August 2024 | Art & Culture TURKISH BELOW LUKE EDWARD HALL ‘I ALWAYS want MY WORK to have that POETIC FEELING’ words Onur Baştürk T he Breeder, one of Athens' leading art galleries, has opened an exhibition of new drawings by British artist and designer Luke Edward Hall at the Old School of Chora in Patmos, described as 'a celebration of life'. In 'I Walk Over the Mountains and the Waves', Hall captures a seductive, mystical energy inspired by island life. We spoke to Luke Edward Hall about the exhibition and, of course, about the romanticism that is indispensable to him. How would you like to define yourself? I try to keep it simple: I say that I am an artist, designer and columnist, and I work on a variety of projects, from painting, drawing and murals to interior and clothing design. I try not to worry too much about labels. I take on projects that excite me. I would like to ask you how your island life inspired your new series of drawings that will be exhibited in Patmos. Patmos is also an island with a strong spiritual identity. How is this reflected in your drawings? It felt only natural to respond to Patmos being considered the most spiritual of Greek islands, and its connections to the New Testament. I spent time looking at photographs of items held in the collection of the Monastery of St. John the Theologian. I looked at how certain saints, such as George, have been portrayed throughout history. I wanted to explore how I might represent some of these figures; I liked the idea of giving them a softer, perhaps more human appearance. Your drawings in the exhibition feature saints and angels as well as ordinary people (swimmers, fishermen, etc.). Did you specifically want to juxtapose the spiritual and mythical with ordinary and normal people? Absolutely – I have painted saints and archangels alongside fishermen, swimmers and mythological figures. Twilight island street scenes sit next to drawings of sun-bleached coves, the legendary poet Orpheus plays his flute in the shade of an ancient olive tree. I always work in this way: mixing the everyday and the commonplace with the mythical – the juxtaposition I enjoy, and this juxtaposition is exactly what appeals to me about places such as Patmos – this combination of natural earthiness with something higher, holier, perhaps even magical. The title of the exhibition is an homage to the famous Romantic poet Percy Bysshe Shelley's "Hymn to Apollo". Could you tell us a little about this connection? Why this poem? Apollo is linked with Patmos – legend says that the island sunk into the sea and that Artemis, with the help of Apollo, managed to persuade Zeus to bring the island back to the surface. I am a big fan of the English Romantic poets and their focus on nature and the imagination. (Plus, of course, the Romantic poets loved classical Greece.) Shelley’s Hymn of Apollo is remarkably intense; it shimmers with light. This particular line from the poem sort of jumped out at me – I loved its simplicity, its boldness, and its linking of the landscape with the ever-present island-surrounding sea. I spent time playing around with different titles for the show but I kept coming back to this line. It feels like an affirmation. BEING ROMANTIC IS OF COURSE POSSIBLE There is also a Jean Cocteau atmosphere in your drawings. Would you agree? I’m a big Cocteau fan and I particularly enjoy his murals. Cocteau of course took much inspiration from mythology, and he made work that still to this day feels incredibly imaginative and poetic. I like the