July 2023 | Travel | Vol 10 english below PICASSO, LEGER VE MATISSE’İN İZİNDE yazı | Rengin Atik E ğer Côte d’Azur’un sanatsal ruhu ve yumuşak tonlarının başrolde olduğu incelikli bir otelde konaklamak istiyorsanız Hotel Le Sud listenizin en başında olmalı. 2020 yazında açılan otel Antibes’te, Juan-Les-Pins’in tam merkezinde. Le Sud’un yaratıcıları ise Julien Lizée ve Lizée.Hugot mimarlık ofisinin kurucularından Stéphanie Lizée. CÓTE d’AZUR’A SAYGI DURUŞU Otelin bulunduğu bölgenin kültürel ve sanatsal zenginliği, hem renk paleti seçiminde hem de grafik ve dekorasyonda büyük bir ilham kaynağı olmuş. Stéphanie, Antibes’deki Picasso Müzesi ve Biot’taki Fernand Léger Müzesi’ne yaptığı ziyaretlerden sonra otelin renk paletine karar verdiğini söylüyor: Pişmiş toprak tonları, yeşil, sarı ve Klein mavisi. Nitekim Pablo Picasso, Fernand Léger, Jean Cocteau, Henri Matisse ve Vallauris kasabasından çıkma nefis seramik işler, otelin genel ruhunun bir özeti. Bir bakıma, 20. yüzyıl ortalarında sanatçılara fazlasıyla ilham vermiş coşkulu Côte d’Azur’a bir saygı duruşu gibi Hotel Le Sud. Bu nedenle otelin tasarımında kiremitli duvarlar, kumtaşı, terracotta, rattan gibi ayrıntılarla yerel zanaatkârlar tarafından yapılan özel tasarım mobilyalar başrolde. Aynı şekilde, otelin logosundan tutun da, duvarlar ve barda göze çarpan fresklerini tasarlayan sanatçı Franck Lebraly de öyle... FOLLOWING PICASSO, LEGER AND MATISSE words | Rengin Atik I f you want to stay in a delicate hotel with the artistic spirit and soft tones of the Côte d ‘Azur, Hotel Le Sud should be at the top of your list. Opened in the summer of 2020, the hotel is located in Antibes, right in the center of Juan- Les-Pins. The creators of Le Sud are Julien Lizée and Stéphanie Lizée, one of the founders of the “Lizée.Hugot” architectural office. TRIBUTE TO CÓTE d’AZUR The cultural and artistic richness of the region where the hotel is located has been a great source of inspiration both in the color palette choice and in graphics and decoration. Stéphanie says that after visiting the Picasso Museum in Antibes and the Fernand Léger Museum in Biot she decided on the hotel’s color palette: terracotta shades, green, yellow, and Klein blue. Indeed, the exquisite ceramic works from the town of Pablo Picasso, Fernand Léger, Jean Cocteau, Henri Matisse, and Vallauris are a summary of the overall spirit of the hotel. In a way, Hotel Le Sud is like a tribute to the enthusiastic Côte d ‘Azur that inspired artists in the mid-20th century. Thus, tiled walls, details of sandstone, terracotta, and rattan, and designer furniture made by local artisans have a leading role in hotel’s design. Likewise does the artist Franck Lebraly, who designed the prominent frescoes of the walls, bar, and hotel logo. for more Print VOL X - AEGEAN & MEDITERRANEAN EDITION - 2023 Out of Stock Add to Cart

May 2025 | DESIGN & INTERIORS CURATED LIVING: AM COLLECTIVE REDEFINES the GALLERY words Laura Cottrell In a time when the design world is rethinking its spaces, rhythms, and rituals, Amanda Pratt’s newly rebranded AM Collective offers a compelling model for what a contemporary gallery can be. Formerly known as Salon Design, the gallery has not only changed its name but reshaped its entire identity—moving into a 2,600-square-foot townhouse in New York’s West Village and reopening as Villa AM, a living, breathing home for collectible design. Villa AM officially opened its doors on April 24, inviting visitors into a reimagined gallery space that feels more like a thoughtfully designed home than a traditional showroom. Conceived as a more intimate setting, it allows guests to connect with design objects in a lived-in environment—one that reflects how design is increasingly woven into daily life, especially in the U.S., where the appetite for meaningful design is growing. “We’re seeing a shift in how people want to engage with design,” says founder Amanda Pratt, a former investment banker turned interior designer and art advisor. “There’s something deeply human about living with objects that tell a story, and that’s exactly what AM Collective is about.” A NEW KIND OF GALLERY EXPERIENCE Unlike traditional white-cube galleries, AM Collective embraces the storytelling power of design. Here, salon-style presentations replace solo shows, and collections debut in spaces designed for conversation and connection. The gallery’s programming is built around launches, limited editions, collaborations, and site-specific works, all carefully selected for their material intelligence and emotional resonance. Roughly 80% of AM Collective’s featured artists and designers identify as women—a statistic that speaks volumes about Pratt’s mission to support under-recognized voices in contemporary design. From textile innovators in Berlin to experimental lighting designers in Australia, each contributor is united by a commitment to craftsmanship and exploration. A HOME WHERE EVERTHING IS FOR SALE And yes—everything inside Villa AM is shoppable. Whether it’s a sculptural light fixture or a custom textile, each piece is displayed in a way that honors its function and beauty within a living space. INTO THE COURTYARD: DISCOVER ARTIFACTS On May 17, Villa AM expands its vision outdoors with the unveiling of its inaugural sculpture garden installation, Artifacts. Curated by Cola Studios, the creative duo founded by Sam Colamussi and Olya Dmitrieva, this evocative exhibition transforms the villa’s courtyard garden into a poetic, open-air stage. Featuring works by Ian Love, Cory Mahoney, Mamoun Nakumanu, and others, the sculptures appear like relics unearthed from a forgotten civilization—strange, enigmatic forms that seem to have always belonged to the landscape, patiently waiting to be discovered.

