Search this site

September 2024 | DESIGN & INTERIORS TURKISH BELOW BRANDILERA HOUSE words Laura Cottrell photos Cesar Bejar Brandílera House, located on the Pacific coast of Mexico, was designed by Manuel Cervantes Estudio. Created by Manuel Cervantes in collaboration with designer James Perse, the owner of the house, this cocoon-like house is in the middle of a lush green landscape. The architecture studio, which places as much emphasis on the design of open spaces as closed ones, has developed a lifestyle supported by the garden and columns that are the main feature of the house. The low volume of the building is organized with small pavilion-like courtyards that open onto green spaces. Manuel Cervantes Estudio notes that the interior and exterior elements are connected by paths and routes ‘in a play of walls, porticoes, vegetation and pavements’. Manuel Cervantes Estudio tarafından tasarlanan Brandílera House, Meksika’nın Pasifik kıyısında yer alıyor. Cervantes’in, evin sahibi olan tasarımcı James Perse ile ortaklaşa yarattığı, koza hissiyatına sahip bu ev yemyeşil bir arazinin tam ortasında. Açık alanların tasarımına kapalı alanlar kadar önem veren mimari stüdyo, evin temel özelliği olan bahçe ve sütunlarla desteklenmiş bir yaşam tarzı geliştirmiş. Yapının alçak hacmi, yeşil alanlara açılan ve avlularla noktalı bir dizi küçük pavyon şeklinde düzenlenmiş. Manuel Cervantes Estudio, açık ve kapalı unsurların 'duvarlar, revaklar, bitki örtüsü ve kaldırımlardan oluşan bir oyun içinde' patikalar ve rotalar aracılığıyla birbirine bağlandığını belirtiyor.

February 2025 | DESIGN & INTERIORS TR BELOW ONCE a MIELE, ALWAYS a MIELE -content partnership- The world-renowned German brand Miele celebrates its 125-year legacy with its new campaign slogan: “Once a Miele, Always a Miele.” This slogan highlights the brand’s timeless design philosophy and durable product quality, while also emphasizing that Miele is not just an electric home appliance manufacturer but a true lifestyle brand. Since its inception, Miele has been guided by its “Immer Besser” (Always Better) philosophy, which has remained a constant beacon in its journey toward innovation and sustainability. Over the years, Miele has pursued perfection in both user experience and product design. With its new slogan, the brand not only strengthens the loyalty of its existing customers but also positions itself as an attractive choice for those seeking a new experience. This campaign redefines the concept of luxury by emphasizing Miele’s long-lasting, high-performance products and the unique bond users form with them. The energy-efficient, sustainable, and elegantly designed devices in Miele’s product range do more than just simplify daily life—they also take a step toward making the world a better place. MIELE & YUZU PRESENTS: CHEF’S TABLE Held in December 2024 at the Miele Experience Center in Zorlu Shopping Mall and hosted by Yuzu Magazine, “Chef’s Table” marked the first event where Miele introduced its new campaign slogan. Blending Miele’s timeless design and innovation with a gastronomic experience, the event brought together prominent figures from the design and architecture world, including Efe Urgunlu (Co-Founder of No:3 Design), Derya Toros (Founder of Toros&Partners), Esra Kestirengöz (Founder of EIK Design Studio), Esin Sözer Kalender (Co-Founder of Arketipo Design), Gökşen Buğra (Founder of Galeri Bosfor), Architect İdil Öztürk, Erdem İşler (Co-Founder of Cisim Design), Architect Gökhan Avcıoğlu, Architect Erhan Sağır, Sinan Bora Özışık (Co-Founder of Geo Studio), and Mahmut Kefeli and Kerem Erçin (Co-Founders of escapefromsofa). BİR DEFA MIELE, DAIMA MIELE -content partnership- Dünyanın önde gelen Alman markası Miele, 125 yıllık köklü mirasını yeni kampanya sloganı “Bir Defa Miele, Daima Miele” ile taçlandırıyor. Bu ikonik söylem, markanın yalnızca üstün mühendislik ve zamansız tasarım anlayışını değil, aynı zamanda ürünlerinin dayanıklılığı ve eşsiz kalitesiyle yarattığı güveni de vurguluyor.“Bir Defa Miele, Daima Miele” anlayışı, Miele’nin kalite, güven ve tasarımda sürekliliğe olan bağlılığını temsil ediyor. Miele’nin kuruluşundan bu yana benimsediği “Immer Besser” (Daima Daha İyi) felsefesi, markanın inovasyon ve sürdürülebilirlik yolculuğundaki değişmez rehberi oldu. Yıllar boyunca hem kullanıcı deneyimi hem de ürün tasarımında kusursuzluk peşinde koşan Miele, yeni söylemiyle sadece mevcut kullanıcılarının sadakatini pekiştirmekle kalmıyor, aynı zamanda markayı yeni bir deneyim arayışında olanlar için de çekici hale getiriyor. Bu kampanya Miele’nin uzun ömürlü, üstün performanslı ürünlerini ve kullanıcılarının bu ürünlerle kurduğu benzersiz bağı vurgulayarak lüksün tanımını yeniden şekillendiriyor. Miele’nin ürün gamında yer alan; enerji verimli, sürdürülebilir ve şık tasarımlı cihazlar sadece günlük yaşamı kolaylaştırmakla kalmıyor, aynı zamanda dünyayı daha iyi bir yer haline getirmek için bir adım sunuyor. MIELE & YUZU PRESENTS: CHEF’S TABLE Aralık 2024’te Miele Experience Center Zorlu AVM’de Yuzu Magazine ev sahipliğinde gerçekleştirilen “Chef’s Table” ise markanın yeni kampanya söylemini ilk kez tanıttığı özel etkinlik oldu. Miele’nin zamansız tasarım ve inovasyon anlayışını gastronomik bir deneyimle sunan etkinliğe No:3 Design Kurucu Ortağı Efe Urgunlu, Toros&Partners Kurucusu Derya Toros, EIK Design Studio Kurucusu Esra Kestirengöz, Arketipo Design kurucu ortağı Esin Sözer Kalender, Galeri Bosfor Kurucusu Gökşen Buğra, Mimar İdil Öztürk, Cisim Design Kurucu Ortağı Erdem İşler, Mimar Gökhan Avcıoğlu, Mimar Erhan Sağır, Geo Studio Kurucu Ortağı Sinan Bora Özışık ve escapefromsofa kurucu ortakları Mahmut Kefeli ile Kerem Erçin gibi tasarım ve mimarlık dünyasının isimleri katıldı.

November 30, 2025 | VOL 16 CHECK IN, TUNE OUT, LOOK CLOSER words Onur Baştürk photos Julius Hirtzberger + Courtesy of The Venice Venice Tucked between the Rialto Bridge and the Mercato Vecchio, Ca’ Da Mosto stands as one of Venice’s oldest and most storied palazzos—an architectural relic from the 13th century. It’s the only remaining example of Veneto-Byzantine style in the city, a rare echo of Venice’s earliest built heritage, second only to the famed façade of San Marco Basilica. Originally built as a private residence for the Da Mosto family, this remarkable structure later transformed into the Hotel Leon Bianco—where Romantic-era minds like Turner, Shelley, and Rossetti once lingered, and where emperors and exiled nobles checked in under discreet identities. After the hotel closed, the palazzo sat silent for decades—until 2022, when The Venice Venice Hotel breathed new life into its stone walls. FROM GOLDEN GOOSE TO HOSPITALITY: A CREATIVE CONTINUUM The Venice Venice marks a new chapter in Alessandro and Francesca Gallo’s creative evolution—a natural continuation of the path they first set out on in their twenties with the founding of Golden Goose. “We didn’t enter fashion through conventional means,” the Gallos explain. “When we exhibited at a trade show in Paris back in 2001, we didn’t even know we were supposed to present a seasonal collection. We simply brought what we had. While big brands were showing products for six months ahead, we were ready to deliver immediately. That spirit caught people’s attention.” As Golden Goose grew into a global fashion brand, the Gallos began to explore new forms of creative expression. When the opportunity arose to acquire part of Ca’ Da Mosto, they asked themselves: “What would a space look like where all facets of our creativity could coexist?” A space that brings together fashion, food, music, art, design, and lifestyle. That space became a hotel. “We hold the very last hospitality license issued in Venice before the city council placed a freeze on new permits,” they explain. “The property originally consisted of two separate structures, which we were able to unify under single ownership after a long process. Some portions were still owned by noble families who, unable to keep up with the maintenance costs, gradually sold them off piece by piece.” Together with the NWC collective, the Gallos developed a vision rooted in what they call a Postvenetian manifesto—a new hospitality philosophy grounded in respect for Venice’s ecosystem and heritage, and a conscious resistance to the exploitative forces of mass tourism. This approach combines restoration with experimentation, tradition with reinvention. The name of the hotel itself plays on this duality: The Venice Venice. A GEOMETRIC WELCOME Guests arriving by boat are met with a striking sight: a geometric pavilion rising from the canal’s filtered waters, layered in form and rich in drama. This sculptural entrance sets the tone for what’s to come—a cinematic unfolding of space, anchored by Fabio Viale’s reimagined Pietà, portraying a fragmented mother and son. From there, a water passage inspired by the movement of light and reflection—and a subtle homage to Carlo Scarpa—leads through the palazzo, connecting two main floors and weaving past more than 40 rooms. Each one is different, designed in open defiance of traditional spatial rules. Even the smallest room exceeds the standard dimensions of a typical hotel room. The result? The hotel now houses the largest suite ever built in Venice. VENICE M’ART: A LIVING CULTURAL SPACE Just off the entrance, Venice M’Art unfolds like a kaleidoscope of culture—where art, fashion, design, and gastronomy meet in a layered, living space. Once a historic hub of trade and exchange, the space has been reimagined to include a concept store, exhibition zones, a restaurant, and a distinctive bar—all connected by a route from the inner courtyard to the terrace. Throughout the day, Venice M’Art shifts its identity: morning coffee rituals and retail therapy give way to aperitifs and long, leisurely dinners. The bar’s signature cocktail is the Erose Americano, and the traditional Venetian carnival pastry frittelle is reimagined here as a year-round savory treat. ART THAT WRAPS AROUND YOU On the first floor, the Venice Bitter Club creates a quiet tension between past and present. Beneath the building’s original beams, a glowing digital bar flickers into life—framed by a tapestry-like installation that wraps around the walls. This immersive artwork by Francesco Simeti is part of the “A Collection” program, developed in collaboration with historic textile manufacturer Bonotto. Drawing from 18th-century Gobelin-style tapestries, Simeti reinterprets traditional motifs—characters, animals, and flourishes—into a new visual language and symbolic narrative. EVERY ROOM DEDICATED TO AN ARTIST OR MOVEMENT At The Venice Venice, art is not an addition—it’s the architecture of experience. Each room becomes a quiet tribute to a creative force, whether a single artist, a radical movement, or an era-defining idea. From a suite dedicated to Lucio Fontana to a room inspired by Fluxus, from nods to Arte Povera to the poetic world of Cy Twombly and the Pop stylings of Umberto Bignardi—the range is vast, and every space tells its own story. These narratives are enriched through collaborations with artists like Victoria & Marian Zidaru, Brad Elterman, Emilio Isgrò, and Hideyuki Ishibashi, as well as with artisans, collectors, and visionaries such as ceramicist Federico Bonaldi, Venetian Heritage founder Toto Bergamo Rossi, and the Bonotto Foundation. Throughout the hotel, additional works by Pol Polloniato, Igor Mitoraj, and photographer Renato d’Agostin create yet more layers in a space where every detail is a deliberate act of storytelling. - The full story is featured in Vol.16 - Print VOL XVI - AEGEAN & MEDITERRANEAN 2025 Out of Stock Add to Cart