romantic feeling in your drawings. Do you think it is possible to be romantic nowadays? Or has romance died out? Of course it’s possible! Yes, I am a Romantic. I always want my work to have that poetic feeling. I think it has to do with the way I look at the world. I look at the universe around me and the work I do - paintings, drawings, clothes, interiors - through the same lens. I have a sensitive approach, but I'm also in love with colour, pattern, ornamentation and decoration. I am driven by the need to tell stories, to weave stories together... I make a patchwork with all the different things I do. That's how I see my work as a whole. When I say I'm a Romantic, I really mean that it's about mythologising the world around me, reveling in my imagination and my emotions, and also having a deep love and appreciation of (and connection with) nature. I LOVED LAMPI BEACH AND THE RESTAURANT THERE. What do Patmos mean to you? When did you discover Patmos for the first time? I’ve really enjoyed creating work inspired by a place that, until early August when I visited Patmos for the first time, has existed only in my imagination. There has been a pureness about the research and the process – whilst drawing, many tales I have heard from friends who have visited the island were dancing around my head and mixing with myths and legends, religious stories and imagined pictures – a curious melting pot which left me feeling wonderfully free. What are your favorite places on Patmos? Every morning during our recent trip my husband Duncan and I would go down to Petra beach for a quick swim followed by a breakfast on the rocks of yoghurt with honey and watermelon with feta. It became a really nice ritual and the perfect way to begin the day. Lampi beach I loved too – we went for lunch at the brilliant taverna there a couple of times. éla!, a farm and kitchen, is a lovely spot, hidden away in a pastoral valley. The owners are doing something super exciting I believe, celebrating the harvest from their farm and cooking on hand-crafted stone grills. It’s a very joyful place. LUKE EDWARD HALL’ın PATMOS DÜŞLERİ A tina’nın önde gelen sanat galerilerinden The Breeder, Patmos'taki Old School of Chora'da İngiliz sanatçı, tasarımcı ve aynı zamanda Financial Times köşe yazarı Luke Edward Hall’ın yeni çizimlerinden oluşan ve “bir yaşam kutlaması” olarak nitelenen bir sergi açtı. “I Walk Over the Mountains and the Waves” adlı sergide Hall, ada yaşamından esinlenerek baştan çıkarıcı mistik bir enerji yakalıyor. Luke Edward Hall ile bu sergiyi ve tabii onun vazgeçilmez özelliği olan romantizmi konuştuk. Luke, kendini nasıl nasıl tanımlamak istersin? Sanatçı, tasarımcı, yaratıcı yönetmen? Basit tutmaya çalışıyorum. Sanatçı, tasarımcı ve köşe yazarı olduğumu söylüyorum. Resim, çizim ve duvar resimlerinden iç mekan ve giysi tasarımına kadar çeşitli projeler üzerinde çalışıyorum. Etiketler hakkında kaygım yok. Beni heyecanlandıran projeleri üstleniyorum. Patmos’taki serginde ada yaşamından nasıl ilham aldın? Patmos, ruhani kimliği ön planda olan bir ada. Çizimlerine bu nasıl yansıdı? Yunan Adaları’nın en ruhani olanı olarak kabul edilen Patmos ve onun Yeni Ahit'le olan bağlantılarını keşfetmek doğal bir süreçti. St John Manastırı koleksiyonundaki eşyaların fotoğraflarına bakarak epey zaman geçirdim. George gibi azizlerin tarih boyunca nasıl tasvir edildiklerine baktım. Bu figürlerden bazılarını nasıl temsil edebileceğimi keşfetmek istedim. Onlara daha yumuşak, daha insani bir görünüm verme fikri hoşuma gitti. Sergideki