at the brand’s showroom located at the entrance of the grand Odd Fellow Palace. 2 – NEW COLLECTIONS BY MULLER VAN SEVEREN Belgian design duo Muller Van Severen presents six new collections during this year’s 3daysofdesign in Copenhagen. Collaborations with BD Barcelona, valerie_objects, Hay, and Blēo reflect the studio’s artistic sensibility and multifaceted approach. The first collection, on view at The Lab, is RASTERS—a modular system of cabinets and paravents developed with OFFICE Kersten Geers David Van Severen for BD Barcelona. Based on the simple yet striking logic of architectural grid structures, RASTERS transforms a utilitarian idea into sculptural furniture. The second collection celebrates the tenth anniversary of Valerie Objects, for which Muller Van Severen has created new indoor and outdoor furniture pieces. Carrying forward the duo’s now-iconic visual language, the designs are artistic, sculptural, and emotionally resonant. (Location: Lilli Blå, Esplanaden 3) Their latest collaboration is with paint brand Blēo. For Blēo’s new ceramic collection, Muller Van Severen designed a special series of 12 tiles, all handmade using traditional techniques in Fez, Morocco. (Location: Blēo Showroom, Borgergade 20) 3 – APARTAMENTO SECRETO / Himitsuno Kakurega Presented in a hidden apartment on the third floor of The Conary, Apartamento Secreto / Himitsuno Kakurega is an intimate installation by Japanese furniture brand Ariake and Spanish lighting manufacturer Parachilna. The name translates from Japanese as “secret hideaway” and the space explores how two brands—geographically distant but united in their attention to detail and collaborative ethos—can come together to create a shared design language. Curated by Tine Daring, the installation welcomes visitors into a warm, lived-in atmosphere. Ariake’s contemplative furniture sets the tone for human connection, while Parachilna’s sculptural lighting transforms the space, allowing light to take on architectural form. The apartment is completed with pieces from Origin Made, rugs from Sera Helsinki, and sculptures by Gen Taniguchi, a master artisan from the 300-year-old Japanese studio Nao Washi. (Location: The Conary, 3rd Floor, Dronningens Tværgade 26) 4 – TWO SPECIAL EXHIBITIONS FROM DINESEN Denmark’s leading producer of high-end wooden flooring, Dinesen hosts two standout exhibitions during 3daysofdesign. The first, House of ORBI, transforms the gallery space of the Dinesen showroom into a display of select works from the ORBI summer schools—an initiative co-founded by Dinesen that blends architecture, nature, and education. The second exhibition, White, Light, Wood, is curated by Blēo and highlights the physical references behind the Whitescale palette created by renowned British architect John Pawson for Blēo. (Location: Dinesen Showroom, Søtorvet 5, 1371 Copenhagen)

September 2024 | Vol 13 TURKISH BELOW ZEYNEP EROL ‘I love this authenticity’ How was your first visit to Assos? I first came in 1985. In those years, my husband Sami was scuba diving. This is how we used to come and go to the region. It was impossible not to admire the sea and under the sea. And the untouched nature of the region stole me away. The calm, sea and a passion for diving led us to buy a house in Behramkale Bay in 1987. In 1990, we completed our first house and moved there. When our family grew, we decided to move to a bigger place. We had the chance to buy the house behind our first house, which Faruk Malhan had built for himself but decided to sell. How did the process of arranging the interior and exterior of the house go? We made small changes inside the house, but we left the main lines exactly the same. Behramkale is already within the complete protected area. Therefore, it was out of the question to make a new addition. In 2010, we took the house next to it and turned it into a guest house. The process of obtaining permission from the Board of Monuments for this house took four years. Then we destroyed the wall in between and enlarged the garden. These houses, which were spread over time and obtained according to the needs, turned into our living space where we found a lot of peace. Right now, life in the garden takes up more space than life in the house, but that suited our sense of freedom very well. What attracted you to the North Aegean? I love its vast untouchedness, its simple but clean living spaces, and the group of friends I acquired over the years made up of genuine people. The fact that I have established a different friendship with the villagers because I have been from here for 34 years has always enabled me to keep my foot on the ground. I love this authenticity. It is very good for me to deshell beans with Mevlide or to be a confidant for Ülzile's problems. At the same time, you produce here... How does your typical day go? I spent almost the entire pandemic period here. In winter, we took walks on the edge of Gemedere. But apart from that, I produced... First, we made the flower of life with master Kadir on the garden stones of the house, and then we made large-scale versions of some of my jewelry with Remzi, the blacksmith master in the village. So my garden was overflowing with sculptures. THIS REGION WILL CONTINUE TO DEVELOP, IT IS INEVITABLE. I HOPE THE DEVELOPMENT HAPPENS WITHOUT LOSING ITS AUTHENTICITY What are your favorite places in the region? For me, eating at Muzaffer (Yıldız Hotel) in the harbor is still the most authentic thing. I had my first meal there in 1985. We spent countless New Year's Eve there with our groups of friends. We welcomed the new year by waltzing in the courtyard of the tall house. The harbor continues to impress me even today. There is a concern about the popularity of Assos and its surroundings. What do you think about that? Of course, a lot of new space has opened up, but I like the authentic ones. For example, Pizza Mera is one of the places I like. This region will continue to develop, it is inevitable. I hope the development happens without losing its authenticity. And it gets filled with beautiful people. My biggest fear is the formation of closed communities. Their proliferation means that the region is becoming like everywhere else... I hope that doesn't happen. For 34 years, we have had very good times in this liberated area. I would like our children and grandchildren to have the same pleasure, collecting lavender from the field and chasing butterflies in the olive groves and continue to listen to Nuri Efendi's life. To eat the fish they caught in the sparkling sea and create their own stories... Assos’a ilk gelişin nasıl oldu? İlk kez 1985’de geldim. O yıllarda eşim Sami tüple dalış yapıyordu. Bu şekilde bölgeye gelip gidiyorduk. Buranın denizine ve deniz altına hayran kalmamak mümkün değildi. Bir de bölgenin bakirliği beni benden almıştı. Sakinlik, deniz ve dalma tutkusu bizi 1987’de Behramkale koyunda ev almaya yöneltti. 