Search this site

Studio Lugo unveils Doruk Kubilay’s Anachron Trolley at EDIT Napoli 2025, bringing Anatolian craft from Istanbul to a compact design for gathering. October 9, 2025 | Product the ANACHRON TROLLEY at EDIT NAPOLI 2025 words Alp Tekin photos Sinan Çırak, Portrait Photo Yeşim Özügeldi Studio Lugo reinterprets Anatolian heritage through a modern ritual of design At EDIT Napoli 2025, Istanbul-based Studio Lugo unveils the Anachron Trolley — a sculptural, compact piece that transforms the warmth of Anatolian tradition into a contemporary gesture. Designed by Doruk Kubilay, it continues Lugo’s Anachron story, where memory and modernity coexist through texture, craft, and quiet emotion. First introduced at Alcova Milano, the Trolley embodies a simple yet universal idea: gathering. It recalls long Anatolian evenings — where sharing food, drink, and conversation is less an event, more a way of belonging. Designed for the pace of urban life, it turns small spaces into places of connection. A RITUAL OF TOGETHERNESS Circular forms, lacewood veneer, Gaziantep’s kutnu silk, and hand-brushed horsehair define its tactile language. A hand-sewn curtain, crafted with traditional folding techniques, conceals and reveals — balancing function with intimacy. Every curve and stitch carries the mark of the hand, reflecting Studio Lugo’s dedication to craftsmanship and slow design. Available in silky matte finishes and customizable tones, the Anachron Trolley adapts effortlessly — as a serving companion, a sculptural accent, or a quiet centrepiece for daily rituals. FROM ISTANBUL TO NAPLES Founded by Doruk Kubilay, Studio Lugo creates collectible objects that bridge Anatolian heritage and contemporary living. Rooted in Istanbul’s layered identity, the studio’s work celebrates tactility, emotion, and craftsmanship as timeless connectors.

Noise_Media Art brings digital art and the Turkey premiere of TURANDOT 2070 to Istanbul’s Yapı Kredi bomontiada, 17–21 September 2025. September 16, 2025 | Art & Culture TR BELOW in SYNC with the FUTURE This September, Istanbul turns up the volume. From 17–21 September 2025, Noise_Media Art takes over Yapı Kredi bomontiada, bringing together artists, musicians, and technologists for five days of digital experimentation and after-dark energy. Born with an egalitarian, forward-thinking spirit, Noise has quickly claimed its place among the world’s most exciting media art festivals. The 2025 edition pushes further—immersive installations, cutting-edge digital works, and performances that blur the line between club and gallery. The music program, OI_Music, reads like a pulse check on the global electronic scene: modular rave futurist Cleo Leigh, dubstep heavyweight Loefah, Grammy-winning grime voice Flowdan, alongside Istanbul’s own disruptors—GLVRE, Semi, Fosil, Maui. On the art side, Russia’s acclaimed collective AES+F stages the Turkey premiere of TURANDOT 2070, a cinematic digital opera that fuses Puccini with AI-driven futures. Add to this a cross-section of galleries—from Anna Laudel and Zilberman to Paris, Zurich, and Berlin names—and you have a festival that’s less about borders, more about flows. Noise_Media Art isn’t just an event; it’s a signal. A reminder that Istanbul belongs at the center of the conversation when art, technology, and culture converge. GELECEKLE SENKRON: Noise_Media Art Eylül’de İstanbul sesini yükseltiyor. 17–21 Eylül 2025 tarihlerinde Noise_Media Art, Yapı Kredi bomontiada’yı devralıyor ve sanatçıları, müzisyenleri, teknoloji dünyasını beş gün süren dijital bir deneyim ve gece hayatıyla buluşturuyor. Egaliter ve ileriye bakan bir ruhla doğan Noise, kısa sürede dünyanın en heyecan verici medya sanat festivallerinden biri oldu. 2025 edisyonu ise çıtayı daha da yukarı taşıyor: Immersif enstalasyonlar, sınırları zorlayan dijital işler ve kulüp ile galeriyi birbirine yaklaştıran performanslar. Müzik bölümünde OI_Music, küresel elektronik sahnenin nabzını tutuyor: Modüler rave geleceğini kuran Cleo Leigh, dubstep efsanesi Loefah, Grammy ödüllü grime vokali Flowdan ve İstanbul’un sahneyi sarsan isimleri—GLVRE, Semi, Fosil, Maui… Sanat tarafında ise Rus kolektif AES+F, Puccini’yi yapay zekâ ile harmanlayan dijital opera TURANDOT 2070’in Türkiye prömiyerini gerçekleştiriyor. Yanı sıra Anna Laudel ve Zilberman gibi Türkiye’nin önde gelen galerilerinden Paris, Zürih ve Berlin temsilcilerine kadar uzanan katılımcılar, sınırların değil akışların belirlediği bir festival kurguluyor. noise.ist | @noise_media_art

A Single Man House is a Rome residence by Enzo di Claudio, with nearly six-meter-high ceilings, Shiro Kuramata references, and a secret bohemian garden. April 2025 | DESIGN & INTERIORS A SINGLE MAN HOUSE words Laura Cottrell photos Carbonelli & Seganti Drawing inspiration from Tom Ford’s A Single Man, this Rome residence bursts with creative energy and daring sophistication. Nestled on one of the city's most charming streets, the home transforms a classic artist’s atelier into a vibrant modern haven, celebrating high ceilings and captivating urban heritage—all masterfully envisioned by MarguttArchitetture founder Enzo di Claudio. Step inside and be greeted by a dramatic living area boasting nearly six-meter-high ceilings. A striking, natural-iron staircase not only bridges the two floors but also highlights an impressive full-wall bookshelf. This modular marvel, crafted around the golden ratio, pays a stylish nod to Japanese design icon Shiro Kuramata, infusing the space with an unmistakable avant-garde flair. The renovation kicked off with robust structural restoration that revealed the home’s original wooden ceilings and reopened a majestic arched window. This architectural gem frames a secret bohemian garden facing the Pincio, creating a dynamic interplay between bustling street energy and serene natural beauty. Upstairs, the private area dazzles with a crystal-clear bathroom, complete with a luxurious Turkish bath, serving as a chic backdrop for an expansive, transparent wardrobe. A visual thread connects this sophisticated space to a lower-floor retreat known as “Campanile.” With its dramatic proportions—a compact footprint soaring to a 6-meter height—this intimate room is designed for moments of deep reflection, melodic tunes, and immersive reading. Innovative lighting solutions add the final touch of modernity. Strategically placed spotlights, fixed to robust steel beams, work in harmony with the stunning Candela di Vals suspension lamps by Viabizzuno, casting a captivating glow that transforms every corner of the home. A Single Man House is not just a residence—it’s an exhilarating experience of art, design, and passion, boldly redefining what home can be in the heart of Rome.

