July 2024 | Travel TURKISH BELOW ALL about SCORPIOS BODRUM words Onur Baştürk W hen Thomas Heyne and Mario Hertel opened Scorpios in Mykonos in 2015, they knew what they wanted: To create a Greek agora-like space of experience and community, not only at night but also during the day, with DJ music, art, design, food and healing rituals... But Thomas and Mario's dream didn't just happen. When they first opened, the banks were closed due to the debt crisis in Greece and no one knew what to expect. Most people were not used to the ethnic house music they played. Also, there were no people standing on tables popping champagne one after the other. Despite all this, Thomas and Mario didn't compromise and continued to build the world of Scorpios step by step. Because they believed in the motto: "If you attract the right people, the two percent who come to you will bring the rest of the people". Thomas and Mario based the general design philosophy of the place on ‘wabi-sabi’. To give Scorpios the feeling of having been there for years, they placed it not on nature but within it. The inspiration for the name of the place came from the name of the private island owned by Jackie Onassis’s family, which made Mykonos famous in the '60s, ‘Skorpios’. Referring to the era when all the celebrities gathered and everything was more innocent, the venue was named Scorpios. And the dazzling result: Scorpios joined the Soho House family in 2019. This summer, Scorpios Bodrum opened. Next up are Tulum, Athens, and Dubai... With the Encounters project and the music label, Scorpios has started to do more of its own content production, which is another plus for the brand. THE MOST STRIKING AREA OF SCORPIOS BODRUM So what is Scorpios Bodrum like? First of all, I should mention the most striking area whose value will be understood in the long run: The Ritual Space. In this area designed by Geomim, I experienced a stunning Sound Healing session that took me to different dimensions. I did kundalini yoga with Yeva Don. I refreshed myself by entering the four-degree cold water pool and attended one of the shamanic concerts usually held in the late afternoon. All were extraordinary and made me forget the chaotic similarities of people in Bodrum. I also had the chance to stay in one of Scorpios Bodrum’s 12 bungalows. The best thing about these rooms is that apart from the serene and wood-heavy design, you see nothing else but the endless sea view stretching right in front of you. Complete privacy is created. THE BEACH IS IN A SEPARATE LOCATION All areas of Scorpios Bodrum are quite spacious and sectioned compared to Mykonos. The beach is one of them and is located separately from the main venue, Terrace. Frankly, this somewhat causes a division. Therefore, the ambiance of “I got out of the sea and now partying against the sunset” that you have at Scorpios Mykonos is not here. At the main venue Terrace of Scorpios Bodrum, everyone starts arriving dressed up around 7 pm. After dinner, they enjoy themselves in the VIP lounges in front and behind the DJ booth. Everything is a bit more orderly. NOW THERE IS A 25-YEAR-OLD RULE Just like all high-end venues in Bodrum, Scorpios Bodrum was also attracting or wanted to attract young people aged 15 to 20. But the Scorpios team made a very new and clear decision on this matter. They no longer admit anyone under 25 to the parties. When I chatted briefly with Thomas Heyne, who I met on the beach, he said the first thing about this was: Balance! Thomas says, “A venue should have young people and middle-aged people as well. People of all ages and backgrounds should be balanced.” He is right. I wish it could always be like that… But achieving this balance is a bit challenging in Bodrum. By the way, although Thomas said he was surprised by the abundance of villas everywhere in Bodrum, he mentioned that he likened the region’s vegetation to St. Tropez. When I asked him about his favorite place in Bodrum, he responded with: Türkbükü Köşebaşı. TRY EGGPLANT FETA Speaking of food, Scorpios Bodrum’s menu is priced in euros. But in terms of price-performance ratio, almost all the dishes on the menu are worth both your taste and the money you spend. For instance, the feta cheese with eggplant and served with Brazilian nut pesto (32 euros). Simply delicious! Or the lemon and zucchini pasta (34 euros)... Congratulations to chef Alexis Zopas for the menu's success, where most portions are for two people. However, I am curious as to why the vegan raw meatballs listed on the menu were removed. If I see him one day, I will ask him. A’dan Z’ye SCORPIOS BODRUM DENEYİMİ T homas Heyne ve Mario Hertel, Mykonos’taki Scorpios’u 2015’te açtıklarında ne istediklerini biliyordu: Sadece gece değil gündüzleri de vakit geçirilen, dj müziğinin yanı sıra sanat, tasarım, yemek ve şifa ritüellerini de kapsayan, Yunan agorası benzeri bir deneyim ve topluluk alanı yaratmak… Ama Thomas ve Mario’nun bu hayali bir anda gerçekleşmedi. İlk açıldıkları günlerde Yunanistan'daki borç krizi nedeniyle bankalar kapalıydı, kimse ne olacağını bilmiyordu. Çaldıkları etnik house müziğe çoğu insan alışkın değildi. Üstelik burada masaların üzerine çıkıp peş peşe şampanya patlatanlar da yoktu. Tüm bunlara rağmen Thomas ve Mario taviz vermedi ve adım adım Scorpios’un dünyasını oluşturmaya devam etti. Çünkü, “Eğer doğru insanları çekerseniz, size gelen yüzde iki geriye kalan insanları buraya getirir” mottosuna inandılar. Thomas ve Mario, mekanın genel tasarım felsefesi olarak ‘wabi-sabi’yi temel aldı. Sanki yıllardır oradaymış hissi vermesi için Scorpios’u doğanın üzerine değil, içine yerleştirdiler. Mekanın ismi için ilhamı ise 60'larda Mikonos'u meşhur etmiş Jackie Onassis’in ailesine ait özel adanın isminden, ‘Skorpios’tan aldılar. Tüm ünlülerin bir araya geldiği ve her şeyin daha masum olduğu o döneme istinaden mekanın ismi Scorpios oldu. Ve göz kamaştırıcı sonuç: Scorpios 2019 yılında Soho House ailesine dahil oldu. Bu yaz başında da Scorpios Bodrum açıldı. Sırada Tulum, Atina ve Dubai var… Encounters projesi ve müzik şirketiyle birlikte Scorpios’un kendi içeriklerini daha çok üretmeye başlaması da markanın bir diğer artısı. SCORPIOS BODRUM’UN EN ÇARPICI ALANI Peki Scorpios Bodrum nasıl bir yer? Öncelikle buranın uzun vadede değeri anlaşılacak en çarpıcı alanını söylemeliyim: The Ritual Space. Geomim’in tasarladığı bu alanda bambaşka boyutlara gidip geldiğim çarpıcı bir Sound Healing seansı deneyimledim. Yeva Don ile kundalini yoga yaptım. Dört derecelik soğuk su havuzuna girip yenilendim ve genelde akşamüstü yapılan şamanik konserlerden birine katıldım. Hepsi de olağanüstüydü ve Bodrum’un birbirine benzeyen insanlarının aynı davranışlar içinde olduğu çılgın kaosunu bana unutturdu. Scorpios Bodrum’un 12 adet bungalovundan birinde de konaklama şansım oldu. Bu odaların en iyi yanı, dingin ve ahşap ağırlıklı tasarımının yanı sıra hemen önünüzde uzanan uçsuz bucaksız deniz manzarası dışında başka hiçbir şeyi görmüyor oluşunuz. Yüzde yüz mahremiyet yaratılmış. PLAJ AYRI BİR YERDE Scorpios Bodrum’un tüm alanları Mykonos’takine göre hayli geniş ve bölüm bölüm. Plaj da onlardan biri ve Scorpios’un ana mekanı Terrace’dan ayrı bir yerde konumlanmış. Açıkçası bu biraz bölünmenize yol açıyor. O nedenle Scorpios Mykonos’taki, “Denizden çıktım, şimdi de gün batımına karşı partiliyorum” ambiyansı burada yok. Scorpios Bodrum’un ana mekanı Terrace’a herkes şıkır şıkır giyinmiş bir halde saat 19.00 gibi gelmeye başlıyor. Yemek sonrası da dj kabininin önü ve arkasındaki VIP localarda eğleniyor. Her şey biraz daha kurallı. ARTIK 25 YAŞ KURALI VAR Üst segment tüm Bodrum mekanlarında olduğu gibi Scorpios Bodrum’a da 15 ila 20 yaş arasındaki genç kitle akın akın geliyor ya da gelmek istiyordu. Ama Scorpios’çular bu konuda çok yeni ve net bir karar aldı. Artık partilere 25 yaşın altındakileri almıyorlar. Scorpios’un plaj kısmında tanışıp ayaküstü sohbet ettiğim Thomas Heyne’in bu konuyla ilgili söylediği ilk şey şu oldu: Denge! Thomas, “Bir mekanda genç insanlar da olmalı, orta yaşlı da. Her kesim ve yaştan insan denge içinde olmalı” diyor. Haklı. Keşke her zaman böyle olabilse… Ama bu denge Bodrum’da biraz zor. Bu arada Thomas, Bodrum’un her yerindeki villaların fazlalılığına şaşırdığını söylese de, bitki örtüsü bakımından bölgeyi St Tropez’e benzettiğini belirtiyor. Bodrum’daki favori mekanını sorduğumda ise yanıtı şu oluyor: Türkbükü Köşebaşı. PATLICANLI FETAYI DENEYİN Yemek demişken, Scorpios Bodrum’un menüsü Euro üzerinden. Ama fiyat-performans açısından bakıldığında neredeyse menüdeki tüm yemekler içinize, ayrıca verdiğiniz paraya değiyor. Mesela patlıcanlı feta peyniri ve üzerine Brezilya fındıklı pestoyla servis edilen tabak (32 euro). Tek kelimeyle nefis! Ya da limonlu, kabaklı makarna (34 euro)… Çoğu tabaktaki porsiyonun iki kişilik olduğu menüdeki başarısından dolayı şef Alexis Zopas’a tebrikler. Ama menüde yazan vegan çiğ köfteyi neden kaldırdığını da doğrusu merak ettim. Eğer bir gün görürsem kendisine soracağım.

January 2023 | Travel | Vol VII english below MASSERIA MOROSETA yazı Onur Baştürk fotoğraflar Salva Lopez O penhouse dergisinin kurucularından Andrew Trotter’nin tasarladığı ilk mimari yapı olan Masseria Moroseta, Puglia kırsalının tam kalbinde, İtalyanlar’ın “Citta Bianca (Beyaz Şehir)” diye tanımladıkları büyüleyici Ostuni’ye sadece üç kilometre uzaklıkta. Masseria Moroseta, bölgede sıkça bulunan ve “masserie” olarak bilinen eski çiftlik evlerinden ilhamla yapılmış modern bir butik otel. Çoğunun yaşı 500’e kadar dayanmış zeytin ağaçlarının olduğu beş hektarlık bir arazinin içinde yer alan otelin yapımında geleneksel teknikler ve yerel malzeme kullanılmış. Sadelik ve basitlik ise tasarımın iki anahtar kelimesi olmuş. AVLUDAKİ UZUN MASALARDA AKŞAM YEMEĞİ Geleneksel çiftlik evlerinde olduğu gibi Masseria Moroseta’da her şey ortadaki avlunun etrafında şekilleniyor. Avluyu bölen ortadaki merdiven ortak alan ve odalara geçişi sağlıyor. Geniş avlu içinde gerçekleşen ve tüm misafirlerin toplu halde uzun masalara oturduğu akşam yemekleri ise Masseria Moroseta’nın olmaz olmazı. Şef Giorgia Eugenia Goggi bu akşam yemekleri için çiftlikte yetişen mevsimsel ürünleri her sabah dikkatli bir şekilde seçiyor ve ortaya her gün değişen geçici bir menü çıkıyor. Yemeklere eşilik eden zeytinyağı da otelin kendi zeytinliğinin üretimi. Şef Goggi, “Soğuk sıkım zeytinyağımız tartışmasız mutfağımızın kahramanı” diyor. EKOLOJİK TASARIM Masseria Moroseta’nın tasarım detayları da özenle düşünülmüş. Sadece görünüm olarak değil, ekolojik olarak da. Mesela tonozlu tavan, taş zemin ve geri dönüştürülmüş yalıtıma sahip 80 cm’lik duvarlar sayesinde otel kışın çok az ısıtmaya ihtiyaç duyuyor. Yazın da klima kullanımı neredeyse minimumda. Çünkü en sıcak günlerde bile içerisi serin oluyor. Ayrıca çapraz havalandırma pencereleri ile tüm alanların ekstra havalandırılmasına gerek kalmıyor. Güneş panelleri tüm otele yeterli elektrik ve ısıyı sağlıyor. Otelin organik çiftliğinde ise hem kendi su kaynakları var hem de yemeklerde kullanılan tüm malzemeler orada yetiştiriliyor. YAKIN MESAFEDEKİ NEFİS KASABALAR Otelden dışarı çıkınca keşfedilecek çok fazla şey var. Mesela arabayla 12 km uzaklıktaki Torre Guaceto. Yapılaşmadan uzak, korunmuş doğal plajlarıyla nefis bir denize sahip olan Torre Guaceto’yu bisiklet kiralayarak gezmek de mümkün. Otele kısa sürüş mesafesinde olan diğer kasabalar da birbirinden nefis: Cisternino, Alberobello, Martina Franca, Lecce ve tıpkı Ostuni gibi göz alıcı bir beyazlığa ve yerleşime sahip Polignano al Mare. MASSERIA MOROSETA writer Onur Baştürk photo Salva Lopez D esigned by Andrew Trotter, co-founder of Openhouse magazine, Masseria Moroseta is right in the heart of the Puglia countryside, just three kilometers from the charming Ostuni, which Italians call "Citta Bianca (White City)". Masseria Moroseta is a modern boutique hotel inspired by the old farmhouses commonly found in the area, known as the “masserie”. Traditional techniques and local materials were used in the construction of the hotel, which is located on a five-hectare land with olive trees, most of which are up to 500 years old. Simplicity and simplicity were the two keywords of the design. DINNER AT LONG TABLES IN THE COURT As in traditional farmhouses, everything in Masseria Moroseta is shaped around the central courtyard. The middle staircase dividing the courtyard provides access to the common areas and rooms. Dinners, which take place in the large courtyard and where all the guests sit at long tables, are a must at Masseria Moroseta. Chef Giorgia Eugenia Goggi carefully selects seasonal farm-grown produce for these dinners each morning, resulting in a temporary menu that changes daily. The olive oil that accompanies the meals is also the production of the hotel's own olive grove. “Our cold-pressed olive oil is the undisputed hero of our cuisine,” says Chef Goggi. ECOLOGICAL DESIGN The design details of Masseria Moroseta have also been carefully considered. Not only visually, but also ecologically. For example, the hotel needs very little heating in winter, thanks to the vaulted ceiling, stone floor and 80cm walls with recycled insulation. In summer, the use of air conditioners is almost at a minimum. It stays cool even on the hottest days. In addition, there is no need for extra ventilation of all areas with cross ventilation windows. EXCELLENT TOWNS NEARBY There is so much to discover once you step out of the hotel. For example, Torre Guaceto, which is 12 km away by car. It is also possible to visit Torre Guaceto, which has a beautiful sea with its protected natural beaches, away from construction, by renting a bicycle. Other towns within a short drive from the hotel are also delightful: Cisternino, Alberobello, Martina Franca, Lecce and Polignano al Mare, which has a striking whiteness and settlement just like Ostuni.