Mart 2022 | Botanik | Vol III PLANT-FILLED HOMES Yapım | Onur Baştürk Fotoğraflar | Jamie Cole MURAT PATAVİ (Republica Ajans Sahibi) “Evde büyük ve geniş yapraklı bitki seviyorum” - Babam bahçe ve bitki aşığıydı. Tohumlar, fideler, çiçekler ve hayvanlara düşkünlüğümde onun doğa sevgisinin payı büyük. Farklı fidanlıklardan fideler arar, gittiği seyahatlerden tohum ve yaprak toplayıp onları üretmeye çalışırdı. Toprağı ve toprakla oyalanmayı çok severdi. Kendi evime geçtiğim ilk gençlik yıllarımdan beri yaşam alanlarımda ben de bitkilere sıkça yer verdim. Yaşadığım mekanları seçerken yeşil her zaman tercih ve önceliğim oldu. Yani deniz manzaralı ev mi yoksa yeşillikler arasında bir ev mi diye sorulsa, tercihim hep yeşilden yana olur. - Evde daha çok büyük ve geniş yapraklı bitki çeşitlerini seviyorum. 60’lar ruhunu yaşatan deve tabanı, kauçuk, kaktüs ve fil kulağı gibi. Onlarla özlediğimiz estetiği, yeşile özgü stili, samimiyet ve sıcaklığı yakalıyorum. - Başka ülkelerden bitki taşıma hikâyem çok var. Mutlaka elimde nemli pamuğa sarılmış bir dalla dönerim! Özellikle de İtalya seyahatlerinden. - Aldığım her bitkiyi Google’lıyorum. İhtiyaçlarını ve bakımını hemen öğrenmeye çalışıyorum. Bakması değil, ama bitler ve böceklerle savaşması zor oluyor genelde. Bir bitki öldüğünde ise bir çıplaklık, boşluk hissi kaplıyor evi. Hatta zamanla özlüyorum. Özellikle olduğu yerle özdeşleşmiş, oraya özel bir duygu katmış bitkiler böyle hissettiriyor. - Baharın gelişi benim için önemli. Ömerli’deki evimde 80 metrekarelik, bahçe gibi bir balkonum var. Orası her yıl daha da yeşillenip güzelleşiyor. - Genelde bana bir duyguyu hissettiren bitkiyi seçiyorum. Bazıları özgürlüğü bazıları romantizmi çağrıştırıyor. Bazen çekingen, bazen arsız ve deli dolu olabiliyorlar… Ama dış mekan bitkisi seçerken iklim şartlarına uygun endemik bitkileri seçmeye gayret ediyorum. GÜLİN ÖZALP (Restoran sahibi, işletmeci) “Ficus’um tam 19 yıldır bizimle. Evlendiğimizde almıştık” - Bitkilere olan sevgi ve ilgim çocuklukta başladı. Beni yakından tanıyanların çok iyi bildiği gibi, doğada olmayı fazlasıyla seven biriyim. Ancak şehirde yaşadığım için her zaman doğanın içinde olamıyorum. Ben de evimde kendi yeşil alanımı yaratmak istedim. O yüzden evimde bolca bitki yetiştiriyorum. İrili ufaklı 30 civarı bitkim var. - Evde yetiştirmekten en zevk aldığım bitki Monstera (Deve Tabanı). Çünkü sürekli yeni yaprakları çıkıyor. Yenilenip şekil değiştiriyor. - ‘Ficus’um ise 19 yıldır bizimle! İlk evlendiğimizde almıştık. Bazen yaprakları dökülüyor, sararıyor ama bizi hiç bırakmıyor. Aldığımızda ince, uzun bir bitkiydi. Şimdi oldukça genişledi. - Bali’den Coconut Palm taşımışlığım var, ama bir yıl sonra beni terk etti maalesef. - Benim için bakması en zor bitki Bonzai. Bana biraz nazlı geliyor. - Bir bitkiyi yaşatamadığım zaman çok üzülüyorum. Çünkü bir canlı olarak ilgi gösterip onunla bağ kuruyorum. Neyse ki zamanla bitkilerin neye ihtiyacı olduğu konusunda daha çok bilgi sahibi oldum. ECEM USLU DEMİR (Dijital İçerik Üretici) “Ficus Lyrata’ya sahip olmak için çok bekledim” - Bitki sevgimin tutkuya dönüşmesi ilk kızıma hamileliğimin son haftalarında, doğum iznine ayrıldığım zaman başladı. Normal doğumu beklediğim için 37. haftadan 43. haftaya kadar hep evdeydim. Evde oturacak biri asla değilim. Bu yüzden kendimi botanik bahçelerine, seralara saldım. Sonra iş yavaş yavaş bitki almaya dönüştü. Daha da ileri giderek her gün bitki almaya başladım. Şu an toplam 83 bitki var evimde. - Ficus Lyrata’ya sahip olmak için çok bekledim. Çünkü aradığım bir formu vardı. Sabırla bekledim ve sonunda tam hayal ettiğim gibi olanı buldum. İşte bu yüzden gördüğümde beni en çok mutlu eden bitkim Ficus Lyrata. - İlk aldığım bitki Monstera’ydı ve aldığımda ufacıktı. Şimdi kocaman oldu. Evin en gösterişli bitkisi haline dönüştü. Benim için yeri ayrı, çünkü en güzel yetiştirdiğim bitki. - Hem acemilik hem de yanlış toprak kullanımı ve uygun ortam sağlayamama gibi nedenlerden dolayı Pilea’yı yetiştirirken çok fazla zorlandım. Neyse ki şimdilerde onun da üstesinden geldiğimi düşünüyorum. - Bir tane Ficus Benjamin çok istiyorum, ama korkuyorum da! Benim gözümde en nazlı bitki. Her tepkisini yaprak dökerek vermesi gerçekten gözümü korkutuyor. Ama yakında alacağım ilk bitki o olacak. MURAT SÜTER (Kreatif Direktör) “En sevdiklerim körpe ve parlak gözüken yeşillikler” - Bitkilerin tutku haline gelmesi 15 yıl önce Nişantaşı’ndan Beykoz’a taşınma kararımla beraber başladı sanırım. Penceremden bakınca gördüğüm şey uçsuz bucaksız bir orman olunca, bu yeşilliği evin içine de sokma isteği kaçınılmaz oldu. - En sevdiğim bitkilerim körpe ve parlak gözüken yeşillikler. Zamia Zamioculcas, Monstera, Asparagus (Kuşkonmaz), Ficus Elastica (Kauçuk), Calathea Orbifolia ve Marantha. Genel olarak tüm kaktüs ve sukulentleri de severim. - Chinese Coin Plant’le (Pilea Peperomioides) ilk olarak Hong Kong’ta tanışmış, küçük bir saksıyla İstanbul’a dönmüştüm! Minik yaprakları olan bitki, dikildiği saksının ebadına göre çeşitli yaprak boyutlarıyla kendini göstermeye devam etti. Hong Kong’tan getirdiğim ise hâla aynı minik boyutuyla yaşamaya devam ediyor. - Yetiştirmekte zorlandığım bir bitki olmadı. Ama ağaçlara gelirsek, evimin önünde 10 yıl önce diktiğim üç adet mimoza ağacı beni en çok zorlayanlar. O kadar çok seviyorum ki, her kar yağdığında iki-üç saatte bir dallarını silkiyorum. Üzerlerinde biriken karı azaltabilmek için. Tamamı için... Print YUZU MAGAZINE - III Out of Stock View Details No product

December 23, 2025 | DESIGN & INTERIORS INSIDE a REPULSE BAY DUPLEX words YUZU Editorial photos Courtesy of Clement C Studio production Karine Monié Set above Repulse Bay, this duplex apartment in Hong Kong unfolds as a quiet study in balance, tactility and flow. Designed by Clement C Studio, the project approaches domestic space as a sequence of carefully calibrated moments—softened edges, layered surfaces and deliberate pauses. The apartment looks out toward the crescent-shaped shoreline of Repulse Bay, framed by mountain views that shift with the day’s light. Inside, the atmosphere mirrors its setting: calm, continuous and subtly sculptural. Completed in just two months, the interior relies on restraint rather than excess, allowing material choices and spatial transitions to define the experience. Movement through the home is shaped by rounded corners and flowing wall panels that soften thresholds and slow the pace. Staircase landings and corridor edges are treated as moments of pause, while an archway between the living and dining areas opens the main structural wall. The staircase itself becomes a sculptural transition between the social spaces below and the private quarters above. Materiality underpins this sense of continuity. Marble surfaces, textured wall finishes and sculptural lighting establish a calm rhythm, while generous wall planes host restrained, zen-like artworks. Detailing in the paneling and stair construction adds subtle depth without visual excess. The palette moves between taupe, grey and bronze—muted tones that bring warmth to a contemporary framework. Texture paint is used extensively, catching and diffusing light throughout the day. In the bathrooms, full-body travertine basins introduce an artisanal weight, their organic forms echoing the apartment’s softened geometry. Across panels and furniture, wood-grain film is used for its durability and consistency. Common in Japanese residential and hospitality interiors, it resists humidity and UV exposure while maintaining a natural appearance, contributing to the home’s calm visual continuity. Lighting is treated as a spatial tool rather than an accent. A sculptural pendant anchors the main living area, while smaller fixtures trace circulation routes, casting gentle shadows across textured surfaces and enhancing depth without disrupting the overall quiet. Rather than pursuing drama, this interior finds its strength in measured decisions and tactile clarity. Architecture, material and light work quietly together, shaping a contemporary domestic environment defined by flow, restraint and calm.