çizimlerinde aziz ve meleklerin yanı sıra sıradan insanlar (yüzücüler, balıkçılar gibi) yer alıyor. Ruhani olanla sıradan insanları yan yana getirmeyi özellikle mi istedin? Kesinlikle! Balıkçı, yüzücü ve mitolojik figürlerin yanı sıra azizleri ve baş melekleri de resmettim. Ayrıca alacakaranlık ada sokakları güneşten ağarmış koyların yanında yer alıyor. Efsanevi şair Orpheus eski bir zeytin ağacının gölgesinde flütünü çalıyor. Her zaman bu şekilde çalışırım. Gündelik ve sıradan olanı efsanevi olanla karıştırırım. Bu yan yana getirme fikri Patmos gibi yerlerde daha cazip hale geliyor. Doğal dünyeviliğin daha kutsal, hatta belki de büyülü bir şeyle birleşimi gibi… Serginin başlığı ünlü romantik şair Percy Bysshe Shelley'nin "Apollon İlahisi”ne bir saygı duruşu niteliğinde. Bu bağlantıyı biraz anlatabilir misin? Neden bu şiir? Apollo, Patmos’la bağlantılı. Efsaneye göre ada denize batmış ve Artemis, Apollo'nun yardımıyla Zeus'u ikna ederek adayı tekrar yüzeye çıkarmayı başarmış. İngiliz romantik şairlerinin ve onların doğaya, hayal gücüne odaklanmalarının büyük bir hayranıyım (ayrıca elbette romantik şairler klasik Yunan'ı severlerdi!). Shelley'nin Apollon İlahisi son derece yoğun bir şiirdir, ışıkla parlar. Şiirdeki bu özel dize bir anda dikkatimi çekti. Sadeliğini, cesaretini ve tüm çerçeveyi adanın etrafını saran denizle ilişkilendirmesini sevdim. Sergi için farklı başlıklar düşünürken sürekli bu dizeye geri döndüm. ROMANTİK OLMAK ELBETTE MÜMKÜN Çizimlerinde Jean Cocteau ambiyansı da var. Katılır mısın? Büyük bir Cocteau hayranıyım. Özellikle duvar resimlerini çok beğeniyorum. Cocteau elbette mitolojiden çok ilham aldı. İnanılmaz derecede yaratıcı ve şiirsel hissettiren işleri bugün bile inanılmaz. Çizimlerindeki romantik hisse bayıldım. Günümüzde romantik olmak mümkün mü? Yoksa romantizm öldü mü? Elbette mümkün! Evet, ben bir romantiğim. Çalışmalarımda her zaman şiirsel bir his olmasını istiyorum. Sanırım bu benim dünyaya bakış açımla ilgili. Etrafımdaki evrene ve yaptığım işlere -resim, çizim, kıyafet, iç mekan- aynı mercekten bakıyorum. Hassas bir yaklaşımım var, ama aynı zamanda renk, desen ve dekorasyona da aşığım. Hikâye anlatma ve hikâyeleri bir araya getirme ihtiyacıyla hareket ediyorum. Yaptığım tüm farklı şeylerle bir patchwork yapıyorum. Üretimimi bir bütün olarak bu şekilde görüyorum. Romantik olduğumu söylediğimde, bunun etrafımdaki dünyayı mitleştirmekle, hayal gücümün ve duygularımın tadını çıkarmakla ve aynı zamanda doğaya karşı derin bir sevgi duymakla ilgili olduğunu düşünüyorum. LAMPİ PLAJI VE ORADAKİ RESTORANI ÇOK SEVDİM Patmos senin için ne ifade ediyor? Patmos'u ilk kez ziyaret ettiğim Ağustos başına kadar, sadece hayalimde var olan bir yerden esinlenerek eser yaratmak gerçekten keyifliydi. Araştırma ve süreçle ilgili bir saflık vardı. Çizim yaparken adayı ziyaret eden arkadaşlarımdan duyduğum birçok hikâye kafamın içinde dans ediyor; efsaneler, dini hikâyeler ve hayali resimlerle karışıyordu. Patmos’ta en sevdiğin noktalar neresi? Son seyahatimiz sırasında her sabah kocam Duncan’la Petra sahiline inip hızlıca yüzdükten sonra kayalıklarda ballı yoğurt ve beyaz peynirli karpuzdan oluşan bir kahvaltı yaptık. Bu gerçekten güne başlamak için nefis bir ritüeldi. Lampi plajını da çok sevdim. Oradaki muhteşem tavernada birkaç kez öğle yemeği yedik. Bir çiftlik ve mutfak, pastoral bir vadide gizlenmiş hoş bir lokanta… Sahipleri, çiftliklerinden elde ettikleri hasadı kutlamak ve el yapımı taş ızgaralarda yemek pişirmek gibi süper heyecan verici bir şey yapıyor.