November 2024 | Travel TURKISH BELOW NINE ORCHARD Where History Meets Modern Comfort words Onur Baştürk photos Nine Orchard One of the highlights of my last visit to New York was the Swan Room bar at Nine Orchard, where I enjoyed a margarita before grabbing a snack at the Corner Bar. It was mid-April and a bit chilly, perfect for exploring the vibrant shops of the Lower East Side. Nine Orchard hotel is located in a beautifully restored building that dates back to 1912, formerly the Jarmulowsky Bank, which had been vacant since the mid-2000s. Rather than a complete redesign, the hotel features a careful restoration achieved through collaboration with local New York artists and creators. They contributed to every detail, from the artwork and minibar selections to the bathroom materials and sound system. Architectural historians also helped preserve the building's historic character, integrating original design elements into the façade, including a recreated clock that once hung above the entrance. In the lobby, large arched windows and meticulously restored cornice moldings reflect the building's original design. FURNITURE IS FROM LOCAL MANUFACTURER Each room is simple yet elegantly designed, featuring at least one large window—a wonderful luxury for a stay in New York! The furniture has been specially crafted by local manufacturers, while durable and aesthetically pleasing vintage items have been sourced from Europe. The bathrooms, uniquely designed by Reza Nouranian Design, showcase a trendy collection of black and white stones imported from Spain, Greece, and Portugal. Relaxation areas have also been thoughtfully designed by Reza Nouranian Design in collaboration with Fernando Santiago. MANAGED BY IGNACIO MATTOS Nine Orchard's two restaurants are managed by Ignacio Mattos who is known as one of New York's most exciting chefs. Corner Bar is one of these restaurants. RESTAURANTS AROUND NINE ORCHARD - SHABUSHABU MAYUMON: Tucked away at 115 Division Street, this cozy 8-seat spot serves up an incredible “shabu shabu” tasting menu—think Japanese hot pot at its finest! The chefs whip up mouthwatering pork belly, A5 Miyazaki wagyu, and American wagyu right in front of you, cooking it in bubbling broth and pairing it with delicious sauces like sweet soy and spicy pumice. They’re pretty proud of their skills, boldly stating, “No one else can serve high-quality cooked meat with our amazing spices in just 10 seconds!” - CERVO’S: With its lively mosaic tiles and comfy wood panels, Cervo’s is bursting with energy! This restaurant draws inspiration from the coastal traditions of Spain and Portugal, serving up a tasty homage to the seafood from the Iberian Peninsula—all in the heart of New York City. - CORIMA: The culinary concept of Corima, which means "circle of sharing," focuses on the northern region of Mexico, specifically the states of Sonora and Chihuahua. At Corima, chef Fidel Caballero interprets the materials and techniques of his hometown in northern Mexico in a way that has not been done before. Sotol, which tastes like tequila and mezcal and which Fidel calls "progressive Mexican," is a must try. Bonus: Lobster Nicuatole, Salsa Veracruzana and Black Cod. - TOLO: The menu of Tolo owned by Chinese chef Ron Yan, who has spent his last decade working on New York's culinary scene, offers a variety of dishes from raw seafood to noodles and typhoon shelter-style chicken. - DIRTY CANDY: This place is a gem! Dirty Candy is all about vegetables and is actually the only veggie restaurant in town. Chef Amanda Cohen is on a mission to make veggies tastier than anything you’ve ever had before. Get ready to have your mind blown by how delicious plant-based dishes can be! LOWER EAST SIDE’IN GİZEMLİ COOL’U New York’u son ziyaretimde en zevk aldığım yerlerden biri Nine Orchard’ın Swan Room isimli barıydı. Bu görkemli barda margarita içip daha sonra yan taraftaki Corner Bar’da bir şeyler atıştırmış, sonra da o enerjiyle dışarı çıkmıştım. Nisan ortasıydı, hava soğuktu, Lower East Side’ın enerjik caddelerinde yer alan farklı dükkânlar arasında gezinmek şahaneydi! Nine Orchard otelinin binası tam da bu yeni enerjinin ortasında yer alıyor. 1912’de inşa edilen, eskiden Jarmulowsky Bankası olan ve 2000’lerin ortalarından beri boş duran bu mimari hazine değerindeki bina, tam da tahmin ettiğim gibi yeniden tasarlanmamış, sadece restore edilmiş. 116 odaya sahip Nine Orchard’ın restorasyonu için büyük bir tasarım firmasıyla çalışmak yerine, birçoğu Nine Orchard’ın bulunduğu mahallede yaşayıp çalışan çok yönlü New Yorklu yaratıcılar ve sanatçılarla iş birliği yapılmış. Her odada asılı olan sanat eserlerinden mini bar seçimine, banyo malzemelerinden otel genelindeki özel ses sistemine kadar her türlü detay bu uzman kadro tarafından yapılmış. İlham kaynağı The Dakota gibi ikonik New York binaları olan Nine Orchard’ın restorasyonunda mimarlık tarihçilerinden de yardım alınmış. Böylece binanın tarihi karakteri titizlikle korunmuş ve restore edilen cephedeki orijinal mimari ve tasarım unsurları benimsenmiş. Hatta binanın ana girişinin üzerinde asılı olan, ama yıllar önce kaybolan orijinal saat bile yeniden yaratılmış. Bir zamanlar banka veznedarlarının çalıştığı lobide ise orijinal resimlerden yola çıkılarak büyük, kemerli pencereler ve özenle restore edilmiş korniş pervazlar yeniden yapılmış. ODALARDAKİ MOBİLYALAR LOKAL ÜRETİCİDEN Sade, ama gösterişi dozunda olan her odada en az bir büyük pencere bulunuyor, ki bu da bir New York konaklaması için şahane bir lüks! Odalardaki mobilyalar ise New York’taki lokal mobilya üreticileriyle çalışılarak özel olarak üretilmiş. Ayrıca Avrupa'dan dayanıklı, işlevsel ve elbette estetik açıdan hoş vintage parçalar tedarik edilmiş. Reza Nouranian Design tarafından benzersiz bir şekilde tasarlanan banyolarda ise İspanya, Yunanistan ve Portekiz'den temin edilen siyah ve beyaz taşlardan oluşan son moda bir koleksiyon yer alıyor. Dinlenme alanlarının tasarımı da Reza Nouranian Design ve Fernando Santiago'nun ortak çalışmasıyla gerçekleşmiş. IGNACIO MATTOS YÖNETİMİNDE Nine Orchard’ın iki restoranı New York'un en heyecan verici şeflerinden biri olarak kendini hızla kabul ettiren Ignacio Mattos yönetiminde. Bu restoranlara Corner Bar dahil. NINE ORCHARD ÇEVRESİNDEKİ RESTORANLAR - SHABUSHABU MAYUMON 115 Division Street'teki sekiz kişi oturma kapasiteli bu restoranda Japon hotpot’u olan “Shabu shabu” tadım menüsü servis ediliyor. Restoranın aşçıları birinci sınıf domuz göbeği, A5 Miyazaki wagyu ve Amerikan wagyu etini kaynar et suyunda çalkalayıp ardından tatlı soya, keskin biberli ponzu ve fındıklı miso gibi soslarla terbiye ediyor. Ayrıca çok iddialılar, “Başka hiçbir restoran bizim gibi 10 saniye içinde aynı kalitede baharatlar ve malzemelerle yüksek kalitede pişmiş et sunamaz”. - CERVO’S Mozaik karolar ve rahat ahşap panellerle inşa edilmiş bu yüksek enerjili restoran İspanya ve Portekiz'in kıyı geleneklerinden esinlenen menüsüyle öne çıkıyor. Bir bakıma İber Yarımadası'nın deniz ürünlerine New York şehir merkezinde bir övgü. - CORIMA “Paylaşım çemberi” anlamına gelen Corima’nın mutfak konsepti Meksika'nın kuzey bölgesine, özellikle de Sonora ve Chihuahua eyaletlerine odaklanıyor. Şef Fidel Caballero, Kuzey Meksika'daki memleketinin malzemelerini ve tekniklerini daha önce ifade edilmemiş bir şekilde yorumluyor. Fidel'in ‘Progressive Mexican’ olarak adlandırdığı menüde tekila ile mezcal arasında bir tadı olan Sotol mutlaka denenmeli. Ayrıca: Istakoz Nicuatole, Salsa Veracruzana ile Siyah Morina Balığı da… - TOLO Son on yılını New York'un mutfak sahnesinde çalışarak geçirmiş Çinli şef Ron Yan'a ait bir restoran olan Tolo’nun menüsünde çiğ deniz ürünlerinden noodle'a ve Typhoon Shelter tarzı tavuğa kadar çeşitli yemekler açık mutfak fonunda sunuluyor. - DIRTY CANDY İşte civarın en farklı restoranı. Bir sebze restoranı olan Dirty Candy için şehrin tek sebze restoranı da diyebiliriz. Çünkü gerçekten sebzeden başka bir şey servis etmiyorlar ve amaçları sebzeleri daha önce yediğiniz her şeyden daha lezzetli hale getirmek. Mutfağın başında ödüllü şef Amanda Cohen var. for more Print VOL XIV - 2024 / 25 ₺970,00 Price Add to Cart

Şubat 2021 | Seyahat | Portekiz Çiçek dürbününden bir şehir: Lizbon Yazı | Sezgi Olgaç “Benim için hiçbir çiçek buketinin, Lizbon’un güneşi altında parlayan renk demeti kadar değeri yoktur.” Fernando Pessoa’ya “Huzursuzluğun Kitabı”nda bu yaşam dolu cümleler yazdıran şehir, kendisinin de doğum yeri olan, ışıltılı, rengârenk, melankolik ve zarif Lizbon’dan başkası değil. Lizbon’u kendine has bir şehir yapan nedir? Bu soruya birçok yanıt verilebilir. Hâlâ kullanımda olan nostaljik tramvayları, Atlantik okyanusuna kıyısı olması, şehri bölerek okyanusa dökülen Tejo Nehri, kırık dökük, rengârenk evlerle dolu sokakları... Bana göre Lizbon’u başka şehirlerden ayıran en çarpıcı özelliği; kendine has ışığı. Lizbon’a vardığınızda, ister havaalanında ister bir tren istasyonunda olun, şehir merkezine doğru hareket etmeye başladığınızda sizi ilk önce bu tarifsiz ışık karşılar. Sabah çok erken saatlerde güneşin doğmasıyla seramik kaldırımlara dökülmeye başlayan bu ışık, uzun saatler boyunca, aynı benzersiz görkemiyle tüm şehri sarıp sarmalar. Fotoğrafa, görüntülere, ışığa ve gölgeye meraklı, bütün bunların peşinden gitmeyi seven biri olarak Lizbon’a ilk önce bu ışıltısıyla aşık olduğumu söyleyebilirim. Bu zarif şehir, eşsiz ışığını güneşli iklimi kadar biraz da sokaklarını ve binalarını süsleyen seramiklere borçlu. Lizbon görebileceğiniz en zarif kaldırımların, meydanların, caddelerin şehri. Hayranlık uyandıran desenlerle süslü taş kaldırımların ve caddelerin geometrisi, adeta şehrin ışığını en iyi şekilde yansıtmak üzere tasarlanmış. Bu yüzden Lizbon’da yürürken biraz da gözü şehrin ayakların altına serdiği yazılara, çiçek desenlerine, geometrik şekillere, mermer ve kireç taşından mozaiklere vermek gerek. Bu desenlerin bir araya gelişi, Lizbon’u adeta ışığın yansımasıyla motifleri durmaksızın değişen, her sokakta zihninizde yeni imgelere yer açan, çiçek dürbününden bir şehre dönüştürüyor. LİZBON’A HAS AZULEJO SERAMİKLERİ Lizbon’un hem sokaklarını hem de binaların dış cephelerini kaplayan bu seramik süslemeler, şehre 16. yüzyıldan, Arap etkisinde olduğu dönemlerden yadigâr. “Azulejo” adı verilen, Portekiz’e has bu seramikler, şehrin girift tarihini bugüne dek taşıyan, rengarenk bir harita gibi. İster Alfama, ister Graça, ister São Bento semtinde olun, yolunuza çıkan tüm binalarda sizi Azulejo’ların karşıladığını göreceksiniz. GERÇEK BİR FADO DENEYİMİ İÇİN TASCA BELA’YA