March 2025 | DESIGN & INTERIORS BROOKLYN SANCTUARY: a MODERN ECLECTIC HAVEN words Karine Monie photos Brian W. Ferry interior design Lucy Harris Studio styling Katja Greeff In a row of new brownstones in Brooklyn, one home truly stands out. With bespoke landscaping in both front and back gardens and ample outdoor spaces—including a spacious terrace—the residence serves as a sanctuary for a young couple and their new baby. Enlisting the expertise of Lucy Harris Studio, the owners transformed their townhouse into a retreat that blends functionality with artistic flair. AN IMPOSSIBLE BOUQUET OF DESIGN Lucy Harris’s creative approach was inspired by the idea of an “impossible bouquet,” where colors, materials, and inspirations that might not normally coexist come together in harmonious contrast. The project marries peaceful, eclectic spaces ideal for entertaining with intimate areas for quality time. Vintage pieces and creations from small-scale makers lend the home its distinctive character, while playful geometric patterns and natural materials maintain a sophisticated yet relaxed atmosphere. CRAFTING A FAMILY-READY RETREAT “The client wanted a beautiful and practical space that the family could grow into,” says Lucy Harris. "With their first child arriving during the project, the design needed to be alluring yet entirely baby-ready. The couple’s time in the southwestern U.S. and their love of travel inspired elements that evoke a relaxed, nature-infused feel without being overly literal" SEAMLESS INTEGRATION OF INTERIOR AND EXTERIOR Lucy Harris spent 1.5 years meticulously designing spaces with soft edges that encourage open gathering. Interior and exterior elements were developed simultaneously, resulting in a fluid, cohesive environment. Bold features like the custom living room millwork, expansive rug, and striking foyer tile arrived as the final touches that truly brought the design together. The dining area features a custom built-in banquette upholstered in lush moss Brecon fabric by Tibor, while sculptural objects and uniquely meaningful art adorn shelves and walls throughout the home. Upon completion, the home radiated life—a vibrant blend of modern eclecticism and family warmth. Lucy Harris’s vision has culminated in a home that perfectly balances the bold with the serene, creating a modern sanctuary that is as stylish as it is welcoming.

January 14, 2026 | VOL 15 HOME, a QUIET ESCAPE from the NOISE of the WORLD words Onur Baştürk photos Courtesy of Brown&Brown If you’ve ever driven through Aberdeenshire’s scenic roads, stepped out early for a morning walk from a cozy town hotel, or toured a whisky distillery, you’ve probably felt the region’s unique slow rhythm—like it’s whispering a story to you. That same feeling is being brought to life in architectural projects across Aberdeenshire and beyond by Brown&Brown, an award-winning studio shaping modern Scottish architecture. With offices in both Aberdeenshire and Inverness, their ethos is perfectly in tune with the character of the region: creating well-considered, conscious, and understated homes. Cairn House THE CONCEPT OF SLOW LIVING ALIGNS PERFECTLY WITH THE IDEA OF VALUING ONE’S HOME. IT EMPHASIZES A MINDFUL APPROACH TO LIFE I ask Andrew Brown, one of the founders of Brown&Brown, “Your residential projects seem to embody the philosophy of slow living. What are your thoughts on this concept, which has gained popularity in recent years?” Andrew responds, “The concept of slow living aligns perfectly with the idea of valuing one’s home. It emphasizes a mindful approach to life, encouraging individuals to savor moments, appreciate their surroundings, and cultivate a genuine connection with the present. In the rush of modern life, embracing a slower pace allows for a deeper appreciation of the simple pleasures that a well-loved home can offer. Mindfulness, in the context of home, involves being fully present and engaged in the living space. It means appreciating the subtle details, the play of light through the windows, the tactile qualities of materials, and the comforting ambiance that permeates the space. We try to bring these considerations to our residential projects and make a conscious effort to consider how someone could live well in any space we create.” Arbor House | PH. Jim Stephenson Alongside slow living, there has also been a rise in homes designed with a retreat-like quality. Could the challenges of chaotic city life be driving more people toward secluded living? I share this thought with Andrew and ask for his take: “We’re not sure what causes people to seek seclusion in their homes, but it could certainly be the pressures of modern life. It is harder than ever to ‘turn off’ from the world, from work, and from noise. As a result, the notion of ‘home’ as a place where you can leave the world behind, both literally and metaphorically, has never been more relevant.” I then ask Andrew what ‘home’ means to him. “Our own sense of home is wrapped up in notions of seclusion and retreat,” he explains. “Feeling at home means being at ease, leaving the worries of the world behind, and having the opportunity to focus on life’s simpler aspects.” Harmony House | PH. Dapple Photography OUR WORK DRAWS FROM THE TRADITIONS OF SCOTTISH ARCHITECTURE Our conversation shifts to the design process. “Every project begins with learning from the client,” Andrew shares. “We start by understanding what they like and dislike, how they want to live, how they spend time together or alone, what their interests are, and so on. From this foundation, we begin forming a picture of how a home can be designed around these elements. Context is also central to our work—getting to know the land, understanding how a building can integrate into the landscape is crucial for us.” I ask whether there is a particular architectural movement that inspires Brown&Brown. Andrew’s answer is clear: “Our work draws from the traditions of Scottish architecture, particularly those that respond to natural materials and the surrounding landscape. Additionally, we take inspiration from many mid-century modern buildings.” Sustainable architecture is a widely discussed topic among architectural studios, yet for many, it remains theoretical rather than practical. I know that one of Brown&Brown’s key focuses is minimizing their projects’ carbon footprint, but I’m curious about the other sustainable strategies they implement. Andrew explains: “We adopt a ‘sustainable by design’ approach, rather than buildings only being sustainable by the addition of renewable technologies. These systems are important, of course, but a home works best when simple sustainable strategies are integrated into the design from the outset. Considerations such as orientation, thermal mass, natural cross-ventilation, and locally sourced materials create the conditions that allow technologies such as sustainable heating and ventilation systems to function at their best.” Hillview Pavilion CONTEXTUAL RESPONSE, LIGHT AND LINE Tidal House, Arbor House, Cairn House, and Harmony House—when I ask Andrew about the common material and stylistic elements among these Brown&Brown projects, he sums them up succinctly: “Contextual response. Light and line. Tactile material palettes. In short, they are designed around how the inhabitants want to live”. One project that stands out with its integration of landscaping is Hillview Pavilion, where part of the roof is dedicated to greenery. On this, Andrew remarks: “We believe a home’s design doesn’t stop at the outer walls. How it meets and interacts with its landscape—whether it becomes a part of its surroundings—is essential to its success”. Tidal House