March 22, 2026 | DESIGN & INTERIORS the SPIRES APARTMENT words YUZU Editorial photos Liza Gurovskaya A quiet negotiation between modern and classic. In Moscow’s Spires residential complex, this 130 m² apartment by Yulia Starikova, founder of Starikova Architects, starts with a straightforward move: combining two separate units into one. But what’s interesting is not the merge itself — it’s what follows. The plan doesn’t feel assembled. It settles. Circulation is loose, almost unforced, and the apartment reads as a continuous space rather than a sequence of rooms. You move through it without really noticing where one zone ends and another begins. HOLDING THE BALANCE The brief wasn’t entirely clear-cut. The client, used to the comfort of a private house, wanted something more modern — but not at the expense of familiarity. Instead of choosing one direction, the project stays in between. A modern classic, but without the usual weight. Lines are kept clean, details are reduced, but there’s still a sense of softness in how everything comes together. Nothing feels overly styled. Nothing feels stripped back either. It’s less about contrast, more about holding a certain balance and not pushing it too far. A SPACE THAT DOESN’T INSIST There’s no single moment that defines the apartment. It’s quieter than that. What holds it together is consistency — in proportion, in tone, in how materials are used. The space doesn’t try to impress. It just works, gradually. You start to notice how everything aligns, how nothing feels out of place.

December 2022 | Design & Interiors below english 600 adet üretilen anatomik şezlong M obilya tasarımı ve üretiminde uzman Object Embassy tarafından başlatılan ve sanat ile tasarımın sınırlarındaki ürünlerle adından söz ettiren Amsterdam merkezli inCC: markası, BYBORRE ve dünyaca ünlü grafik sanatçısı Nynke Tynagel ile ortaklık kurdu ve piyasaya sürdükleri “Anatomik Şezlong” ile tasarım dünyasında çıtayı oldukça yükseltti. Bu yılki Salone del Mobile'de tanıtılan, sınırlı sayıda üretilecek bu parça aslında geleneksel bir şezlongun yeniden tasarlanıp yorumlanmış hali. Bu muhteşem tasarım, işçilik ve inovasyon söz konusu olduğunda, sanat ve mobilya arasındaki boşluğu kapatmayı amaçlıyor. Bu ortaklıkta BYBORRE, tedarikçi ekosistemlerini ve örgü teknolojisine ilişkin benzersiz bilgi birikimini ortaya koymuş. Nynke ve inCC: ise tasarımın gerçeğe dönüşmesine yardımcı olmak için gerekli araçlara erişimi sağlamış. Mühendislik bilgisiyle BYBORRE, boya fırçasıyla Nynke ve işçiliğiyle inCC: bu şezlongları titizlikle işleyerek, sadece yaratıcılığın sınırlarını zorlamakla kalmayıp aynı zamanda tavizsiz bir şekilde işlevsel ve çevreye karşı sorumlu olan benzersiz bir parça oluşturmuş. Şezlongların her biri numaralandırılmış ve tekrar etmekte fayda var: Sadece 600 adet üretilecekler! 600 pieces of anatomic chair I nitiated by furniture experts Object Embassy and operating on the verge of art and design, Amsterdam-based label inCC: partnered with BYBORRE and world-renowned graphic artist Nynke Tynagel to heighten their ceiling of design with the release of the ‘Anatomic Chair’ -a limited edition piece that debuted at this year’s Salone del Mobile. Reimagining the archetypical traditional beach chair, this exclusive release is limited to 600 pieces worldwide and looks to bridge the gap between art and furniture in a spectacular display of design, craftsmanship and innovation. By opening up their ecosystem of suppliers and unparalleled knowledge of knit technology, BYBORRE gives access to the tools necessary to help Nynke and inCC:’s vision become a reality. With BYBORRE engineering the canvas, Nynke working the paintbrush and inCC: meticulously crafting the chairs, all three parties joined forces to create a unique piece that not only pushes the boundaries of creativity but is uncompromisingly functional and responsible too. A unique take on a century-old design, Nynke and inCC: provide a lens to look into the future of art and furniture, and how the two worlds can coincide together in harmony. Each of the sun loungers is numbered and it is worth repeating that only 600 will be produced.