March 22, 2026 | vol 18 MONAD ORIGIN words Onur Baştürk photos Jean Van Cleemput A vibration you cannot see, a frequency you cannot hold — in the hands of Monad Origin, both find structure. Working between installation, object and spatial research, the Belgium-based duo approaches sound not as atmosphere but as a generative force. Their works arise not from sketches or typologies, but from signals, waves and resonance. Founded by Nick Peeters and Anujin Byambaa, Monad Origin operates as a non-disciplinary labo/atelier where sound, light and material intersect. The works they presented at Collectible in Brussels this year translated raw frequencies into sculptural and functional forms, signalling a practice that has evolved beyond experimentation into a language of its own. SOUND BEHAVES LIKE A CONSTRUCTION FORCE You describe Monad Origin as a non-disciplinary labo/atelier. Where does this approach diverge from conventional practices? Monad Origin does not start from function, form or medium, but from a generative installation that uses sound as input. The atelier operates as a laboratory, and the outcomes remain undefined until the process stabilises. Whether the result becomes an object, a structure or a spatial element is determined only at the end of the process — not at the beginning. Our labo researches how immaterial inputs — specifically sound — can generate stable physical artefacts without forcing them into existing typologies. When did you begin treating sound as a material rather than a reference? We both have an emotional, physical and symbolic connection to sound. The transition occurred when we stopped asking what sound means and began asking what sound does. When treated as a measurable phenomenon rather than an expressive layer, sound behaves like a construction force. It becomes comparable to gravity or magnetic tension — something that can organise space without physical representation. This shift allowed sound to move from reference to infrastructure in our practice. WE DO NOT ELIMINATE CHAOS; WE WORK WITHIN IT How do you identify what you call ‘meaningful vibrations’? We do not eliminate chaos; we work within it. The system we’ve developed does not seek harmony or musicality. Instead, it identifies zones of stability within vibration — frequencies that produce coherent spatial behaviour when translated. Meaningful vibrations are those that generate coherence: repeatable proportions, internal balance and structural legibility. Many frequencies collapse immediately. Others insist on existing. Those moments of insistence guide the work. How are vibrations translated into physical form? A sound is first processed through our installation, where it is converted into spatial data using light. Relationships between mass, void, thickness and tension emerge. We capture these forms photographically or with UV-reactive ink. From this field of possibilities, selection becomes architectural rather than aesthetic. We determine which forms demonstrate sufficient equilibrium to exist materially. Only then are scale, material and fabrication parameters introduced. All Monad Origin artefacts are hand-finished in our atelier in Belgium. FUNCTION IS NEVER IMPOSED When do you understand whether a piece will be functional? Function is never imposed. It appears, or it doesn’t. When a form naturally stabilises into horizontality, containment or load-bearing logic, it may become usable. If not, it remains a sculptural artefact. We do not believe functionality should justify a form. When it appears without force, it strengthens the object’s presence. How does working as a single entity shape your output? Every artefact must survive two different sensitivities, two ways of reading the same signal. Operating as a single entity removes authorship as a driving force. This results in works that become less expressive and more precise — vessels that feel inevitable rather than designed. How has your natural division of roles formed? The division emerged through practice, not strategy. As the system behind Monad Origin became more complex, it was no longer possible for the same position to both generate and validate form. The work demanded separation. Anujin’s digital, conceptual and cultural perspective operates outside the internal loop. As head of artefacts, she does not intervene in generation itself. Her role is to decide whether a form should exist at all, and she then handles visualisation, material use and planning. Nick’s background in making, construction and sound technology places him at the operational core. As head of ritual, he constructs and maintains the generative system, defining how sound produces spatial data. His role is internal to the system, concerned with continuity and transformation rather than outcome. NOT EXPERIMENTS, BUT CONFIRMATIONS What stage did your Collectible presentation represent? The presentation represented a point of maturity. The works were not experiments, but confirmations — proof that the system can operate across scales and media, from graphics to sculptural and functional objects, and even architectural elements like walls. Monad Origin is no longer proposing an idea; it is presenting a language. NOT EXPERIMENTS, BUT CONFIRMATIONS What stage did your Collectible presentation represent? The presentation represented a point of maturity. The works were not experiments, but confirmations — proof that the system can operate across scales and media, from graphics to sculptural and functional objects, and even architectural elements like walls. Monad Origin is no longer proposing an idea; it is presenting a language. - The full story is featured in Vol.18 - Print VOL XVIII - 2026 €20,00 Price Add to Cart

August 4, 2025 | VOL 15 HÉLOÏSE PIRAUD CERAMICS is INHERENTLY UNCERTAIN words Bike Çetinel photos Anthony Girardi The first sentence that stayed with me after my conversation with Héloïse Piraud—whose unique ceramic works I first encountered at Ceramic Brussels 2025—was: “Uncertainty is inherent to ceramics.” Much like life itself! No matter how much we try to control or predict, things often take an entirely different course. Héloïse’s sculptural pieces embody both control and unpredictability—or rather, a delicate balance between the two. This tension pushes the boundaries of clay even further. And in the end, the outcome is always the same: each piece becomes a tribute to the mesmerizing beauty of the process. You blend ancestral techniques with contemporary innovations. How do you balance tradition and experimentation? Working with clay inherently involves ancestral techniques, but I have a constant need to push boundaries. Through experimentation, I’ve developed my own methods, like weaving and inflating clay, expanding the limits of ceramics. While tradition grounds me, my work is firmly rooted in contemporary expression. Uncertainty is central to your work. How does this theme influence your artistic process? Ceramics is inherently uncertain. Shaping is precise, drying is delicate, and firing is unpredictable. A piece stays in the kiln for two 48-hour periods, and the result is never guaranteed. The form may shift, or colors may emerge unexpectedly. My process balances control and surrender, embracing both surprises and disappointments. Your ceramics appear soft and inflated, yet they are solid. What inspires these forms, and how do you create them? A few years ago, I started inflating clay with my breath, which changed my approach to ceramics. I wanted to evoke softness and squishiness in pieces that are actually hard and cold. They invite touch, yet in exhibitions, touching is forbidden. This tension between attraction and restriction fascinates me. Accidents play a role in your work, yet you also control them. Can you share an instance where an accident led to a breakthrough? While working on During a Love Sorrow, accident and chance shaped my approach. Some pieces developed a "motionless movement" effect, where the unexpected became integral. Though ceramics always involve unpredictability, I now work to minimize it, refining my control over the process while allowing just enough surprise to keep it alive. How has your background in Art History and Archaeology influenced your ceramics? Studying Art History and Archaeology trained me to observe art, architecture, and sculpture deeply. Museums, exhibitions, and research shaped my approach. Initially, I wanted to be an archaeologist, but I naturally transitioned to creating rather than documenting. For Ceramic Brussels, I drew inspiration from Egyptian, Armenian, and African archaeology. I CONSCIOUSLY COLLECT AND ORGANIZE VISUAL REFERENCES, MUCH LIKE A DESIGNER OR COUTURIER. MY CREATIVE PROCESS INVOLVES COLLAGING IMAGES AND DRWAINGS Your work is influenced by everyday shapes and colors. Can you share an unexpected inspiration? I consciously collect and organize visual references, much like a designer or couturier. My creative process involves collaging images and drawings, often beginning with color. My gallerist once noted that my Flore & Faune piece resembled Georgia O’Keeffe’s work—I later realized I had a large O’Keeffe poster above my bed. Some floral motifs even stem from childhood drawings. How does working in a shared ceramics studio in Montreuil impact your practice? Each artist in the studio has a distinct practice, and it’s fascinating to see what emerges from the kilns. We exchange knowledge constantly. As my pieces grow in scale, I’m also grateful to have others around to help me handle and load them. You’ve shown work at major fairs like PAD London and Design Miami. Do you focus on ceramic-specific exhibitions? While I’ve participated in ceramic-focused fairs, I don’t limit myself to them. As my pieces become more substantial and narrative-driven, I’ve engaged in group shows and recently had my first solo exhibition. I believe art should not be confined by medium. for more Print VOL XV - 2025 Out of Stock Add to Cart

July 20, 2026 | DESIGN & INTERIORS DESIGNING with SUNSET words Karine Monie photos Omar Tajmouati portrait Mehdi Triqui In Casablanca's leafy Anfa Supérieur neighbourhood, Ali Lahlou Design Studio has transformed a 1970s residence into a home where colour shapes the entire experience. Inspired by the shifting tones of a sunset, the interiors move from warm oranges to soft evening blues, creating spaces that feel distinct yet quietly connected. Designed for a young couple — a jewellery designer and an entrepreneur with a shared passion for art — the house balances the elegance of Haussmannian Parisian apartments with a fresh, contemporary sensibility. Bespoke furniture, carefully selected materials and a growing art collection give every room its own character. A HOUSE PAINTED BY LIGHT Built in 1976, the house offered generous proportions, clean lines and abundant natural light — the ideal canvas for Ali Lahlou's vision. "Colour was at the very heart of this project," says the designer. "I imagined the house as a journey through a sunset, where the light shifts slowly and each shade blends into the next." That idea shapes every room. Terracotta gradually softens into muted blues, creating gentle transitions rather than sharp contrasts. Here, colour is treated less as decoration than as an architectural tool, defining atmosphere throughout the house. The entrance immediately sets the tone. A sculptural Calacatta marble table welcomes visitors with the quiet confidence of a boutique hotel lobby, before the interiors unfold towards a series of lounges, fireplaces, a library-inspired living room and a pergola opening onto the garden. PARISIAN ELEGANCE, REIMAGINED The owners wanted the warmth of a Parisian apartment without reproducing one literally. Walnut herringbone floors establish that connection, while a restrained architectural shell allows furniture, artworks and materials to take centre stage. Soft velvets sit alongside enamelled glass, rainbow onyx meets Calacatta marble, and warm walnut contrasts with cooler mineral surfaces. Bespoke furniture by Ateliers Jouffre is complemented by pieces from Glas Italia, Ligne Roset, Roche Bobois, CC-Tapis and Lladró, while artworks by Moroccan artists including Mahi Binebine, Abderrahim Iqbi and Abou Elouakar Mohamed reinforce the home's strong artistic identity. Rather than taking inspiration from a single reference, Ali Lahlou designed the house around a feeling. Parisian elegance meets contemporary Moroccan creativity, while colour becomes the thread that ties everything together. More than a beautifully designed residence, it is a home where every room feels touched by the changing light of sunset.