Lizbon beş duyu arasından sadece görme duyunuza hitap eden bir şehir değil. Biraz dikkat kesilince şehrin ve hatta Portekiz’in resmi soundtrack’i sayılan “Fado” müziğine ait melodilerin, şehrin her köşe başından süzüldüğünü duyabilirsiniz. Tıpkı Portekizceden başka bir dilde olmayan “saudade” kelimesi gibi, bu benzeri olmayan müzik de içinde hem mutluluk hem de melankoliden izler taşır. Portekizcedeki kelime anlamı “kader” olan Fado müziğinin bestelerini seslendiren “fadist”ler, acı, keder, hüzün yüklü hikâyeleri abartıya kaçmayan bir dokunaklılıkla yorumlar. Turistik mekanlardan kaçınarak, gerçek bir fado gecesine tanık olmak, Lizbon’da mutlaka yapılması gerekenlerden biri. Gerçek bir fado deneyimi için Tasca Bela ya da Tasca do Chico’yu ziyaret edebilirsiniz. BACALHAU’YU MUTLAKA DENEYİN Avrupa’nın en batısında ve Atlantik Okyanusu’nun kıyısında yer alan Lizbon, deniz ürünleri açısından çok zengin. Ülke mutfağındaki yeri tartışmasız olan, farklı şekillerde pişirilen ve servis edilen “Bacalhau” yani morina balığı, mutlaka denenmesi gereken tatlardan biri. Portekiz mutfağının dillere destan bir yıldızı daha var; başka ülkelerde benzerine rastlayamayacağınız ünlü tatlısı Pastel de Nata. Denemek isteyenler için en iyi adres Manteigaria. KÂŞİFLERİN SEFERE ÇIKTIĞI YER: BELEM Tejo nehrinin kıyısındaki Belem, Portekiz tarihine yön vermiş meşhur Portekizli kâşiflerin seferlerine çıktıkları yer. 15. Ve 16. yüzyılda bilinmeyen yönlere doğru yolculuğa çıkan bu kaşifler, bugün Belem’deki Padrão dos Descobrimentos/Keşifler Anıtı’nda ölümsüzleşmiş. Anıtın en üst katına çıkarak Lizbon ve Tejo Nehri’ni yukarıdan görme fırsatı kaçırılmamalı… ŞEHRİN EN CANLI BÖLGESİ: ALFAMA 1700’lü yıllarda şehri yerle bir eden depremden hiç etkilenmemiş, otantik sokaklarını hâlâ koruyan fotojenik Alfama ise şehrin en canlı bölgesi. 28 numaralı tramvayın metalik gıcırtıları, kiliselerin çan sesleri ve Fado ezgileri eşliğinde Alfama’nın sürprizli sokaklarında kaybolmak, bir çiçek dürbününde gezinmek gibi. EN İYİ MURAL ÖRNEKLERİ SAO BENTO’DA Lizbon’un klasik yüzünün ötesinde, daha modern bölgelerini görmek için rotayı Chiado, Baixa ya da Principe Real bölgelerine çevirmek gerek. Bohem cafe’leri, yaratıcı atölyeleri, sokak aralarındaki mural ve graffiti örnekleriyle São Bento ise Lizbon’un en sevdiğim bölgelerinden biri. SİNTRA’YA GİTMEDEN OLMAZ Lizbon’a yaklaşık 40-45 dakikalık bir tren yolculuğu mesafesindeki Sintra, ortaçağdan kalma bir masal diyarına adım atmak isteyenler için büyülü bir durak. Sintra’da yer alan Pena Palace, Monserrate Palace, Quinta da Regaleira gibi peri masallarını andıran şatolar ve saraylar, Portekiz kral ve kraliçelerinin görkemli yaşamlarını günümüze taşımış. Sintra’yı en popüler dönemler olan Temmuz-Ağustos aylarından kaçınarak ziyaret etmekte fayda var. Gitmişken Piriquita pastanesinde Sintra’ya özgü hamurlu tatlı Travesseiros’un tadına da bakmadan dönmemeli. BİR BAŞKA DURAK: OBİDOS Lizbon’a sadece bir saat mesafedeki Obidos ise çoğunlukla ziyaretçiler tarafından gözden kaçırıldığından, bir nebze gölgede kalmış. 12. yüzyıldan kalma, surlar arasına kurulu bir Ortaçağ yerleşimi olan Obidos, dokusunu korumuş, son derece fotojenik ve kendine has bir kasaba. Dar sokakların arasında karşınıza çıkan kiremit çatılı, beyaz badanalı, begonvillerle sarılmış evler ve edebiyata verilen önem, Obidos’un sakladığı sürprizlerden bazıları. Sanki bir kütüphanede uyuyormuşsunuz hissi vermek üzere tasarlanmış The Literary Man Oteli ve tarihi bir kiliseden kütüphaneye dönüştürülmüş Livraria de Santiago, Portekiz’de gördüğüm en ilginç yerler arasında.

November 2022 | Travel | France below english Côte d’Azur’un en yenisi: Maybourne Riviera C laridge's, The Connaught, The Berkeley, The Maybourne Beverly Hills gibi efsanevi lüks otellerin sahibi Maybourne Hotel Group’un Côte d’Azur’daki son oteli çarpıcı tasarımıyla dikkat çekiyor. Roquebrune-Cap-Martin'in yukarısındaki kayalık bir yarımada üzerine inşa edilmiş Maybourne Riviera Oteli’nin mimarisi Jean-Michel Wilmotte'ye ait. Otel aynı zamanda gastronomik bir destinasyon olmaya hazırlanıyor. Üç Michelin yıldızlı Mirazur'un efsanevi Mauro Colagreco'su ve geçmiş yıllarda dünyanın En İyi 50 Restoranı listesinde bir numaranın sahibi olmuş şef Jean-Georges Vongerichten sayesinde. Otelin en üst katında yer alan şef Colagreco’nun restoranı Ceto ise yakın zamanda ilk Michelin yıldızını kazandı. The newest of the Côte d'Azur: Maybourne Riviera T he latest hotel of the Maybourne Hotel Group, the owner of legendary luxury hotels such as Claridge's, The Connaught, The Berkeley, The Maybourne Beverly Hills, on the Côte d'Azur draws attention with its striking design. The architecture of the Maybourne Riviera Hotel, built on a rocky peninsula above Roquebrune-Cap-Martin, belongs to Jean-Michel Wilmotte. The hotel is also preparing to become a gastronomic destination. Thanks to the legendary Mauro Colagreco of Mirazur with three Michelin stars and chef Jean-Georges Vongerichten, who has been number one in the list of the world's 50 Best Restaurants in the past years. Chef Colagreco's restaurant, Ceto, located on the top floor of the hotel, recently earned its first Michelin star.

September 2024 | TRAVEL JAMBO* ZURİ! words Onur Baştürk (*) Jambo means "hello" in Swahili I landed in Zanzibar around 3:00 a.m. after a seven-hour THY flight and entered the island via the temporary airport, which was located in an abandoned container. In the morning, I yawned on the terrace of the bungalow where I was staying at Zuri Zanzibar and it hit me: I had come to a truly exquisite place, the nature was incredible! Situated on the western Kendwa coast of the island, Zuri means "beautiful" in Swahili. It is the result of a 10-year project by Czech entrepreneur and documentary filmmaker Václav Dejčmar. Dejčmar is an interesting profile in his own right. For one thing, he owns the best-known modeling agency in Eastern Europe. He is also the founder of an algorithmic trading company and the DOX modern art center in Prague. Dejčmar summarizes his efforts to create Zuri as follows: "This place is the result of my passion for Zen, the aesthetics of nature, the beauty of simplicity and freedom from the daily routine”. A HOTEL BUILT WITH ECOLOGICAL PRINCIPLES Zuri is located on the 300-meter-long strip of white sand of Kendwa, a rare spot without huge tidal changes. With a total of 55 villas and bungalows, it's like a small village. A village where modern and traditional African design meet, of course. All the villas and bungalows are surrounded by so much vegetation that it makes you go crazy with happiness. Designed by London and Prague-based Jestico&Whiles, the bungalows and villas have a refined and uncomplicated style. There is enough comfort, no exaggeration. While building Zuri on 13 acres of land, the Jestico&Whiles team took care to act with ecological principles at every point of the process. For example, all roofs are made of “nyasi” (Tanzanian grass) or local wooden shingles. These two were chosen because they are more sustainable than the typical Makuti roof used in the region... Zuri, by the way, is the first African resort to be certified by EarthCheck, a global advisory center specializing in sustainable tourism. To achieve this, the hotel team has implemented a number of technical practices, particularly in water and waste management. For example, they source water from their own wells. They do not use the water sources of Kendwa village. They also use ozone technology (one of the first hotels in Africa to use this mechanism) to remove bacteria from the water they extract from the well. THE SECRET OF SPICES IN THE SPICE GARDEN Zanzibar is famous for its spice farms. It is a wonderful experience to go to one of these farms and eat black pepper or turmeric from the branch and see a vanilla tree. One of the biggest areas in Zuri is dedicated to the Spice Garden. This garden has ginger, turmeric, pepper, cumin and many more varieties. Those who wish can have an interactive workshop on Swahili cuisine full of spices in this garden. WHAT TO DO IN ZANZIBAR - GO TO THE ROCK: You know, the place that keeps popping up on Instagram, on a rock in the middle of the ocean. When I went there, the water under The Rock had receded. Because Zanzibar is a tidal land. The sea you saw five minutes ago can be far away in an hour. - SPEND TIME AT THE KITE BEACH: The south side of Zanzibar is a kite surfing paradise. There are kite schools side by side. - HAVE FUN AT THE FULL MOON PARTY: The most interesting party I went to in Zanzibar was the traditional party of the island which is held every full moon period. All the locals of the island flock to this party in Kendwa and they dance non-stop all night long. - SEE STONE TOWN: Stone Town, the center of Zanzibar, is a UNESCO World Heritage Site. So you should go and see it. If you get lost in the streets of this old town, look out for the gates! These beautiful gates are a mixture of different cultures and at the same time a symbol of the wealth of the old times. Speaking of different cultures, you can sum it up like this: If you go to the Beach House, Stone Town's famous place to watch the sunset, the food options on the menu are listed as follows; Indian, Portuguese, British, African and Omani. Zanzibar is an island that is a mixture of all these cultures. - GO TO THE MANGROVE FOREST: And of course, don't forget to see the forest of mangrove trees that hold the water... (*) Jambo Swahili dilinde “Merhaba” demek. Zanzibar’a yedi saatlik THY uçuşu sonrası gece saat 03.00 dolaylarında indim ve harabe bir konteyner içine konuşlanmış geçici havalimanından sonra adaya giriş yaptım. Sabah olunca Zuri Zanzibar’da kaldığım bungalovun terasına esneyerek çıktım ve o an anladım: Gerçekten nefis bir yere gelmişim, doğa inanılmazdı! Adanın batıya bakan Kendwa sahilinde yer alan Zuri, Swahili dilinde “güzel” anlamına geliyor. Burası Çek girişimci ve belgesel yapımcısı Václav Dejčmar’ın 10 yıllık projesinin sonucu. Dejčmar başlı başına ilginç bir profil. Bir kere Doğu Avrupa'nın en tanınmış mankenlik ajansının sahibi. Aynı zamanda algoritmik ticaret üzerine bir şirketi ve Prag'daki DOX adlı modern sanat merkezinin kurucusu. Dejčmar, Zuri’yi yaratma çabasını şöyle özetliyor: “Burası Zen'e, doğanın estetiğine, sadeliğin güzelliğine ve günlük rutinden kopup özgürleşmeye karşı tutkumun eseri”. EKOLOJİK İLKELERLE YAPILAN BİR OTEL Zuri, çok büyük gelgit değişiklikleri olmayan nadir bir nokta olan Kendwa’nın 300 metre uzunluğundaki beyaz kum şeridinde yer alıyor. Toplamda 55 tane olan villa ve bungalovlarıyla burası küçük bir köy gibi. Elbette modern ve geleneksel Afrika tasarımının buluştuğu bir köy. Tüm villa ve bungalovlar ise insanı mutluluktan çıldırtacak kadar kadar çok bitki örtüsüyle çevrili. Londra ve Prag merkezli Jestico&Whiles tarafından tasarlanan bungalov ve villalar, rafine ve karmaşık olmayan bir stilde yapılmış. Yeterli konfor var, abartı yok. Jestico&Whiles ekibi 13 dönümlük arazide Zuri’yi inşa ederken sürecin her noktasında ekolojik ilkelerle hareket etmeye özen göstermiş. Mesela tüm çatılar “nyasi” (Tanzanya otu) ya da yerel ahşap zonalardan yapılmış. Bu ikisinin seçilme nedeni, bölgede kullanılan tipik Makuti çatısına göre daha sürdürülebilir olması… Bu arada Zuri, sürdürülebilir turizm konusunda uzman olan global danışma merkezi EarthCheck'in sertifikasına sahip ilk Afrika tesisi. Bunu başarmak için otel ekibi, su ve atık yönetimi başta olmak üzere bir dizi teknik uygulama yapmış. Mesela suyu kendi kuyularından temin ediyorlar. Kendwa köyünün su kaynaklarını kullanmıyorlar. Ayrıca kuyudan çıkardıkları suyu ozon teknolojisiyle (Afrika'da bu mekanizmayı kullanan ilk otellerden biri) bakteriden arındırıyorlar. 