June 2024 | Design & Interiors turkish below TROPICAL MODERNISM MEETS URBAN AUNT STYLE words Onur Baştürk photos Nicole Franzen styling Paige Wassel J osh Evan founded a boutique furniture and design company in Brooklyn after working for 15 years in the fashion industry. Michael Edward worked as a project architect in the design and management of high-end residential and commercial projects. In 2019, Josh and Michael combined forces and founded New York-based architecture and interior design office Evan Edward. “Josh was in the fashion industry, but he fell in love with buying furniture from auctions and restoring them,” the partners tell those days. “When Josh’s auction furniture started to turn into special pieces, he started to get opinion from Michael and things began to progress”. Josh and Michael describe their design style as ‘urban aunt’. Remember; one of the design trends of 2023 was ’Coastal Grandmother‘, a tribute to the mature and timeless style of rustic open kitchens, white sheets and fresh flowers. The style that dominates 2024 - with the viral contribution of TikTok - is the cool urban aunt style. WHAT DOES THE URBAN AUNT STYLE LOOK LIKE? So, what is urban aunt? First of all, this aunt is usually single and does not have a child. Imagine the general design codes of her apartment as follows: Open brick walls, wooden beams (or veneers), rug-covered floors, modern and vintage furniture used together, comfortable corners created for warm conversations, a home bar with antique liquor bottles and glasses, and supporting actors with different textures: layered cushions, covers and fluffy carpets with fur... Josh and Michael describe their urban aunt as follows: “Our urban aunt is an artist. She loves traveling for adventure and watching concerts. She has a strong point of view. She is so cool and dynamic. And so is her husband!” CALMER, MODERN AND TROPICAL Evan Edward’s Biscayne, Miami project is also inspired by “Urban Aunt”, but this time quieter, modern, and naturally tropical. The color palette consists of creamy and sandy beach tones. Josh and Michael explain the atmosphere of this house as: “This project is salutatory to mid-century tropical modernism and European decor… We love that Geoffrey Bawa, one of the most inspirational Asian architects, uses a simple palette of materials to create a wider natural context in his projects. We wanted all the spaces we designed in this house to feel like they blurred the same line. For example, creating a garden for the back of the bar on the stairs or using the natural form of the Pandanus tree just outside the family room in the fabric choices of the family room”. PARIS IS OUR NEW MUSE What are the difficult and easy aspects of working as a pair? There are no challenges whatsoever, everything is as smooth as butter at all times. Everyone has strengths that get utilized to their full capacity in the seamless process of design that we have mastered here at Evan Edward. What are the cities and fashion brands that inspire you the most? We were both recently in Paris shopping for a client, so I guess Paris is our new muse again. We’ve both traveled extensively and continue to do so, there’s no place we’ve been that hasn’t influenced our vision. We feel the same way about fashion, we know how difficult it is to see a design manifest in the world and we are impressed by so many things that are put out there. We have diverse and eclectic tastes and there is a design to solve every problem.. Is there a material you always use in your projects? Exquisite taste and wherewithal! J osh Evan moda endüstrisinde çalıştığı 15 yılın ardından Brooklyn’de butik bir mobilya ve tasarım firması kurmuştu. Michael Edward ise üst düzey konut ve ticari projelerin tasarım ve yönetiminde proje mimarı olarak çalışıyordu. 2019 yılında Josh ve Michael güçlerini birleştirdi ve New York merkezli mimarlık ve iç tasarım ofisi Evan Edward’ı kurdu. İkili o günleri şöyle anlatıyor: “Josh moda sektöründeydi, ama müzayededen mobilya alıp restore etme işine aşık olmuştu. Josh’un müzayede mobilyaları özel parçalara dönüşmeye başlayınca Michael’dan görüş almaya başladı ve işler oradan gelişti”. Josh ve Michael tasarım stillerini ‘urban aunt’ olarak tanımlıyor. Hatırlayın; 2023’ün tasarım trendlerinden biri rustik açık mutfakların, beyaz çarşafların ve taze çiçeklerin olgun ve zamansız tarzına övgü niteliğindeki ‘Coastal Grandmother’dı. 2024 yılına egemen olan stil ise -TikTok’un da viral katkısıyla-havalı şehirli teyze stili. WHAT DOES THE URBAN AUNT STYLE LOOK LIKE? Peki ‘urban aunt’ nedir? Öncelikle bu teyze genelde bekâr ve çocuksuz. Dairesinin genel tasarım kodlarını şöyle hayal edin: Açık tuğla duvarlar, ahşap kirişler (ya da kaplamalar), kilimle kaplı zeminler, bir arada kullanılan modern ve vintage mobilyalar, samimi sohbetler için yaratılmış rahat köşeler, antika içki şişesi ve kadehlerin yer aldığı bir ev barı ve farklı dokuların bir araya geldiği yardımcı oyuncular: Katmanlı minderler, örtüler ve yüksek tüylü kabarık halılar... Josh ve Michael, kendi şehirli teyzelerini şöyle tarif ediyor: “Bizim şehirli teyzemiz bir sanatçı. Macera için seyahat etmeyi ve konser izlemeyi seviyor. Güçlü bir bakış açısına sahip. Çok havalı ve dinamik biri. Tabii kocası da öyle!” CALMER, MODERN AND TROPICAL Miami, Biscayne’de yer alan Evan Edward tasarımı proje de ‘Urban Aunt’ stilinden izler taşıyor, ama bu kez daha sakin, modern ve doğal olarak tropikal. Renk paleti ise kremsi ve kumlu plaj tonlarından oluşuyor. Josh ve Michael bu evin atmosferi için şöyle diyor: “Bu proje, yüzyıl ortası tropikal modernizmiyle Avrupa dekorasyonuna bir selam niteliğinde… En etkili Asyalı mimarlardan biri olan Geoffrey Bawa’nın projelerinde daha geniş bir doğal bağlam yaratmak için basit malzeme paleti kullanmasına bayılıyoruz. Bu evde tasarladığımız tüm alanların aynı çizgiyi bulanıklaştırmış gibi hissettirmesini istedik. Mesela merdivendeki barın arkası için bir bahçe oluşturmak ya da aile odasının hemen dışındaki Pandanus ağacının doğal formunu aile odasının kumaş seçimlerinde kullanmak gibi”. PARIS IS OUR NEW MUSE İkili olarak çalışmanın zor ve kolay yönleri neler? Hiçbir zorluk yok! Her şey her zaman tereyağı gibi pürüzsüz. Evan Edward’da ustalaştığımız kusursuz tasarım sürecinde, ikimiz de güçlü yanlarımızı tam kapasite kullanıyoruz. Size en çok ilham veren şehirler ve moda markaları hangileri? İkimiz de yakın zamanda Paris’teki bir müşterimiz için alışveriş yapıyorduk. Sanırım Paris artık yeni ilham perimiz. İkimiz de çok seyahat ettik ve etmeye devam ediyoruz. Vizyonumuzu etkilemeyen bir yer yok. Moda konusunda da aynı şekilde düşünüyoruz. Bir tasarımın ortaya çıktığını görmenin ne kadar zor olduğunu biliyoruz ve ortaya konan pek çok şeyden etkileniyoruz. Farklı ve eklektik zevklerimiz var. Ve her sorunu çözecek bir tasarım mutlaka var. Projelerinizde her zaman kullandığınız bir malzeme var mı? Sadece üstün zevk ve yetenek! for more Print VOL XII - 2024 Out of Stock Add to Cart