September 2023 | Art & Culture LENNART BREDE “Fotoğrafçılardan uzak durmaya çalışıyoru m!” words Onur Baştürk Portrait photo of Lennart Brede, Wylie Brede Gallery Anna Laudel C I Photo Focus, 18’inci Contemporary İstanbul’un önemli bölümlerinden biri. Simone Klein küratörlüğünde gerçekleşecek bölümün öne çıkan sanatçısı ise Lennart Brede. Fotoğraf ve film alanlarında çalışan Londra ve Berlin merkezli sanatçıyla CI’daki sergisi öncesi mail aracılığı ile konuştuk. En çok etkilendiğim fotoğraflarınızdan biri trans model Lola’nın portresi. Bu portrede her duygu bir arada: Masumiyet, öfke, gizem, merak… Peki sizin portre çekerken öncelikleriniz nedir? Ah evet, teşekkür ederim. Benim de favorilerimden biri. Lola'nın ortaya çıkardığı ifade gerçekten çok güçlü değil mi? Portre çekerken önceliklerim değişkenlik gösteriyor. Genelde çekeceğim kişiyle oturup sohbet etmeyi severim. Belli bir hava yakalamak için… Sonra bir noktada stüdyo ya da mekana gidip çekimi yapıyoruz. Ama Lola’nın çekiminde durum biraz farklıydı. Voguing balosunda bir performans sergiledi ve tam sahneden indiği anda onu çekip son vuruşu yaptım! Fotoğraflarınızda çıplak gerçeği mi göstermek mi istiyorsunuz yoksa kurgulanmış gerçekliği mi? Hangi sizin için daha cazip? Güzelliğe gerçekten bayılıyorum. İzleyicinin doğrudan kişinin ruhuna bakmasına olanak tanıyan bir resim yapmayı seviyorum. Ve bu konuda iyi olduğumu düşünüyorum. Ama dürüst olmak gerekirse, hiçbir şey beni aynı şeyi yapmaktan daha fazla sıkmıyor. Bu nedenle bir noktada yine süper sahnelenmiş bir şey yaratıyorum. HAYATI ROLLERCOASTER’DA YAŞAYAN MEŞGUL ARI Fotoğrafta ana malzeme ya da unsur sizin için insan mı? Yoksa durumlar ve kavramlar mı? Yüzde yüz insanlar! Ve insan odaklı sorular, sorunlar, zorluklarla ilgili kavramlar. “Colonastics” serinizdeki sarkastik durum şahaneydi. Bu seriden yola çıkarak hayata bakış açınızı merak ediyorum. Nasıl bir hayat felsefeniz var? Oh, teşekkürler! Evet, bu projenin arka planında ciddi bir konu vardı ama yine de çok eğlenceliydi değil mi? Sonuçta alaycılık, zorluklarla başa çıkmanıza yardımcı olur. Çoğu zaman pek çok şey yaşamış olan insanların en iyi mizah anlayışına sahip olduğunu görmek ilginçtir. Benim hayat felsefeme gelince… Hayatı rollercoaster’daymış gibi yaşayan meşgul bir arı gibiyim. Mutluluk ya da acı gözyaşlarıyla.. Hangisi olduğunu kendiniz seçebilirsiniz! Şu an hayatınızın nasıl bir dönemindesiniz ve bu dönemi sizce hangi fotoğraf en iyi şekilde anlatırdı? Hayat asla sabit değil, yerinde durmuyor. Şu an ailem sağlıklı ve ben sanatımla kendimi ifade edebiliyorum. Dolayısıyla çok mutluyum. Yeni ufuklar keşfetmeye hazırım ve bu da heyecan verici. Bu dönemi en iyi anlatan fotoğraf olarak ise “Not Everything Sucks” isimli fotoğrafımı seçerdim. DENGE KURMAK ASLINDA KOLAY Ve tabii ilham aldığınız şeyleri sormak istiyorum. Bir de bugüne kadar sizi hangi sanatçılar etkiledi? Fotoğrafçılardan uzak durmaya çalışıyorum! İlhamımı çoğunlukla müzikten, tanıştığım insanlardan ve kafamda uydurduğum hikâyelerden alıyorum. Ya da direkt kalpten! Ama bana ilham veren ya da vermiş bazı sanatçı isimlerini de sayabilirim: Nick Knight, Travis Scott, Bernd ve Hilla Becher, Jay-Z, Wolfgang Tillmans, Andrea Arnolds. Çalışma alanlarınız arasında sanat fotoğrafçılığının yanı sıra filmler ve markalarla yapılan fotoğraf işbirlikleri de var. Bunlar arasında nasıl bir denge kuruyorsunuz? Yakın gelecekte başka film projeleriniz var mı? Denge kurmak aslında kolay: Daha az uyu, daha çok çalış. Ve akıllıca seçim yap. Şu anda ise bir moda filmi üzerinde çalışıyorum. Adı "Eve Döndüğünde Bana Mesaj Gönder”. Bu film, kadınların bir psikopat tarafından avlanma riskiyle karşı karşıya kalmadan şehirde dolaşamamaları konusuna değiniyor. Contemporary Istanbul’da hangi fotoğraflarınız sergilenecek? Ve daha önce İstanbul’da bulunmuş muydunuz? Eğer bulunduysanız bu şehir ne ifade etti sizin için? Offf, İstanbul'u seviyorum. İlk gelişim bir film çekimi içindi. Aman tanrım trafik fenaydı! Ama insanlar çok nazikti ve bana çok yardımcı oldular. Şehrinizin çok özel bir havası var. Ve İstanbul asla uyumayan, her zaman meşgul olan bir yer. Hızı seviyorum! İstanbul’a ikinci gelişimde ise daha uzun kaldım ve harika arkadaşlarla harika zaman geçirdim. “I try to stay away from photographers!” C I Photo Focus is one of the important sections of the 18th Contemporary Istanbul. The featured artist of the section curated by Simone Klein is Lennart Brede. We spoke to the London and Berlin-based artist, who works in the fields of photography and film, by mail before his exhibition at CI. One of your photographs that impressed me the most is the portrait of trans model Lola. All emotions come together in this portrait: innocence, anger, mystery, curiosity… What are your priorities when taking a portrait? Oh yes, thank you. It’s one of my favs too. A very strong expression Lola did bring across right? It’s a good question and actually it does vary. In general i like to sit down with my guest and we just chat. To catch a vibe. And at some point we go into the studio or on location and do the shot. In this case with Lola it was a bit different. She did a performance on a voguing ball. She totally slayed it on stage and the second she came down I did the shot. Do you want to show the naked truth or fictionalized reality in your photos? Which is more attractive to you? I really adore the beauty in truth! I like to make a picture that let the viewer look right into the persons soul. And I think i m good at this. But to be honest, nothing bores me more than always doing the same. So at some point i create some super staged thing again. Is the main material or element in photography human for you? Or situations and concepts? Humans! 100 percent. And concepts around human driven questions, tasks, challenges… BUSY BEE ON THE ROLLERCOASTER OF LIFE The sarcastic situation in your “Colonastics” series was amazing. Based on this series, i m curious about your perspective on life. What kind of life philosophy do you have? Oh thank you! Yes, this project was big fun with a serious topic as backdrop canvas right. But the sarcasm helps to deal with challenges. It’s interesting to see that people who have been through a lot most of the times have the best humor of all. My life philosophy? Busy bee on the rollercoaster of life. Or, tears of pleasure tears of pain. You can choose for yourself, but print them both :) What period of your life are you in right now, and which photo do you think best describes this period? Well its always shifting right? Life is never constant, never standing still. Right now i am super happy my family is healthy and I can express myself through my art. Art speaking i m reaching out to explore new horizons. Its exciting. Right now I would choose the photo “Not Everything Sucks” as produced and published in my exhibition and photo book “Because You Want to be Loved” i did with Anna Laudel Gallery. THE BALANCE IS EASY And of course, I want to ask you what inspires you. Also, which artists have influenced you so far? I try to stay away from photographers! I get my inspiration from music mostly, and people I meet. And stories i make up in my head or heart. But if i had to drop some names of artist that did/do inspire me it could be Nick Knight, Travis Scott, Bernd and Hilla Becher, Jay-Z, Wolfgang Tillmans, Andrea Arnolds. In addition to art photography, your areas of work also include photography collaborations with films and brands. How do you strike a balance between these? Do you have any other film projects in the near future? The balance is easy, sleep less work more. And choose wisely. Just learning to say no, its a difficult one! I’m working on a fashion film right now. It is called “Text Me When You Get Home” and it touches the topic of women not being able to stroll through the city without running risk getting hunted by some psychopath. I mean its 2023, come on! It is just unbelievable. Which of your photographs will be exhibited at Contemporary Istanbul? And have you been to Istanbul before? If you have been there, what did this city mean to you? Uff, I love Istanbul! The first time I came to shoot a film. The traffic was mental oh my gosh! And the people super kind and helping me on my mission. You have a very unique vibe to your city. And it is a place that never sleeps, always busy. I love the pace. Then i came for another film shoot and stayed longer for Contemporary Istanbul. We had a great time with great friends, making more friends.