December 2024 | Art & Culture FOR ENGLISH RALPH PUCCI: CESUR TASARIMIN VİTRİNİ words Matteo Pazzagli Art Basel Miami yoğunluğu sırasında gözünüzden kaçtıysa bir hatırlatma: Yaklaşık on yıl sonra kendi bünyesinde hazırladığı ilk koleksiyon olan Primal Mysteries’i Art Basel Miami Beach sırasında tanıtan RALPH PUCCI’nin sergisi Aralık 2023'te Wynwood'da açtığı 10.000 metrekarelik göz alıcı yeni galerisinde devam ediyor. Stüdyo, Manhattan merkezli heykeltıraşlarının yeni eserlerinin yanı sıra işbirlikçileri Marjorie Salvaterra ve Patrick Naggar'ın canlı ve yeni katkılarını da galeride bir araya getiriyor. YARATICILIĞIN KÖKLERİNE YOLCULUK Primal Mysteries sadece bir mobilya koleksiyonu değil, sanatın zamansız özüne bir övgü. Giacometti ve Brancusi gibi modernist ustalardan esinlenirken eski kültürel ifadelere de selam gönderen bu parçalar, ham ve el yapımı bir enerji taşıyor. Odak noktası? Heykelsi aydınlatma ve masalar, ayakları yere basan ama rafine bir his veriyor. Her bir parça RALPH PUCCI Manhattan stüdyosunda elle yapılmış. Günümüzün aşırı dijital yüküne karşı ferahlatıcı bir panzehir olan “Giant Mask” ve “Primal Chandelier” özellikle öne çıkan parçalar. MARJORIE SALVATERRA Genellikle siyah-beyaz çalışan ve modern yaşamda kadınlardan talep edilen rolleri araştırma becerisiyle tanınan Kaliforniyalı fotoğrafçı Marjorie Salvaterra, “Sheila in Technicolor” ile şaşırtıyor. Cesur tonların yer aldığı bu sürrealist kadın portreleri serisi, modern dünyada kadın olmanın karmaşıklığına ve çelişkilerine odaklanıyor. PATRICK NAGGAR RALPH PUCCI'nin uzun süreli iş birlikçilerinden biri olan Patrick Naggar, neden bir tasarım ikonu olduğunu bir kez daha kanıtlıyor. Tarihi ve kültürel referansları modern duyarlılıklarla harmanlamasıyla tanınan Naggar, Amalfi ve Positano sandalyelerinin yeni tonlarının yanı sıra zarif Floral Avize ve Twisted Stem Duvar Aplikleriylet galeride yerini alıyor.

Selina Kazazoğlu designed a modern bohemian villa in Çeşme’s Paşalimanı, shaped by Camellia, bespoke furnishings, and a sculptural garden. August 20, 2025 | DESIGN & INTERIORS MODERN BOHEMIA on the AEGEAN words Alp Tekin photos Burak Teoman interior design Selina Kazazoğlu In the coveted Pasalimanı enclave of Izmir’s Cesme, interior designer Selina Kazazoğlu has crafted a villa that stands out not only for its architecture and interiors, but for the lifestyle it embodies. A refined interpretation of modern bohemian style emerges from her aesthetic sensibility, functional solutions, and the strong rapport she built with the homeowner. The greatest source of inspiration? The client. Kazazoğlu set out to create a home that was modern yet bohemian, airy yet practical. The fact that it was once a 1970s-era house added a distinctive layer of character to the project. “I wanted to blend the spirit of that era with today’s modernity,” she says. STARTING POINT: CAMELLIA At the heart of the concept is Camellia, a painting by artist Mert Özgen, acquired by the homeowner. This piece became a guiding thread, adding an artistic dimension to every space. “I love mixing styles and placing small but bold surprises in every corner,” Kazazoğlu explains. The homeowner’s request for bespoke solutions for every function and piece of furniture made the project even more personal. Most of the furnishings were custom-designed; fabrics, upholstery, and drapery were all hand-picked. Colors and textures shift from room to room, giving each space its own mood. In the main living areas and on the exterior, select pieces from trusted design brands elevate the home’s quality benchmark. NATURAL HARMONY White and soft beige microcement and ceramics set the tone throughout, chosen for durability, easy maintenance, and practicality. The result is a timeless aesthetic where bohemian spirit meets clean, modern lines. FUNCTIONAL LUXURY Outdoor terraces and gardens are designed for hosting in style. Each seating area is fitted with its own integrated drink and service setup, enhancing comfort and convenience. “It’s like every corner has its own mini-kitchen,” Kazazoğlu notes. A SCULPTURAL GARDEN With the homeowner’s expertise in landscaping and an enviable plant collection, the garden reads like an open-air sculpture gallery. Towering 300–400-year-old cacti, rare species sourced from around the world, and lush, tropical greenery form a sustainable and artful landscape design—entirely green and striking from every angle. TR BELOW ÇEŞME’DEKİ MODERN BOHEM Çeşme’nin Paşalimanı bölgesinde iç mimar Selina Kazazoğlu imzasını taşıyan bu özel villa, sadece mimari ve iç mekan tasarımıyla değil, yansıttığı yaşam felsefesiyle de öne çıkıyor. Estetik bakış açısı, fonksiyonel çözümler ve ev sahibiyle kurulan güçlü bağ, modern bohem stilin rafine bir yorumunu ortaya koymuş. Projeyi şekillendiren en büyük ilham kaynağı ev sahibinin kendisi. Kazazoğlu’nun hedefi modern ama bohem, ferah ama işlevsel bir atmosfer yaratmak olmuş. Evin 70’li yıllar mimarisini taşıyan eski bir bina olması projeye ayrı bir karakter kazandırmış. “O dönemin ruhunu, günümüz modernliğiyle harmanlamak istedim” diyor Kazazoğlu. ÇIKIŞ NOKTASI CAMELLIA ADLI TABLO Projenin çıkış noktasında, ev sahibinin sanatçı Mert Özgen’den edindiği Camellia adlı tablo var. Kazazoğlu, bu eserle birlikte her mekana sanatsal bir katman eklemiş: “Tarzları harmanladım ve her alanda küçük ama cesur sürprizler yaratmak istedim”. Ev sahibinin her mobilya ve fonksiyon için özel tasarım talep etmesiyle proje daha da kişisel bir hal almış. Mobilyaların büyük bölümü projeye özel tasarlanmış; kumaşlar, döşemeler ve perdeler tek tek seçilmiş. Her mekanda renk ve dokular farklılaşarak kendine has bir atmosfer yaratılmış. Ana alanlarda ve dış cephede seçkin markaların tasarım ürünleri tercih edilerek kalite standardı yükseltilmiş. DOĞAL HARMONİ Beyaz ve açık bej tonlarında mikro çimento ve seramik, evin genel estetiğinde başrol oynuyor. Dayanıklılık, bakım kolaylığı ve pratiklik ön planda tutulmuş. Bohem ruh, modern çizgilerle harmanlanarak zamansız bir görünüm elde edilmiş. FONKSİYONEL LÜKS Bahçe ve teras alanları ise kalabalık misafirleri ağırlamaya uygun şekilde planlanmış. Her oturma grubuna entegre içki ve servis çözümleri konforu artırıyor. “Her köşe, kendi mini mutfağı varmış gibi oldu” diyor Kazazoğlu. PEYZAJDA SANATSAL DOKUNUŞ Ev sahibinin peyzaj konusundaki uzmanlığı ve geniş bitki koleksiyonu, bahçeyi adeta bir açık hava heykel galerisine dönüştürmüş. 300–400 yaşındaki kaktüsler, dünyanın dört bir yanından getirilen özel türler ve tamamen yeşilden oluşan tropik bitkilerle, sürdürülebilir ve estetik bir peyzaj kurgulanmış.