February 2024 | Art & Culture english below Istanbul's new art fair ART SHOW N ormalde İstanbul’un modern sanat dünyasında şubat ayında hareketlilik olmaz. Ama bu hafta rüzgâr başka bir yönden esecek ve İstanbul yeni bir butik sanat fuarıyla tanışacak: Art Show. Bu fuarın önemli bir farkı var. İlk kez bir sanat fuarını bizzat galeriler organize ediyor. 24 çağdaş sanat galerisinin bir araya gelerek oluşturduğu Art Show, bir başka adıyla “Galeriler Buluşması”, salı günü ön gösterimle The Ritz-Carlton Residences’da açılacak. Ve 25 şubata dek aynı yerde devam edecek. Çağdaş sanat ortamında önemli konumda olan galerilerin temsilcileri bu etkinliğin organizasyonunda iş bölümü yaptılar. Belki de ilk kez dayanışma odaklı bir sergileme modelini benimsediler. Hem sergi hem de konuşma serilerinin yer alacağı Art Show’un amacı profesyoneller ve katılımcılar arasında verimli bir diyalog kurmak. Bu amaçla Art Show ücretsiz. Peki katılımcı galeriler kimler? Şöyle sıralayalım: Ambidexter, Anna Laudel, Art On İstanbul, artSümer, Bosfor, BüroSARIGEDİK, C.A.M Galeri, Ferda Art Platform, Galeri 77, Galeri Nev İstanbul, Galerist, Kairos, Martch Art Project, Merkur, Öktem Aykut, PG Art Gallery, Pilot, Pi Artworks, Pilevneli, Rıdvan Kuday Gallery, Sanatorium, The Pill, Versus Art Project, x-ist. Art Show’daki farklı galerileri ortak bir dil altında toplayacak mimari tasarımı yapanlar da alanının iyi isimleri: Emre Arolat ve Murat Tabanlıoğlu. N ormally, there is no activity in Istanbul's modern art world in February. But this week, the wind is blowing from a different direction, and Istanbul is getting a new boutique art fair: Art Show. This fair has one important difference. For the first time, an art fair is being organized by the galleries themselves. A gathering of 24 contemporary art galleries, Art Show, also known as "Meeting of Galleries," will open with a preview on Tuesday at The Ritz-Carlton Residences. It will continue at the same venue through February 25. Representatives of galleries that are important in the contemporary art scene have collaborated in organizing this event. Perhaps for the first time, they have adopted a solidarity-based exhibition model. The aim of the Art Show, which will include both an exhibition and a series of talks, is to establish a productive dialogue between profess ionals and participants. To this end, the Art Show is free of charge. So who are the participating galleries? Let's list them as follows: Ambidexter, Anna Laudel, Art On Istanbul, artSümer, Bosfor, BüroSARIGEDİK, C.A.M Gallery, Ferda Art Platform, Gallery 77, Gallery Nev Istanbul, Galerist, Kairos, Martch Art Project, Merkur, Öktem Aykut, PG Art Gallery, Pilot, Pi Artworks, Pilevneli, Rıdvan Kuday Gallery, Sanatorium, The Pill, Versus Art Project, x-ist.

Ocak 2022 | Tasarım | Finlandiya Yeni Puisto projesi: Niliaitta Yazı | Alp Tekin V ol2 sayımızın kapağında Space of Mind adlı kabin tasarımları yer alan Finlandiyalı tasarım stüdyosu Puisto’nun son projelerinden biri Niliaitta. Tek bir sütun üzerinde yükselen bu siyah kabin, Finlandiya'daki Salamajärvi Ulusal Parkı yakınlarındaki ormanlık alanda yer alıyor. Bu kabin, Kivijärvi Resort için inşa edilecek 25 Niliaitta süitinin ilki. Kabinin ilham kaynağı ise eski Sami halkının açık havada yiyecekleri güvenli bir şekilde depolamak için kullandığı yüksek ahşap kulübeler. Niliaitta aynı zamanda dış dünyadan kopukluk hissi veren bir alan olarak da düşünülmüş. — English below — New Puisto project: Niliaitta Words Alp Tekin Niliaitta is one of the latest projects of Finnish design studio Puisto, which has cabin designs called #spaceofmind on the cover of our Vol2 issue. Rising on a single column, this black cabin is in the woods near Salamajärvi National Park in Finland. This cabin is the first of 25 Niliaitta suites to be built for the Kivijärvi Resort. The inspiration for the cabin is the ancient high wooden huts that the Sami people used to safely store food outdoors. Niliaitta is also conceived as a space that gives a sense of disconnection from the outside world.

September 25, 2025 | DESIGN & INTERIORS LIVING with LIGHT in KAPLANKAYA words Alp Tekin photos İbrahim Özbunar In Bodrum’s Kaplankaya enclave, this private summer house reimagined by Habif Architects offers a calm, balanced living environment where architecture and interior design flow seamlessly with the surrounding landscape. Spanning 320 m² of interior space and 1200 m² of landscaped gardens, the Kaplankaya E House maintains its dialogue with the rugged Aegean terrain while opening up to terraces, glass façades, and fluid interiors that redefine coastal living. Designed for a family of four, its horizontally stretched plan unfolds across three levels, where shifting floor plates and natural light create a rhythm that transforms throughout the day. ELEGANCE IN SIMPLICITY The design team describes the project as “a living space that embodies the elegance born of simplicity.” This philosophy is evident in every detail, from furniture choices to spatial arrangements. Indoors, pieces by Tacchini, Miniforms, and Santa & Cole establish a refined tone, while the outdoor areas feature Dedon, Ethimo, and Ligne Roset, striking a balance between function and aesthetics. In the dining area, a silver travertine-clad wall and a custom table in the same stone add a sculptural edge. Above, the Santa & Cole Lámina 165 light fixture casts a modern glow, complemented by &tradition Betty chairs. SPACES SHAPED BY LIGHT One of the key design moves was removing partitions that blocked natural daylight, allowing surfaces in pure white to invite light with understated elegance. In the double-height main living area, a work by Ercan Akın interacts with shifting daylight, while the setting is enriched by a Tacchini Five to Nine bench, Tom Dixon Press Large Surfacelights, and bespoke coffee tables—together shaping a refined corner for everyday pause. A TIMELESS TAKE Kaplankaya E House ultimately emerges as a timeless interpretation of interior design—where materials, light, and functionality converge in harmony, aligning with the rhythms of daily life and celebrating the quiet sophistication of simplicity. TR BELOW KAPLANKAYA E EVİ Bodrum, Kaplankaya'da Habif Mimarlık imzasıyla yeniden yorumlanan bu müstakil yazlık ev, doğayla uyumlu mimarisi ve dingin iç mekân tasarımıyla sakin, dengeli bir yaşam alanı sunuyor. 320 m² kapalı alan ve 1200 m²’lik peyzaj alanına yayılan Kaplankaya E Evi, Ege’nin kayalık kıyılarıyla bütünleşen yapısal kurgusunu korurken; geniş terasları, cam cepheleri ve iç mekân akışıyla güncellenmiş bir yaşam deneyimi öneriyor. Dört kişilik bir aile için tasarlanan ev, yatayda genişleyen planı ve farklı kotlarda çözümlenen üç ana katıyla, doğal ışığın gün boyu mekân içinde iz bıraktığı bir ritim kuruyor. SADELİKTEN DOĞAN ZARAFET Habif Mimarlık ekibi, projeyi “sadelikten doğan zarafeti temsil eden bir yaşam alanı” olarak tanımlıyor. Bu yaklaşım, mobilya seçimlerinden mekânsal düzenlemelere kadar tüm tasarıma yansımış. İç mekanda Tacchini, Miniforms ve Santa Cole, dış mekânda ise Dedon, Ethimo ve Ligne Roset imzalı parçalarla fonksiyonellik ve estetik arasında dengeli bir birliktelik kurulmuş. Yemek alanında silver traverten kaplama duvar ve aynı malzemeden tasarlanan masa, mekâna heykelsi bir duruş kazandırıyor. Masa üzerinde Santa & Cole Lámina 165 aydınlatma, çevresinde &tradition Betty sandalyelerle modern çizgi sürdürülüyor. Projenin çıkış noktalarından biri, gün ışığının önünü kesen bölücülerden arınmak. Böylece beyazın sadeliğiyle ışığı içeri davet eden yüzeyler, zarif bir açıklık yaratıyor. Yüksek tavanlı ana yaşam alanında, Ercan Akın’ın sanat eseri ışıkla etkileşim içinde öne çıkarken; Tacchini Five to Nine bench, Tom Dixon Press Large Surface aydınlatmalar ve özel tasarım sehpalar mekâna rafine bir karakter kazandırıyor. Özetle Kaplankaya E Evi; malzeme, ışık ve işlevselliği buluşturan yaklaşımıyla günlük hayatın ritmine uyumlanan, zamansız bir iç mekan yorumu olarak öne çıkıyor.