YUZU’s guide to Athens, featuring selected hotels, restaurants, galleries, design addresses and cultural spots across the Greek capital. November 2024 | Travel TR below FLAVORS of ATHENS: WHERE to EAT + DRINK Words ONUR BAŞTÜRK 24 recommendations from Athens’ Thriving Food Scene. Note: Our guide is updated monthly! AKRA Located in Athens, Akra is a minimalist yet flavor-packed restaurant founded by chef Giannis Loukakis—known for Mourga and +Trofi in Thessaloniki—together with Spiros Pediaditakis. Loukakis, who values respect for ingredients, keeps his culinary techniques simple, just like at his Thessaloniki venues. The focus here is on seasonality, meaning the menu constantly evolves. Expect dishes that are smoked, grilled, or cooked over an open flame. Sustainability is key, with efforts to minimize food waste. Don’t miss the shared fish soup and the desserts! Instagram @akra_ath SOIL Chef Tasos Mantis, originally from Lesbos, developed his green thumb as a child, learning gardening from his father. After honing his skills at globally renowned restaurants, he returned to Greece and has spent the last decade tending his garden in Alepochori, a village an hour from Athens. This garden is an essential extension of Soil, his restaurant, where rare Greek herbs, edible flowers, and fresh vegetables often find their way onto the menu. Instagram @soilrestaurant.gr VEZENE Self-taught chef and butcher Ari Vezené is credited as one of the first in Athens to blend traditional Greek recipes with unique ingredients, creating complex flavor profiles cooked over a wood fire. Opened in 2011, Vezene remains a local favorite. Instagram @vezene BIRDMAN Birdman, another venture by chef Ari Vezené, is a cozy Japanese grill bar paying homage to Tokyo’s late-night eateries and jazz kissa bars. It serves next-gen yakitori alongside analog tunes. Must-tries include the Iberico Katsu and Mutton Tsukune. Instagram @birdmanathen s ATHENEE With a history dating back to 1939, this elegant venue has hosted iconic figures like Odysseas Elytis, Melina Mercouri, and Sophia Loren. Reopened by the Panas brothers, Athenee offers a blend of sophistication and timeless charm. Don’t miss the brunch or lunch experience. Instagram @atheneeathens PHARAOH Located in the lively Exarcheia neighborhood, known for its politically charged street art, rare record and vintage guitar shops, and vibrant live music bars, Pharaoh quickly became a popular spot after opening two years ago. This energetic restaurant and wine bar also features vinyl records spinning in the background. Don’t miss the traditional dishes by chef Manolis Papoutsakis, such as dolmadakia and beef with orzo. Be sure to explore the list of over 400 natural wines—they're fantastic! Instagram @pharaohathens LINOU SOUMPASIS & SIA This modern tavern, located in an old candle shop in Psiri, features lighting inspired by the delicate candles found in churches. Led by chef Lukas Mailer, the restaurant serves exquisite dishes like fish soup that are not to be missed. Instagram @lsandsia OKIO Casual yet stylish, Okio offers bold Asian twists on traditional Mediterranean recipes, with a focus on fish and seafood. Instagram @okio.restaurant TUDOR HALL Situated on the 7th floor of the King George Hotel, Tudor Hall stands out for its breathtaking views of the Acropolis. Perfect for a romantic evening, the menu presents modern takes on Greek cuisine through a concise à la carte and tasting menu. Instagram @tudorhallrestaurant NOLAN Just steps from Syntagma Square, this contemporary bistro defies culinary labels, blending global influences. In the summer, the team relocates to their Mykonos outpost, bringing their dynamic energy to the island. Instagram @nolanrestaurant OIKEIO A cozy two-story eatery with outdoor seating, Oikeio specializes in homestyle Greek dishes. Highlights include sardines, moussaka, and octopus in vinegar. Instagram @oikeio_restaurant COOKOOVAYA Korfu-born chef Periklis Koskinas (photo credit: Andreas Simopoulos) describes himself as an "untiring traveler”. His modern, open-kitchen restaurant focuses on fresh seafood, delivering dishes with bold flavors. Instagram @cookoovaya TANPOPO Opened in 2023 by chef Sotiris Kontzias, known for Nolan and Proveleggios, Tanpopo (meaning "dandelion" in Japanese) is an intimate ramen spot with just three tables. Start with a Tanpopo Negroni, then dive into the shoyu ramen with crispy pork and enoki mushrooms. Note: It closes at 6:30 PM daily, except Saturdays. Instagram @tanpopo.athens LINE Ranked 6th on the World’s 50 Best Bars list, Line occupies a former art gallery and stands out as a creative hub in Athens. The bar was founded by renowned mixologists Vasilis Kyritsis and Nikos Bakoulis, creators of The Clumsies, along with Dimitris Dafopoulos, co-founder of Three Cents Artisanal Beverages. At Line, ingredients aren’t just mixed into cocktails—they’re also made in-house. The bar produces its own fruit wines, beers, and artisanal bread, offering a truly unique experience. Instagram @line.athens HYTRA Chef George Felemegkas reimagines traditional Greek flavors in a modern context at Hytra. Instagram @hytra_restaurant IODIO IODIO is the latest venture of Michelin-starred chef Georgianna Hiliadaki, who also provides consultancy services to renowned restaurants like Zurbaran and Gatsby. Instagram @iodio_athens HERVÉ Hervé offers an avant-garde dining experience led by French-born chef Hervé Pronzato. With influences from French, Asian, and Italian cuisines, the seasonal menu highlights local ingredients and innovative techniques. Instagram @herverestaurant JERAR Located away from the tourist hub, Jerar is worth the trip. Chef Charis Nikolouzos crafts globally inspired dishes with Greek roots, including a standout “Mikrolimano Shrimp.” Instagram @jerar_athens DELTA Nestled within the Stavros Niarchos Foundation Cultural Center (SNFCC), Delta is a two-Michelin-starred restaurant that embodies the intersection of fine dining and sustainability. Located on the fifth floor of the building, which also houses the National Library of Greece and the Greek National Opera, Delta offers a dining experience as striking as its architectural surroundings. The restaurant is helmed by chefs George Papazacharias and Thanos Feskos, both of whom have honed their skills at some of Europe’s most prestigious establishments. Their philosophy places sustainability at the heart of their culinary approach, emphasizing local ingredients, innovative techniques, and zero-waste practices. Instagram @delta_restaurant SEYCHELLES Hidden in the vibrant Metaxourgeio neighborhood, Seychelles has been a favorite local hangout since it opened in 2014. The menu is all about simple, delicious Greek dishes with a creative touch—don’t leave without trying the wine-braised octopus and grilled beef tongue. Pair them with a glass of wine from their excellent selection and enjoy the warm, welcoming vibes. Photo Anthony Katra Instagram @seychellesrestaurant TAVERNA TON FILON The newest venture by Seychelles chef Yiannis Mousios, this cozy spot in Kolonos sources its ingredients from farms in Kimolos, Evia, and Crete. Highly recommended dishes include spinach and Rethymno Galomyzithra cheese-stuffed gigantes—a true standout! Instagram @tavernatonfilon GORLOMI Located in Kolonaki, Gorlomi is a sleek Italian restaurant designed by Bobotis+Bobotis Architects. The menu, crafted by chef Luca Piscazzi, shines with dishes like homemade pasta, risotto, and perfectly poached fish. Instagram @gorlomiathens BOTRINI’S Set in a old school building with a beautiful garden, Botrini’s is the brainchild of chefs Ettore Botrini and Nikos Billis. Their inspiration comes from the places they grew up: Ettore draws from the flavors of Corfu and Tuscany, while Nikos finds his roots in the Pelion region. The restaurant offers two exceptional tasting menus—Peripatos ("A Leisurely Walk") and Taksidi ("Journey")—featuring innovative dishes like swordfish marinated in seawater and creations celebrating Greece's tsipouradika culture. Photo Yiorgos Kaplanidis Instagram @botrinisrestaurant.official ASŌTOS A modern Greek restaurant in Pangrati, Asōtos is dedicated to high-quality, locally sourced ingredients. Chef Michael Merzenis embraces simplicity and excellent produce for a refined yet unpretentious experience. Instagram @aswtos_ ATİNA YEME-İÇME REHBERİ Atina'nın sürekli gelişen yeme-içme sahnesinden 24 öneri! (Not: Rehberimiz aylık olarak güncellenmektedir!) AKRA Selanik’in gastronomi sahnesinin halen en çok konuşulan restoranlarından biri olan Mourga ve yanı sıra +Trofi’nin (“Syntrofi” olarak okunuyor) kurucularından olan şef Giannis Loukakis’in Spiros Pediaditakis ile birlikte açtığı Atina’daki Akra, minimalist ambiyansa sahip ama lezzet açısından hayli yoğun bir restoran! Çünkü şef Loukakis büyük saygı duyduğu malzemelerle uğraşmayı fazla sevmiyor ve tıpkı Selanik’teki restoranlarda olduğu gibi burada da mevsimsellik tutkusu ön planda. Menü bu nedenle sürekli değişiyor ve neredeyse her şey tütsülenip ızgara yapılıyor ya da açık ateşte kızartılıyor. Ayrıca gıda israfı mümkün olduğunca en aza indirgenmiş durumda. Paylaşımlık gelen balık çorbası ve ayrıca tatlılara dikkat! Instagram @akra_ath SOIL Küçük yaşlarda babasından bahçe bakımını öğrenen Midillili şef Tasos Mantis, global üne sahip restoranlarda çalıştıktan sonra memleketine döndü ve son 10 yıldır Atina'ya bir saat uzaklıktaki Alepochori köyünde kendi bahçesiyle ilgileniyor. Şefin bahçesi aynı zamanda restoranı Soil'in vazgeçilmez bir uzantısı. Bu nedenle menüdeki yemeklere sık sık nadir Yunan otları, yenilebilir çiçekler ve taze sebzeler eşlik ediyor. Instagram @soilrestaurant.gr VEZENE New York doğumlu şef Ari Vezené kendi kendini yetiştirmiş bir şef ve kasap. Şef Vezené, geleneksel Yunan tariflerini farklı malzemelerle harmanlayıp odun ateşinde pişirerek karmaşık lezzet profilleri ortaya çıkaran Atina’daki ilk şef. 2011’de açılan Vezene halen popüler. Instagram @vezene BIRDMAN Şef Ari Vezene’nin bir başka restoranı olan Birdman, Tokyo’nun gece geç saatteki lokantalarına ve caz Kissa tarzı barlarına saygı duruşunda bulunan, yeni nesil yakitori servis eden ve analog melodiler sunan samimi bir Japon grill-bar. Iberico Katsu’su ve Mutton Tsukune’si özellikle tavsiye! Instagram @birdmanathen s ATHENEE Bu tarihi mekanın hikâyesi 1939’a dek uzanıyor. Öyle ki, zarif ve lüks ortamı yıllar boyunca Odysseas Elytis, Nikos Gatsos, Melina Mercouri, Sophia Loren, Anthony Quinn gibi 20. yüzyılın önemli figürlerini ağırlamış. 75 yıl sonra Spyros ve Chrysanthos Panas kardeşlerin mekanı yeniden açmasıyla tarih yeniden yazılmaya başlandı diyebiliriz. Brunch ya da lunch’ını mutlaka deneyin. Instagram @atheneeathens PHARAOH Sokakları siyasi içerikli duvar resimleriyle donanmış, nadir plak ve vintage gitar satan mağazaları ve canlı müzik barlarıyla bilinen Exarcheia mahallesinde iki yıl önce açılan Pharaoh, kısa sürede popüler olmuş bir restoran ve şarap barı. Aynı zamanda vinil plakların çaldığı hayli enerjik bir mekan! Şef Manolis Papoutsakis’in hazırladığı geleneksel yemeklerden mutlaka dolmadakia ve arpalı kızarmış dana etini deneyin! 400'den fazla doğal şaraptan oluşan listeye de mutlaka göz atın, harika şaraplar var! Instagram @pharaohathens LINOU SOUMPASIS & SIA Psiri’de yer alan bu yeni nesil taverna eski bir mum dükkânında yer alıyor ve mekan kiliselerde bulunan ince balmumu mumlarla aydınlatılıyor. Restoranın leziz mutfağı şef Lukas Mailer liderliğinde. Balık çorbasını mutlaka tatmalısınız! Instagram @lsandsia OKIO Cool ve casual bir ambiyansa sahip Okio’da geleneksel Akdeniz tariflerine cesur Asya dokunuşları yapılıyor. Restoranda balık ve kabuklu deniz ürünleri ön planda. Instagram @okio.restaurant TUDOR HALL Syntagma Meydanı'nın yanındaki King George Hotel'in yedinci katındaki Tudor Hall elbette öncelikle Akropolis manzarasıyla dikkat çekiyor. Eğer romantik bir akşam yemeği istiyorsanız burası tam size göre. Menü de yormuyor. Kısa bir alakart ve bir tadım menüsü etrafında inşa edilen menüde Yunan mutfağına modern bir yaklaşım var. Instagram @tudorhallrestaurant NOLAN Syntagma Meydanı'na birkaç adım mesafedeki bu modern bistronun mutfağında coğrafi kısıtlamalar yok. Kendilerini herhangi bir mutfak kategorisiyle sınırlandırmıyorlar. Yan tarafta bir de pastaneleri var, Sweet Nolan. Restoran yaz aylarında tüm ekibiyle birlikte Mykonos’taki yerlerine taşınıyor. Instagram @nolanrestaurant OIKEIO İki farklı katta, dışarda masaları olan, ev yemeği tarzı yemekler yapan küçük bir restoran. Menüsü taze malzemelerle hazırlanıyor. Sardalya, musakka ve sirkeli ahtapot gibi yemekler var. Instagram @oikeio_restaurant COOKOOVAYA Kendini “yorulmak bilmeyen bir gezgin” olarak tanımlayan Korfu doğumlu şef Periklis Koskinas’ın tamamen açık mutfağa sahip modern restoranında balık özellikle çok lezzetli! Instagram @cookoovaya TANPOPO Nolan ve Proveleggios’u açan şef Sotiris Kontzias’ın 2023’te açtığı ramen restoranı Tanpopo (Japonca'da karahindiba anlamına gelen taraxacum bitkisi), mütevazı bir tasarıma, üç masaya sahip ama yemekler enfes. Önce bir Tanpopo negroni söyleyin, sonra da kızarmış domuz eti ve enokili bir shoyu ramen sipariş edin. Restoranın cumartesi hariç her gün saat 18.30'da kapandığını hatırlatalım. Instagram @tanpopo.athens LINE Eski bir sanat galerisi içinde açılan Line, bu yılki The World’s 50 Best Bars listesine altıncı sıradan girdi. Global üne sahip The Clumsies’in kurucuları Vasilis Kyritsis ve Nikos Bakoulis ile Three Cents Artisanal Beverages’ın kurucu ortağı Dimitris Dafopoulos’un beraber açtığı Line’da malzemeler sadece karıştırılıp kokteyl olarak servis edilmiyor, aynı zamanda çoğu malzeme mekanın içinde yapılıyor. Öyle ki Line, kendi meyve şaraplarını, biralarını ve artizan ekmeklerini dahi üretiyor. Instagram @line.athens HYTRA Şef George Felemegkas tarafından hazırlanan Hytra menüsü, geleneksel Yunan lezzetlerinin modern bir yorumundan oluşuyor. Instagram @hytra_restaurant IODIO Zurbaran, Gatsby gibi restoranlara danışmanlık da veren Michelin yıldızlı şef Georgianna Hiliadaki’nin yeni restoranı. Instagram @iodio_athens HERVE Hervé’nin üç ortağı Herve Pronzato (Restorana adını veren Fransa doğumlu şef), George Efthimopoulos ve Grigoris Kikis’in cesur, yenilikçi, teşvik edici ve ilerici yemek deneyimine buyurun! Menüleri yılın her döneminde en iyi yerel malzemeleri yansıtacak şekilde mevsimsel olarak değişiyor. “Herhangi bir mutfak kategorisine girmiyoruz” diyorlar, “Ancak birçok mutfaktan, yerel sokak yemeklerinden ve pazarlardan, modern bir yaklaşımla sunulan geleneksel eski usul unutulmuş tekniklerden etkileniyoruz”. Merkezden biraz uzakta yer alan bu modern restoran için Fransız, Asya ve İtalyan mutfağından etkilenen füzyon yemekler içeriyor diyebiliriz. Instagram @herverestaurant JERAR Jerár, şehrin turistik merkezinden uzakta, ama iyi yemek söz konusu oldu mu mesafeler önemsizdir değil mi? Jerar’ın şefi Charis Nikolouzos, Yunan köklerini Fransız ve İtalyan mutfak detaylarıyla birleştiren global yemekler yapıyor. Özellikle “Mikrolimano Karidesi”ne dikkat! Instagram @jerar_athens DELTA İki Michelin yıldızlı Delta, Yunanistan Ulusal Kütüphanesi ve Yunan Ulusal Operası'na da ev sahipliği yapan Stavros Niarchos Vakfı Kültür Merkezi'nin (SNFCC) içinde yer alıyor. Binanın beşinci katındaki bu restoranın etkileyici iç tasarımı kadar her ikisi de Avrupa'nın en iyi restoranlarında eğitim almış şeflerine dikkat çekmek isteriz: George Papazacharias ve Thanos Feskos. İki şef de sürdürülebilirliği mutfaklarının merkezine koyuyor. Instagram @delta_restaurant SEYCHELLES 2014’te Metaxourgeio semtinde açılan popüler Yunan restoranı Seychelles’e gitmeden olmaz! Yüksek tavanlı bu davetkâr restoranda şarapta pişmiş ahtapot, ızgara dana dil ve kabak ve domatesli köfte tavsiye! Instagram @seychellesrestaurant TAVERNA TON FILON Seychelles’in başarısından sonra şef Yiannis Mousios 2023 sonlarında Kolonos'ta bu yeni mekanı açtı. Ürünlerini Kimolos, Evia ve Girit'teki çiftliklerden temin eden restoranın menüsünden ıspanaklı ve Rethymno Galomyzithra peynirli Gigantes tavsiye! Instagram @tavernatonfilon GORLOMI Kolonaki’de yer alan bu şık İtalyan restoranın tasarımı Bobotis+Bobotis Architects’e ait. Şef Luca Piscazzi tarafından hazırlanan menü ise ev yapımı makarna, risotto ve haşlanmış balıkla parlıyor. Instagram @gorlomiathens BOTRINI’S Botrini's güzel bir bahçeye sahip eski bir ilkokul binasında yer alıyor. Restoranın ilhamı bizzat şeflerinin, yani Ettore Botrini ve Nikos Billis’in büyüdüğü yerler. Ettore Botrini’nin ilham kaynakları Korfu ve Toskana, Nikos Billis'in ise Pelion Dağı. Botrini’s iki özel tadım menüsüne sahip: Peripatos (Yavaş bir yürüyüş) ve Taksidi (Yolculuk). Bu menülerde deniz suyunda marine edilmiş kılıç balığı ve Yunan tsipouradika kültürünün lezzetlerini kutlayan yemekler gibi yenilikçi kombinasyonlar var. Instagram @botrinisrestaurant.official ASŌTOS Şehrin en yeni restoranlarından biri olan Asōtos, Pangrati bölgesinde, Aminta Caddesi'nde açıldı. Modern bir Yunan mutfağı deneyimi sunan Asōtos, yerel üreticilerden tedarik edilen yüksek kaliteli malzemelere odaklanıyor. Şef Micheal Merzenis’in mottosunu hatırlatalım: Sadelik ve mükemmel malzeme! Instagram @aswtos_