1990’da ilk evimizi tamamlayıp taşındık. Ailemiz büyüyünce daha büyük bir yere geçmeye karar verdik. İlk evimizin arkasında bulunan, Faruk Malhan’ın kendisi icin yaptırdığı, ama satmaya karar verdiği evi alma şansımız oldu. Evin içini ve dışını düzenleme süreci nasıl gelişti? Evin içinde ufak tefek değişiklikler yaptık, ama ana hatları aynen bıraktık. Zaten Behramkale komple sit alanı içinde. Bu nedenle yeni bir ilave yapmak söz konusu değildi. 2010’da yan evi de alıp misafir evine dönüştürdük. Bu ev için de Anıtlar Kurulu’ndan izin alma süreci dört yıl sürdü. Daha sonra aradaki duvarı yıkarak bahçeyi büyüttük. Zamana yayılmış ve ihtiyaçlar doğrultusunda oluşmuş bu evler, çok huzur bulduğumuz yaşam alanlarımıza dönüştü. Şu anda bahçedeki yaşam evin içindeki yaşamdan daha fazla yer tutuyor, ama bu da bizim özgürlük hissimize çok uygun düştü. Kuzey Ege’de seni çeken ne oldu? Uçsuz bucaksız bakirliğini, basit ama temiz yaşam alanlarını ve yıllar içinde sahici insanlardan oluşan arkadaş grubumu seviyorum. 34 yıldır buralı olmaktan ötürü köylülerle iç içe, farklı bir dostluk kurmuş olmak ayağımı yere hep sağlam basmamı sağladı. Bu sahiciliği çok seviyorum. Mevlide’yle beraber fasulye ayıklamak ya da Ülzile’nin sorunlarına dert ortağı olmak bana çok iyi geliyor. Aynı zamanda burada üretiyorsun da… Bir günün nasıl geçiyor? Pandemi sürecinin tamamını neredeyse burada geçirdim. Kışın Gemedere kenarında yürüyüşler yaptık. Ama onun dışında ürettim de… Önce evin bahçe taşlarına Kadir Usta ile yaşam çiçeğini, sonra da bazı takılarımın büyük ölçekli hallerini köydeki demirci ustası Remzi ile yaptık. Böylece bahçem heykellerle dolup taştı. Bölgede en çok sevdiğin yerler neresi? Benim icin hâlâ limandaki Muzaffer’de (Yıldız Otel) yemek yemek en otantik şey. İlk kez 1985’de orada yemek yemiştim. Sayısız yılbaşı gecesini arkadaş gruplarımızla orada geçirdik. Uzun evin avlusunda valsler yaparak yeni yıla girdik. Liman, bugün bile beni hâlâ etkilemeye devam eder. Assos ve çevresinin popüler oluşuyla ilgili bir kaygı var. Ne düşünüyorsun bu konuda? Elbette yeni çok yer açıldı ama ben otantik olanı severim. Mesela Pizza Mera sevdiğim yerlerden biri. Bu bölge gelişmeye devam edecek, bu kaçınılmaz. Umarım sahiciliğini yitirmeden gelişir. Güzel insanlarla dolar. En büyük korkum sitelerin oluşması. Bu durumun çoğalması bölgenin her yer gibi olmaya başlaması demek… Umarım bu gerçekleşmez. 34 yıldır bu kurtarılmış bölgede çok güzel yıllarımız oldu. Çocuklarımızın ve torunlarımızın da aynı keyifle, lavantaları tarladan toplayıp zeytinliklerin içinde kelebekler peşinde koşarak, Nuri Efendi’nin hayatını dinlemeye devam etmelerini isterim. Pırıl pırıl deniz sularında, kendi topladıkları balıkları yiyip kendi hikâyelerini oluşturmalarını da… for more Print VOL XIII - AEGEAN & MEDITERRANEAN EDITION 2024 Out of Stock Add to Cart

December 27, 2025 | DESIGN & INTERIORS a CALM, MATERIAL-DRIVEN HOME in DUBAI words YUZU Editorial interior design Amna Chaudhry Interiors photos Casa Mia Visuals production Karine Monié Inspired by autumnal tones of rust, red, and beige, this Dubai family home reflects a quiet balance between European urban elegance and Mediterranean ease. Designed by its owner, Amna Chaudhry, the house was the first project she completed for her own family after launching her interior design studio—an opportunity to translate instinct, experience, and restraint into lived space. STRONG BONES AS A STARTING POINT “This is our personal home,” she says. “From the start, we were looking for a property with strong architectural bones that we could renovate and truly make our own.” After exploring several neighbourhoods, it was this particular house in Green Community West that stood out. “I saw a level of potential in the floor plan that felt rare in Dubai, and I knew we could transform it into something special for our family.” Built in 2008, the Spanish Revival–style bungalow offered a clear architectural framework: a terracotta-tiled roof, stucco exterior, and an arched front loggia that immediately set the tone. Rather than overriding these features, the interior responds to them. Arches and softened curves appear throughout the house, echoing the exterior and creating a sense of continuity between inside and out. “I’ve always been drawn to the timeless elegance of Parisian interiors and the character of classic New York brownstones,” Amna explains. “At the same time, we wanted the home to feel appropriate for Dubai’s climate, which is why Mediterranean houses became an important reference—especially in terms of materials and a softer, more relaxed palette.” Two early design decisions shaped much of what followed. Breccia Capraia marble was selected for the kitchen, its cream base and expressive veining becoming a visual anchor across the home. Alongside it, an ILVE range introduced a slightly antique note. “The range brought a sense of age,” she says, “which naturally led us toward incorporating vintage pieces throughout the house.” Together, these elements established a balance between softness and boldness that informed the wider design language. LIGHT, TONE, AND ATMOSPHERE The colour palette remains restrained but expressive. Warm whites dominate the main living areas, allowing light to move freely through the space. “We wanted these rooms to feel open and airy,” says Amna. In contrast, darker tones appear in more enclosed areas such as the pantry and powder room. “Those spaces receive less daylight, so we used deeper colours to create a moodier, more intimate atmosphere.” In the kitchen, the decision to move away from an all-white scheme was deliberate. “The space felt too large and bright,” she notes. Deep navy cabinetry grounds the room, drawing directly from the tones of the Breccia Capraia marble used on the countertops and backsplash. Throughout the home, warmer hues—beige, rust, and red—appear in furniture and artwork. “These are colours I naturally gravitate toward,” Amna says. “I grew up in New York, and autumn has always been my favourite season. That palette feels familiar and personal to me.” CRAFT AS A QUIET CONSTANT Craftsmanship was central to the project, though not without its challenges. “The finishes and detailing we envisioned weren’t very common in Dubai at the time,” she explains. The team deliberately avoided anything that felt overly new or slick, which often meant working closely with artisans to achieve the right result. Custom millwork profiles, marble detailing, brass inlay herringbone flooring, and wall mouldings all required careful guidance. In some cases, elements were produced specifically for the house, including bespoke tiles for the checkered foyer floor. Natural materials—marble, linen, wood, and unlacquered brass—are used throughout, chosen for how they age over time. “Natural finishes develop character,” she says. “They tell a story as they’re lived with.” The result is a home shaped not by trends, but by intention: composed, warm, and quietly expressive—a personal space where architecture, material, and daily life are held in careful balance.