October 27, 2025 | DESIGN & INTERIORS the ELEGANCE of CONTRAST words Elena Grabar photos Sergey Krasyuk style Yes We May A reimagined English-style house near Moscow blends heritage and modern design. In a quiet cottage community just outside Moscow, architect Natalia Sablina, founder of Sablina A&D, transformed a traditional English-style house into a refined balance between opposites: classical architecture, contemporary interiors, and a curated collection of modern art. The result is a space where heritage and modernity coexist — and where design becomes a cultural dialogue. BETWEEN STRUCTURE AND SOFTNESS Originally 350 m², the house was expanded to 750 m² during a complete reconstruction that preserved its symmetrical English façade while introducing new architectural elements: a front portico, a round attic window, a bay overlooking the garden, and a pergola-covered terrace. “From the beginning, I knew I wanted to offset the formality of the public spaces with softer, more intimate private areas,” says Natalia Sablina. The clients — a young family — requested a home built on strong contrasts. The ground floor unfolds through a sequence of formal yet expressive spaces: a grand entry hall with a walk-in wardrobe, the owner’s study, and a sculptural staircase framed by contemporary art. The open-plan living and dining area is visually anchored by striking works — from an Op Art piece by Tatiana Andreeva to a 1958 abstraction by Léon Zack. Art here is more than aesthetic. Raising two daughters who plan to study architecture, the family wanted the home to serve as a quiet education in culture and design. “They asked me to help select pieces that would immerse the girls in contemporary visual language,” Sablina recalls. TEXTURE, TONE, AND BALANCE At the centre of the kitchen stands a monolithic island in black marble. Upstairs, the private wing includes two children’s bedrooms and a serene master suite with a separate bathroom. A spacious walk-in closet — equivalent to two rooms — serves as a buffer between hallway and bedroom. The attic floor hosts a guest room, the wife’s study, a gym, and a playroom. Throughout the house, materials create a unified rhythm: leather-textured stone, natural wood veneers, and plaster-framed windows recall classical detailing but with a quiet, minimal cadence. “These are materials tied to classical architecture, but reinterpreted with restraint — they express the dual spirit of the house,” says Sablina. A DIALOGUE WITH THE LANDSCAPE The colour scheme plays on graphic tension — black and white — reflecting the clients’ urban sensibility. Through the floor-to-ceiling windows, the contrast softens into the garden’s natural tones, where the terrace and fireplace flow seamlessly outdoors. Designed with Tatiana Kamanina Studio, the landscape forms a quiet bridge between architecture and nature. Seasonal blooms — from snowdrops and lilacs to pale hydrangeas — echo the palette’s gentle shift from deeper interior hues to lighter tones in the open air. LINES MADE TANGIBLE Pieces by Kelly Wearstler, Minotti, and Poliform anchor the interior, while lighting by CTO Lighting, RUBN, and Oluce adds sculptural rhythm throughout. All millwork and finishes were handcrafted by local artisans. “We are incredibly proud of the stonework, wood, and plaster,” says the architect. “Everything was made to measure, from my original drawings.” This is a house where opposites meet — not to clash, but to reveal harmony through contrast. A classical shell filled with a modern rhythm.

Ekim 2021 | Art | Vol V ÖZER TORAMAN Bilinçli bir rüya kurgulayıcısı Yazı | Timur Can Ersoy O esnada dünya dönmeye devam eder. Özer Toraman’ın Pi Artworks’te açtığı son sergisinin ismi bu. Şimdi geriye yaslanıp rahatlayın: Resimlerinde özellikle açık pastel tonları kullanan, iki cinsiyete de ait olmayan melez figürler yaratan, sergideki işlerinin umutsuzluk ve yalnızlık hislerinden özgürleşmek için birkaç anahtar sunduğunun altını çizen Özer Toraman’ın uçsuz bucaksız hayal evreniyle tanışın… Resme olan ilgin ne zaman başladı? 1989 yılında Van'ın çok küçük bir köyünde doğdum. Dış dünya ile pek bağlantısı olduğu söylenemez. 9 yaşına kadar doğa ile iç içe geçirdiğim bu dönemde resim yapmak. hayal gücümü geliştirme olanağı sağladı ve hayatımda yer edinmeye başladı. Devamı için... Print YUZU MAGAZINE - V Out of Stock View Details

Ocak 2021 | Art | Türkiye Herkesin sanat eseri sahibi olması için çalışıyoruz F arklı alanlardaki yeni akım ürünleri tek çatı altında toplamasıyla tanıyıp sevdiğimiz (özellikle sneakers’larına bayılıyoruz) shopi go, şimdi yeni bir platformla karşımızda: shopi go ART Bir ay önce açılan bu yeni sanat platformunun kimliğini, hedeflerini kreatif direktörü Murat Süter (onun da lacivert stiline bayılıyoruz!) anlatıyor. shopi go ART nasıl ve neden ortaya çıktı? shopi go’yu kurarken sadece bir marka değil, bir dünya yaratmak üzere yola çıkmış ve bu dünyada moda ve sanatın her zaman aynı fikre hizmet ettiğini savunmuştuk: İyi hissetmek! shopi go ART’ı kurarken de bizi bu DNA harekete geçirdi. Uzun süredir hayata geçirmek istediğimiz bir projeydi. Sanat platformlarının bugüne kadar geri durduğu dijitalleşme hareketinin pandemi süreciyle hızlanarak tüm dünyada aktive olması ise bizi başlamamız için cesaretlendiren en önemli şey oldu. Pandemi sürecinde online art satış platformları gerçekten peş peşe geldi. Peki shopi go ART’ı diğerlerinden ayıran özellikler neler? Pandeminin sanat adına yaratıcılıkta ve üretimde büyük etkileri olduğu kesin. Bu süreçte evlerimizde olma gerekliliği, evlerimizin içinde iyi hissetme isteği, hepimizin sanatı farklı bir bakış açısıyla değerlendirmesine neden