April 2025 | DESIGN & INTERIORS A SINGLE MAN HOUSE words Laura Cottrell photos Carbonelli & Seganti Drawing inspiration from Tom Ford’s A Single Man, this Rome residence bursts with creative energy and daring sophistication. Nestled on one of the city's most charming streets, the home transforms a classic artist’s atelier into a vibrant modern haven, celebrating high ceilings and captivating urban heritage—all masterfully envisioned by MarguttArchitetture founder Enzo di Claudio. Step inside and be greeted by a dramatic living area boasting nearly six-meter-high ceilings. A striking, natural-iron staircase not only bridges the two floors but also highlights an impressive full-wall bookshelf. This modular marvel, crafted around the golden ratio, pays a stylish nod to Japanese design icon Shiro Kuramata, infusing the space with an unmistakable avant-garde flair. The renovation kicked off with robust structural restoration that revealed the home’s original wooden ceilings and reopened a majestic arched window. This architectural gem frames a secret bohemian garden facing the Pincio, creating a dynamic interplay between bustling street energy and serene natural beauty. Upstairs, the private area dazzles with a crystal-clear bathroom, complete with a luxurious Turkish bath, serving as a chic backdrop for an expansive, transparent wardrobe. A visual thread connects this sophisticated space to a lower-floor retreat known as “Campanile.” With its dramatic proportions—a compact footprint soaring to a 6-meter height—this intimate room is designed for moments of deep reflection, melodic tunes, and immersive reading. Innovative lighting solutions add the final touch of modernity. Strategically placed spotlights, fixed to robust steel beams, work in harmony with the stunning Candela di Vals suspension lamps by Viabizzuno, casting a captivating glow that transforms every corner of the home. A Single Man House is not just a residence—it’s an exhilarating experience of art, design, and passion, boldly redefining what home can be in the heart of Rome.