'SPICE GARDEN'DA BAHARATLARIN SIRRI Malum, Zanzibar baharat çiftlikleriyle ünlü. O çiftliklerden birine gidip dalından karabiber ya da zerdeçal yemek, vanilyanın ağacını görmek şahane bir deneyim. Zuri bu konuda da üstüne düşeni yapmış ve büyük alanlardan birini Spice Garden’a ayırmış. Bu bahçede zencefil, zerdeçal, biber ve kimyon ve daha birçok çeşit bulunuyor. İsteyenler bu bahçede baharatlarla dolu Swahili mutfağı hakkında interaktif atölye çalışması da yapabiliyor. ZANZİBAR’DA NELER YAPILIR - THE ROCK’A GİDİN: Hani instagramda sürekli karşımıza çıkan, deniz ortasındaki kaya üzerine konuşlanmış olan mekan. Ben gittiğimde The Rock’ın altındaki sular çekilmişti. Çünkü Zanzibar bir gelgit diyarı. Beş dakika önce gördüğünüz deniz, bir saat sonra çok uzaklara çekilmiş olabiliyor. - KITE SAHİLİNDE VAKİT GEÇİRİN: Zanzibar’ın güney tarafı tam bir kite sörf cenneti. Yan yana kite okulları var. - DOLUNAY PARTİSİNDE EĞLENİN: Zanzibar’da gittiğim en ilginç parti her dolunay dönemi yapılan adanın geleneksel partisiydi. Kendwa’da yapılan bu partiye adanın tüm lokalleri akın ediyor ve gece boyu hiç durmadan dansediyorlar. - STONE TOWN’I GÖRÜN: Zanzibar’ın merkezi Stone Town UNESCO dünya mirası listesinde. O yüzden gidip görmeli. Bu eski şehrin sokaklarında kaybolurken kapılara dikkat! Hepsi birbirinden güzel bu kapılar farklı kültürlerin bir karışımı ve aynı zamanda eski dönemlerin zenginlik sembolü. Farklı kültürler demişken olayı şöyle özetlemek mümkün: Stone Town’ın meşhur gün batımı izleme mekanı Beach House’a gittiğinizde menüde yemek seçenekleri şöyle sıralanıyor; Hint, Portekiz, İngiliz, Afrika ve Umman. Zanzibar tüm bu kültürlerin karışımı olan bir ada. - MANGROVE ORMANINA GİDİN: Ve tabii suyu tutan Mangrove ağaçlarının olduğu ormanı görmeyi unutmayın…

July 16, 2025 | TRAVEL STILL WILD, STILL SUBLIME words Onur Basturk Once a well-kept secret, Comporta is now anything but. Word’s out—and for good reason. This stretch of Portugal’s Alentejo coast has one of Europe’s longest, quietest beaches. Think whispering dunes, pine forests, and the kind of deserted-shore energy that feels straight out of a dream. The secret to its serenity? No mega resorts. No sprawling highways. Just tight conservation rules that keep it all blissfully low-key. It helps that the crowd is effortlessly cool. Madonna rode horses on this beach during her Portugal years. Clooney has a house in nearby Melides. And with its low-key villas, good taste, and just the right amount of inaccessibility, Comporta’s been dubbed “the Hamptons of Portugal”—minus the drama. THE BEST WAY TO TAP INTO THE COMPORTA VIBE If you’re looking to truly feel what Comporta’s about, head straight to Sublime Comporta. I started at their Lisbon outpost (don’t miss Davvero, the Italian restaurant—thank me later), then made my way south to their forest-wrapped estate in Comporta. It’s calm, pared back, and exactly where you want to be. The architecture is all about light touch: sustainable materials, stilted structures that leave the land undisturbed, and floor-to-ceiling windows that bring the outdoors inside. Nature leads. Everything else follows. Set across a 17-hectare estate, one of Sublime’s most striking features is the Bio-Pool Suites—a collection of nine cabanas overlooking one of Europe’s largest biological pools. Inspired by the traditional huts used by local farmers and fishermen, they blend rustic character with clean design and lots of stillness. THE FOOD CIRCLE: RAW, FIERY, UNFORGETTABLE Sublime has three restaurants, but Food Circle was something else. Around a circular counter, a dozen of us sat as chef Pedro Calhau and his team worked the fire at the center. Every dish came off those flames—grilled, charred, smoky perfection. It felt primal in the best way. Ritualistic. I still think about it. A QUICK LUNCH THAT TURNED INTO A MINI FEAST On your way to the beach, stop by Sado, Sublime’s low-key off-property spot near the village entrance. I walked in thinking I’d grab something quick. Two hours later, I was still sitting there, completely seduced by the menu. I didn’t get through half of it, which only means one thing: I’ll be back. IN SHORT… If long beach walks, bird calls, silence, and serious food are your thing, Sublime Comporta is non-negotiable. Trust me. WHERE AND HOW TO GET THERE Comporta is about 1.5 hours south of Lisbon, in the northwestern edge of the Alentejo region. It’s made up of a few small villages (including Comporta itself), scattered among rice fields, salt flats, and farmlands, and stretches all the way down the Tróia Peninsula—ending at the coastal resorts of Costa de Galé and Tróia Mar. Comporta village, around 20 km from the hotel, has just enough to charm: a few shops, cafés, and a tiny grocer. Don’t miss The Life Juice concept store—it nails the aesthetic.

Aralık 2020 | Seyahat | Fas Bir pandemi seyahati: Amanjena Yazı | Özlem Avcıoğlu A slında çok seviniyordum, THY Marakeş’e direkt uçuş koydu diye. Ancak kasım ayında pandemi nedeniyle uçuşlar iptal oldu. Yolcu azlığından dolayı. Yine de yılmadım! Daha önce yaptığımız gibi Kazablanka’ya uçmak zorunda kaldık. Baştan belirteyim: Fas olayı çok sıkı tutuyor. PCR testi ve kalacağınız otelden alınan davetiyeyle ülkeye girebiliyorsunuz. Başka türlü çok zor. 20 HEKTARLIK BAHÇENİN İÇİNDE İstanbul-Kazablanka uçuşu 5 saat. Havalimanına indiğimizde beş gün boyunca konaklayacağımız Amanjena Oteli bizi kendi arabasıyla aldırdı ve 2 saat 15 dakika süren yolculuktan sonra cennete ulaştık. Pandemi yüzünden bir süre kapalıydı Amanjena. 15 Ekimde kapılarını yeniden açıp misafir kabul etmeye başladı. Arap-Endülüs mimari tarzını benimsemiş, kırmızı ve toprak tonlarını bolca kullanmış Amanjena, 20 hektarlık bir bahçenin içinde. Bu dev alanda otel binası, spa, 40 adet pavilion ve ‘maison’ dedikleri iki katlı villaların haricinde dev havuz ve göletler var. Amanjena, 12. yüzyıldan kalma Menara bahçelerinde yer aldığı için sayısız palmiye ve zeytin ağaçlarının bulunduğu, gün boyu kuş seslerinin duyulduğu hakiki bir cennet. Hele şu gri havalarda eve kapandığımız dönemde buraya gelmek bana çok çok iyi geldi! NEDEN ORADA KALDIM? Pavilion ve maison’ların kendine ait bahçesi ve özel havuzu da var. Bizim maison’umuz toplam 300 metrekare ve iki kattan oluşuyordu. Ayrıca büyük bir avlusu ve ortasındaki ısıtılmış havuzu da düşünürseniz, ambiyans rüya gibiydi. Otelin ayrıca 50 metre uzunluğunda, herkesin kullanımına açık kendi havuzu olduğunu da belirteyim. Amanjena’da konaklamak isteyişimin iki nedeni var: İlki ‘Amanjunkie’ oluşum! Dünyadaki Aman’ları gezenlere, sürekli Aman’larda konaklayanlara verilen bir isim bu. İkincisi de pandemi sırasında konaklamak için en güvenilir markalardan biri Aman. ÇÖLDEKİ BİR GÜNLÜK ‘GLAMPING’ DENEYİMİ Marakeş’e aslında bu dördüncü ziyaretim, ama hiç çöle gitmemiştim. Amanjena bizim için çölde bir gün düzenledi. İnanılmazdı, çünkü sadece iki kişi için Marakeş’e bir saat uzaklıktaki Agafay Çölü’ne ‘glamping’ kurdular! Özel olarak getirtilen palmiyeler, çöl renklerine uygun çadır, ateş çevresine koyulan hasır halılar, çok şık oturma takımları, ekmek yapılan taş fırın, yerel yemek ‘tajine’in piştiği kömür ateşi… Kısacası her şey mükemmeldi, çok iyi düşünülmüştü. Sabahtan akşama kadar tüm günümüzü bu şık kampta, Agafay Çölü’nün sonsuzluğuna bakarak geçirdik. UNUTMADAN Marakeş’le ilgili daha detaylı bir rehbere ihtiyaç duyarsanız, Yuzu’ya daha önce yazdığım Marakeş yazısını okumak için tıklayın!

December 2024 | Travel FOR TURKISH 5 LUXURY EVENTS NOT to MISS in 2025 words Pınar Yılmaz / Deliciae 1 - ST MORITZ POLO WORLD CUP ON SNOW (January 24-26, 2025, Switzerland) This unique polo tournament, played on ice-covered fields, combines elegance and sport. Set amidst the enchanting winter landscapes of St. Moritz, this event brings together luxury and sports every year. In 2025, it will once again host luxury lifestyle enthusiasts and sports fans. Photo: Kathrin Gralla 2 - THE I.C.E. ST. MORITZ (February 21-22, 2025, Switzerland) The I.C.E. St. Moritz showcases the world’s most elegant classic cars on the frozen Lake St. Moritz, captivating automobile enthusiasts in a stunning setting. In addition to static displays, dynamic parades on ice highlight the grace of these cars against the cold yet majestic winter atmosphere. 3 - GOODWOOD FESTIVAL OF SPEED (July 3-6, 2025, UK The Goodwood Festival of Speed gathers speed enthusiasts and motorsport fans around the historic Goodwood House in England. The festival features both classic and modern racing cars, with speed demonstrations held throughout the event. 4 - PEBBLE BEACH CONCOURS d’ELEGANCE (August 17, 2025, California, USA) Held in California, the Pebble Beach Concours d'Elegance is a prestigious automobile event showcasing the world’s rarest and most valuable classic cars. In 2025, it will once again welcome the world’s most distinguished car collectors and design enthusiasts, celebrating the aesthetic perfection of automobiles through an exhibition and competition. 5 - MONACO YACHT SHOW (September 24-27, 2025, Monaco) The Monaco Yacht Show is a prestigious event in the world of yachting, featuring luxury yachts and the latest innovations in the maritime industry. In 2025, the show will once again bring together yacht owners, investors, and maritime enthusiasts from around the globe in the glamorous setting of Monte Carlo.