December 2022 | Design & Interiors below english KEMERBURGAZ HOUSE K emerburgaz Evi, doğaya ve sanata aşık genç bir çiftin bugünkü hayatlarının ve gelecekle ilgili planlarının analitik bir özeti. Orman ve nehirle çevrili olan arazi; yön, doğal manzara, büyüklük ve konum açısından o kadar çok imkana sahip ki, mülkün tamamından yararlanılmış. Projenin mimarı Sotiris Tsoulos, iç mimarı ise Soto Interiors. Projenin geliştirilmesi için ilham kaynakları ve temel kavramlar nelerdi? Doğa, Kemerburgaz Evi'nin ana ilham kaynağı ve bu proje için kavramsal tasarımın dayandığı 'anahtar kelime'. Belgrad Ormanı ile İstanbul'un merkezi arasında yer alan arsanın konumu, şehrin karmaşasından kaçış yeri olan projenin konseptini tanımladı. Bu dinginlik duygusunu tasarımımızda yansıtmaya çalıştık. Karşılaşılan zorluklar nelerdi? Parselin yanında dere bulunuyor. Bu nedenle sel ihtimaline karşı arsa yükseltildi. Tabii ki proje boyunca karşılaşılan en büyük zorluklardan biri de Türkiye'deki olağanüstü enflasyonu. Bütçe sürekli revize edildi. Projede kullanılan inşaat teknikleri ve ana malzemeler nelerdi? Sel ve deprem riski nedeniyle ev 1.5 metre yükseklikte. Boşlukları doldurmak için Jet Grout (grouting) tekniği kullanıldı. Bu ana yapım yöntemlerinden bir kısmı betonarme ve çelik yapılar. Ana malzemeler meşe ağacı ve bazalt kaplama, tabandan tavana cam pencereler ve minimum çevresel etkiye sahip çatıdaki güneş panelleri. EVİN KİMLİK KARTI Kemerburgaz Residence Architect: Sotiris Tsoulos Interior Architect: Soto Interiors / https://www.soto-lab.com/ Contractor: Seba İnşaat Year: 2020 - 2021 K emerburgaz House is an analytical summary of the present life and future plans of a young couple in love with nature and art. The land surrounded by forest and river; it has so many possibilities in terms of direction, scenic view, size and location that the entire property has been utilized. The architect of the project is Sotiris Tsoulos, and the interior architect is Soto Interiors. What were the inspirations and key concepts for the development of the project? Nature is the main inspiration for Kemerburgaz House and it is the ‘keyword’ that the conceptual design relies on for this project. The location of the plot that set between Belgrade Forest and the central of Istanbul defined the project concept that is a place for escape from city’s chaos. We embrace this feeling of serenity in our design. What were the difficulties, or first setbacks encountered? There is a stream next to the plot. The plot needs to be elevated due to the flood and anticipated Istanbul’s earthquake risk. And of course, one of the main difficulties throughout the project is the extraordinary inflation in Turkey. The budget constantly revised. What were the construction techniques and the principal materials used in the project? Because of the flood and the earthquake risk the house is elevated in 1.5meters. In order to fill the void space, Jet Grout (grouting) technique used. A part from that main construction methods are concrete and steel structures. The principal materials are oak wood and basalt cladding, floor to ceiling glass windows, solar panels in the roof with minimal environment impact, the house successfully pairs sustainability and livability.

November 27, 2025 | TRAVEL ALINE ASMAR D’AMMAN on DREAM of the DESERT words Onur Baştürk photos Stephan Julliard Unveiled during this year’s Future Investment Initiative (FII) in Riyadh, Dream of the Desert marks a milestone for Saudi Arabia Railways and Arsenale S.p.A.: the kingdom’s first ultra-luxury train, designed by Aline Asmar d’Amman, founder of Culture in Architecture. Drawing on the vastness of the desert and the quiet geometry of traditional Saudi architecture, Aline has shaped interiors defined by sculpted wood, woven textures, earthy tones and Murano glass lighting reminiscent of glowing desert lanterns. With 33 suites, two restaurant cars and a Majlis lounge, the train offers a contemporary reading of Saudi hospitality — refined, rooted and culturally attuned. Set to launch at the end of 2026, Dream of the Desert reframes travel as a slow, cinematic passage through landscape and memory. How Aline approached this moving architecture — and the inspirations behind it — unfolds in our exclusive interview. MY VISION WAS A POETIC, CINEMATIC JOURNEY THROUGH THE DESERT This project takes you into a new realm — designing for a moving space, a luxury train. How did it feel to translate your architectural language into motion? Would you call it a new chapter in your creative journey? This is the very first time I have designed the interiors of a train. Yet the philosophy remains the same as in my large-scale hospitality projects rooted in patrimonial buildings — the Orient-Express Venice, the 15th-century Palazzo Dona Giovannelli, or Hôtel de Crillon, Rosewood Paris, an 18th-century landmark on Place de la Concorde. The creative journey always begins with context and stories of cultural relevance, the founding stones of my practice — seeking poetic materiality while addressing construction constraints. I like to think that challenges often birth the most inspiring projects. Dream of the Desert is not only a reflection on luxury hospitality in motion; it is also a remarkable opportunity to pay homage to a culture so rich, layered and generous in its transmission. The project brings together desert landscapes, local architecture and cultural heritage. How did you weave your personal sensibility into these powerful influences? My vision for Dream of the Desert is that of a cinematic reverie — an immersive voyage unfolding like a poem across the vast and mystical landscape. I was inspired by the desert and by traditional Saudi architecture, as though the interiors were infused with the moving scenes, colours and textures of the desert’s mystique. I was fascinated by the proportions and motifs of iconic Saudi landmarks — from AlUla, Madain Saleh and Hail to the northern and southern regions, from Najdi to Hijazi details — and poured their beauty into the train’s design, offering passengers a journey that is both visually and culturally enriching. These traditions appear subtly in refined craftsmanship: earthy tones, luxurious textiles and sculpted wooden panels express heritage through an elegant, timeless lens. Pursuing my motto of “design with soul and with purpose,” the idea is to embrace heritage while instilling comfort, allure and attitude, elevating the experience to utter sophistication. BESPOKE MURANO GLASS LIGHTS SHIMMER LIKE DESERT DEW The interiors combine natural tones, intricate wood carvings, woven textures and glass lighting. Each choice seems to carry a sense of narrative. Can you share a few examples of the stories embedded in the design? Each space tells its own story through layers of detail and cultural relevance. I loved imagining the reception lounges as contemporary interpretations of the traditional majlis, where conversation and connection lie at the heart of Saudi hospitality. These spaces are adorned with carved wooden panels, woven textiles and trimmings inspired by regional and tribal geometries, enriching the sense of place. Bespoke Murano glass luminaires shimmer like drops of desert dew. There is poetry in the smallest gestures. In the restaurant, a pink thread stitched on camel-tinted leather nods to the equestrian saddler’s realm and to the Roses of Taif — a treasured colour in the Kingdom. In the lounge and guestrooms, fabric lampshades carry abaya-like trims, a tribute to the quiet sophistication of traditional garments. Throughout, tinted etched mirrors soften and reflect the light, echoing the desert’s hues in motion. The bar takes cues from the ancient architecture of Hegra, reinterpreting its forms through contemporary patterns. These details forge true connections with the natural surroundings, giving the interiors their soul and depth. FOR ME, ARTISTRY AND CRAFTMANSHIP ARE THE ULTIMATE LUXURY The project balances ultra-luxury with deep cultural resonance. How do you define the right balance between opulence and authenticity? My work is rooted in the transmission of heritage — a dialogue between past and future elevated by stories of cultural connection. For me, artistry and craftsmanship are the ultimate luxury: a testament to emotional intelligence and cultural relevance, honouring millennia-old gestures while capturing the spirit of our time. I devoted countless hours to studying the details of Saudi architecture and artisanal traditions — from the monolithic remains of Madain Saleh and AlUla, to intricate regional textiles, Jeddah’s carved wooden facades, and nomadic oil lamps that cast a cinematic glow in the desert. These elements were translated through a refined contemporary lens by today’s artisans. It is about reimagined memory, not replication — shaping a visual language that feels rooted yet light, contemporary yet soulful. Culture and craft remain powerful forces to build a future in which luxury resonates with humanistic values. The future I imagine celebrates thoughtful modernity, where innovation honours memory and cultural dialogue becomes the new definition of luxury. What emotions do you hope guests will feel when they step inside? As they move from the corridor to their suite or into the restaurant car, what emotional rhythm do you want the space to evoke? I envisioned Dream of the Desert as a passage not only through landscapes but through layers of emotion. From the welcoming majlis-inspired lounge to the contemplative suites and refined restaurant, each space forms a chapter of the same poetic journey, deeply rooted in the Kingdom’s heritage. I want passengers to feel a sense of belonging — a suspended moment in time where comfort, beauty and culture come together in a sensorial crescendo. Saudi Arabia’s embrace of the future is a generous invitation to discover its rich cultural tapestry and traditions. Dream of the Desert embodies this vision: rooted in deep respect for heritage while gracefully embracing modernity. To me, artistry and craftsmanship remain the ultimate luxury — a reflection of cultural intelligence and a bridge between memory and our contemporary world.