ESCA's coffee-table book documents Urbanjobs' restaurant design in Izmir, tracing Murat Dede's spatial concept, materials, lighting and collaboration. December 6, 2025 | DESIGN & INTERIORS URBANJOBS PRESENTS: a BOOK on the MAKING of THEIR RESTAURANT DESIGN words YUZU Editorial photos İbahim Özbunar - 645 Studio food photos Buket Yaşar Opened at IstinyePark Izmir and designed by Urbanjobs, chef Osman Sezener’s restaurant ESCA has quickly settled into the city’s culinary landscape with a calm confidence. The restaurant brings together Sezener’s Mediterranean-minded approach to cooking with a spatial language rooted in refined simplicity. This meeting of food and design is documented in a coffee-table book by YUZU Creative House — a considered volume that lays out ESCA’s design journey with clarity and restraint. The publication serves as both inspiration and documentation — a resource for gastronomy, architecture and design professionals alike. Through Ibrahim Ozbunar’s cinematic photography, the book traces the project’s foundations: Sezener’s early vision for the space, Urbanjobs’ conceptual framework, material and lighting choices, and the collaborative dialogue between chef and designers. SINCERE, REFINED, FLUID Urbanjobs’ founder and lead designer Murat Dede describes the atmosphere of ESCA as “sincere, refined, fluid.” In the book’s interview, he reflects on the origins of the design: “ESCA’s starting point was ‘Worldly Flavors, Mediterranean Heart.’ Our aim was to make this principle visible at every scale of the space. We saw the amorphous, non-conventional leased shell not as a limitation but as an opportunity to stretch the plan. From the earliest sketches, the sculptural bar emerged as the social anchor — a 360-degree circulation spine and a focal point that leaves a mark on the spatial memory. Working through proportion and balance, we connected the technical areas, main dining hall and service zones in a way that maintains constant visual and acoustic dialogue. In doing so, we translated the layered everyday energy of the Mediterranean into the interior’s organisation.” MATERIALS THAT AGE WITH GRACE Dede also emphasises the intention behind the material palette: “Travertine flooring, textured wood cladding, bronze detailing and natural textiles. This palette creates a tone-on-tone depth that responds beautifully to shifts in daylight and evening light. Surfaces that age well support the idea of a space whose story grows richer over time.” MAKING QUIET REFINEMENT VISIBLE Another section of the book delves into the creative partnership between Urbanjobs and Chef Sezener: “The process unfolded through a co-creative approach that translated the menu’s natural, local and unlayered narrative into spatial form. From the first meetings, our shared intention was to express the honesty and simplicity of the kitchen through a kind of quiet refinement in the space. We shaped the flow scenarios around service logistics, rhythm and light-sound comfort. The bar’s 360-degree use aligned directly with the chef’s vision of placing social interaction at the centre.” TR BELOW URBANJOBS sunar TASARLADIKLARI RESTORANIN YAPIM SÜRECİ KİTABA DÖNÜŞTÜ Urbanjobs’ın tasarladığı İstinyePark İzmir’de açılan şef Osman Sezener’in restoranı ESCA, şehrin gastronomi sahnesine yeni bir soluk getirdi. Akdeniz kültürünü merkeze alan mutfak yaklaşımıyla Urbanjobs’ın rafine lüks ve sade duyarlılığı bir araya getiren mekânsal kurgusunun birleştiği ESCA’nın tüm yaratım süreci kapsamlı bir kitapta bir araya geldi. YUZU Creative House tarafından hazırlanan coffee-table book formatındaki bu özel yayın, ESCA’nın tasarım sürecini bütünlüklü bir çerçeveyle görünür kılıyor. Hem gastronomi sektörü hem de mimarlık ve tasarım profesyonellerine ilham verecek bu yayın, projenin arka planını tüm katmanlarıyla anlatan kapsamlı bir belge niteliğinde. Kitapta; Osman Sezener’in mekanın ilk adımlarını nasıl oluşturduğu, Urbanjobs’ın kavramsal yaklaşımı, malzeme seçimleri ve ışık kurgusu, ayrıca şef Sezener ve Urbanjobs arasındaki yaratıcı süreç İbrahim Özbunar’ın sinematik stildeki fotoğrafları eşliğinde sunuluyor. SAMİMİ, RAFİNE VE AKIŞKAN ESCA’nın atmosferini “Samimi, rafine, akışkan” olarak tanımlayan Urbanjobs kurucusu ve baş tasarımcısı Murat Dede, kitapta yer alan röportajında tasarım hikayesini böyle anlatıyor: “ESCA’nın çıkış noktası ‘Worldly Flavors, Mediterranean Heart’. Amacımız, mekanın her ölçeğinde bu ilkeyi görünür kılmaktı. Amorf ve konvansiyonel olmayan kiralanmış kabuğu bir kısıt değil, plan şemasını esneten bir imkan olarak okuduk. Erken eskizlerde sosyal çekim merkezi olarak konumlanan heykelsi bar, hem dolaşımı 360 derece yöneten omurga hem de mekan hafızasında iz bırakan odak noktası oldu. Oran–denge ilişkisinden ilerleyerek teknik hacimler, ana salon ve servis zonlarını sürekli görsel/işitsel temas kuracak biçimde bağladık. Böylece Akdeniz’in katmanlı gündelik hayat enerjisini iç mekan örgüsüne tercüme ettik”. YAŞ ALDIKÇA GÜZELLEŞEN YÜZEYLER Murat Dede, ESCA kitabında malzeme seçimine de değiniyor: “Traverten zemin, dokulu ahşap kaplamalar, bronz detaylar ve doğal tekstiller. Bu palet, gündüz - gece ışık varyasyonlarına iyi yanıt veren bir ton sür ton derinlik üretiyor. Yaş aldıkça güzelleşen yüzeyler, mekanın zamanla katmanlanan hikâyesini destekliyor” GÖSTERİŞSİZ BİR RAFİNE HALİ GÖRÜNÜR KILMAK Kitaptaki bir başka bölümde Murat Dede, Şef Osman Sezener ile tasarım süreci boyunca nasıl yaratıcı bir iş birliği içinde olduklarını anlatıyor: “Süreç, menünün doğal, yerel ve katmansız anlatısını mekana çeviren bir eş-yapım yaklaşımıyla ilerledi. İlk buluşmalardan itibaren ortak hayal; mutfağın dürüstlüğünü ve sadeliğini, mekanda gösterişsiz bir rafinelikle görünür kılmaktı. Akış senaryolarını servis lojistiği, ritim ve ses–ışık konforu üzerinden kurguladık. Barın 360 derece kullanımı, şefin sosyal etkileşimi öncelikli kılan vizyonuyla doğrudan örtüştü”.