September 28, 2025 | TRAVEL TR BELOW LISBON’s DUALITY: BAIRRO ALTO HOTEL words Onur Basturk photos Courtesy of Bairro Alto Hotel (Rooftop: Manuel Manso, BAHR: Francisco Nogueira, Suites: Manuel Manso + Francisco Nogueira) Bairro Alto is one of my favorite places to stay in Lisbon. Part of the charm lies in its setting—right where two neighborhoods that shape the city’s identity meet: the refined elegance of Chiado and the bohemian edge of Bairro Alto. That duality is also what defines the hotel itself. BAHR’S BOHEMIAN MANIFESTO And then, of course, there’s the view. The rooftop terrace bar remains one of the best spots in Lisbon for an evening drink—a stop you can’t miss if you’re in the city. The hotel also hides a very different kind of surprise on the fifth floor: BAHR, a restaurant with a bohemian, provocative edge. Designed by thestudio, it pays homage to the neighborhoods it belongs to—and to the artists and writers who once animated them. Its starting point was the “Bohemian Manifesto,” a tribute to irreverence and free spirit. The creative lineage runs from Camões and Bocage to Eça de Queiroz and Amadeo de Souza Cardoso. BAHR features bespoke design touches as well. The installation at the entrance captures the raw essence of Bairro Alto, while standout furniture pieces include Valentin Loellmann’s benches, Lloyd Powell’s chairs and side tables, Johanson Design’s high “Jupiter” bar stools, Jader Almeida’s chairs from Brazil, and Carl Hansen & Son’s leather seating. Even the tableware carries intention: handmade porcelain by Studio Neves, Costa Nova ceramics, and Cutipol cutlery. THE TOUCH OF ATELIER BASTIR Spread across four 18th-century buildings, Bairro Alto Hotel was among the pioneers of the five-star boutique concept in Portugal. Its architecture, which respects the original lines while adapting them to the 21st century, bears the signature of Pritzker Prize-winner Souto de Moura. The interiors (with the exception of BAHR & Terrace) were created by Atelier Bastir. José Pedro Vieira and Diogo Rosa Lã translated Lisbon through a personal lens—contemporary and sophisticated, yet anchored in classical references. Their approach embraces contrasts: antiques and vintage pieces paired with wood, wicker, marble, and ceramics; classical paintings set against modern lighting. A MONUMENTAL THREE-STORY TAPESTRY Art plays a defining role in the hotel’s atmosphere. Alongside Rui Chafes’ sculptures in the lobby and Rui Calçada Bastos’ photographs, guests will find works by Julião Sarmento, Pedro Cabrita Reis, Pedro Calapez, João Louro, and José Pedro Cortes. A newly commissioned work by Vasco Araújo adds to the collection. Perhaps the most striking is a monumental macramé tapestry by Diana Menezes Cunha of Oficina 166—stretching across three floors, its design recalls Lisbon’s hills and connects directly with the palette of the city’s façades. LISBON’un İKİLİ RUHU: BAIRRO ALTO HOTEL Bairro Alto, Lizbon’da konaklamayı en çok sevdiğim otellerden biri. Çünkü otel kentin kimliğini şekillendiren iki tarihi mahallenin kesişim noktasında: Seçkin ve zarif Chiado ile alternatif ve bohem Bairro Alto. Bu ikilik otelin kimliğini de oluşturuyor. BAHR’IN BOHEM MANİFESTOSU Ama dahası da var, mesela manzara! Bairro Alto’nun teras barı halen Lizbon’daki en iyi akşamüstü içkisi alınabilecek noktalardan biri. Lizbon’a geldiyseniz, uğramanız gereken noktalardan. Otelin bir de bohem ve kışkırtıcı tarza sahip beşinci kat restoranı BAHR var. Burası oldukça farklı bir atmosfere sahip. thestudio tarafından tasarlanan mekan, otelin parçası olduğu Bairro Alto ve Chiado mahallelerine ve buralarda yaşamış tüm ünlü isimlere saygı duruşu niteliğinde. Nitekim restoranın çıkış noktası, özgür ruhu ve aykırılığıyla “Bohem Manifestosu”. Camões’ten Bocage’a, Eça de Queiroz’dan Amadeo de Souza Cardoso’ya uzanan sanatçılar ve yazarlar bu projenin ilham kaynakları arasında. BAHR’a özel üretilmiş parçalar da var. Mesela restoran girişindeki enstalasyon, Bairro Alto’nun özünü somutlaştırıyor. Mekanı karakterize eden diğer dikkat çekici parçalar arasında Valentin Loellmann’ın bankları, Lloyd Powell’ın koltuk ve yan sehpaları, Johanson Design’ın yüksek “Jupiter” bar tabureleri, Brezilyalı tasarımcı Jader Almeida’nın sandalyeleri ve Danimarkalı Carl Hansen & Son’un deri koltukları bulunuyor. Masalar için seçilen parçalar da özenle belirlenmiş: Studio Neves’in sipariş üzerine yaptığı el yapımı porselenler, Costa Nova seramikleri ve Cutipol çatal-bıçakları. ATELIER BASTIR DOKUNUŞU 18. yüzyıldan kalma dört binayı kapsayan Bairro Alto, aynı zamanda Portekiz’deki beş yıldızlı butik otel konseptinin öncülerinden. Orijinal hatları korunarak 21. yüzyıla adapte edilen otelin mimarisi 2011 Pritzker ödüllü mimar Souto de Moura’ya ait. İç tasarım ise (BAHR&Terrace restoranı hariç) Atelier Bastir tarafından yapılmış. Dekoratör José Pedro Vieira ve mimar Diogo Rosa Lã’dan oluşan Atelier Bastir, Lizbon’un kişisel bir yorumunu iç mekana taşımak istemiş: Klasik referansları kaybetmeden, daha çağdaş ve sofistike bir çizgiyle… Bu nedenle antika ve vintage parçaları ahşap, hasır, seramik ve mermerle; klasik tabloları ise modern aydınlatmalarla harmanlamaktan kaçınmamışlar. ÜÇ KAT BOYUNCA UZANAN DEVASA HALI Oteldeki sanat eserleri de dikkat çekici. Lobideki Rui Chafes’in heykelleri ya da Rui Calçada Bastos’un fotoğrafları gibi otelin ilk döneminden kalma referans eserlerin yanı sıra Julião Sarmento, Pedro Cabrita Reis, Pedro Calapez, João Louro gibi tanınmış isimlerin eserleri, José Pedro Cortes’in fotoğrafları ve Vasco Araújo’nun yeni sipariş edilmiş bir çalışması da yer alıyor. Otel için özel olarak üretilen bir başka başyapıt ise üç kat boyunca uzanan, şehrin tepelerini hatırlatan bir desenle tasarlanmış devasa makramé duvar halı (Oficina 166’den Diana Menezes Cunha).

Kasım 2022 | Travel | Amerika for english Yazı Onur Baştürk New York Hot Spots N ew York demek aynı zamanda yeni yeme-içme noktaları keşfetmek demek. O zaman yuzu’nun (hepsi denenmiş) NY Gastro listesine göz atın. * Portekiz ve Çin mutfağı karışımı restoran bar MACAO. * Zamanında yemek eleştirmenlerinin favorisi olmuş, Rahi ve Adda Indian Canteen'in şefi ve ortağı Chintan Pandya ile restorancı Roni Mazumdar’ın Essex Market içinde geçen yıl açtığı yeni Hint mutfağı restoranı DHAMAKA. * Çin'in Jiangnan bölgesinden gelen malzemelerle menüsü oluşturulmuş, Longjing adlı karidesi dillere destan olan Queens’teki CHELI. * Peru mutfağının Fransız mutfağı ve diğer mutfaklarla melez hali olarak nitelenen yeni ve gözde CONTENTO. * Meksika mutfağının sofistike ve fine-dining hali COSME. * İyi margarita içmekiçin Cosme’nin kardeş mekanı ATLA. * “İnsanların İspanya'da yediklerinin en filtrelenmemiş hali” diye nitelenen, Bask mutfağına övgü niteliğindeki ERNESTO’S. * Akdeniz geleneklerinden ilham alan şef John Fraser’in Türk ve Yunan mutfağına olan hayranlığını dile getirdiği, menüsünde pide ve bolca Türk şarabı barındıran IRIS * İyi kahvaltı için SUNDAY in BROOKLYN. * Klasik Amerikan kahvaltısı ve öğle yemeği için EMPIRE DINER’a. * Parti ortamında İtalyan restoranı için MAMO’ya. * Teras bar için JIMMY’ye, DUMBO HOUSE’a, 1 Hotel’e ve RH ROOFTOP’a. * İyi kokteyl ve ambiyans için MACE ve DANTE’ye. * İtalyan ve Japon mutfağı melezi KİMİKA’ya. * Eklektik menüsüyle öne çıkan, çeşidi bol mezcalli kokteylleriyle baş döndüren Brooklyn’deki FANDI MATA’ya. * Omar’s adlı restoranıyla bilinen Omar Hernandez’in La Goulue adlı Fransız restoranı içinde açtığı OH LA LA! adlı yemekli kulübe. * Ayrıca vazgeçilmeyen klasiklere: Jean Georges restoranı ABC Kitchen’a, İtalyan mutfakları Carbone ve Bar Pitti’ye, Balthazar’a, Red Rooster’a, Butcher’s Daughter’a, Buvette’e. New York also means discovering new eating and drinking spots. Then check out yuzu's (all tried) NY Gastro listing. * A mix of Portuguese and Chinese cuisine restaurant bar MACAO. * DHAMAKA, the new Indian cuisine restaurant opened last year in Essex Market by Chintan Pandya, chef and partner of Rahi and Adda Indian Canteen, and restaurateur Roni Mazumdar, once a favorite of food critics. * CHELI in Queens, whose menu is created with ingredients from the Jiangnan region of China, and the legendary shrimp named Longjing. * The new and popular CONTENTO, which is described as a hybrid of Peruvian cuisine with French cuisine and other cuisines. * COSME is the sophisticated and fine-dining version of Mexican cuisine. * ATLA Cosme's sister venue for good margaritas. * ERNESTO’S, a tribute to Basque cuisine, described as “the most unfiltered version of what people eat in Spain”. * Inspired by Mediterranean traditions, IRIS, where Chef John Fraser expresses his admiration for Turkish and Greek cuisine, includes pide and plenty of Turkish wine in its menu. * SUNDAY in BROOKLYN for good breakfast. * To EMPIRE DINER for classic American breakfast and lunch. * To MAMO for the Italian restaurant in a party setting. * To JIMMY, DUMBO HOUSE, 1 Hotel and RH ROOFTOP for terrace bar. * To MACE and DANTE for good cocktail and ambiance. * To FANDI MATA in Brooklyn, which stands out with its eclectic menu and dazzles with its variety of mezcal cocktails. * Omar Hernandez, known for his restaurant called Omar's, opened in the French restaurant La Goulue, OH LA LA! dining hut. * Also to the indispensable classics: Jean Georges restaurant ABC Kitchen, Italian cuisines Carbone and Bar Pitti, Balthazar, Red Rooster, Butcher's Daughter, Buvette. Çapa 1

May 2025 | VOL 15 SEYCHELLES words Kristina Avdeeva photos Kristina Avdeeva + Niko Tsarev “Ladies and gentlemen, this is your captain speaking. We’ve just crossed the equator, marking our journey into the Southern Hemisphere. In about an hour, we’ll begin our descent into Mahé, where the turquoise waters and lush landscapes of the Seychelles await. Sit back, relax, and enjoy this beautiful flight.” Can a morning be more delightful than waking up to this phrase instead of an alarm clock? With a hot coffee in hand and the endless Indian Ocean bathed in the embrace of the rising sun outside the airplane window, it feels like the perfect beginning to an unforgettable journey. MAHÉ, FOUR SEASONS HOTEL Raindrops patter against the hood of the car as it carries us south from the airport toward the Four Seasons resort on Mahé. Along the way, it feels as though we’re driving through a massive botanical garden. The rain enhances the greenery, making it so vivid and surreal that it seems almost artificial. The plan is simple: a few days of blending water adventures with leisurely relaxation and candlelit dinners by the beach before venturing into the untamed wilderness of the islands. Arriving at Four Seasons Mahé, you are instantly immersed in the harmony of luxury and nature. The villas, tucked away on the hillside, feel like private sanctuaries, each with its own pool and breathtaking views of Petite Anse Bay. Yet the true hallmark of this place is its unparalleled, world-class hospitality—an experience so exceptional, it’s worth crossing an entire ocean for. Four Seasons Mahé is not just a destination; it’s a state of being. Here, there is no division between humans and nature. Every corner of this tropical labyrinth is alive, breathing, and full of wonder. The surrounding forest thrives with life. Among its residents, the Seychelles blue pigeon stands out, often spotted near the villas or along the pathways. One morning, as I sipped coffee on the terrace, a pigeon landed nearby, its iridescent feathers shimmering against the lush greenery—a gentle reminder of the joy found in life’s small moments. BOAT LIFE What if a comfortable sailing catamaran became our personal drifting island, offering the freedom to explore the Seychelles at our own pace, letting the wind decide our course? Drifting with the currents, spending a week in the company of curious travelers, we delve into the heart of the inner granite islands: Curieuse, Praslin, La Digue, Coco, Moyenne, and a few hidden gems along the way. CURIEUSE Flying fish leap out of the water, their tiny bodies astonishingly swift as they outpace our Lagoon 46 catamaran. Using their rear fins like propellers, they propel themselves far ahead, leaving a fleeting wake behind them. Terns dive into the water, and shearwaters cross our course in graceful arcs. On the horizon, the Curieuse Marine National Park comes into view—the first stop on our route as we sail through the channel between Praslin and La Digue. It feels as though we’ve passed through the gates of paradise, entering a realm of silence and stillness. This very feeling inspired Jacques Cousteau’s iconic film The Silent World, dedicated to the Seychelles. And rightly so! Such pristine air and the unspoiled voice of nature can only be found here. If zoological museums once showcased rare species of flora and fauna, they should now add to their collections—pure air and untouched wilderness. Curieuse is home to one of Seychelles’ most iconic inhabitants: the Aldabra giant tortoises. Hundreds roam freely across the island, their slow, deliberate movements a stark