February 2024 | Art & Culture TR BELOW ICONIC TRINITY'S 100th ANNIVERSARY words Onur Baştürk The year 1924... The year of the birth of Trinity, the iconic Cartier piece in platinum, yellow and rose gold, with its three intertwined bands. Because of the fluidity of its rings, the simplicity of its design and, of course, its symbol of unity, Trinity was a daring design for its time. Born from Louis Cartier's imagination, this ring soon brought jewelry to a modern level and became the first design icon of the brand founded in 1847. And this year marks the 100th anniversary of the famous Trinity. After recent celebrations in New York and London, the third and final big event for Trinity was, of course, in Paris. The first thing that caught our attention as we entered the Petit Palais, where Yuzu was invited, was the red ambiance. The entire palace was lit with red lights and everything was very French chic. The atmosphere started to change with the dancers who suddenly appeared among the guests and moved like zombies. The innovative dances of the dancers dressed in street clothes started among the guests and then moved to the main stage. Starting the night with this different show is actually an important sign that the brand is open to innovation and rejuvenation. There was, of course, another sign. Cartier Trinity's new famous brand friends, or "Friends of Maison" in other cool terms… They were also dazzling that night. Who was it? K-pop singer Jisoo, who has 77 million Instagram followers. Take Jackson Wang, another singer with 33 million Instagram followers. On the other hand, there were some who did not have an Instagram account. For example, Irish actor Paul Mescal. In a podcast interview, Mescal explained why he deleted his Instagram account: The pressure to share trailers or photoshoots of the movies he was in made him feel like a "commodity." From this point of view, Paul Mescal is reminiscent of the stars of yesteryear. Their more mysterious versions. On the other hand, Mescal also has an attitude typical of the stars of the new era. He is never out of reach. Before I forget: To celebrate 100 years of Trinity, Cartier has created new designs that are simple and pure, yet daring. It also relaunched the Trinity bracelet, a true icon, in a maximalist version. Yıl 1924… İç içe geçmiş üç bantlı tasarımıyla dikkat çeken; platin, sarı ve pembe altından oluşan ikonik Cartier ürünü Trinity’nin doğduğu yıl. Halkalarının akışkanlığı, tasarımının sadeliği ve tabii birliğin sembolü oluşu nedeniyle Trinity o dönem için hayli cüretkâr bir tasarımdı. Louis Cartier'nin hayal gücünden doğan bu yüzük kısa sürede mücevheri modern bir seviyeye taşıdı ve 1847’de kurulan markanın ilk tasarım ikonu haline geldi. Ve bu yıl, meşhur Trinity’nin 100. yıldönümü. Geçtiğimiz günlerde New York ve Londra’da yapılan kutlama etkinliklerinden sonra Trinity için yapılan üçüncü ve son görkemli etkinlik tabii ki Paris’teydi. Yuzu’nun da davetli olduğu Petit Palais’de yapılan etkinliğe girer girmez dikkatimizi çeken ilk şey elbette kırmızı ambiyanstı. Tüm sarayın içi kırmızı ışıklarla aydınlatılmıştı ve her şey çok tam bir Fransız şıklığındaydı. Davetliler arasında aniden beliren ve zombi gibi hareket eden dansçılarla beraber ortam değişmeye başladı. Sokak giyimli dansçıların yenilikçi dansları davetliler arasında başlayıp daha sonra ana sahneye taşındı. Bu farklı şovla geceye başlanması aslında markanın yeniliğe, gençleşmeye sonuna kadar açık olduğunun önemli bir işareti. Bir başka işaret daha vardı tabii. O da Cartier Trinity’nin yeni ünlü marka dostları ya da diğer cool tanımıyla “Friends of Maison”ları… O gece onlar da göz kamaştırdı. Kimler mi? Mesela 77 milyon instagram takipçisine sahip K-pop şarkıcısı Jisoo… Mesela 33 milyon instagram takipçili bir başka şarkıcı Jackson Wang… Buna karşılık instagram hesabı olmayanlar da vardı. Mesela İrlandalı aktör Paul Mescal. Bir podcast röportajında instagram hesabını silmesinin nedenini şöyle açıklıyordu Mescal: Oynadığı filmlerin fragmanını ya da fotoğraf çekimlerini paylaşma baskısının bir “meta" gibi hissettirmesi nedeniyle… Bu açıdan bakıldığında Paul Mescal eski dönem yıldızlarını anımsatıyor. Onların daha gizemli hallerini… Bir yanıyla da yeni dönem yıldızlarına özgü tavrı da var Mescal’in. Asla ulaşılmaz değil. Unutmadan: Cartier, Trinity'nin 100. yılını kutlamak için sade ve saf, ama yine cüretkâr yeni tasarımlar yarattı. Ayrıca gerçek bir kült olan Trinity bileziğini de maksimalist bir versiyonla yeniden piyasaya sürdü.