Kasım 2022 | Art | Türkiye ARTWEEKS’İN YEDİNCİ EDİSYONU B eşiktaş’taki Akaretler’in başlangıcı 1875 yılına dek uzanıyor. Sultan Abdülaziz’in talimatıyla Sarkis Balyan tarafından inşa ediliyor Akaretler. O dönem bu evler Dolmabahçe Sarayı’nın önemli görevlileri tarafından kullanılıyor. Akaretler’in günümüz şehir hayatı rotasında popülerleşmesi ise W Oteli’nin açılmasıyla beraber gerçekleşti. W Otel açılmadan önce Bilgili Holding tarafından tüm evler restore edilmeye başlanmıştı. Ama uzun süre Akaretler’in tek gündemi W Otel oldu. Özellikle ilk dönem Jean Georges’un meşhur Spice Market restoranı ve otelde yapılan partiler burayı kısa sürede cazibe merkezi haline getirmişti. Sonradan hem Spice Market hem de partiler sona erdi. W Otel de gece hayatı rotasından çıktı. Ama bu kez de Akaretler’deki evleri sanata açma fikrinden yola çıkan Artweeks doğdu. Ve işte bu hafta yedinci kez düzenleniyor Artweeks@Akaretler. En az Contemporary kadar beklenen bu butik fuar, yoğun gündemde gözden kaçan ya da sadece burası için üretilmiş sanat işleriyle gözde bir sanat etkinliği oldu. Üstelik süresinin uzun tutulması da şehrin yoğunluğunda fuara gelemeyenler için bir avantaj oluşturuyor. Bu yıl da Artweeks’in süresi uzun. 2 kasımda başlayıp 13 kasıma kadar sürüyor. Ücretsiz oluşu da Artweeks’in bir diğer artısı. Geçtiğimiz bahar yapılan son Artweeks’i 110 bin kişi gezmiş. Bu sayı bu yeni edisyonla gayet katlanabilir de… YENİ KOLEKSİYONERLER Artweeks ve genç sanatçıları destekleyen (BASE ve Mamut Art gibi) fuarların en önemli katkısı ise sanat piyasasını demokratikleştirmeleri. Yeni nesil koleksiyonerlerin oluşmasını sağlamaları. Her ne kadar sanat eserlerinin de fiyatları fırlayıp gitmiş olsa da, hâlâ ulaşılabilir fiyata eser bulmak mümkün. Artweeks@Akaretler’in katılan galeriler arasında Ambiedexter, Anna Laudel, Arton, Bosfor, Ferda Art Platform, Galeri 77, Galeri Nev, Krank, Labirent, Martch, Merkur, Mixer, Onearc, Öktem Aykut, Pi Artworks, Pilevneli, Sanatorium, The Empire Project, The Pill yer alıyor. SEVENTH EDITION OF ARTWEEKS T he beginning of Akaretler in Beşiktaş dates back to 1875. Akaretler is being built by Sarkis Balyan on the orders of Sultan Abdulaziz. At that time, these houses were used by important officials of the Dolmabahce Palace. The popularization of Akaretler in today's city life route took place with the opening of the W Hotel. Before W Hotel was opened, all houses had been restored by Bilgili Holding. But for a long time, the only agenda of Akaretler was W Hotel. Especially in the first period, Jean Georges' famous Spice Market restaurant and the parties held at the hotel made this place a center of attraction in a short time. Later, both the Spice Market and the parties came to an end. W Hotel is also out of the nightlife route. But this time Artweeks was born with the idea of opening the houses in Akaretler to art. And here is the seventh edition of Artweeks@Akaretler this week. This boutique fair, which was expected at least as much as Contemporary Istanbul, became a popular art event with art works that were overlooked in the busy agenda or produced only for this place. Moreover, keeping the duration long is an advantage for those who cannot come to the fair in the busy city. This year, too, Artweeks has a long run. It starts on November 2 and lasts until November 13. Being free is another plus of Artweeks. 110 thousand people visited the last Artweeks held last spring. This number can be multiplied quite well with this new edition… NEW COLLECTORS The most important contribution of Artweeks and fairs that support young artists (such as BASE and Mamut Art) is their democratization of the art market. To ensure the formation of a new generation of collectors. Although the prices of works of art have skyrocketed, it is still possible to find works at affordable prices.

Trebartha East is a low-energy round house by architect Narein Perera, set within a cinnamon plantation near Ahangama in southern Sri Lanka. March 27, 2026 | VOL 18 CINNAMON CANOPY words Alice Morelli photos Fabio Bonatti, Lee Besser, Anna Skif, Inna Rabotyagina Staying within a cinnamon plantation is not an everyday proposition. In southern Sri Lanka, just minutes from the coastal town of Ahangama, Trebartha East – The Round House makes it possible. Designed by architect Narein Perera, the residence sits immersed in dense greenery, surrounded by cinnamon trees and the steady soundtrack of birdsong. The house follows a crescent-shaped plan, lifted lightly on stilts and sheltered by corrugated metal roofs supported by slender timber posts. Designed with Sri Lanka’s hot, humid climate in mind, Trebartha operates as a low-energy structure that relies on passive comfort. Its timber structure provides natural insulation, ensuring thermal ease without excess. Born and raised in Colombo, Perera’s architectural outlook is shaped by his Sri Lankan roots. He often points to the resilience of its people — their ability to adapt and to find contentment in what they have — as his greatest source of inspiration. Perera describes the house as “a journey for the guest into the dense plantation, which slowly opens up to the expanse of sky on the plateau” — an experience where architecture and landscape are designed to move in quiet alignment. - The full story is featured in Vol.18 - Print VOL XVIII - 2026 €20,00 Price Add to Cart