contrast to the ocean’s lively energy. Watching these gentle giants in their natural habitat is a humbling experience. Their ancient shells seem to carry the weight of time itself, as if they’ve witnessed Earth’s secrets long before humans arrived. The island’s red soil, unique mangrove forests, and quiet lagoons create a sanctuary for these remarkable creatures, reminding us of nature’s incredible resilience. PRASLIN Next on the route is Praslin, home to the legendary Vallée de Mai, a UNESCO World Heritage Site and the only place on Earth where the rare coco de mer palms grow. These ancient trees produce the world’s largest seeds, shaped like a curvaceous human form, adding an air of mystique to the forest. Walking through Vallée de Mai is like stepping into a primeval world, where the canopy filters sunlight into golden beams and the rustle of palm fronds echoes through the stillness. Adding to the magic, you may spot the elusive Seychelles black parrot, a bird as rare as the forest it calls home. COCO ISLAND From Praslin, we set sail to tiny yet mesmerizing Coco Island, a jewel in Seychelles’ crown. Surrounded by a vibrant coral reef, it’s a haven for snorkelers and divers alike. Beneath the crystal-clear waters, schools of parrotfish, angelfish, and butterflyfish glide among coral gardens, creating an underwater kaleidoscope of colors. It was here that we had one of the most magical encounters of our journey—a meeting with two sea turtles gliding gracefully through the shallows. One of them, curious and unbothered by our presence, seemed to invite us into its world. As we swam alongside, it paused, allowing me to mimic a dance with its gentle movements. This unspoken connection felt like sharing a secret known only to the sea. LA DIGUE Our journey continues to La Digue, an island famed for its cycling trails and absence of cars. Once, there were only a couple of trucks here; now, a growing fleet of golf buggies shuttles tourists arriving by ferry. A few hundred meters from the port, the true adventure begins, weaving through coconut plantations, sleepy micro-villages, and winding paths where the only sound is the distant crash of waves. La Digue is one place we sometimes skip visiting ashore, yet we never miss anchoring nearby for a midday stop. From here, we access the island’s most hidden treasures—secluded beaches like Anse Marron, reachable only by boat or a daring hike. May they remain untouched, preserved as quiet sanctuaries where nature reigns supreme. DESROCHES, FOUR SEASONS RESORT Beyond the granite islands, our journey extends to the enchanting Amirante group, a remote coral atoll chain southwest of Mahé. Among them, Desroches Island stands out like a rare pearl. After two weeks under sail, we reached Desroches by plane—a transition from the rhythm of the sea to the hum of engines. With 14 kilometers of pristine coastline fringed by coconut palms, Desroches is a diver’s paradise, its vibrant reefs teeming with marine life. The Four Seasons Resort here redefines barefoot luxury. Nestled among lush vegetation, each villa offers privacy, with private pools and direct beach access. Yet what truly sets this retreat apart is its harmony with nature, from turtle conservation efforts to marine preservation initiatives. for more Print VOL XV - 2025 Out of Stock Add to Cart

Mayıs 2020 | Seyahat | Etiyopya Zamanın durduğu şehir: Harar Yazı & Fotoğraflar | Ömer Kılıç 2 006’da UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alındı. 2018’de National Geographic dergisi editörleri tarafından dünyanın en iyi ziyaret yerleri arasında gösterildi. Etiyopya’nın surlarla çevrili tarihi ve aynı zamanda gizemli kenti Harar’dan bahsediyorum. HARAR’A NASIL GİDİLİYOR? Bu tarihi kente ulaşmak için önce başkent Addis Ababa’dan Dire Dawa’ya uçtum. Bir saatlik uçuştan sonra Cibuti sınırında yer alan ve Addis Ababa’dan sonra ülkenin ikinci büyükşehri olan Dire Dawa’ya indim ve iner inmez hissettiğim ilk şey sıcak havaydı! Addis Ababa’nın serin havasından sonra burası oldukça sıcaktı. Dire Dawa’dan temin ettiğim araçla yaklaşık 1.5 saatlik yolu katettikten sonra Harar Çölü ile geniş bozkırlar ortasındaki vadi üzerine kurulu, surlarla çevrili Harar!a ulaşabildim. Klasik Etiopya rotalarının dışında olan bu gizemli şehre giriş yaptığınız andan itibaren zaman algınız farklılaşıyor! Burada modern zamana karşı koyan bir yaşam var. Şehrin labirent misali sokakları, birbirinden şık ve renkli kıyafetleriyle sokaklarda boy gösteren insanları, sıra dışı mimarilere sahip evleri ve hangi köşede nasıl bir sürpriz sunacağını bilemediğiniz atmosferiyle bir anda yüzyıllar öncesine ışınlanıyorsunuz. 16. yüzyılda inşa edilen, şehrin etrafını kuşatan yaklaşık dört metre yüksekliğindeki surların Suktat Beri, Argo Beri, Asum Beri, Asmedin Beri ve Bedro Beri isimlerini taşıyan beş kapısı; geleneksel mavi, yeşil, pembe ve beyaz boyalı evlerin bulunduğu dar sokaklara, irili ufaklı dükkânlarda rengarenk kumaşların satıldığı çarşılara ve ağırlıklı olarak sebze ve meyve satılan küçük pazarlara açılıyor. Ünlü beş kapının yanı sıra 16. yüzyılda inşa edilen ve renkleriyle dikkat çeken Juma Cami, Medhane Alem Katedrali, Fransız Şair Arthur Rimbaud’ya adanmış olan Rimbaud Ev Müzesi ve Etiyopya'nın tarihsel nesnelerini barındıran Harar Müzesi de mutlaka gezilmesi gereken yerler arasında bulunuyor. OLAĞANÜSTÜ TASARIMA SAHİP YEREL EVLER Harar’ın kültürel mirasının en görkemli bölümü ise olağanüstü iç tasarıma sahip yerel evler. Afrika, Hint ve İslam gelenekleriyle harmanlanan bu mimari stil, kenti gerçekten benzersiz kılıyor. Avlu içinde bulunan bu evlere ayak bastığınızda, duvarlardaki rengarenk ipliklerle el emeğiyle yapılmış sepetler şehrin kültürel izlerini yansıtıyor. Evlerde beş ayrı bölmeden oluşan, her bir grubun oturma düzeni ve yüksekliği farklı, sedire benzeyen oturma yerleri mevcut. EĞER KATLANMIŞ BİR HALI VARSA… Sedire oturduktan sonra rahatlıkla görülebilecek olan ince uzun tahta parçalar ise bu kültürün en önemli detayı. Eğer o tahta parçasında katlanarak duran bir halı bulunuyorsa o evde evlenecek yaşta bekâr bir kız olduğu anlamına geliyor. Eve misafirliğe gelen kişi, kapının yukarısındaki tahtalara bakıp bekâr kızların varlığını ve sayısını anlayabiliyor. Hararlılar bu ilginç geleneği nesilden nesile aktarmaya devam etmiş. Günümüzde bu geleneksel evler Harar ruhunu yaşamak isteyen maceraperestlere ‘guest house’ olarak hizmet veriyor. YIRTICI KUŞLARI BÖYLE BESLİYORLAR Şehrin kalbi olan Jumal Meydanı’nın doğusunda yer alan, ağırlıklı olarak kasap dükkânlarının bulunduğu pazarda, vahşi doğayla iç içe yaşamaya alışkın Harar sakinleri avuçlarının içine koydukları et parçalarıyla gökyüzünden aşağı doğru hızla süzülen yırtıcı kuşları besliyor! Bu durum benim için olağandışı olsa da bir Hararlı için günlük hayatın parçası. Ulaşımın ‘bajaj’ adı verilen üç tekerlekli motosikletlerle yapıldığı şehirde, taşımacılıkta da zaman tünelinden fırlamışçasına eşekler kullanılmaya devam ediyor. ARTHUR RIMBAUD ll YIL BURADA YAŞADI Bu gizemli Afrika şehri yüzyıllardır birçok macerapereste de ev sahipliği yapmış. Bunlardan biri de 1854 yılında bölgeyi ziyaret eden, “Binbir Gece Masalları”nın yazarı İngiliz kaşif Sir Richard Burton. Şehir hakkındaki izlenimlerini “Doğu Afrikada İlk Adımlar” adlı kitabında anlatan Burton, Harar’a ayak basan ilk batılı beyaz olarak tarihe geçmiş. Şehrin bir diğer ünlü ziyaretçisi ise “Göçebeler gibi uzaklara gideceğim” dedikten sonra Afrika’ya doğru yola koyulan ve bu esrarengiz şehri ziyaretinden sonra tam ll yıl burada yaşayan Fransız şair Arthur Rimbaud. Rimbaud’ya adanmış olan, şairin hayatına ait bilgi ve fotoğrafların yanı sıra kendisinin çektiği, Harar’ın dönüşümünü içeren fotoğraf sergisinin de bulunduğu Rimbaud Ev Müzesi şehirde ziyaret edilmesi gereken yerler arasında. SIRTLAN BESLEME GELENEĞİ! Dünyanın başka hiçbir yerinde görülmeyen vahşi sırtlanları besleme geleneği de bu şehirde yaşamaya devam ediyor! Yüzyıllar önce kıtlık zamanında sırtlanlar şehre inip insanları saldırmaya başlayınca yerel halk sırtlanları uzak tutmak için şehri çevreleyen surların dışına yiyecek bırakmaya başlamış. Böylece sırtlanlar insan yerine kendilerine sunulan yiyeceklerle beslenme alışkanlığı edinmiş. Bu gelenek zamanla her gece sırtlanları kasap atıkları ile beslemeye dönüşmüş. Böylelikle kendini göstermekten çekinmeyen, sokaklarda özgürce dolaşan vahşi sırtlanlar şehrin simgesi haline gelmiş! Harar sakinleri günümüzde bile sırtlanların çıkardığı kahkahaya benzer seslerin kötü ruhları uzaklaştırdığına inanıyor. BEN DE SIRTLANLARI BESLEDİM Afrikanın en yırtıcı ve en güçlü çeneye sahip hayvanı olarak bilinen benekli sırtlanları besleyen “Sırtlan adamlar” ise dünyanın başka hiçbir yerinde görülmeyen bir geleneğin son temsilcileri. Sırtlan adam olarak tanımlanan Hararlı Abbas Yusuf, yıllardır her akşam aynı saatlerde surların hemen dışında benekli sırtlanları isimleriyle çağırıp tek tek etle doyuruyor. Günümüzde bu gösteriyi izlemek ve sırtlanları elleriyle beslemek için yüzlerce meraklı bu esrarengiz şehri ziyaret ediyor. Ben de sırtlanları ellerimle besleyerek bu maceradan geri kalmadım! Etrafımı çevreleyen sırtlanların kahkahayı andıran çığlıkları tüyler ürpertici olsa da bu benim için dünyanın başka hiç bir yerinde yaşayamayacağım inanılmaz bir deneyimdi. MİSAFİRPERVERLİK GÖSTERGESİ: KHAT Dünyanın birçok ülkesinde uyarıcı etkisi nedeniyle yasaklandığı halde Etiyopya'da hâlâ yasal olan ve yerel kültürün parçası haline gelen narkotik bitki khat, Harar’da yoğun bir şekilde tüketiliyor. Etiyopya kökenli çiçekli bir bitki olan, yemen otu adıyla da bilinen khat’ın yapraklarını uzun süre çiğneyen kişide heyecan, abartılı neşe, gevşeme ve bilinç bozukluğu gibi etkiler görülüyor. Dünya Sağlık Örgütü khat çiğneme alışkanlığını madde bağımlılığı olarak sınıflandırıyor. Ancak Etiyopya’da durum biraz farklı. Diğer tüm tarım ürünlerini gölgede bırakmış durumda olan khat, Harar’da geniş bir nüfusu etkisi altına almış durumda. Geleneklere göre nereyi ziyaret ederseniz edin misafirperverlik göstergesi olarak barış çubuğu misali size hemen khat ikram ediliyor! Yerel halkın büyük bir bölümü öğle saatlerinden itibaren evlerinin önündeki kaldırımlara oturarak bitkiyi çiğnemeye başlıyor ve bunu geç saatlere kadar sürdürüyor. Ülkenin en büyük khat pazarlarının kurulduğu bölgede, görev başındaki kamu görevlileri dahil olmak üzere khat tüketimine dair herhangi bir kısıtlama bulunmuyor. SEYAHAT | Kategorinin diğer yazıları İzlanda’nın Sırları Rota Karadeniz, hedef ‘doğal izolasyon’ Zamanın durduğu şehir: Harar Kyoto’da bir ‘ryokan’da kaldım Karavan tatiline dair merak ettiğiniz her şey Issızlığın ortasındaki 10 inziva oteli Açıl susam açıl: Marakeş Test sonucunu göstererek uçağa bineceğiz Asya’nın mistik kapalı kutusu: Myanmar Tsipouro içmeden o adadan dönmeyin! Issız kanyonun ortasında: Amangiri Mars'a gitmiş kadar oldum! Buenos Aires’te yapmanız gereken 20 seksi şey

May 2023 | Travel | VOL VIII english below Yazı Oktay Tutuş AMAN NEW YORK New York’un sessizlik vahası A man Resorts sessiz, sakin ve gizli saklı noktalarda açtıkları otellerinin yanı sıra özenli servisiyle bilinen bir marka. Ama 2014’te bir sürpriz yapıp Tokyo’nun ortasında otel açtılar. Şimdi de New York’un orta yerinde yaz sonu açtıkları yeni otelle ezber bozmaya devam ediyorlar. Aman New York, Manhattan Adası’nın ortasında 5. Cadde ve 57. Cadde’nin kesiştiği noktada yer alan Crown Building’i kendine mesken seçtiğinde herkes binanın neye benzeyeceğine dair meraktaydı. MoMA’nın ilk evi olan bu 100 yıllık bina hem tarihi hem de mimari açıdan bir cevher olarak lanse edildiğinden, onun bu mirasa uygun yenilenip yenilenmeyeceği soru işaretiydi. Bu iş için Aman Resorts, daha önce de birlikte çalıştığı Jean-Michel Gathy ve stüdyosu Denniston Architects’e 25 katlı binayı 82 süit ve 22 rezidans oluşturacak şekilde dönüştürme işini teslim etti. Açılışta görüldü ki, usta işi bir renovasyon ve adeta yeniden yaratılmış bir ambiyansla kapılarını açan otelin “Şehir içinde sessiz bir vaha” vaadi gerçekmiş! New York’un ortasında bir sessizlik ve rahatlama hissi yaratmak için cam ve ses yalıtımı gibi unsurlar, bina genelinde minimalist bir renk ve malzeme paletiyle birleştirilmiş. Meşe, ceviz ve tarçın; ahşap kaplamalar, zeminler, kapılar ve özel mobilyalar için kullanılmış. Bronz, pirinç, paslanmaz çelik ve karartılmış çelik ise sıcaklık katmak için kullanılan metaller olmuş. Markanın Asyalı olmasının referansları; dokuma rattan sepetleri andıran bir desenle döşenmiş dokulu taş zeminler dahil olmak üzere çeşitli detaylarda gizlenmiş. Her süitte Hasegawa Tōhaku’nun 15. yüzyıldan kalma sanat eseri Pine Trees’den ilham alan büyük bir duvar resmi olması da yine markanın Asyalı köklerine saygı duruşu niteliğinde. Jean-Michel Gathy daha önce Aman’ın Grand Canal üzerinde bulunan Venedik otelini de yeniden tasarlamak üzere görevlendirilmişti. Gathy’le yaptığım röportaja, bu iki tarihi binayı karşılaştırmasını isteyerek başlamayı tercih ettim. VENEDİK VE NEW YORK ARASINDA FARK VAR Bugüne dek Aman Resorts ile birçok