September 2024 | Art & Culture TURKISH BELOW FOR the 2nd time ALCOVA in MIAMI words Onur Baştürk H eld every year during Milan Design Week, Alcova is one of the leading platforms for forward-looking contemporary design. When I went to the last edition of Alcova, the long lines I saw in front of the two buildings where the event takes place are the best proof that the platform is growing. And so Alcova, founded by Valentina Ciuffi (Studio Vedèt) and Joseph Grima (Space Caviar), returns to Miami for its second international edition, which will take place during Miami Art Week, December 3-8. Building on the success of its inaugural Miami edition, this year's Alcova Miami will take place at the city's oldest hotel, the River Inn on South River Drive Historic District in East Little Havana. Originally built in 1908 as a Victorian boarding house, the River Inn consists of pastel-colored wooden mansions with a carefully preserved historic side. Now located in the heart of one of Miami's most vibrant neighborhoods, the property combines its historic charm with a location that is easily accessible from both Miami Beach and downtown Miami. “We are thrilled to bring Alcova back to Miami,” said Alcova founders Valentina Ciuffi and Joseph Grima. “River Inn, with its unique history and vibrant community atmosphere, encapsulates the spirit of Alcova's mission to create dynamic platforms which celebrate the architectural legacy of the cities we work in. Miami’s unique urban fabric and architectural heritage continue to inspire us – and the designers who make up the Alcova community”. ALCOVA ikinci kez MIAMI’de H er yıl Milano Tasarım Haftası sırasında yapılan Alcova, ileriye dönük çağdaş tasarımın önde gelen platformlarından. Alcova’nın en son edisyonuna gittiğimde etkinliğin gerçekleştiği iki bina önünde gördüğüm sonu görünmeyen uzun kuyruklar, platformun giderek büyüdüğünün en önemli kanıtıydı. Ve işte, Valentina Ciuffi (Studio Vedèt) ve Joseph Grima (Space Caviar) tarafından kurulan Alcova, 3-8 Aralık tarihleri arasında Miami Art Week sırasında gerçekleşecek ikinci uluslararası edisyonu için Miami'ye yeniden dönüyor. İlk Miami edisyonunun başarısı üzerine inşa edilen Alcova Miami, bu yıl şehrin en eski oteli olan East Little Havana'daki South River Drive bölgesindeki River Inn’de yapılacak. 1908 yılında Viktorya dönemine ait bir pansiyon olarak inşa edilen River Inn, tarihi yanı özenle korunmuş pastel renkli ahşap konaklardan oluşuyor. Şu anda Miami'nin en canlı mahallelerinden birinin kalbinde yer alan tesis, tarihi cazibesini hem Miami Beach'ten hem de şehir merkezinden rahatlıkla ulaşılabilecek bir konumla harmanlıyor. Alcova'nın kurucuları Valentina Ciuffi ve Joseph Grima, ‘Alcova'yı Miami'ye geri getirdiğimiz için çok heyecanlıyız’ diyor. ‘River Inn, eşsiz tarihi ve canlı atmosferiyle, Alcova'nın yapıldığı şehirlerin mimari mirasını kutlayan dinamik platformlar yaratma misyonunu yansıtıyor’.

Kasım 2021 | Tasarım | Türkiye MODULROOMS Kabin evde son arzu nesnesi Yazı | Onur Baştürk K abin evler pandemi döneminin simgesi haline geldi. Şehrin içinde bir apartman dairesine sahip olmaktansa hayalleri süsleyen şey artık onlar! Üstelik o kadar farklı tasarım sahip olanları var ki, bakmaya doyamıyorsun. Benim son arzu nesnem ise Modulrooms. Terminal Design tasarımı Modulrooms’la ilgili merak edilen her şey markanın kurucusu Akın Nalça’nın yanıtlarında. Modulrooms'un tasarım olarak benzeri 'tiny house' yapılardan farkı ne? Modulrooms, modüler yapısal elemanlardan oluştuğu için öncelikle sökülebilir, takılabilir, yüzeyleri farklı malzemelerle kaplanabilir. Bu yapısal elemanlar alüminyum, paslanmaz çelik gibi malzemelerden ileri bir teknolojiyle üretildiklerinden yüksek bir kalite ve uzun ömre sahip. Daha esnek ebatlarda üretilebileceği gibi kişisel tercihlere göre mimari değişikliğe açık. Özellikle tekerlekli tiny house yapılarla kıyaslandığında iç mekan ferahlığı ve mimari stil farkı çok belirgin. Modulrooms farklı modellerden oluşuyor. Neye göre değişiyor bu modeller? Modeller şimdilik 6-7 modelle sınırlı gibi dursa da modüler prensipler gereği farklı ihtiyaçlara yanıt verebilecek sonsuz sayıda model geliştirmek mümkün. Bu aşamada birbirleriyle kombine edebileceğimiz en temel modellerle kendimizi sınırladık. Böylesi kullanıcının daha net bir tercihle düşünebilmesini, beklentilerini tanımlayabilmesini kolaylaştırıyor. Bizim de hem fiyat hem kalite olarak sınırlarımız bu modellerle belirlenmiş oluyor. Modeller şu aşamada iki farklı ölçünün kombinasyonları ile farklı modellerde kullanıcının ilave oda isteği, dış mekanı ne kadar iç mekanla ilişkilendireceği gibi olasılıklara yanıt verebiliyor. Burkhardt Leitner mimari modüler sistemleri Modulrooms'a nasıl bir değer katıyor? Burkhardt Leitner modüler sistemlerini 25 yıldır farklı geçici projelerde kullanıyoruz. Bu yüzden büyük bir birikimimiz oluştu. Outdoor uygulamalardaki potansiyeli ise kendi ihtiyaçlarımıza yönelik denemelerden sonra ortaya çıktı. Modulrooms’ta kullanılan mimari sistem bu markanın geliştirdiği farklı sistem ailelelerinden yalnızca biri. Pek çok tasarım ödülü de bulunan bir versiyonu. Hem tasarım hem de mühendislik olarak evrimini sürdüren bu sistemle bizlere sadece onu iyi yorumlamak kalıyor. En önemlisi, çevreye hiçbir zararı olmayan, dönüşüme açık bir tasarım prensibine dayalı olduğundan sürdürülebilirlik ilkelerini tam anlamıyla kapsıyor. Kullanıcı örnekleri nerede görüp satın alabilir? Beylerbeyi'ndeki Terminal binasında iki adet örnek yapı dış mekanda görülebilir. Tüm malzeme ve teknik açıklamalar ile her türlü bilgiyi alabileceğiniz detaylar da burada mevcut. Yapılardan ilki 12 yıldır zaten showroom’umuzun uzantısı olarak duruyordu. Satın almak için beğenilen yapının alıcının istekleri doğrultusunda yeniden projelendirilmesi gerekiyor. Tabii araziyle ilgili ön bilgileri de alıyoruz.