August 7, 2025 | DESIGN & INTERIORS a QUIET CONVERSATION with SPACE words Karine Monie photos Lacey Land interior design Joshua Rice Design Tucked inside a refined building designed in the 1980s by Dallas modernist icon Bud Oglesby, this 2,400-square-foot home in Uptown Dallas offers more than just elegant proportions and natural light. It’s a space that holds memory—both architectural and personal. Designed by Joshua Rice for a young woman deeply involved in the arts and early childhood education, the apartment was imagined as a quietly confident home, free from trends yet rich in substance. “From the beginning, the goal was to create something enduring,” Rice explains. “A space where form and feeling are in quiet dialogue.” ROOTED IN LEGACY The building’s original architecture served as both foundation and muse. With its balanced volumes, humble materials, and Oglesby’s signature restraint, Rice approached the project with reverence. “Every decision was filtered through a single lens: what to preserve, what to reinterpret, and how to let the space feel like her own.” While the home draws subtle references from early California and New Mexican modernism, the true inspiration was the client herself—a thoughtful, confident young woman raised in a family with deep ties to Dallas’s art and design community. “Her eye and intuition shaped everything,” Rice notes. “She trusted the process and embraced the nuance.” A FULL CIRCLE For Rice, the commission was also a quiet homecoming. Years earlier, fresh out of school and working as a design intern, he assisted on a project for the homeowner’s parents—known collectors and longtime supporters of architecture in Dallas. The kindness and grace they extended stayed with him. Now, years later, designing for their daughter felt like a closing loop. “This was more than a project,” he says. “It was a personal thank-you.” SOFT TONES, STRONG FOUNDATION The renovation honored the original footprint. Terracotta Saltillo tile was lovingly restored, while 1980s textures were smoothed into calm, museum-quality finishes. The materials palette—mineral-toned plaster, warm oak, patinated metals, and soft leathers—grounds the space with tactile richness and quiet confidence. Nowhere is the balance of proportion and material more evident than in the living room. A vintage Marenco Sofa by Arflex sits alongside a rare Moro Chair by Sebastian Herkner and a one-of-a-kind 11-foot aluminum cabinet by Jonathan Nesci. Paper lamps by Isamu Noguchi float like punctuation throughout. Elsewhere, a vintage Finn Juhl NV55chair, a Donald Judd 115 in copper, and a sculptural Onyx Gade table designed by Rice himself form an understated yet precise composition. The guest room, doubling as a library, introduces a bold note: a deep blue wall of bookcases anchoring the space. In contrast, the bedroom leans into softness, with Santa & Cole’s Tekiò lamp, vintage Franco Poli nightstands, and a Gervasoni Ghost Bed wrapped in calm, natural linens. TIMELESS, NOT TRENDY Throughout the home, restraint is intentional. “We wanted the space to unfold slowly,” Rice explains. “It shouldn’t overwhelm—it should reward attention.” Every element is purposeful, every material chosen for its longevity and aging potential. “It’s not about shouting,” he says. “It’s about resonance.” This is a space that honors the past, lives in the present, and quietly carries itself into the future. Understated, thoughtful, and deeply personal—it’s a portrait of design as reflection.

October 2, 2025 | TRAVEL TR BELOW the KEY is SLOWNESS words Onur Basturk photos Courtesy of KeyUrla Mornings at KeyUrla might begin with yoga by a forest pool or a walk through vineyards along the Urla Wine Route. Afternoons could mean a glass of local wine, a mushroom-and-honey pizza fresh from the wood-fired oven, or simply doing nothing at all—just sitting in your villa, listening to the breeze drift in from the pines. This new boutique hotel in İzmir’s Urla region offers all of it at once. The choice is entirely yours. The story starts with Can Ortabas, who planted the first seeds in 1996 with Uzbaş Farm—today known as the Uzbaş Arboretum. What began as rows of palms and thousands of plant species soon evolved into vineyards, and now, into KeyUrla: the final link in a journey rooted in the land. Together with co-founders Selim Özgörkey and Askar Alshinbayev, Ortabaş shares the vision: “Everything here grew out of time spent with nature. We wanted to share a way of life that doesn’t rush, that honors the local, and that respects the soil and its rhythm.” He’s right—step inside KeyUrla and you immediately feel that slower pace seeping in. Sitting under the pines, you catch yourself thinking: “Yes, I could spend hours here just looking at the sky.” ARCHITECTURE BY HAN TÜMERTEKİN The architecture, led by Aga Khan Award-winning architect Han Tümertekin, follows the rhythm of the landscape. The hotel’s 24 villas have been carefully nestled among the trees, positioned so that nature guides the design. “It wasn’t about integrating greenery into architecture—it was about turning the architecture into an extension of the greenery,”says Tümertekin. Local stone and craftsmanship are central. The Urla limestone used for the façades was sourced just a few kilometers away, reducing the carbon footprint while grounding the villas as natural extensions of the terrain. LOCAL INGREDIENTS, URBAN TOUCH An Urla, the hotel’s restaurant, makes an impression with its open kitchen, wood-fired oven, and pine-shaded tables. Under the guidance of chef Seray Öztürk, the menu is crafted entirely from local and seasonal ingredients. Hand-made pastas, wood-fired pizzas, seafood, and signature dishes are given a distinctly urban interpretation. As Öztürk explains: “We couldn’t ignore the richness of local produce. We didn’t have to look far—everything we needed was here. Using local ingredients and drawing on habits rooted in tradition, we created a cuisine that is familiar yet refined, and naturally authentic.” LOCATION Just 52 km from İzmir Adnan Menderes Airport and a short drive from Alaçatı or Seferihisar, KeyUrla feels worlds away. Step inside, and time instantly slows. YAVAŞLAMANIN ANAHTARI KeyUrla Sabahları orman içindeki havuz başında yoga yap ya da birçok bağ ve şaraphaneyi rotasında barındıran Urla Bağ Yolu’nda yürüyüş yap. Şarap tadım turlarına katıl ya da çam ağaçları altındaki restoranda taş fırından çıkan mantarlı-ballı pizzanın tadına bak… Ya da hiçbir şey yapmayıp odanda orman esintisini dinle! İzmir, Urla bölgesinin yeni oteli KeyUrla, birçok şeyi aynı anda vaat ediyor. Seçim size kalmış! Can Ortabaş önce -bugün Uzbaş Arboretum olarak bilinen- Uzbaş Çiftliği’ni kurdu (yıl 1996). 52 türde 250 bin üzerinde palmiye yetiştiren bu devasa yeşil müze, 1900 farklı bitki çeşidiyle çok geçmeden mutlaka görülmesi gereken bir yer haline geldi. Bu çiftlikle beraber keşfedilen bağ setleri ise yeni bir yolculuğu beraberinde getirdi: Urla Şarap Bağları. Şimdi bu ikiliyi tamamlayan son bir halka daha var, KeyUrla. Selim Özgörkey ve Askar Alshinbayev ile beraber KeyUrla’nın kurucu ortaklarından olan Can Ortabaş, “Burada her şey doğayla geçen zamanın içinden çıktı. Acele etmeyen, yereli onurlandıran, toprağa ve ritme saygı duyan bir yaşam biçimini paylaşmak istedik” diyor. Ortabaş haklı, KeyUrla’ya adım atar atmaz o yavaş ritmi hissedip içinize çekiyor ve sakinleşiyorsunuz. Çam ağaçlarının altındaki masalardan birine oturup, “Evet, saatlerce burada gökyüzüne bakabilirim” hissiyle dolup taşıyorsunuz! MİMARİ HAN TÜMERTEKİN’E AİT Ağaçlar demişken… KeyUrla’nın mimarisi, Ağa Han ödüllü mimar Han Tümertekin liderliğinde gerçekleşmiş ve otelin 24 villası ağaçlar arasına özenle yerleştirilmiş. Tüm yapılar, doğanın mimariyi yönlendirdiği bir anlayışla konumlanmış. “Var olan yeşili mimarlığa entegre etmek değil, mimariyi bu yeşilin bir uzantısına dönüştürmek gerekiyordu” diyor mimar Han Tümertekin. Villalardaki en önemli unsur yerel taşlar ve el işçiliği. Dış cephede kullanılan Urla kireç taşı, sadece 3-4 kilometre öteden çıkarılmış. Böylece hem karbon ayak izi azaltılmış hem de yapılar coğrafyanın doğal bir uzantısına dönüşmüş. LOKAL MALZEME, ŞEHİRLİ YORUM KeyUrla’nın restoranı An Urla; açık mutfağı, taş fırını, çam ağaçlarının altındaki masa düzeniyle dikkat çekiyor. Şef Seray Öztürk danışmanlığında oluşturulan menüde yerel ve mevsimsel ürünler kullanılıyor. El yapımı makarnalar, taş fırından pizzalar ve deniz ürünleri şehirli bir yorumla sunuluyor. Menüden özellikle levrek buğulama ve mantarlı pizza tavsiye! Şef Seray Öztürk menünün çıkış noktasını şöyle anlatıyor: “Bölgenin ürün zenginliğini göz ardı edemezdik. Bu nedenle lokal malzemelerle, köklerden gelen alışkanlıklarımızı düşünerek, tanıdık ama özenli, doğal bir mutfak kurguladık.” NEREDE? KeyUrla, İzmir Adnan Menderes Havalimanı’na 52 km uzaklıkta. İzmir, Alaçatı ve Seferihisar gibi merkezlere kısa sürüş mesafesinde yer alıyor.