oldu. shopi go ART böyle karanlık ve can sıkıcı bir süreçte hem küratör ekibi tarafından yapılan detaylı çalışma sonucu oluşturulmuş özel seçkiler hem de sanatçılarla gerçekleştirilen işbirlikleriyle sanatta yeni normali tanımlayarak yeni deneyimlerin peşine düştü. Hedefimiz, sanatla henüz tanışmamış ya da sanatı ulaşılmaz görüp bir sanat eserine sahip olmaya cesaret edememiş herkesi cesaretlendirmek. Sanatı hayatın bir parçası gibi hissettirmeyi amaçlıyoruz. Galeri temsiliyeti olmayan sanatçıları mı seçiyorsunuz? Sıra dışı yöntemlerle çalışan, kavramsal sorgulamaları ele alan, “bağımsız" sanatçılarla işbirliği yapıyoruz. Her daim yeniyi arayan ve sınırları zorlayan bu çalışma biçimi de tamamen shopi go ruhundan geliyor. Dijital sanat platformları sayesinde koleksiyonerlik de tıpkı bir dönem lüksün demokratikleşmesi gibi bir kıvama gelebilir mi? Koleksiyonerlik belli bir grubun tekelinden çıkar mı? Ne dersin? Evet, sanat toplumun tüm kesimleri tarafından sahiplenilirse varlığını sürdürebilir. shopi go ART’ı bu bilinçle kurduk. Sanatın yatırım aracından ziyade hayatın bir parçası olarak görülmesini istiyoruz ve herkesin en az bir sanat eserine sahip olması için çalışıyoruz. shopigo ART’ı ulaşılabilir bir sanat platformu olarak yaşatacağız. Şu an bünyenizde kaç sanatçı var? Sayı artacak mı? Şu an 71 sanatçı yer alıyor. Sürekli olarak yeni sanatçılar ve yeni pratikleri seçkimize ekliyoruz. Dinamik olarak sürekli yenilenen, güncellenen ve yeni yetenekler keşfedilebilecek bir platform olmak amacındayız. Yakın gelecekte shopi go ART’ın global sanat sahnesinin bir parçası olmasını ve en önemlisi Türkiye’den çıkan sanatçıların global olarak bilinirliğinin artmasında ufak da olsa bir payımızın olmasını çok istiyoruz.

Şubat 2021 | Tasarım | Dünya Çok siyah bir veda: Swiss Alp Watch Yazı | Oktay Tutuş F otoğrafı sizi yanıltmasın gördüğünüz aslında bir Apple Watch değil. Ancak tasarımıyla ona öykünen bir saat. Bu sadece basit bir öykünme de değil üstelik. Size kısacık hikayesinden bahsedeyim. 2016 yılında ilk defa satışa sunulan Swiss Alp Watch isimli bu model aslında o dönemin hızlı trendi olan akıllı saatlere karşı İsviçre’nin bir yanıtı niteliğindeydi. Akıllı saat satışlarının artması ve gittikçe popüler olmaları geleneksel İsviçre saat firmalarını biraz endişeye düşürmüş ve “Yeni bir pilli saat krizi mi geliyor” diye düşünenlerden tutun da hibrit saat modelleri yapanlara dek pek çok tepkiye neden olmuştu. Bu firmalardan bir tanesi ve muhtemelen en soğukkanlı olanıysa çığır açıcı bir şeyle çıkageldi: Tıpkı Apple Watch’a benzeyen bir mekanik aksamlı geleneksel saat. Swiss Alp Watch , neredeyse 200 yıllık bir saat üreticisi olan İsviçreli H. Moser & Cie. tarafından Analog VS Digital savaşında ibreyi analogdan yana döndürdü. Vermek istediği mesaj şuydu: Biz geleneklerimize bağlı kalarak saat yapmaya devam edelim, ancak modern tasarım ve teknolojiyi işimize entegre etmekten de çekinmeyelim. Bu korkusuz hamlenin başrolündeki saatin bugüne dek çok farklı modelleri yapıldı ve satıldı. İkonik bir saat mertebesine erişti. Ve şimdi de zirvedeyken bize veda ediyor! H. Moser & Cie. geçtiğimiz günlerde duyurduğu Swiss Alp Watch Final Upgrade isimli bu simsiyah saatle bu serinin üretimine nokta koyuyor. O nedenle bu özel modeli üretti. 50 örneği üretilecek saat, hicivli ve aynı zamanda sofistike bir serinin son temsilcisi. Böyle bir doğum hikâyeniz varsa elbette tasarımınızda ve kullanılan malzemelerde de dikkatli bir seçim yapılması normal. Saatin DLC kaplanmış çelik kasası ultra modern ve havalı, ancak bunu saat imlerinin olmaması yanında siyah renginin derinliğinden de alıyor. Süperstar sanatçı Anish Kapoor’un haklarını elinde bulundurduğu dünyanın en koyu siyah rengi olan Vantablack ile yapılmış kadranı sayesinde, akrep ve yelkovanı ile saat 6 yönündeki küçük saniye göstergesi sanki boşluktaymış gibi hareket ediyor. Saatin esas söz söyleyen yüzü aslında arkasını çevirdiğinizde gözler önüne seriliyor. Tamamen mekanik, tıkır tıkır işleyen gerçek bir İsviçre mekanizmasıyla hayat buluyor. Kablo, devre veya pil yok. Gücü hikayesinde.... www.h-moser.com

May 2024 | Urban english below Bir Mardin Bienali deneyimi words Onur Baştürk M ardin’e daha önce çok gittim, ama Bienal zamanı eski şehri ilk kez deneyimledim. Bekletmeden söylemeli: Bienalin iki emekçisi Döne Otyam ve Hakan Irmak gerçekten müthiş bir iş yapıyorlar. Tamamen kendi olanakları ve ilişki ağlarıyla bir bienali 6’ıncı edisyonuna kadar getirip büyütmek, geliştirmek kolay bir iş değil. Neredeyse Venedik Bienali’nden hemen sonra gördüğüm Mardin Bienali deneyiminden en çok aklımda kalanlar ise şunlar oldu: 1. Yokuşlu yollarda, merdivenlerde bir aşağı bir yukarı çıkarak, bazen kaybolup bazen de nefes nefese kalarak Bienal mekanları arasında turlamak eğlenceliydi. Her ne kadar “Neden bir yönlendirme tabelası yok?” diye söylensem de bu kendine özgü labirent deneyimini de başka bir şehirde yaşamak imkansızdır. 