November 2023 | TRAVEL an AMAN NYC EXPERIENCE words Onur Baştürk A ten-hour flight, an hour-long passport queue, and on top of that, one-hour traffic from JFK to Manhattan... There could be only one thing that would get me to forget all this exhaustion. And it was undoubtedly Aman New York! Indeed, it was. As soon as I entered Aman New York, it felt like I had left everything behind. Not just for the sake of the conversation; the building has such an impressive design and aura that I can describe the situation as follows: feeling as if I have transitioned to another dimension or a peaceful empire… However, Aman New York is situated right in the center of the Manhattan jungle, at the intersection of 5th Avenue and 57th Street. The building where the hotel is located is the iconic and historical Crown Building. This 100-year-old building, the first venue of MoMA, is also a magnificent symbol of the “Gilded Age” period. The Crown Building, designed by Warren & Wetmore, who are also the architects of Grand Central Station and the Helmsley Building, is one of the best examples of Beaux-Arts architecture in North America with its neo-classical exterior, French Renaissance details, and castle-like tower. Of course, it was not an easy endeavor to transform the Crown Building into a hotel that would carry the spirit of Aman by preserving its historical value. Ultimately, Aman Resorts entrusted Jean-Michel Gathy and his studio Denniston Architects with the task of transforming the 25-story building to accommodate 83 suites and 22 residences. The result? Incredibly successful! This is because both the traces and magnificent proportions of the golden age of the building havebeen preserved and the element of tranquility and privacy, which is Aman's signature, has been aptly incorporated into the building. The old and the new and the Orient and the Occident are elegantly blended. Therefore, the definition of "a quiet oasis in the city" attributed to Aman New York is completely real. For example, when I was staying in my suite on the 9th floor, thanks to the extraordinary insulation, the Manhattan noise outside was never heard inside. There is more: When I entered the suite, I came across a burning fireplace, which was adorable! I should remind you that this fireplace, which can turned on and off through the remote control, is a very rare occasion in Manhattan... MAGNIFICENT DETAIL ON THE WALLS Organic materials such as oak, walnut, and aromatic cinnamon trees have been used all over Aman New York, that is, on all floors, doors, and custom-made furniture. Therefore, the meditative effect of the Orient is felt in every moment. The marble with a Belgian blue and chocolate brown color adds a more masculine New York touch to this atmosphere. In short, it is a complete yin and yang! The walls of the rooms have been covered with natural fabric, which was one of the details I liked the most when staying in my room. On the walls covered with natural fabric, floral arrangements inspired by Japan's classic Ikebana art form have been printed on delicate rice paper. These arrangements, which are a tribute to Aman's brand roots, have been inspired by Hasegawa Tōhaku's 15th-century masterpiece “Pine Trees”. Let me note that "Pine Trees" is one of Japan's most famous works and was declared a National Treasure in 1952... SECRETS OF THE 14TH FLOOR Let's come to the other signifciant features of Aman New York... The 14th floor, which includes an outdoor terrace, is a first for New York. This is because this open area is 650 square meters. There are two different restaurants on the same floor. The first is the Italian restaurant Arva. The second is Nama, which celebrates Japan's food tradition called wasoku. I did not experience Arva, which is open all day, but on the first night of my arrival at the hotel, I had dinner with my friends at Nama. Nama was very good from beginning to end with its atmosphere, cocktails, sushi, and service. The indoor swimming pool in Aman New York's spa still preserves its place in my memory like an unforgettable movie frame with its iconic design concept. Finally, the hotel has a jazz club. Inspired by the jazz era of the 1920s, the Jazz Club, under the creative direction of legendary musician Brian Newman, is open every night with live performances except Sunday and Monday. Reservations for the Jazz Club can be made at the web address, thejazzclub.com.

November 2023 | Art & Culture | Vol 11 BASIM MAGDY Pleasure is key to anything I would call art You have works in cinema, painting, and photography and sometimes works that include all of these. Is this because one art practice is not enough for you, or is it because you enjoy expressing your own universe in an unlimited way? It’s about the richness and the vast terrain of unexplored potential of every one of those mediums, this unexplored potential changes as the world it exists in is constantly changing. I see a lot of things as art. I started listening to the audio details of what’s around me when I began making field recordings to compose soundtracks for my films. To me, this newly discovered attention to listening is art. I write poetry that I rarely seek to publish, this is another form of art. I don’t think it’s important what medium I use to make art. What’s critical is to choose the right medium to communicate my ideas. Obviously without enjoying what I do, I wouldn’t be able to create anything. Pleasure is key to anything I would call art! I LEARNED TO CHOOSE MY BATTLES There are references to ecology, technology, politics, in other words, our present day, in all your artworks. As you are making these, you use elements phrases of science fiction and words, am I wrong? Why these two in particular? There are references to the world I experience every day, what I perceive as reality and what I know is nothing but fast-moving virtual chaos on a glass screen. I see everything I create as fiction. I wouldn’t call it science fiction because it’s not just concerned with science or any of the things you mentioned in particular, it’s more about the complexity of all of this coexisting together – or not. It’s about the layers that create our perception of reality, how they change roles and sometimes gain more relevance as the circumstances change. There’s definitely a layer of politics in everything I do, but it’s not political work. Sometimes there is humor but it’s not comical. My work is about the complexity of being alive in this moment in time and how I find that art allows me to communicate my response to it in a way spoken and written language can’t. I wonder with what aspects you comprehend and do not comprehend the world as a 46-year-old person and artist… Hopefully with more maturity and a strong understanding that I should only try to change the things that are changeable. I learned to choose my battles and that kindness, sincerity and generosity even if just on a personal level are more powerful that trying to change the world. And I hope this is reflected in what I do as an artist. Which of your works will we see at this year’s Art Basel Miami? I’m showing recent paintings in a solo booth presented by Gypsum Gallery, Cairo in the Nova Section at Art Basel Miami Beach this December. I like to think of these paintings as hopeful paintings. Like a lot of my work, they depict fictional situations that linger somewhere