January 2023 | People TR Below ELİF BOYNER Words + Photos OB How did the idea of Vertical form? Did you always have this idea in your mind, what inspired you? The project got its name from ‘Vertical Farming’. But, when I first began to create Vertical, it was initially intended to be a sports-related project. In 2017, we created the SWEATers App, a mobile app that connects athletes. Then, we opened the SWEATers HUB in Bebek after realizing that the athletes needed places to gather. It was an athlete meeting point focused on runners and cyclists. We offered free water refill point there. We served glass bottled beverages. Monthly shower membership was 30 liras. Groups of 40–50 people were running while holding plastic bottles, leaving dozens of bottles behind. While many said they would not use the shower to avoid getting a membership, we noticed wet toilet paper being used as towels on the floor when we entered the restrooms. That is when I decided. So, I thought I should design places not just for people who take care of themselves, but also for those who look out for their world and the environment from now on! Because of this, when I founded Vertical, I wanted to find ways of “how to be sustainable” in city living spaces that were focused on food and beverages. At that time, I was very interested in vertical farming. It is a system that decreases the carbon footprint compared to traditional agriculture while saving 300 times the amount of water. It eliminates a lot of problems like packing and transportation footprint when consumed at the place of production. So, we started to build the project around vertical farming. What else is being done at Vertical to achieve the goal of reducing waste and minimizing carbon footprint? There is a cyclical system. For example, the kitchen of our restaurant, Circle, works with almost zero waste. Almost all of the ingredients used in the menu are used. The unused material is turned into another product by drying it in a dehydrator or a ‘freeze dryer.’ In our bar, coffee grounds turn into coffee liquor, apple peels into apple liquor, and vegetable and fruit pulp turn into banana peel chips in the evaporator machine. Those that cannot be transformed are composted. We created a new garden area out of compost manure. In addition, tests are carried out for fertilizer in our mushroom field. Soon the mushrooms on our menu will also grow with this fertilizer. Even if the mushrooms are left on the plate, they will be composted and become food again. This is one of the best examples of the cycle of “Nothing is lost, nothing is created in the universe”. It excites me and makes me smile. We also have a “Vertical No Waste Pop Up” kitchen in our garden. We make street food plates by utilizing the materials that we don’t use at Circle. The use of plastic bottles is restricted. We will soon stop purchasing glass bottled water and offer it in our own bottles to be refilled. One of our mottos is, “Recycling is so last season... REUSE!”. Because the main contribution is not recycling, but not using at all. We also don’t purchase liquid hand soap. We turn all waste oils used in kitchens into liquid hand soap. We obtain a face mask by drying the used coffee grounds. Aside from that, we reduce glass waste by encouraging guests to consume filtered water. We never use cleaning products containing chemicals. We established our 100-square-meter vertical field to demonstrate that agriculture is possible in the city. Currently, a big bag of garbage comes out from our place, where an average of 600 people come on a regular basis. This garbage is almost the same as the garbage of a family of five who consume irresponsibly. We continue to learn every day about how we can generate less waste. What are you doing to reduce your own carbon footprint? What can be done individually is very simple. The most important thing is to reduce consumption. Not consuming what we don’t need. Eating at responsible eating and drinking places. Paying attention to where the food you buy comes from and how it is produced. Keeping your cloth bag with you, not using plastic products, not using chemical cleaning and personal care products, even producing as many cleaning supplies as possible at home. Vertical fikri nasıl ortaya çıktı? Kafanda bu fikir hep var mıydı, nelerden ilham aldın? Proje ismini ‘Vertical Farming’den aldı. Ama aslında Vertical’ı geliştirmeye başladığımda spor odaklı bir proje olarak yola çıkmıştım. 2017’de SWEATers App adında sporcuları bir araya getiren bir mobil uygulama yaratmıştık. Ardından sporcuların bir araya geleceği lokasyonlara ihtiyacı olduğunu görerek Bebek’te SWEATers HUB’I açtık. Koşucu ve bisikletçi odaklı bir sporcu buluşma noktasıydı. Orada ücretsiz su dolum noktası sunduk. Cam şişeli içeceklere yer veriyorduk. Aylık duş üyeliği 30 liraydı. 40-50 kişilik spor grupları ellerinde pet şişelerle koşularını yapıyor, çıkarken arkalarında onlarca pet şişe bırakıyordu! Birçoğu üyelik almamak için duşu kullanmayacağını söylüyor, ama tuvaletlere girdiğimizde yerlerde havlu niyetine kullanılmış ıslak tuvalet kâğıtları buluyorduk. O dönem karar verdim. Bundan sonra yaratacağımız yerleri sadece kendine iyi bakan bireyleri değil, dünyasına ve çevresine de özen gösteren bireyleri düşünerek kurgulamalıyım diye! Bu nedenle Vertical’a başlarken, şehirdeki yeme-içme odaklı yaşam alanlarında “Nasıl sürdürülebilir olunur”un yollarını bulmak istedim. O dönem dikey tarım ilgimi çok çekiyordu. Geleneksel tarıma göre yüzde 98 karbon ayak izi azaltan, 300 kat su tasarrufu yapan bir sistem. Üretilen yerde tüketildiğinde lojistik ayak izi, paketleme gibi sorunları ortadan kaldırıyor. Böylece dikey tarım etrafında projeyi oluşturmaya başladık. Vertical’da minimum atık ve minimum karbon ayak izi hedefi için başka neler yapılıyor? Döngüsel bir sistem var. Mesela restoranımız Circle’ın mutfağı neredeyse sıfır atıkla çalışıyor. Menüde kullanılan malzemelerin neredeyse tamamı kullanılıyor. Kullanılmayan malzeme ya dehidratör ya da ‘freeze dryer’da kurutularak farklı bir ürüne dönüşüyor. Barımızda çıkan kahve posaları evaporatör makinasında kahve likörüne, elma kabukları elma likörüne, sebze ve meyve posaları ise muz kabuğu cipsine dönüşüyor. Dönüşemeyenler komposta gidiyor. Komposttan çıkan gübreyle yeni bir bostan alanımız oluştu. Ayrıca mantar tarlamızda gübre olarak testleri yapılıyor. Yakında menümüzdeki mantarlar da bu gübreyle yetişecek. Mantarlar tabakta kalsa bile komposta girerek tekrar gıdaya dönüşecek. Ayrıca bahçemizde “Vertical No Waste Pop Up” mutfağımız var. Circle’da tüketemediğimiz malzemeleri değerlendirerek street food tabakları yapıyoruz. Plastik şişe kullanımı ise yasak. Kısa zaman içinde cam şişe su alımını da sıfırlayarak kendi şişelerimizde satacağız. Tekrar doldurulacak şekilde. Mottolarımızdan biri, “Recycling is so last season... REUSE!”. Çünkü asıl katkı geri dönüşüm değil, hiç kullanmamak. Sıvı el sabunu alımını da sıfırladık. Mutfaklarda kullanılan tüm atık yağları sıvı el sabununa dönüştürüyoruz. Kullanılmış kahve posalarını kurutarak yüz maskesi elde ediyoruz. Bunların dışında misafirlerimizi filtreli su içmeye teşvik ederek cam atığımızı minimuma indiriyoruz. Kimyasal içeren temizlik ürünlerini asla kullanmıyoruz. Şehirde tarımın mümkün olduğunu anlatabilmek için dikey tarlamızı kurduk. Şu anda günlük ortalama 600 kişinin geldiği alanımızda bir büyük boy dolusu çöp çıkıyor. Bu çöp, sorumsuz tüketen beş kişilik bir ailenin çöpüyle neredeyse aynı! Her gün öğrenmeye devam ediyoruz. Daha az nasıl atık çıkarabiliriz diye. Kişisel olarak karbon ayak izini azaltmak için neler yapıyorsun? Bireysel yapılabilecekler basit. En önemlisi tüketimi azaltmak. İhtiyacımız olmayanı tüketmemek. Sorumlu yeme-içme noktalarından yemek. Aldığın gıdanın nereden geldiğine, ne şartlarda yetiştirildiğine önem vermek. Bez çantanı yanında bulundurmak, plastik ürünler kullanmamak, kimyasal temizlik ve kişisel bakım ürünleri kullanmamak. Tamamı için... | For more... Print VOL VIII - 2022 / 23 Out of Stock View Details

Wangan's Zen-inspired design for Monk in Bursa, Turkey, features natural materials, Koi motifs, and work by Designmixer, Aysun Bozoklu and Melike Şanlı. April 2024 | Design & Interiors english below Innovative Zen adaptation MONK words Alp Tekin photos Emre Dörter M odern bir Japon ve Asya mutfağı restoranı olan Monk’un fotoğraflarına bakınca huzurlu ve sakin bir duyguya kapılmamak elde değil. Çünkü Bursa’da yer alan Monk’un tasarımını üstlenen Wangan ekibi, Zen felsefesinden ilham alarak tasarım kodlarını oluşturmuş. Kendi içinde dinamik ve kompleks detay örgülere sahip olan tasarımda ahşap, doğal taş, pişmiş toprak ve metal olmak üzere dört temel elementin işlenmiş malzemeleri kullanılmış. Az sayıda malzemeyle özgün katmanların yaratıldığı projede, Zen felsefesinin sadelik, doğallık ve sakinlik değerlerine doğrudan gönderme yapılıyor. Doğal malzeme seçkilerine ağırlık verilen tasarımın ana hatları ve gizli detaylarında ise Zen bahçelerinin çizgisel yapısından esinlenilmiş. Restoranın atmosferine uygun olarak tasarlanan, el yapımı Japon kâğıtlar üzerine yapılmış, Asya felsefesinde gücü ve başarıyı temsil eden Koi balığı desenleri ise öne çıkan bir başka detay. Farklı kotlar üzerine tasarlanan 180 kişilik restoran; sushi barı, genel oturma alanları ve terastan oluşuyor. Monk’un hareketli mobilyaları da Wangan tarafından projeye özel olarak tasarlanmış. Projede katkıda bulunan diğer isimleri ise şöyle sıralayabiliriz: Desen tasarımı Designmixer ve sanatçılar Aysun Bozoklu ile Melike Şanlı. W hen we looked at the photos of Monk, a modern Japanese and Asian cuisine restaurant, this is what we felt: Peace and calm. Because the Wangan team that designed Monk in Bursa, Turkey, created the design codes inspired by Zen philosophy. The design, which has dynamic and complex patterns of details in itself, uses processed materials of four basic elements: wood, natural stone, terracotta and metal. In the project, where unique layers are created with a small number of materials, direct reference is made to the values of simplicity, naturalness and serenity of Zen philosophy. The contours and hidden details of the design, which emphasizes the selection of natural materials, are inspired by the linear structure of Zen gardens. Another striking detail is the Koi fish pattern, which represents the strength and success of Asian philosophy, printed on handmade Japanese paper designed to match the atmosphere of the restaurant. Designed on multiple levels, the 180-seat restaurant consists of a sushi bar, general seating and a terrace. Monk's movable furniture was also specially designed by Wangan for the project. Other names that contributed to the project include Design mixers and artists Aysun Bozoklu and Melike Sanli.