2. Bazı Bienal mekanlarında şu ikilemi yaşadım: Beni etkileyen sanat eseri miydi yoksa mekanın kendisi mi? İtiraf ediyorum; çoğu zaman, mesela Develi Han’da, mekanın ruhu, dokusu daha çok ön plana çıkıyordu. Bazen de tam tersi oldu: Başka fuarlarda defalarca gördüğüm bir eseri mekanın kendisi sayesinde daha dikkatle inceledim. Yani Mardin’in tarihi mekanlarının ön plana çıkması kötü bir şey değil. Aksine, burayı farklı kılan şey bu. 3. İstanbul’a döndüğümde, “İyi eserler var mıydı?” sorusuyla çok sık karşılaştım. Venedik Bienali’ne dair bu soruyu sormak mümkün. Ama Mardin Bienali’nde her şey bir bütün. Çünkü bin yıllık, bir kısmı viran halde bir yapının içinde bir dijital video izlemek ya da bir enstalasyon görmek bile yetiyor insana. Daha fazlası da olur elbette. Ama bunu “hemen, şimdi” bekliyor olmak biraz da batının o meşhur doyumsuzluğu ve sabırsızlığından kaynaklanıyor. Keza, Bienal’le ilgisiz, bir mekanın organizasyon hatasından kaynaklı dj olayının da bağlamından özenle kopartılıp bambaşka anlamlar yüklenerek, sosyal medyada çiğnenmek suretiyle bir dedikodu/linç çığına dönüştürülmesi yine batıya özgü şımarıklığa dair tipik bir örnekti. NEDEN KIRLANGIÇLAR Bienal sırasında şahane bir yemeğe de katıldım. Bienalin kurumsal sponsorlarından Beylerbeyi İçecek Pazarlama’nın düzenlediği yemek, Mardin’in yeni otellerinden Arura’nın terasındaydı ve teması da “Kırlangıç Saati”ydi. Haliyle, “Neden kırlangıçlar?” diye sordum yemeği organize edenlere… Meğer bahar ayları, özellikle de mayıs, kırlangıçların Mardin’e geldiği dönemmiş. Gökyüzü onların dansıyla şenlenir ve kırlangıçları izlemek herkese keyif verirmiş. Yemeğin temasına uygun olarak lokal sanatçılarla da iş birliği yapılmış. Bawer Doğanay bu temaya uygun şişe tasarımı yapmış, Zahit Mungan ise kırlangıç uçurtmaları… Unutmadan: Bienalin teması “Daha Uzaklara” idi. Bana kalırsa Bienal yıllar içinde şunu da sağlamış oldu: Batıda yaşayan insanların “çok uzakta olduğunu” düşündüğü bir şehri sanat sayesinde onların algısına daha yakın kıldı. A Mardin Biennial experience I have been to Mardin many times, but it was during the Biennial that I experienced the old city for the first time. I have to say this right away: Döne Otyam and Hakan Irmak, the two workers of the Biennial, are doing a really great job. It is not an easy task to bring a biennial to its 6th edition, to grow and develop it entirely with one's own means and networks. What I remember most from my experience of the Mardin Biennial, which I saw almost immediately after the Venice Biennial, are the following: 1. It was fun to walk around the Biennial venues on the hilly streets, up and down the stairs, sometimes getting lost and sometimes out of breath. Although I wondered, "Why isn't there a direction sign?", it was impossible to have this unique labyrinth experience in any other city. 2. I had this dilemma in some of the Biennial venues: Was it the artwork that impressed me or the space itself? I have to admit that most of the time, for example in Develi Han, the spirit and texture of the space was more prominent. Sometimes it was the other way around: I would look more closely at a work I had seen many times in other fairs, thanks to the space itself. In other words, it is not a bad thing that Mardin's historical sites come to the fore. On the contrary, this is what makes it different. 3. When I returned to Istanbul, I was confronted with the question "Were there any good works?" but I think this question is wrong. It is possible to ask this question about the Venice Biennial. But in the Mardin Biennial, everything is a whole. Because it is enough to watch a digital video or see an installation in a thousand-year-old building, some of which is in ruins. Of course, there will be more. But to expect it "right now" is partly due to the West's famous insatiability and impatience. WHY THE SWALLOWS Organized by Beylerbeyi Icecek Pazarlama, one of the Biennial's corporate sponsors, the dinner was held on the terrace of Arura, one of Mardin's new hotels, and the theme was "Swallow Time". Naturally, I asked the organizers, "Why swallows?" It turns out that spring, especially May, is the time when swallows come to Mardin. The sky would be alive with their dance and everyone would enjoy watching them. In keeping with the theme of the dinner, local artists were also involved. Bawer Doganay designed bottles in line with the theme, while Zahit Mungan created swallow kites... Oh, before I forget: The theme of the Biennial was "Farther Away". In my opinion, the Biennial has achieved this over the years: It brought a city that people in the West thought was "too far away" closer to their perception through art.

September 2024 | Urban ENGLISH BELOW BARDOT vs. MORINI words Onur Baştürk İstanbul’un son dönem sosyal hayatının mini özeti şu: Artık adım başı her yer Espresso Lab. Fine-dining restoranlara ilgi azalıyor, ama meyhane ve ocakbaşı tarzı restoranlara olan ilgi artarak aynen devam ediyor. Misal, Gümüşsuyu’ndaki Topaz artık modern ocakbaşı Tere oldu. Bir de Valeron artık ‘millli dj’. Bu hafta her yerde o çıkıyor. Yeni mekan olarak ise bir tek Zorlu’daki Beymen’in bir süredir hazırlıklarını sürdürdüğü Bardot açıldı. Bir öğle yemeği davetiyle açılan Bardot için daha ilk günden şunu söylemek mümkün: Burası ‘kadınların Papermoon’u olur… Nitekim tren kompartımanı gibi uzayıp giden Bardot’nun açılış yemeğindeki tüm masaları kadın egemendi. Beymen’in yeme-içme sektöründeki bu ilk adımının hayli pahalıya patladığını mekana adım atar atmaz anlıyorsunuz. Öncelikle restoranın tasarımı New York merkezli iç mimarlık ofisi Roman and Williams’a ait. Bir dönemin meşhur Boom Boom Room’unu tasarlayan Roman and Williams ikilisinin son dönem yaptıkları en güzel proje Tin Building’di. Pekala Bardot da çok iyi işleri arasına girebilir. Çünkü mekandaki her detay gerçekten çok iyi. Bardot yemeğinde Bardot’nun kendisi kadar Morini de konuşuldu. Çünkü herkesin malumu: Beymen, Morini’ye çıkması için ihtarname göndermiş. Olay tıpkı, kiracısına “Yurtdışından kızım geldi, evi bir an önce boşaltın” diyen ev sahibi gibi. Yurtdışından gelen kız bu durumda Bardot oluyor tabii. Peki Morini gerçekten çıkacak mı? Hayır, bir yere gittikleri yok. Aynen devam edeceklermiş. Öğrendiğim kadarıyla sözleşmeleri devam ediyor. Yine de ekip ve yıllardır Morini müdavimi olanlar için epey tatsız ve haksız bir durum tabii. Olayın bir başka yönü de Bardot’nun açılış davetine