between the past, present and future. Those paintings are about a lot of things I’ve been thinking about recently, a lot of historical mistakes and being able to witness hopeful change happening in our time. But like I mentioned earlier, they are layered with the complexity of reality and the premise of fiction to explore new avenues for thinking and imagining future alternatives. TOO MUCH DEFINITION IS ALSO A CURSE AND A PRISON What is your greatest motivation while doing your artwork at this time? In 2010 I made “Turtles All the Way Down”, the first film I made after 10 years of working with painting, drawing, installation and animation. One of the biggest questions I asked in the film was, “We know the universe is expanding, but what is it expanding into? What is the unknown entity outside of this expansion that is constantly getting consumed by it?” I will use this as an analogy to answer your question. The greatest motivation for me is exploring what’s on the other side of my growing imagination. With every painting or film or photographic installation, new unexplored ideas emerge that my imagination feels compelled to explore. It’s an addiction. This expansion of the imagination and what’s beyond it is four dimensional, the 4th being time as the main witness of change and maturity. What are the three characteristics that define you and your artworks? I don’t want to define my artwork, that’s not for me to do but also it defies the purpose of making art. Art is a language that defies definition. Art is meant to express what we can’t communicate with words alone. Too much definition is also a curse and a prison, it closes all doors for the evolution of existing meaning, thought and imagination. As for me, I think the thing that drives me the most is curiosity. * BIO: Egyptian-born artist Basim Magdy currently lives in Basel, Switzerland and continues his artwork there. Magdy looks at the world with a satirical eye in all his works; at the sam time, it creates surreal depictions by gathering elements of the past, present and future in a single universe. Using a range of unconventional materials in his works, from spray paint to chemically altered film stocks, Magdy’s latest paintings will be shown in the “Nova” section of this year’s Art Basel Miami. Film, resim, fotoğraf ve bazen de hepsini kapsayan çalışmaların var. Bunun nedeni tek bir sanat pratiği yetmediği için mi yoksa kendi evrenini sınırsız bir şekilde ifade etme durumu hoşuna gittiği için mi? Mesele tamamen bu sanat disiplinlerinin her birinin ayrı bir zenginlik ve keşfedilmemiş engin potansiyele sahip olmasıyla ilgili. Bu keşfedilmemiş potansiyel, dünya değiştikçe sürekli değişiyor. Pek çok şeyi sanat olarak görüyorum. Filmlerimin müziklerini bestelemek için saha kayıtları yapmaya başladığımda çevremde olup biten seslerin ayrıntılarını dinlemeye başladım. Bana göre dinlemeye yönelik yeni keşfedilen bu ilgi sanattır. Nadiren yayınlamayı düşündüğüm şiirler yazıyorum, bu da sanatın başka bir türü. Dolayısıyla sanat yapmak için hangi aracı kullandığımın önemli olduğunu düşünmüyorum. Önemli olan fikirlerimi iletmek için doğru ortamı seçmek. Açıkçası yaptığım işten keyif almadan hiçbir şey yaratamam. Zevk, sanat diyebileceğim her şeyin anahtarı! KAVGALARIMI SEÇMEYİ ÖĞRENDİM Tüm çalışmalarında ekolojik, teknolojik, siyasi, yani günümüze dair göndermeler var. Bunları yaparken de bilim kurgu unsurlarını ve sözcükleri sıkça kullanıyorsun, yanılıyor muyum? Neden özellikle bu ikisi? Yaşadığımız dünyada her gün gerçeklik olarak algıladığımız, önümüzdeki ekran üzerinde hızla hareket eden sanal bir kaos var. Yarattığım her şeyi kurgu olarak görüyorum. Buna bilim kurgu diyemem, çünkü bu sadece bilimle ya da özellikle bahsettiğiniz herhangi bir şeyle ilgili değil. Daha çok bunların bir arada var olmasının karmaşıklığıyla ilgili. Ya da değil. Gerçeklik algımızı yaratan katmanlarla, bunların nasıl rol değiştirdiğiyle ve koşullar değiştikçe nasıl daha fazla önem kazandığıyla ilgili… Yaptığım her şeyin mutlaka siyasi bir katmanı var, ama eserlerim siyasi işler değil. Bazen mizah var, ama komik değil. Çalışmalarım; zamanın bu döneminde hayatta kalmanın karmaşıklığı ve sanatın buna dair tepkimi -sözlü ve yazılı dilin yapamayacağı bir şekilde- yansıtmama nasıl izin verdiğini bulmamla ilgili… 46 yaşında bir insan ve sanatçı olarak dünyayı hangi yönleriyle anladığını ya da anlayamadığını merak ediyorum… Umarım daha fazla olgunlukla sadece değişebilir şeyleri değiştirmeye çalışmam gerektiğine dair bir anlayışa sahip olmuşumdur. Sonuçta kavgalarımı seçmeyi öğrendim. Kişisel düzeyde bile olsa nezaket, samimiyet ve cömertliğin dünyayı değiştirmeye çalışmaktan daha güçlü olduğunu öğrendim. Ve umarım bu, bir sanatçı olarak yaptıklarıma da yansır. Bu yılki Art Basel Miami’de hangi çalışmalarınızı göreceğiz? Art Basel Miami Beach’in “Nova” bölümünde, Kahire’deki Gypsum Gallery’nin alanında son resimlerimi sergiliyorum. Bu işlerimi umut verici olarak düşünmeyi seviyorum. Pek çok eserim gibi geçmiş, şimdi ve gelecek arasında bir yerde kalan kurgusal durumları tasvir ediyorlar. Bu resimler son zamanlarda düşündüğüm pek çok şeyle, pek çok tarihsel hatayla ve zamanımızda meydana gelen umut verici değişimlere tanıklık edebilmekle ilgili… Ama daha önce belirttiğim gibi, gelecekteki alternatifleri düşünüp yeni yollar keşfetmek amacıyla, gerçekliğin karmaşıklığı ve kurgu öncülüyle katmanlandırılmışlar. ÇOK FAZLA TANIMLAMA AYNI ZAMANDA BİR LANET VE HAPİSHANEDIR! Sanat yaparken şu anki en büyük motivasyonun nedir? 10 yıllık resim, çizim, yerleştirme ve animasyon çalışmalarından sonra yaptığım ilk film olan “Turtles All the Way Down”ı 2010 yılında çekmiştim. Filmde sorduğum en büyük sorulardan biri şuydu: “Evrenin genişlediğini biliyoruz, ama neye doğru genişliyor? Bu genişlemenin dışında sürekli tüketilen ve bilinmeyen varlık nedir?” Sorunuzu yanıtlamak için bunu bir benzetme olarak kullanacağım. Benim için en büyük motivasyon, büyüyen hayal gücümün diğer tarafında olanı keşfetmek! Her resim, film ya da fotoğraf enstalasyonuyla birlikte, hayal gücümün keşfetmeye mecbur hissettiğim yeni, keşfedilmemiş fikirleri ortaya çıkıyor. Bu bir bağımlılık! Hayal gücünün genişlemesi ve onun ötesindekiler dört boyutlu. 4’üncüsü ise değişim ve olgunluğun ana tanığı olan zaman. Seni ve eserlerini tanımlayan üç özellik? Eserlerimi tanımlamak istemiyorum! Bu benim işim değil, ama aynı zamanda sanat yapmanın amacına da meydan okuyor. Sanat, tanıma meydan okuyan bir dil. Sanat, kelimelerle ifade edemediklerimizi ifade etmek içindir. Çok fazla tanımlama aynı zamanda bir lanet ve hapishanedir! Var olan anlam, düşünce ve hayal gücünün evrimine tüm kapıları kapatır. Bana gelince… Beni en çok harekete geçiren şey, merak. Devam etmemi sağlayan şey bu! * BIO: Mısır doğumlu sanatçı Basim Magdy, halen İsviçre-Basel’de yaşıyor ve sanat çalışmalarına orada devam ediyor. Tüm işlerinde dünyaya hiciv barındıran bir gözle bakan Magdy; geçmiş, şimdi ve geleceğe ait unsurları tek bir evrende toplayarak gerçeküstü tasvirler yaratıyor. Eserlerinde sprey boyadan kimyasal olarak değiştirilmiş film stoklarına kadar bir dizi alışılmadık malzemeyi kullanan Magdy’nin son resimleri bu yılki Art Basel Miami’nin “Nova” bölümünde gösterilecek. for more Print VOL XI - 2023 / 24 Out of Stock Add to Cart