projeye imza attınız. Sanıyorum Aman Venice hariç tasarım anlamında diğerlerinde oldukça özgür bırakılmıştınız. Bu açıdan bakacak olursak, Aman Venice ile Aman New York arasında benzerlikler var mı? Çünkü her iki projede de mevcut bir tarihi yapının modern bir forma dönüştürülmesi ihtiyacı vardı. İki otelden hangisi daha zordu? Ne demek istediğinizi anlıyorum, renovasyon açısından benziyorlar ama tasarlanan ürün açısından benzerlik yok. Aman Venice tamamen tarihiydi. Hem teknik özellikler hem de zemin, duvar, tavan desenlerinin ve pervazların işlenmesi nedeniyle yenilenme süreci son derece zordu. Ama yapısını değiştirmedik, duvar ve tavana dokunmadık. Çünkü geçmişin dışında tamamlayıcı olmak zorundaydık. Yaptığımız şey gerçekten olağanüstü karmaşıktı ama olağanüstü bir sözleşmeye sahip olduğumuz için çok şanslıydık. New York ise çok farklı. New York’ta bomboş bir yerimiz vardı ve bu bomboş mekanın içini yeniden inşa etmek zorunda kaldık. Boş olduğunda New York’u Venedik’e benzetebilirsiniz. Ama kaplamalar vs. açısından kıyaslanamaz. New York’un tasarımı zordu. Çünkü çok sayıda kod, çok sayıda düzenleme vardı. Yangın kodlarını biliyorsunuz. Sonra erişim kodlarınız var, dikey sirkülasyon var. Bunlar Venedik’te yoktu. Şimdi açıkçası özet olarak zor, ama bu bir tasarım sorunu. Her iki mülkün de yükselttiğimiz mevcut mülkler olduğu bir gerçek. Ancak yükseltme seviyeleri farklı: Aman Venice temelde daha fazla dekorasyon, Aman New York ise daha çok iç tasarımdı. New York’un ortasındaki bir binanın işlevsel olarak yeniden tasarlanma süreci nasıldı? Mesela binanın geçmişinin tasarımınıza etkisi oldu mu? New Yorklu bir binayı güzel bir otele dönüştürmek zordu. Mesela asansörlerin konumu bizim için zordu. Oda boyutları ve pencerelerin konumu da öyle... Düzgün bir otel tasarlarken pencerenin yatak odasına akıllıca uyduğundan emin olmak istersiniz. Hepsi teknik şeyler... Onun dışında erkeksi bir tasarım yarattık. New York’un erkeksi bir yer olduğunu unutmayın. New York ‘hardcore’ ve zorludur! KİMSENİN FARKETMEYECEĞİ TEMEL BİR ŞEY VAR New York projesiyle ilgili pek çok kişinin bilmediği ve bize de anlatabileceğiniz bir detay var mı? Kimsenin anlayamayacağı ya da farketmeyeceği temel bir şey var. Bence çok etkili: Batıda bir odadan diğerine bir kapıdan geçilir. Batı budur. Asya’ya giderseniz, mekanlar duvarların aksine ayrı ya da ekranlarla bölünür. Eski binalarda perdelerle ayrılmış birbirinden güzel köşkler vardır. Aman bir Asya markası, aslen Asya DNA’sına sahip. Ve bir Batı ülkesinde bir Asya ürünü üretiyoruz. Bu yüzden projede ekranlarla eksiksiz bir kompozisyon oluşturmaya karar verdim. Lobide bekleme alanı ve merdivenleri ayıran ekranlarla karşılaşıyorsunuz. Her yerde ekranlar göreceksiniz. Ve bu ekranlar aslında Asya’ya gönderme yapıyor. Bir tasarımcı olarak bu projede sizi en çok ne tatmin etti? Sanırım beni tek bir unsur tatmin etmiyor. Eksiksiz proje ve tasarımın bütünlüklü dili olması gerekiyor. Aman’ın birbirine bağlı bir dil var. Onu huzurlu yapan da bu. Hiçbir yerde bir ülkeden diğerine gittiğinizi hissetmiyorsunuz. Tek bir ülke. Dengeli, uyumlu bir tasarımdan diğerine geçiyorsunuz. Malzemeler ve renkler tutarlı. Bu da ürünü huzurlu kılıyor. BİR GECEDE SIFIRDAN 100’E ÇIKMADIM Dünyaca ünlü bir süperstar mimar ve tasarımcı olarak tanınmak sizi ve işinizi nasıl etkiliyor? Bir süperstar olduğumu söyleme nezaketini gösteriyorsun, ama ben kendime o gözle bakmıyorum. Mesleğimle tamamen sorunsuz bir şekilde büyüdüğümü düşünüyorum. Bir gecede sıfırdan 100’e çıkmadım. Aşamalı olarak iyi bir piyanist olduğunuzda bunun hayatınızın bir parçası olduğunu kabul edersiniz. Elimden gelenin en iyisini yaparım. Ben bir yıldız değilim. Yaptığım şey tutarlı olmak. Şirketi kurduğumuzda hiç hata yapmadık. Bugün sahip olduğumuz itibar bunun sonucu. İşini iyi yaptığında bir yıldız olmuyorsun. Sadece işini en iyi şekilde yapmaya çalışmalısın. Kişisel olarak, aslında çok düşük profilliyim. Çok özel bir hayatım, eşim ve çocuklarım var. Mahremiyetlerine saygı duyuyor ve asil biri olmaya çalışıyorum. Pazarım nedeniyle çok bağlantım var. Bu insanlarla tanışmak için birçok yere davet ediliyoruz. Normal bir hayat yaşayarak işimin yoğunluğuna ayak uyduruyorum. Aile hayatının sağlığım için önemli olduğunu düşünüyorum. Eşim ve ben safarileri severiz. Tutkumuz, arabayı kırsala sürmek ve bir yerde yemek yemek için durmak. Temelde basit biriyim. Words Oktay Tutuş AMAN NEW YORK New York’s Oasis of Silence A man Resorts is a brand known for its elaborative service, as well as the hotels they open in quiet, peaceful and secret locations. However; in 2014, they made a sur prise and opened a hotel in the center of Tokyo. Now, they continue to break the routine with the new hotel they opened in the middle of New York at the end of the summer. When Aman New York chose the Crown Building, which is located at the intersection of 5th and 57th Streets in the middle of Manhattan Island, everyone was curious about what the building would look like. Since this 100-year-old building, the first home of MoMA, was touted as a substance in terms of both history and architecture, it was a question mark whether this building would be renovated in accordance with this heritage. For this work, Aman Resorts handed over to former collaborator Jean-Michel Gathy and his studio Denniston Architects the job of transforming the 25-floor building to create 82 suites and 22 residences. At the opening, it was seen that the promise of a “quiet oasis in the city” of the hotel, which opened its doors as a result of a masterful renovation and with an almost recreated ambiance, came true! Components such as glass and soundproofing are combined with a minimalist color and material palette throughout the building to create a sense of silence and relaxation in the middle of New York City. Oak, walnut and cinnamon are used for wood veneers, floors, doors and custom furniture. Bronze, brass, stainless steel and blackened steel were the metals used to add warmth. References to the brand’s Asianness are hidden in diversified details, including textured stone floors laid in a pattern reminiscent of woven rattan baskets. In each suite, there is a 15th-century artwork of Hasegawa Tōhaku, inspired by Pine Trees stands in another homage to the brand’s Asian roots and is a large mural. Jean-Michel Gathy was previously commissioned to redesign Aman’s Venice hotel on the Grand Canal. I chose to start my interview with Gathy by asking him to compare these two historic buildings. THERE IS A DIFFERENCE BETWEEN VENICE AND NEW YORK You have done many projects with Aman Resorts so far. I think you were flexible in terms of design except for Aman Venice. Are there any similarities between Aman Venice and Aman New York from this angle? Because there was a need to transform an existing historical structure into a modern form in both projects. Which of the two hotels was harder? I see what you mean, they are similar in terms of renovation but not in terms of the designed product. Aman Venice was completely historical. The renovation process was extremely difficult due to both the technical features and the processing of the floor, wall, ceiling patterns, and moldings. But we did not change its structure, and did not do anything to the wall and ceiling. Because we had to put them together outside of the past. What we did was extraordinarily complicated, but we were very lucky to have an extraordinary contract. New York is very different. We had an empty place in New York and we had to rebuild the inside of this empty place. You can liken New York to Venice when it is empty. But they are incomparable in terms of coatings, etc. The design of New York was difficult. Because there were a lot of codes and editing. You know the fire codes. Then you have access codes, there is vertical circulation. The list goes on. They didn’t exist in Venice. It is hard to summarize, but this is a design issue. It is a fact that both properties are the properties that we are upgrading. But the upgrade levels are different. Aman Venice was basically more decoration; Aman New York was more like interior design. How was the process of functionally redesigning a building in the middle of New York? For example, did the history of the building have an impact on your design? It was hard to turn a New Yorker building into a nice hotel. For instance, the location of the elevators was difficult for us. So were the room sizes and the position of the windows... You have to make sure that the windows suit the room cleverly when you are designing a neat hotel. They are all technical stuff... Besides, we created a masculine design. Remember that New York is a masculine place. It is hardcore and tough! THERE IS ONE ESSENTIAL THING THAT NO ONE WILL NOTICE Is there a detail about the New York project that many people do not know and that you can tell us? There is one essential thing that no one will understand or notice. I think it is effective: In the west, you can pass from one room to another through a door. This is the West. If you go to Asia, the areas are separated or divided by screens as opposed to walls. There are beautiful mansions separated by curtains in the old buildings. Aman is an Asian brand; it has Asian DNA. And we are producing an Asian product in a Western country. So, I decided to include screens in a whole composition for the project. In the lobby, you see screens that separate the waiting area and the stairs. You will see screens everywhere. And these screens actually make reference to Asia. What satisfied you the most about this project as a designer? I don’t think a single element satisfies me. The complete project and design need to have complete language. Aman has an interconnected language. That is what makes it peaceful. You don’t feel like you are going from one country to another. One country. You are going from one balanced, harmonic design to another. The materials and colors are steady. I DID NOT GO FROM ZERO TO 100 IN ONE NIGHT How does being recognized as a worldwide known superstar architect and designer affect you and your business? You have the decency to say I am a superstar, but I don’t see myself that way. I believe I grew up with my profession very naturally. I did not go from zero to 100 in one night. As you improve as a pianist, you accept that it is now a part of your life. I am not a star. What I do is being consistent. We did not make any mistakes when we founded the company. The reputation we have today is the result of this. You are not going to be a star when you do your job well. You just have to try to do the best. Personally, I am actually very low profile. I have a very private life and my spouse and children. I respect their privacy and try to be a nobleman. Because of my market, I have many contacts, and we are invited to many places to meet these people. We do what is asked of us and focus. I maintain the intensity of my profession by living a normal life. I think family life is very important for my health. My spouse and I love safaris. Our passion is driving across the countryside and stopping for a bite to eat. for more... Print VOL VIII - 2022 / 23 Out of Stock View Details