Morini ekibine yakın olan simalardan kimin gelip gelmeyeceğiydi. Misal, Derin Mermerci. Davet edildi mi bilinmez, ama sonuçta Mermerci gelmedi. Bir başka isim Burcu Esmersoy’du. Esmersoy Bardot’ya geldi ama ertesi günlerde de Morini’cilerin İstinye Park’taki restoranı Clove’da doğum günü kutlaması yaptı. Bir bakıma herkesin gönlünü aldı denilebilir. A quick snapshot of Istanbul’s recent social scene: Espresso Lab spots are popping up on every corner. Fine-dining restaurants seem to be losing their appeal, but the interest in meyhane and ocakbaşı-style eateries remains strong. For example, Topaz in Gümüşsuyu has now transformed into Tere, a modern ocakbaşı. Oh, and Valeron has become a national DJ—he’s performing everywhere this week! As for new places, the only recent opening is Bardot, launched by Beymen at Zorlu, after much anticipation. After just one lunch, it’s safe to say: Bardot is likely to become the "Papermoon for women." Indeed, the opening lunch at Bardot, with its long, train-car-like layout, was dominated by women at every table. The restaurant’s design is by the New York-based interior design studio Roman and Williams. This duo, famous for designing the iconic Boom Boom Room, recently completed one of their finest projects, Tin Building. It looks like Bardot may also become one of their standout works. At Bardot’s opening, another hot topic was Morini. As everyone knows, Beymen has sent a notice for Morini to vacate. It’s kind of like a landlord saying, "My daughter is coming from abroad, you need to move out immediately." In this case, the "daughter from abroad" is Bardot, of course. So, will Morini actually leave? Apparently not. From what I’ve heard, they’re not going anywhere since their lease is still valid. But it’s definitely an awkward situation for them. Another aspect of the incident was the question of which of the people close to the Morini team would respond to Bardot's invitation. Derin Mermerci, for example. It is not known if she was invited, but in the end Mermerci did not come. Another name was Burcu Esmersoy. Esmersoy came to Bardot's, but in the following days she celebrated her birthday at Clove, Morini's restaurant in İstinye Park. In a way, she could be said to have made everyone happy.

Mart 2022 | Tasarım | Danimarka Yüzen ahşap adayla açılmanın dayanılmaz hafifliği Yazı | Onur Baştürk İ ki mimar arkadaş, Avustralyalı Marshall Blecher ile Danimarkalı Magnus Maarbjerg, Kopenhag’ta mimarlık okurken tanışmış. Her ikisi de denize tutkun ama Magnus’un deniz ve limanlarla olan ilişkisi bambaşka bir boyutta. Çünkü ahşap bir gemide büyümüş. Hayatının ilk gençlik yıllarını ise yelken yaparak, Avrupa ve Amerika limanlarını keşfederek geçirmiş. Şu sıralar bu iki mimar tasarladıkları son projeyle konuşuluyor: Kopenhag Adaları. Daha görseline bakar bakmaz insanı büyüleyen bu projeye dair merak ettiğim detayları ikili adına Marshall yanıtladı. Marshall, “Kopenhag Adaları” fikri nasıl ortaya çıktı? Proje, Kopenhag Limanı’nın ‘gentrifikasyon’ (mutenalaştırma, seçkinleştirme) sürecine bir tepki olarak başladı. Amacımız doğal hayatı şehrin merkezine yeniden geri getirmekti. Magnus’la limanda yaşıyoruz, dolayısıyla limanın asıl amacından tamamen uzaklaştığına bir süredir tanığız. Liman kenarındaki tekne yapım yerleri imar kapsamında yüksek konutlara dönüşmeye başlayınca, “Bu muhteşem kamusal kaynağı nasıl yeniden kullanıma sokabiliriz” sorusuna yanıt aramaya başladık. Kayıkla gezmeyi ve limanda yüzmeyi teşvik eden bir yol aramaya başladık. Ada fikri bu şekilde ortaya çıktı. Konseptimizi kanıtlamak ve belediyeyle diğer yetkilileri bunun iyi bir fikir olduğuna ikna etmeye yardımcı olmak için prototip ada Ø1’in inşasına başladık. Daha sonra proje büyüdü. Yakında limanda dokuz yüzen adadan oluşacak bir takımada olacak. Üçü hazır. Diğerlerinin inşasına 2021 içinde başlıyoruz. Bu “yüzen adalar” insanlara başka ne vaat ediyor? Kopenhag Adaları, şehirlerin limanına yeni bir model öneriyor aslında: Kayıkçıların, balıkçıların, kanocuların, yıldız gözlemcilerin ve yüzücülerin sayısının arttığı şehirler tarafından kullanılmak üzere açık ve ücretsiz yüzen adalar topluluğu… Adına kısaca “parkipelago” diyoruz. Bu adalar aynı zamanda hızla endüstrileştirilen kıyılara vahşi doğayı yeniden getirme arzusunda: Endemik bitki ve ağaçlar, yukarıdaki kuşlar için yaşam alanı, deniz yosunları ve yumuşakçalar için demirleme noktası sağlayarak. Kısacası proje, yeni bir iklime karşı dirençli şehircilik türüne işaret ediyor. Adaların tasarımı da dikkat çekti. Ahşap ve sadece tek, büyük bir ağaç. Sanki bireyselliğe, yalnızlığa bir övgü var gibi. Yanılıyor muyum? Evet, aslında öyle. Sonuçta güçlü, basit bir fikri yakalayan, küçük bir şey yapmak istedik. Ayrıca başlangıç için küçük bir bütçeyle de yola çıkmamız gerekiyordu. Bir de herkes tek bir palmiye ağacının olduğu, izole edilmiş ada görseline aşinadır. Ada nasıl hareket ediyor? En çok bunu merak ediyorum. Basit: Küçük bir teknenin arkasında çekerek hareket ettirebiliyorsunuz! Peki Kopenhag’a geldiğimde bu adalardan nasıl yararlanacağım? Herkese açık olacak mı? Evet, adalar diğer kamusal alanlar gibi herkese açık olacak. Eğer talep gelirse, başka şehirler için de bu projeyi yapmayı düşünür müsünüz? Evet, hatta dünyanın dört bir yanındaki birçok şehirden bize ulaşanlar oldu bile. Adaların altında ve üstünde yaban hayatı için yeni bir yaşam alanı oluşacak. Bunu nasıl planladınız? İşlenmemiş kereste ve doğal malzeme kullandığımız için deniz yosunu ve yumuşakçalar adaların alt kısmında yaşamaya başladı bile. Bu kadar hızlı bir ekosisteme dönüşmesi de şaşırtıcı. Tamamı için... Print YUZU MAGAZINE - II Out of Stock View Details No product