Ocak 2022 | Tasarım | İtalya HiAm Uykuda gelinen son nokta Yazı | Oktay Tutuş P andemi sırasında gördük ki aslında en büyük yatırımı evimize ve dinlenebileceğimiz, yaşayacağımız ve temas edeceğimiz eşyalara yaparsak iç huzuru bulmamızın önünde engel kalmıyor! Bu noktadan baktığımızda en çok dinlenmeyi yatağımızda yapıyoruz. Ancak tüm teknolojik gelişmelere rağmen yatak tasarımları hâlâ çok fazla şey vadetmiyor. Özel yapım olanları ise başka şekilde değerlendirmek gerekiyor. HiAm isimli yeni konsept onlardan biri. Yüksek teknolojiyi ve İtalyan tasarımı ve malzemelerini bir araya getiren bu yatağı, Hi-Interiors isimli şirketleriyle Tallarico biraderler sunuyor. Ailelerinden gelen ahşap mobilya işini bir adım öteye geçiren bu yeni kuşak, akıllı mobilyalar üretiyor. Teknolojiyi kullanarak komple bir dinlenme deneyimi kurgulayan Hibed de onlardan birisi. Fizyolojik sağlığı harekete geçirmek için ortam ve okuma ışıkları, yüksek tanımlı ses sistemi, 70 inç ekran TV ve 4K projektör desteğini arkasına almış. Ek olarak, masajlar için programlanmış motorlu yatak bazaları ve kişiselleştirilmiş rahatlama anları için rafine bir koku yayıcı içeriyor ve bunların tümü yerel bir iOS uygulamasıyla etkinleştirilebiliyor. Yatak aynı zamanda sensörleri sayesinde ortamdaki rahatsız edici sesleri belirliyor ve yatağın sıcaklığını size göre ayarlıyor. Böylece çok yönlü bir dinlenmeyi mümkün kılıyor. HiAm veya Hibed sistemi, bir concierge hizmeti üzerinden sipariş verilebiliyor. Ahşap kaplamalarını kendi kişisel zevkinize göre değişecek renklerde kaplatabiliyorsunuz. hi-interiors.com

Annie Leslau designs a Manhattan apartment in New York with Italian furniture, Allied Maker lighting, and art by Hiroko Takeda and Joe Henry Baker. June 2024 | Design & Interiors TURKISH BELOW ITALIAN DESIGN and ART MEET in Manhattan Home words Laura Cottrell photos Joshua McHugh T his apartment on Manhattan's Upper East Side, owned by a couple with three children, was designed by interior designer Annie Leslau. "When the owners are away from New York, they spend a lot of time at the lake or ocean," says Annie Leslau, who was inspired by mid-century Italian furniture. “So it was important for their city home to feel Zen and connected to elements of nature," says Annie Leslau. The dining table in the home was meticulously crafted to fit the homeowners' needs. "We designed a solid walnut dining table that extends at the touch of a button," says Annie Leslau. Leslau chose Hiroko Takeda's work for the entryway. A piece by Joe Henry Baker also takes center stage in the living room. Carefully selected fixtures from Allied Maker, Lindsey Adelman, Apparatus, Giopato & Coombes, and Roll & Hill complement the overall design and create a warm and inviting ambiance throughout the home. Annie Leslau points out the following detail about the home's lighting: "The integration of ambient and accent lighting throughout the home not only highlights architectural details, but also adds a layer of sophistication”. SOURCES - Living room: Poltrona Frau chairs, Moroso sofa, travertine coffee tables, The Invisible Collection rug, custom marble side table, alabaster wall sconce, custom shelving as room divider. - Entryway: Hiroko Takeda artwork custom made for project, Lindsey Adelman sconce, custom marble shelf, Allied Maker pendant. - Bedroom: Maharam wool wallcovering, custom Kvadrat bedding, Allied Maker pendants, Radnor long hair alpaca rug, Lawson Fenning nightstands, custom millwork. İTALYAN TASARIMI ve SANATIN BULUŞTUĞU Manhattan evi Ü ç çocuklu bir çifte ait olan Manhattan, Upper East Side’daki bu daire iç mimar Annie Leslau tasarımı. Evin tasarımında yüzyıl ortası İtalyan mobilyalarından ilham alan Annie Leslau, “Ev sahipleri New York dışındayken göl ya da okyanus kenarında çok zaman geçiriyor. Bu nedenle şehirdeki evlerinin zen hissini vermesi ve doğa unsurlarıyla bağlantılı olması önemliydi" diyor. Evdeki yemek masası ev sahiplerinin ihtiyaçlarına uyum sağlaması için titizlikle hazırlanmış. Annie Leslau, “Masif ceviz bir yemek masası tasarladık. Bir düğmeye basılarak masanın genişliği uzatılabiliyor” diyor. Leslau evin girişi için Hiroko Takeda’nın eserini seçmiş. Ayrıca Joe Henry Baker’ın bir eseri de oturma odasının merkezinde yer alıyor. Allied Maker, Lindsey Adelman, Apparatus, Giopato & Coombes ve Roll & Hill’den özenle seçilen armatürler ise genel tasarımı tamamlayarak evin içinde sıcak ve davetkâr bir ambiyans yaratıyor. Annie Leslau evin aydınlatmasıyla ilgili şu detaya dikkat çekiyor: “Evin genelinde ortam ve vurgu aydınlatmasının entegrasyonu sadece mimari detayları vurgulamakla kalmıyor, aynı zamanda sofistike bir katman da ekliyor”. DETAYLAR - Oturma odasındaki sandalyeler Poltrona Frau, kanepe ve sehpalar Moroso. - Yatak odasındaki yün duvar kaplama Maharam’dan, yatak Kvadrat, komodinler ise Lawson Fenning.