Mayıs 2020 | Botanik | Türkiye İlkbahar sonu bahçede yapılacak işler Yazı | @ yuzubotanic Ş imdiye kadar ev içi bitkilerine odaklandık, onlarla ilgili bilgi verdik. Şimdi sıra bahçelerde! Çünkü bahçeler için en güzel zamanlar başlıyor: Bahar ortası ve sonu. Nedeni de malum, tüm bitkiler yeniden uyanışa geçiyor ve canlanıyor. Peki bahar sonuna doğru bahçenizde neler yapabileceğinizden haberdar mısınız? O zaman hatırlatmalara başlayalım… PATATES EKİN Eğer bahçeye sebze ekenlerdenseniz: - Bu dönemde pek çok sebzenin ekimine başlayabilirsiniz. Mesela patates. - Aynı zamanda önceden ekilen sebzelere gübre verme zamanı. Bunu es geçmeyin. - Karnabahar ve lahana gibi sebzelerin tohum verdiği dönemlere geliyoruz. Tohumları toplayın. - Ve otsu bitkilerle dolu bir saksı oluşturun. Yaz için güzel görünecektir. SOĞANLI BİTKİNİN TAM ZAMANI Peki ya bahçesinde çiçekli bitkiden vazgeçmeyenler? - Glayöl ve soğanı bitkileri dikmenin tam sırası. - Çiçeklenme dönemi bitince altın çanak (Forsythia Intermedia) ve ‘Ribes Sanguineum’ları budamayı unutmayın. BU DÖNEMİN EN İYİ BİTKİLERİ Gelelim bu dönemin en iyi bitkilerine… - Aubrieta (Kaya bitkisi) - Azalea / Rhododendron (Orman gülü diye de bilinir, aslında bir çalı türü) - Bergenia (Otsu, her dem yeşil. Türkçesi, kış sümbülü) - Calendula (Tek yıllık, bizde “kadife çiçeği” olarak bilinir) - Cheiranthus (Duvar bitkisi) - Choisya Ternata (Çalı) - Clematis Montana (Çalımsı sarmaşık, “orman asması” diye bilinir) - Cytisus (Hızlı büyüyen, baharda ve yazın sarı çiçeklerle kaplı bir çalı türü) - Dicentra (Çalı) - Fritillaria (Soğanlı bitki. Kral tacı ya da ters lale olarak bilinir) - Genista (Çalı) - Laburnum (Ağaç. Diğer adıyla sarı salkım. Muhteşem sarı çiçekleriyle meşhur) - Malus (Ağaç. Japon süs elması, çiçek elması diye de geçer) - Paeonia (Otsu ve çalı) - Phlox Subulata (Kaya bitkisi) - Tulipa ve türleri (Soğanlı bitki) - Wisteria (Çalımsı sarmaşık. Nam-ı diğer mor salkım) VE BİR NANE TAVSİYESİ… Son olarak bu dönemde nane de ekebilirsiniz bahçenize. Ama unutmayın; naneler yerlerini beğenirlerse kontrol etmesi en zor bitkilerdendir. Toprak altından filizlerini farklı bölgelere kadar uzatıp bahçenizin şeklini bozabilirler. Onları kontrol altında tutmanın basit bir yöntemi var. Naneyi önce eski bir saksının içine dikin. Saksının drenaj delikleri olduğundan emin olun. Daha sonra saksıyı toprağa gömüp üstünü toprakla örtün. Her iki senede bir bitkiyi yerinden çıkartıp tekrar dikerseniz bitki canlı görünecektir. Fotoğraflar: 1. Azalea 2. Wisteria l-ll 3. Calendula 4. Forsyhthia 5. Wisteria 6. Laburnum BOTANİK | Kategorinin diğer yazıları Dev yapraklarının hastasıyız: Fil Kulağı Yeni nesil saksı önerileri İlkbahar sonu bahçede yapılacak işler Evde palmiye için 15 maddelik liste Engin Öztürk’ün evindeki bitkiler Evde yetişmesi kolay bitkiler vol.2: Para bitkisi! Fem Güçlütürk’le botanik ‘talk şov’ Evde Yetiştirmesi Kolay Bitkiler Vol.1 Alocasia Polly Bitkisine Nasıl Bakılır Biyofilik misin? Biyofobik mi?

Şubat 2021 | Seyahat | Dünya En iyi 10 kabin otel Yazı | Mert Çam P andemi öncesi konforuna düşkün insanların tatil anlayışı, her şeyi sunan son derece lüks otellerle sınırlıydı. Oysa şimdi pandeminin bir sonucu olarak doğayla uyumlu yeni bir akım doğdu ve bu akımın geleceğin turizmini baştan yarattığını keyifle bildirmek isterim: Kabin oteller. Geleneksel otel anlayışından uzakta, her biri ayrı bir otel odası olan kişisel kabin oteller, birbirinden ilginç tasarımları ve sundukları deneyimlerle fark yaratıyor. Minimal, kompakt, kendi enerjisini üretip minimum atıkla doğaya dönüşümüzü sağlayan kabin oteller, her türlü konfor ihtiyacımızı da karşılıyor. Böylece, zihinlerimizde yer etmiş “doğa ve lüksün yan yana gelemeyeceği” inancı da kırılmış oluyor. “Slow-down turizm”in sembolü haline gelen kabin otellerin gelecek yıllarda daha çok tatil planlarımızda yerini alacağına şüphem yok. İşte dünyanın farklı destinasyonlarından, mutlaka görülmesi gereken kabin oteller. 1. The Woodhouse Hotel / Çin Çin’in Tuanjie bölgesinde bulunan The Woodhouse, ZJJZ mimarlık şirketi tarafından tasarlanmış. On adet ahşap kabinin yer aldığı projeyi farklı kılan en önemli özellik, her kabinin farklı bir mimariye ve manzaraya sahip olması. Böylece kişiye özel bir deneyim sunuyor. 2. Treehotel / İsveç Kent ve Britta Lindvall çifti meşhur kuzey ışıklarını görmeye gelen turistler için İsveç'in kuzey ormanlarında, farklı tasarımlara ağaç evler inşa etmeye karar vermişler. Zamanla, Snøhetta and Tham+Videgård Arkitekter gibi mimarlık ofislerinin katkısıyla toplam yedi kabin süitten oluşan bir yer olmuş Treehotel. 3. Vivood Landscape Hotel / İspanya Daniel Mayo'nun tasarladığı, 25 kabinden oluşan otel İspanya'nın Alicante şehrinin Guadalest vadisi üzerinde dağınık olarak konumlanmış. Her bir kabin doğa ile bütünleşecek şekilde tasarlanmış olsa da sonsuzluk havuzları ve terasındaki jakuzilerle oldukça lüks bir deneyim sunuyor. 4. 48°Nord / Fransa Eko-Otel konseptiyle Norveçli mimarlık ofisi Reiulf Ramstad Arkitekter tarafından inşa edilen 48°Nord, tasarım kabinlerden oluşan bir köyü andırıyor. Her biri “hyttes”, yani İskandinav tarzı köy evi şeklinde tasarlanan 14 adet kabin, doğayla uyumlu huzurlu kaçamaklar vadediyor. 5. Løvtag's Treetop Cabin / Danimarka Løvtag tarafından tasarlanan kabinler Danimarka'nın Als Odde bölgesindeki ormanlarda, yerden 8 metre yüksekteki platformlar üzerine ya da mevcut bir ağacın üzerine inşa edilmiş. Dolayısıyla kübik tarzdaki modern yatak odanızın tam ortasından bir ağaç gövdesi geçebiliyor. Haliyle bu durum doğa içinde olduğunuzu sürekli anımsamanıza vesile oluyor. 6. Mountain and Cloud Cabins / Çin Wiki World ve Advanced Architecture Lab şirketleri tarafından tasarlanan kabinler, Çin'in Yichang / Hubei bölgesinde bulunuyor. Dış cephesi tamamen aynalarla kaplanmış bu 18 adet ahşap dağ evinin her biri dağ yamacında konumlanmış. Uzay gemisini andıran tasarımla öne çıkıyorlar. Zaten tasarımcılar da tam olarak bunu amaçlamış. 7. Tree House / İtalya Milanolu stüdyo Peter Pichler Architecture tarafından tasarlanan bu kabin otel, Kuzey İtalya'nın Dolomit Dağları’nda yapılıyor. Firma tüm projeyi 'slow down' turizminin felsefesiyle tasarlamış. Her biri ayrı otel odası olan ve sivri çatılarıyla doğayla olan uyumu farklı bir noktaya taşıyan kabinler, tasarımları kadar nefis manzarasıyla da ilgi çekici. 8. Folly / Amerika Kabin otellerinin en etkileyici özelliklerinden biri bulundukları coğrafyayla uyumları. Kaliforniya çölünde bulunan Folly kabinleri kendini bu şekilde diğerlerinden ayırıyor. Joshua Tree National Park sınırındaki kabinler, metal yüzeyleriyle distopik bir film karesini andırıyor. Çölün ortasında olmasına rağmen ihtiyacınız olan her şeyi ve hatta daha fazlasını sunan projede, üst kattaki yatak odasında yer alan tavanın bir bölümü yok! Bu da berrak yıldızların ışığında uykuya dalma lüksünü tatmanızı sağlıyor. 9. Aka Patagonia Hotel / Patagonya Şili merkezli mimarlık stüdyosu Larrou tarafından tasarlanan otel, altı adet prefabrik kabinden oluşuyor. Diğerleri gibi konumlandığı bölgeyle uyumlu mimarisinde “mono-pitched”, yani tek eğimli çatılar kullanılmış. Ahşap kabin görüntüsünün yanıltacağı üzere bölgenin ekstrem hava şartlarına göre oldukça sağlam ve güvenli olarak tasarlanmış. 10. Floris / İtalya İtalyan tasarım stüdyosu Network of Architecture’in inşa ettiği otel İtalyan Alpleri'ndeki bir kasaba olan Siusi allo Sciliar'da. Kabinlerin tasarımındaki en ilginç detay, her kabinin farklı açı ve yükseklikteki kademesi sayesinde dışardan bakıldığında doğanın bir parçası gibi bir izlenim yaratması.