Mayıs 2020 | Tasarım | Çin Uzay gemisi değil, bir kütüphane Yazı | Alp Tekin G ünümüzde bir kütüphane bile artık sadece kütüphane değil! O havalı deyişle, en başta bir “çekim merkezi” olmalı. Mutlaka ama mutlaka şaşırtıcı bir tasarımla ön plana çıkmalı. Ayrıca büyük olmalı. Ve son olarak tabii ki instagramda herkes tarafından paylaşılmalı. Hollandalı tasarım şirketi MVRDV’ye bağlı çalışan mimar Winy Maas’ın Çin’in Tianjin kentinde inşa ettiği, 1.2 milyon adet kitaba ev sahipliği yapan Tianjin Binhai Kütüphanesi, nam-ı diğer “The Eye” tam da böyle bir yer! MVRDV’nin bugüne kadar gerçekleştirdiği en hızlı proje olan kütüphanenin yapımı sadece üç yılda tamamlanmış. Aydınlık bir küresel oditoryuma, tavandan tabana basamaklı kitaplıklara sahip 33 bin 700 metrekarelik bu devasa kültür merkezi, bir süredir “Mutlaka görülmesi gerekenler” listelerinin en baş sıralarında. İyi de, en üst raflardaki kitaplara nasıl ulaşıyorlar diyebilirsiniz. Onun için de çözüm bulmuşlar: Atriyumun arkasına yerleştirilen odalardan üst raflara erişiliyor. Bu fütüristik, uzay gemisini andıran kütüphane katedrale benzeyen tonozlu kemerlerle kaplı. Beş katlı binanın zemin katı ziyaretçiler, çocuklar ve yaşlılar için okuma alanlarına ayrılmış. Birinci ve ikinci katlar okuma odaları, kitaplar ve salonlardan oluşuyor. Üst katlarda ise toplantı odaları, ofisler, bilgisayar ve ses odaları bulunuyor. Kütüphanenin tasarımcısı Maas şöyle diyor: “Her köşeden kitapların görüneceği ve aynı zamanda insanların ortama karışabileceği bir alan yaratmamı istediler. Bunun üzerine oditoryumu 7/24 çalışan bir motor gibi mekanın tam merkezine yerleştirdim. Onun etrafını da kolektif alanla çevreledim. Ziyaretçilerin yukarıdan aşağıya doğru kolayca yürüyebilmeleri de önemliydi. Peki tüm bunlar işlevsel mi? Bence evet. Çünkü her katmandaki belirli kitapları bulabilmeniz için ardışık bir sistem var. Ayrıca her katmana bir isim verildi. Kitaplar ona göre sıraya yerleştiriliyor”. Unutmadan: Tianjin Binhai’nin dışardan çekilmiş fotoğrafı size nereyi anımsatıyor? Yeniden yapımına başlanan ve yakında açılacak AKM’yi değil mi? Yeni AKM’nin tam ortasında da bir küre var. Herhalde tesadüf tabii… STİL | Kategorinin diğer yazıları Bir Edition üçlüsü: Sanat, parti ve iyi yemek Bodrum’a sürpriz: Dioriviera pop-up Emre Buga’nın stil atlası İçinden Aman stili geçen bir rüya Janus mu alırdınız Glassafe mi? Köprü + Heykel + Galeri: The Twist İstanbullu Tilda Swinton’ın ‘athleisure’ tarzı Fütüristik otel ‘Svart’ın açılmasına az kala Murat Süter’in ‘lacivert’ sırrı ‘Parazit’in evi aslında gerçek değildi Evi değiştir: Blush mı Green Benjamin mi? Edwina Sponza’nın stil kodları Korona Sonrası Şehir Tabelaları ‘Beslenme farkındalığınız’ ne durumda? Bodrumlu Uzakdoğulu: Leleg Living Bu yazın başrolünde: Soho Roc House Korona günlerinde yaratıcı bir ‘karton’ masa!

August 7, 2025 | DESIGN & INTERIORS a QUIET CONVERSATION with SPACE words Karine Monie photos Lacey Land interior design Joshua Rice Design Tucked inside a refined building designed in the 1980s by Dallas modernist icon Bud Oglesby, this 2,400-square-foot home in Uptown Dallas offers more than just elegant proportions and natural light. It’s a space that holds memory—both architectural and personal. Designed by Joshua Rice for a young woman deeply involved in the arts and early childhood education, the apartment was imagined as a quietly confident home, free from trends yet rich in substance. “From the beginning, the goal was to create something enduring,” Rice explains. “A space where form and feeling are in quiet dialogue.” ROOTED IN LEGACY The building’s original architecture served as both foundation and muse. With its balanced volumes, humble materials, and Oglesby’s signature restraint, Rice approached the project with reverence. “Every decision was filtered through a single lens: what to preserve, what to reinterpret, and how to let the space feel like her own.” While the home draws subtle references from early California and New Mexican modernism, the true inspiration was the client herself—a thoughtful, confident young woman raised in a family with deep ties to Dallas’s art and design community. “Her eye and intuition shaped everything,” Rice notes. “She trusted the process and embraced the nuance.” A FULL CIRCLE For Rice, the commission was also a quiet homecoming. Years earlier, fresh out of school and working as a design intern, he assisted on a project for the homeowner’s parents—known collectors and longtime supporters of architecture in Dallas. The kindness and grace they extended stayed with him. Now, years later, designing for their daughter felt like a closing loop. “This was more than a project,” he says. “It was a personal thank-you.” SOFT TONES, STRONG FOUNDATION The renovation honored the original footprint. Terracotta Saltillo tile was lovingly restored, while 1980s textures were smoothed into calm, museum-quality finishes. The materials palette—mineral-toned plaster, warm oak, patinated metals, and soft leathers—grounds the space with tactile richness and quiet confidence. Nowhere is the balance of proportion and material more evident than in the living room. A vintage Marenco Sofa by Arflex sits alongside a rare Moro Chair by Sebastian Herkner and a one-of-a-kind 11-foot aluminum cabinet by Jonathan Nesci. Paper lamps by Isamu Noguchi float like punctuation throughout. Elsewhere, a vintage Finn Juhl NV55chair, a Donald Judd 115 in copper, and a sculptural Onyx Gade table designed by Rice himself form an understated yet precise composition. The guest room, doubling as a library, introduces a bold note: a deep blue wall of bookcases anchoring the space. In contrast, the bedroom leans into softness, with Santa & Cole’s Tekiò lamp, vintage Franco Poli nightstands, and a Gervasoni Ghost Bed wrapped in calm, natural linens. TIMELESS, NOT TRENDY Throughout the home, restraint is intentional. “We wanted the space to unfold slowly,” Rice explains. “It shouldn’t overwhelm—it should reward attention.” Every element is purposeful, every material chosen for its longevity and aging potential. “It’s not about shouting,” he says. “It’s about resonance.” This is a space that honors the past, lives in the present, and quietly carries itself into the future. Understated, thoughtful, and deeply personal—it’s a portrait of design as reflection.

March 2023 | Design & Interiors 3D hotel in the desert EL COSMICO D anish architecture studio BIG and ICON, which is building with 3D printers, are starting a new camp hotel and housing project called El Cosmico. El Cosmico in the town of Marfa, Texas will use the construction technology of 3D printers entirely. The interesting part of the project is this: The BIG team has been working with NASA for a while for structures that are resistant to the surface of Mars and the Moon. Here's what came out after that work: 3D printing on Mars and the Moon is the only viable option. The desert where El Cosmico is located also resembles Mars. D animarkalı mimarlık stüdyosu BIG ve 3D yazıcılarla inşaat yapan ICON, El Cosmico isimli yeni bir kamp otel ve konut projesine başlıyor. Teksas’ın Marfa kasabasındaki El Cosmico tamamen 3D yazıcıların inşaat teknolojisini kullanacak. Projenin ilginç yanı ise şu: BIG ekibi Mars ve Ay yüzeyine dayanıklı yapılar için bir süredir NASA ile çalışmalar yapıyor. İşte o çalışmalardan sonra ortaya çıkan şu oldu: Mars ve Ay'da 3D yazıcıyla inşaat yapmak tek geçerli seçenek. El Cosmico’nun bulunduğu çöl de Mars’ı andırıyor.