L’AND Vineyards is a wine retreat in Alentejo with prism-like architecture, MAPA restaurant, Márcio Kogan interiors, and a wine-based spa. August 8, 2025 | VOL 15 FLOW into L’AND words Onur Basturk photos Courtesy of L’AND After a fast-paced, art-filled weekend in Lisbon (take note: Lisbon Art Weekend is amazing!), I leave the city behind and head toward Alentejo. My destination: L’AND Vineyards. Less than an hour’s drive from Lisbon, the shift in atmosphere is immediate. Everything slows down. The last rays of sunlight paint the lake in front of L’AND in shades of deep orange, creating an incredible view. Even more mesmerizing is the futuristic, prism-like architecture of the retreat, which transforms under the shadows of the trees and the warm hues of the sunset. I later learn that this striking design was inspired by Alentejo’s traditional white-walled courtyards. Designed by Promontório, the building features four distinct cut-outs, creating different spaces—reception, lounge, restaurant terrace, and an industrial courtyard. The inspiration behind the architecture isn’t far away either. The town of Montemor-o-Novo, known for its whitewashed houses, is just four kilometers from L’AND. EVEN IF YOU'RE NOT STAYING, TRY MAPA L’AND Vineyards Relais & Châteaux is more than just a hotel—it’s an experience built around multiple themes. The first, of course, is wine. Surrounded by six hectares of organic vineyards, the estate cultivates Touriga Nacional, Touriga Franca, Alicante Bouschet, and Syrah for red wines, as well as Gouveio for whites. Wine lovers can tour the vineyards, visit the cellar, and join guided tastings or workshops on grape varieties and winemaking. I even participated in one and crafted my own red wine! Another defining theme at L’AND is gastronomy. Whether you’re staying at the hotel or not, there’s one thing you shouldn’t miss: MAPA, the restaurant. Chef David Jesus curates a tasting menu that feels like a carefully researched culinary journey. Every dish tells a story, every plate is a work of art. And despite the number of courses, you leave the table feeling surprisingly light—thanks to the menu’s focus on fresh, locally sourced ingredients. One standout feature of MAPA, aside from its understated ambiance, is the spectacular Tom Dixon pendant lights that cover nearly the entire ceiling. THE MÁRCIO KOGAN TOUCH Design is an integral part of L’AND’s identity. The interiors are the work of renowned Brazilian architect Márcio Kogan, known for projects like the Fasano Hotel in São Paulo and La Península in Mexico. The hotel’s furniture collection includes pieces by celebrated designers like Tom Dixon, Vladimir Kagan, Jorge Zalzuspin, and George Nakashima. The wool rugs in the suites are handmade by Fabricaal in Reguengos de Monsaraz, and an extraordinary, almost spiritual painting by Michael Biberstein graces the hotel’s lobby. A BED WITH A SKY VIEW One of my favorite things about L’AND was my room—with a skylight right above my bed, I fell asleep gazing at the stars. Another moment of deep relaxation? Naturally, at the hotel’s spa. The Vinotherapy Spa offers facials, body treatments, and massages using wine byproducts—grape seeds, skins, pulp, and stems. for more Print VOL XV - 2025 Out of Stock Add to Cart

Zucchetti presents Monica Armani’s Sablier collection at LC Atelier in Milan, exploring soft stainless-steel forms with studio founder Lucrezia Calvi. October 27, 2025 | PRODUCT SOFT STEEL ZUCCHETTI x LC ATELIER photos Monica Armani and Luca Dallabetta, PH: k-448 A Day With LC Atelier, PH: Tobia Faverio In the calm courtyard of LC Atelier, Milan, Zucchetti’s A Day With series opens a new chapter — one that celebrates creative interpretation and material poetry. Here, designer Monica Armani’s Sablier collection takes center stage. Inspired by the silhouette of an hourglass, its soft lines and harmonious proportions give stainless steel an unexpected sense of fluidity. The sandblasted finish, velvety to the touch, reflects LC Atelier’s refined aesthetic — an interplay of light, balance, and quiet precision. In this dialogue, the faucet becomes more than a functional element; it’s a silent sculpture that unites utility and grace. Founded by Lucrezia Calvi, LC Atelier is an interior architecture studio that approaches each project as a personal narrative — crafted through collaboration, material sensitivity, and contextual awareness. “We chose Sablier for its softened, elegant forms,” says Calvi. “It resonates with our idea of space and how aesthetics and function can speak the same language.” The visual story unfolds through simple gestures: a hand brushing against cool metal, water cascading among lilies, a ray of light slipping over steel and glass. Every frame captures continuity, not contrast — where design dissolves into atmosphere. Zucchetti and LC Atelier’s collaboration reveals a shared philosophy: the pursuit of beauty in everyday gestures. Sablier embodies this dialogue — an object that holds the delicacy of time, shaped by Italian craftsmanship and timeless design.