May 2025 | Travel TR BELOW words Onur Baştürk L.E/MIAMI crowd don’t follow TRENDS; THEY DEFINE THEM F ounded 12 years ago by Serge Dive and Sarah Ball, creators of leading platforms such as PURE Life Experiences, We Are Africa, Further East, Do Not Disturb and SET, L.E/Miami has been described as "the Art Basel of the travel industry". The goal of L.E/Miami, which stands for "limited edition," is to bring together forward-thinking travel professionals to create new connections and ideas. I know from my first L.E/Miami experience last year that the exhibitors and brands were anything but ordinary. Brands that promise design and experience were at the forefront. In addition, L.E/Miami avoided a boring way of bringing its audience together. Let me put it this way: In the middle of the L.E/Miami section of the Miami Beach Convention Center was a bar with a giant LED screen and a DJ booth across from it! During the meetings, the music volume was kept to a minimum, but when there was a break, it immediately went into party mode. So who attends L.E/Miami organization and how does the selection process work? I asked all my questions to the Event Director, Zahava Abend. THIS YEAR’S L.E/ MIAMI IS THE BIGGEST EVER IN TERMS OF DELEGATE NUMBERS L.E/ Miami is celebrating its 12th anniversary this year. Originally created to connect lifestyle travel brands with influential buyers representing the "creative class," how far do you think it has come in fulfilling its ambitious manifesto in 12 years? Serge Dive – CEO & Founder of This is Beyond, our parent company, and L.E/Miami – first envisioned the show after reading the seminal 2002 book, Richard Florida’s Rise of the Creative Class. After carving out a unique context for experiential travel (PURE Life Experiences) he couldn’t shake the feeling that contemporary travel, and those designing travel experiences for creatives, needed a similar space, too. From the beginning, L.E/Miami was decidedly rebellious - the "anti-trade show," if you will. Then, and ever since, our biggest ambition has been for L.E/Miami to be the leading luxury trade event for lifestyle hospitality – to be as ‘limited edition’ as our name. In this regard, we’ve succeeded: this year’s L.E/ Miami is the biggest ever in terms of delegate numbers, and as far as pushing boundaries goes, our aim is always to reinvent the wheel and shake things up, year over year. The L.E/Miami crowd don’t follow trends; they define them, so it’s ultra-important we’re at the forefront of innovation as an industry event. In the new digital world, where people are used to meeting via Zoom or Teams, what do you think is the biggest advantage L.E/Miami offers attendees? Hospitality is inherently social - it's literally built on face-to-face relationships - and L.E/Miami is the ultimate way to facilitate those connections. From up to 45 structured, pre-scheduled meetings to off-the-cuff encounters, we pack as much networking as possible into the four-day program. In fact, the first day of the show - Open House - is an all-day festival of free-flowing networking, F&B and a killer lineup of talks and workshops. Whether it's over coffee on the show floor, during the evening events or over lunch, (almost) every hour of the day at L.E/ brings a new opportunity to connect with someone new. For me, that's something that can never be replicated or replaced by a virtual show. Maybe for other industries, but not for travel. THE L.E/ TEAM SPENDS THE MAJORITY OF THEIR TIME - 361 DAYS A YEAR - CURATING THE GUEST LIST FOR THE SHOW What criteria are used to select L.E/Miami exhibitors? How are hotels and buyers selected? The L.E/ team spends the majority of their time - 361 days a year - curating the guest list for the show, and they do it all by hand. Before they're approved, each prospective buyer or exhibitor goes through an extensive application process - sharing key data such as annual revenue, percentage of suite bookings and a client list - to make sure they're the right fit for L.E/Miami. They’re then required to submit references, who the team then reach out to personally to triple-check their contemporary travel credentials. This precision and thoroughness means the show is incredibly curated and the barrier for entry is higher than ever – curation is the most important part of what we do, the part of our jobs we spend the most time on, and it’s this USP that makes the L.E/ Miami guestlist so relevant. In terms of who makes the cut? What makes a hotel or buyer ‘L.E/’ is intangible, but you know it when you see it. From bijoux independents to multiglobal brands, we’re looking for suppliers who’re progressive, innovative and perhaps most critically, can demonstrate a commitment to lifestyle and culture, whether through their programming, F&B or interior design. More than ever, visuals are everything, so they also have to look incredible. For buyers, we’re after the people and agents with a specific client base: those who curate travel for HNW individuals from the arts and lifestyle industries – people with a fascinating story to tell. OUR SUPPLIER SPLIT İS ABOUT 60% INDEPENDENT AND 40% BRANDED In L.E./Miami it is possible to have a meeting with a hotel group with a large number of hotels, followed by a meeting with a Tuscan eco-hotel with 8 rooms. In my opinion, the small eco-sustainable hotel is more responsible and rebellious than the big hotel. Do you want to create a kind of balance by bringing together large and small hotels at this fair? While 2024 will be our biggest show to date, with 600 exhibitors and 625 buyers, we never want the heart of L.E/ Miami – our commitment to showcasing the most rebellious brands in contemporary travel – to be diluted. Our team are constantly on the lookout for new and exciting hotels, which is why we put together our yearly Master List of Hotel Openings (link) – each year, from tiny independents to the latest big-brand outposts. We believe that diversity is what makes contemporary travel so dynamic, and that large chains have much to learn from small independents, and vice versa. Our supplier split is about 60% independent and 40% branded - this need for balance is also why we offer space and stands on the L.E. show floor to all hotels with contemporary credentials, regardless of size. In terms of sustainability, it's more front of mind than ever. We're conscious of waste, so in 2024 only fully recyclable 'corn' water cups will be offered on the show floor. We won't be providing tote bags this year, instead encouraging the collective to bring their own to be customized and screen printed on the showfloor in collaboration with Urban Worldwide. ALL RUMOURS, I’M AFRAID! Why was Miami chosen as the location for L.E/Miami? Is there any chance that the location will change one day? I heard that it might move to Portugal... All rumours, I’m afraid! We did host a retreat in Lisbon a few years back, and it’s definitely in sync with the L.E/ vibe. And obviously, our collective come from every continent on earth – we’re a truly global community. But we don’t currently have any plans to move away from our namesake. We selected Miami as our home – and it will remain so – for several reasons: it’s a global hub of cultural happenings, from Art Deco to Art Basel to the Grand Prix; it’s got a large international airport and iconic hospitality presence. Above all, it’s a city that is constantly reinventing itself to remain contemporary and future-facing. What would you say if I asked you to describe L.E/Miami in three words? Curated. Contemporary. Rebellious. ‘ L.E/Miami kitlesi trendleri takip etmez, TRENDLERİ TANIMLAR’ P URE Life Experiences, We Are Africa, Further East, Do Not Disturb ve SET gibi önde gelen platformların yaratıcıları olan Serge Dive ve Sarah Ball’un 12 yıl önce kurduğu L.E/Miami’yi tanımlamak için kısaca “seyahat sektörünün Art Basel’ı” deniliyor. Açılımı “limited edition” olan L.E/Miami’nin amacı trendsetter seyahat profesyonellerini bir araya getirmek ve böylece yeni bağlantılar ve fikirler oluşmasını sağlamak. Geçen yılki ilk L.E/Miami deneyimimden biliyorum. Katılımcılar ve markaların hiçbiri sıradan değildi. Tasarım ve deneyim vaat eden markalar ön plandaydı. Dahası L.E/Miami, kitlesini bir araya getirmeyi sıkıcı bir şekilde yapmaktan kaçınmıştı. Şöyle anlatayım: Miami Beach Convention Center’ın L.E Miami için ayrılmış bölümünün tam ortasında bir bar, üzerinde dev bir led ekran ve onun karşısında ise dj kabini vardı! Toplantılar boyunca müziğin sesi minimum seviyeye iniyor ama mola verildiği anlarda anında parti moduna geçiliyordu. Peki L.E/Miami organizasyonuna kimler, nasıl katılıyor? Süreç nasıl işliyor? Merak edilen tüm soruları 19 mayıs pazartesi günü başlayacak L.E/Miami öncesi Event Direktörü Zahava Abend’e sordum. BU YILKİ L.E/ MIAMI KATILIMCI SAYISI AÇISINDAN ŞİMDİYE KADARKİ EN BÜYÜK ETKİNLİK Bu yıl L.E/ Miami 12. yıldönümünü kutluyor. Lifestyle seyahat markalarını 'yaratıcı sınıfı' temsil eden etkili alıcılarla bir araya getirmek için kurulan fuar, 12 yılda bu iddialı manifestosunu ne kadar yerine getirebildi? Ana şirketimiz This is Beyond ve L.E/Miami'nin CEO'su ve Kurucusu Serge Dive, Richard Florida'nın 2002 tarihli “Yaratıcı Sınıfın Yükselişi” adlı ufuk açıcı kitabını okuduktan sonra bu programı tasarladı. Deneyimsel seyahat için benzersiz bir konsept olan PURE Life Experiences’i oluşturduktan sonra çağdaş seyahatin ve yaratıcı kişiler için seyahat deneyimi tasarlayanların da benzer bir alana ihtiyacı olduğunu hissetti. L.E/Miami en başından beri kararlı bir şekilde isyankâr oldu. Tabiri caizse, bir anti-ticaret gösterisi! Başlangıçtan bu yana en büyük hedefimiz, L.E/Miami'nin lifestyle konaklama sektörü için önde gelen lüks ticaret etkinliği olmasıydı, ismimiz gibi 'sınırlı sayıda' kalarak… Bu konuda başarılı olduk. Bu yılki L.E/Miami, katılımcı sayısı açısından şimdiye kadarki en büyük etkinlik ve sınırları zorlama konusunda amacımız her zaman tekerleği yeniden icat etmek ve her yıl bir şeyleri sarsmak! Çünkü L.E/Miami kitlesi trendleri takip etmez; onları tanımlar, bu nedenle bir sektör etkinliği olarak yeniliklerin ön saflarında yer almamız son derece önemli. İnsanların Zoom veya Teams üzerinden toplantı yapmaya alıştığı yeni dijital dünyada, L.E/Miami'nin katılımcılara sunduğu en büyük avantaj nedir? Misafirperverlik doğası gereği sosyaldir. Kelimenin tam anlamıyla yüz yüze ilişkiler üzerine kuruludur ve L.E/Miami bu bağlantıları kolaylaştırmanın en iyi yolu. Dört günlük programa 45'e varan önceden planlanmış toplantıdan tutun da plansız karşılaşmalara kadar mümkün olduğunca çok ağ kurma etkinliği sığdırıyoruz. Aslında, fuarın ilk günü yapılan Open House, serbest akışlı ağ oluşturma, yeme-içme ve müthiş bir konuşma ve atölye çalışması dizisiyle dolu tam günlük bir festival. İster fuar alanında kahve içerken, ister akşam etkinliklerinde ya da öğle yemeğinde olsun, L.E/'de günün (neredeyse) her saati yeni biriyle bağlantı kurmak için yeni bir fırsat var. Sanal bir fuarla asla kıyaslanamayacak bir şey bu. Diğer sektörler için belki, ama seyahat için değil. L.E/ EKİBİ YILIN 361 GÜNÜNÜ FUARIN KONUK LİSTESİNİ OLUŞTURMAK İÇİN HARCIYOR! L.E/ Miami katılımcılarını hangi kriterlere göre seçiyor? L.E/ ekibi zamanının çoğunu -yılda 361 gün!- fuarın konuk listesini oluşturmak için harcıyor. Fuara kabul edilmeden önce her muhtemel alıcı veya katılımcı, L.E/Miami için doğru eşleşme olduğundan emin olmak için yıllık gelirlerini, süit rezervasyonlarının yüzdesini ve müşteri listesi gibi önemli verilerini paylaşarak kapsamlı bir başvuru sürecinden geçiyor. Daha sonra katılımcının çağdaş seyahat kimlik bilgilerini üç kez kontrol etmek için kişisel olarak ulaştığı referansları göndermesi gerekiyor. Bu hassasiyet ve titizlik, şovun inanılmaz derecede küratörlü olduğu ve içerde yer almanın her zamankinden daha zor olduğu anlamına geliyor. Nitekim küratörlük, yaptığımız işimizin n çok zaman harcadığımız kısmı ve L.E / Miami konuk listesini bu kadar ilgili kılan da bu USP. Kimler bu listeye giriyor? Bir otel veya alıcıyı 'L.E/' yapan şey soyuttur, ancak onu gördüğünüzde anlarsınız! Bijoux bağımsızlarından çok uluslu markalara kadar, ilerici, yenilikçi ve belki de en önemlisi, ister programlama ister yeme-içme veya iç tasarım yoluyla olsun, yaşam tarzı ve kültüre bağlılığını gösterebilen tedarikçiler arıyoruz. Alıcılar için ise belirli bir müşteri tabanına sahip kişi ve acentelerin peşindeyiz: Sanat ve yaşam tarzı endüstrilerinden HNW bireyleri için seyahat düzenleyenler - anlatacak büyüleyici bir hikâyesi olan kişiler… TEDARİKÇİ DAĞILIMIMIZ YÜZDE 60 BAĞIMSIZ YÜZDE 40 MARKALARDAN OLUŞUYOR L.E/ Miami'de çok sayıda oteli olan bir otel zinciriyle toplantı yaptıktan hemen sonra 8 odalı bir ekolojik Toskana oteliyle de toplantı yapmak mümkün. Bana kalırsa küçük eko-sürdürülebilir otel, büyük otelden daha sorumlu ve asi. Bu fuarda büyük ve küçük ölçekteki otelleri bir araya getirerek bir tür denge mi yaratmak istiyorsunuz? Bu yıl 600 katılımcı ve 625 alıcıyla bugüne kadarki en büyük fuarımızı yapıyoruz. Ama L.E/ Miami'nin ana fikrinin, çağdaş seyahatin en asi markalarını sergileme sözümüzün asla sulandırılmasını istemiyoruz. Ekibimiz sürekli olarak yeni ve heyecan verici oteller arayışında. Bu nedenle her yıl küçük bağımsızlardan en yeni büyük markalara kadar yıllık otel açılışlarını takip ediyoruz. Çağdaş seyahati bu kadar dinamik kılan şeyin çeşitlilik olduğuna ve büyük zincirlerin küçük bağımsızlardan öğreneceği çok şey olduğuna inanıyoruz. Tedarikçi dağılımımız kabaca yüzde 60 bağımsız ve yüzde 40 markalardan oluşuyor. Bu denge ihtiyacı aynı zamanda büyüklüğü ne olursa olsun çağdaş kimliğe sahip tüm otellere L.E/ fuar alanında yer sunmamızın nedeni. Sürdürülebilirlik ise her zamankinden daha fazla ön planda. İsraf konusunda bilinçliyiz ve bu nedenle 2024 yılındaki fuar alanında sadece tamamen geri dönüştürülebilir 'mısır' su bardakları sunulacak. Bu yıl bez çantalar dağıtmayacağız. Bunun yerine Urban Worldwide ile işbirliği yaparak, kitlemizi kendi çantalarını getirmeye teşvik edeceğiz. MAALESEF HEPSİ SÖYLENTİ! L.E/Miami için yer olarak neden Miami seçildi? Lokasyonun bir gün değişme ihtimali var mı? Portekiz'e taşınabileceğini duymuştum… Maalesef hepsi söylenti! Birkaç yıl önce Lizbon'da bir inzivaya ev sahipliği yapmıştık ve organizasyon L.E/ havasıyla çok uyumluydu. Açıkçası kolektifimiz dünyadaki her kıtadan geliyor. Çünkü biz gerçekten küresel bir topluluğuz. Şu anda Miami’den uzaklaşmak gibi bir planımız yok. Miami'yi evimiz olarak seçmemizin birkaç nedeni var. Art Deco'dan Art Basel'e ve Grand Prix'ye kadar kültürel etkinliklerin küresel bir merkezi. Büyük bir uluslararası havalimanı ve ikonik konaklama tesisleri var. Hepsinden önemlisi, çağdaş ve geleceğe dönük kalmak için kendini sürekli olarak yeniden keşfeden bir şehir! L.E/ Miami'yi üç kelimeyle tanımlamanızı istesem ne derdiniz? Kürasyonlu. Çağdaş. Asi.