Joline Kwakkenbos discusses her self-portraits, queer identity, and creative residency on Leros for Perasma’s summer exhibition series. August 2, 2025 | Art & Culture TR BELOW JOLINE KWAKKENBOS CREATING in LEROS WAS MAGICAL and TRANSFORMATIVE words Burcu Dimili, photos Eftihia Stefanidi Perasma’s (*) ongoing exhibition series in Leros continues this summer with a new group show on view until August 24. Titled “Folding the Sea Into Dresses That Dissolve Like Salt”, the exhibition brings together the works of 27 artists. Listening to the rhythms, transitions, and moments of collectivity that shape the island, the show centers on Leros’ multi-layered, shifting, and intuitive relationship with the sea. Among the featured artists is Joline Kwakkenbos, who contributed a series of self-portraits layered with striking color. Known for her practice exploring feminine and queer identity, Kwakkenbos spoke with us about her experience on the island, her inspirations, and what’s ahead. EVERY SINGLE WORK WAS COMPLETED ON LEROS Could you tell us about the works you presented in the show? All of the pieces in this series were created on Leros in the weeks leading up to the exhibition. They came about as a direct result of arriving in a completely new place—without a plan, without preconceptions—just openness and curiosity. I don’t begin with a fixed idea or narrative; I allow the place and time to shape the work. I painted when it felt necessary, and over time, the island itself began to determine the rhythm of the series. Every piece—whether drawing or painting—was completed on Leros and reflects that act of being there, the encounter between myself and the island. You also took part in an artist residency while preparing for the show. What was it like to create on the island? Magical and transformative! It was the first time I’d been invited somewhere with the specific intention of creating in response to my surroundings. That’s always how I work—but usually in a more self-directed or spontaneous way. On Leros, I began collaborating with the island itself—its hidden histories, its beauty, its people, and its light. It taught me a lot about my own process. A simple example: when it was too hot to paint, I let go and went for a swim. Sometimes I painted at night, when the island fell into such a silence that it felt like just me and Leros were still awake. Everything around me—what I saw, tasted, heard, felt—found its way into the work. My colors changed. The light changed me. BOTH FREEING AND FRIGHTENING How did your creative process connect to the island and the themes of the show? The exhibition explores rhythms of coexistence—finding personal freedom while remaining deeply connected, gestures without borders, presence without permanence. That’s exactly how my process unfolded. I painted self-portraits, but through them you can read a portrait of Leros too—how the colors shifted, how the days moved. You often place yourself at the center of your work. What is it like to focus on yourself in your practice? It’s both freeing and frightening! It allows me to say, “I don’t know exactly who I am—and that’s okay.” It’s a way of claiming how I exist, how I appear—in all my forms. Historically, self-portraits depicted the artist as a craftsman, holding a palette, proving their identity through their tools. For women in art history, that was a powerful declaration: “I exist. I, too, can be an artist.” What I’m exploring is a different kind of self-portrait—not one centered around the act of painting or how I look, but one rooted in self-awareness, queerness, freedom, and reclaiming identity. FOR ALL IDENTITIES THAT WERE NEVER ALLOWED TO TAKE UP SPACE Your work features a prominent presence of women and queer identity. What would you like to say about that? My practice is not only about self-representation, but also about reclaiming and rewriting narratives from which women and queer voices have historically been excluded. By using my own image—by playing with identity, clothing, and posture—I try to create space where those voices can exist on their own terms. There’s a force that shapes how we’re allowed to appear. With every brushstroke, I feel a connection to the women and queer figures in history who were denied that choice. It’s not just about my own identity—it’s about all identities that were never given permission to take up space. What inspires you? Two things, above all: clothing and other artists. I collect historical garments from between 1750 and 1930—I'm completely captivated by them. Each one feels like a portal into another life, another story. Through them, I step into different versions of self, and explore gender, identity, power, and vulnerability. I never studied art, so art history became my teacher. I spend time with books, exhibitions, stories—artists who followed their visions despite tradition. Sometimes I even write monologues or letters to them, as a way of figuring out what I’m searching for, and understanding their work more deeply. JOLINE KWAKKENBOS ADADAKİ ÜRETİMİM BÜYÜLÜ ve DÖNÜŞTÜRÜCÜYDÜ Perasma’nın (*) Leros’taki sergi serisi bu yaz da devam ediyor. 24 ağustosta sona erecek “Folding The Sea Into Dresses That Dissolve Like Salt” başlıklı sergi, 27 sanatçının eserini bir araya getiriyor. Adanın ritmine, geçişlerine ve birlikteliklerine kulak veren sergi; Leros’un denizle kurduğu çok katmanlı, değişken ve sezgisel ilişkiyi merkezine alıyor. Etkileyici renklerle katmanlanan otoportreler üreten Joline Kwakkenbos da sergide yer alan sanatçılardan biri. Kadın ve kuir kimlikleri sorgulayan işleriyle dikkat çeken Kwakkenbos ile adadaki üretim sürecini, ilham kaynaklarını ve yaklaşan projelerini konuştuk. HER BİR PARÇA LEROS’TA TAMAMLANDI Sergide yer alan eserleriniz hakkında bilgi verebilir misiniz? Bu serideki tüm işler, sergiden önceki haftalarda Leros’ta üretildi. Tamamen yeni bir yere, herhangi bir plan ya da önyargı olmadan, yalnızca açıklık ve merakla var olmanın doğrudan bir sonucu olarak ortaya çıktılar. Sabit bir fikir veya anlatıyla başlamıyorum; mekânın ve zamanın işi şekillendirmesine izin verdim. Gerektiğinde resim yaptım ve zamanla adanın kendisi de bu serinin ritmini belirlemeye başladı. Her bir parça -ister çizim ister resim olsun- Leros’ta tamamlandı ve orada bulunma hâlimi, ada ile aramdaki karşılaşmayı yansıtıyor. Sergiye hazırlanırken bir de misafir sanatçı programına katıldınız. Adada üretim süreci sizin için nasıldı? Büyülü ve dönüştürücü! Çevremden ilham almak amacıyla özel olarak yaratmaya davet edildiğim ilk yerdi. Her zaman bu şekilde çalıştım, ama genellikle daha öz-yönelimli ya da spontane bir biçimde. Leros’ta gizli tarihleri, güzelliği, insanları ve ışığıyla birlikte adanın kendisiyle üretmeye başladım. Kendi sürecim hakkında bana çok şey öğretti. Basit bir örnek: Resim yapmak için hava çok sıcak olduğunda kendinizi bırakır, yüzersiniz. Bazen geceleri, ada öyle bir sessizleşiyordu ki, sanki sadece ben ve Leros uyanık kalmışız gibi hissediyordum. Etrafımdaki her şey -gördüğüm, tattığım, duyduğum, hissettiğim- işin içine sızdı. Renklerim değişti, ışık beni değiştirdi. ÖZGÜRLEŞTİRİCİ VE KORKUTUCU! Üretim süreciniz, ada ve serginin temasıyla nasıl bir bağlantı kurdu? Sergi, birlikte yaşamanın ritimlerini, derin bir bağ kurarken kişisel özgürlüğü bulmayı, sınır tanımayan bir dokunuşu, kalıcı olmayan bir varoluş halini araştırıyor. Benim sürecim de tam olarak böyle ilerledi. Otoportreler yaptım, ama onlar üzerinden Leros’un da bir portresi okunabiliyor—renklerin nasıl değiştiği, günlerin nasıl aktığı. Çalışmalarınızın ana konusu genellikle sizsiniz. Sanatsal pratiğinizde kendinize odaklanmak nasıl bir his? Hem özgürleştirici hem de korkutucu! “Tam olarak kim olduğumu bilmiyorum ve bu sorun değil” deme cesaretini veriyor. Nasıl var olduğumu, nasıl göründüğümü sahiplenmenin bir yolu bu—tüm formlarımla. Tarih boyunca otoportreler sanatçıyı bir zanaatkâr olarak, elinde paletiyle, kimliğini araçları üzerinden kanıtlayan biri olarak gösterirdi. Sanat tarihindeki kadınlar için bu, güçlü bir deklarasyondu: “Ben varım. Ben de sanatçıyım.” Ben ise farklı bir otoportre türünü keşfetmeye çalışıyorum—sadece resim yapma eylemine ya da görünüşüme odaklanmayan, özfarkındalık, queer’lik, özgürlük ve yeniden kimlik kazanma üzerine yoğunlaşan bir portre. YER KAPLAMASINA İZİN VERİLMEYEN TÜM KİMLİKLER…. Kadınların ve kuir kimliklerin çalışmalarınızdaki belirgin varlığı hakkında ne söylemek istersiniz? Eserlerim, öz temsiliyetin yanı sıra, kadınların ve kuir seslerin tarih boyunca dışlandığı anlatıları yeniden sahiplenmek ve yeniden yazmakla ilgili. Kendi imajımı kullanarak, kimlik, kıyafet ve duruşla oynayarak bu seslerin kendi şartlarında var olabileceği bir alan yaratıyorum. Nasıl görünmek istediğimizi yönlendiren bir güç var. Her fırça darbesiyle, bu seçimi yapma hakkı tanınmayan tarihsel kadın ve kuir figürlerle bağlantı kuruyorum. Bu yalnızca kendi kimliğimle ilgili değil—yer kaplamasına izin verilmeyen tüm kimliklerle ilgili. İlham kaynaklarınız neler? İki şey başrolde: Kıyafet ve diğer sanatçılar. 1750–1930 yılları arasından tarihi giysiler topluyorum; beni tamamen büyülüyorlar. Her biri başka bir hayata, başka bir hikâyeye açılan bir kapı gibi. Onlar sayesinde benliğimin farklı versiyonlarına adım atıyor; cinsiyet, kimlik, güç, kırılganlık gibi konuları araştırıyorum. Sanat eğitimi almadım, bu yüzden sanat tarihi benim öğretmenim oldu. Kitaplar, sergiler, hikâyeler, geleneklere rağmen kendi vizyonunu takip eden sanatçılarla vakit geçiriyorum. Hatta bazılarına mektuplar, monologlar yazıyor; ne aradığımı anlamaya çalışıyor ve onların sanatını daha iyi kavrıyorum. (*) Burcu Fikretoğlu ve Gizem Naz Kudunoğlu’nun eş yöneticiliğini yaptığı Perasma İstanbul, lokal ve global sanatçılarla iş birlikleri aracılığıyla çağdaş sanat ve kültür üzerine sorular sormaya ve bu alanları keşfetmeye odaklanan bir platform.