January 2023 | People TR Below ELİF BOYNER Words + Photos OB How did the idea of Vertical form? Did you always have this idea in your mind, what inspired you? The project got its name from ‘Vertical Farming’. But, when I first began to create Vertical, it was initially intended to be a sports-related project. In 2017, we created the SWEATers App, a mobile app that connects athletes. Then, we opened the SWEATers HUB in Bebek after realizing that the athletes needed places to gather. It was an athlete meeting point focused on runners and cyclists. We offered free water refill point there. We served glass bottled beverages. Monthly shower membership was 30 liras. Groups of 40–50 people were running while holding plastic bottles, leaving dozens of bottles behind. While many said they would not use the shower to avoid getting a membership, we noticed wet toilet paper being used as towels on the floor when we entered the restrooms. That is when I decided. So, I thought I should design places not just for people who take care of themselves, but also for those who look out for their world and the environment from now on! Because of this, when I founded Vertical, I wanted to find ways of “how to be sustainable” in city living spaces that were focused on food and beverages. At that time, I was very interested in vertical farming. It is a system that decreases the carbon footprint compared to traditional agriculture while saving 300 times the amount of water. It eliminates a lot of problems like packing and transportation footprint when consumed at the place of production. So, we started to build the project around vertical farming. What else is being done at Vertical to achieve the goal of reducing waste and minimizing carbon footprint? There is a cyclical system. For example, the kitchen of our restaurant, Circle, works with almost zero waste. Almost all of the ingredients used in the menu are used. The unused material is turned into another product by drying it in a dehydrator or a ‘freeze dryer.’ In our bar, coffee grounds turn into coffee liquor, apple peels into apple liquor, and vegetable and fruit pulp turn into banana peel chips in the evaporator machine. Those that cannot be transformed are composted. We created a new garden area out of compost manure. In addition, tests are carried out for fertilizer in our mushroom field. Soon the mushrooms on our menu will also grow with this fertilizer. Even if the mushrooms are left on the plate, they will be composted and become food again. This is one of the best examples of the cycle of “Nothing is lost, nothing is created in the universe”. It excites me and makes me smile. We also have a “Vertical No Waste Pop Up” kitchen in our garden. We make street food plates by utilizing the materials that we don’t use at Circle. The use of plastic bottles is restricted. We will soon stop purchasing glass bottled water and offer it in our own bottles to be refilled. One of our mottos is, “Recycling is so last season... REUSE!”. Because the main contribution is not recycling, but not using at all. We also don’t purchase liquid hand soap. We turn all waste oils used in kitchens into liquid hand soap. We obtain a face mask by drying the used coffee grounds. Aside from that, we reduce glass waste by encouraging guests to consume filtered water. We never use cleaning products containing chemicals. We established our 100-square-meter vertical field to demonstrate that agriculture is possible in the city. Currently, a big bag of garbage comes out from our place, where an average of 600 people come on a regular basis. This garbage is almost the same as the garbage of a family of five who consume irresponsibly. We continue to learn every day about how we can generate less waste. What are you doing to reduce your own carbon footprint? What can be done individually is very simple. The most important thing is to reduce consumption. Not consuming what we don’t need. Eating at responsible eating and drinking places. Paying attention to where the food you buy comes from and how it is produced. Keeping your cloth bag with you, not using plastic products, not using chemical cleaning and personal care products, even producing as many cleaning supplies as possible at home. Vertical fikri nasıl ortaya çıktı? Kafanda bu fikir hep var mıydı, nelerden ilham aldın? Proje ismini ‘Vertical Farming’den aldı. Ama aslında Vertical’ı geliştirmeye başladığımda spor odaklı bir proje olarak yola çıkmıştım. 2017’de SWEATers App adında sporcuları bir araya getiren bir mobil uygulama yaratmıştık. Ardından sporcuların bir araya geleceği lokasyonlara ihtiyacı olduğunu görerek Bebek’te SWEATers HUB’I açtık. Koşucu ve bisikletçi odaklı bir sporcu buluşma noktasıydı. Orada ücretsiz su dolum noktası sunduk. Cam şişeli içeceklere yer veriyorduk. Aylık duş üyeliği 30 liraydı. 40-50 kişilik spor grupları ellerinde pet şişelerle koşularını yapıyor, çıkarken arkalarında onlarca pet şişe bırakıyordu! Birçoğu üyelik almamak için duşu kullanmayacağını söylüyor, ama tuvaletlere girdiğimizde yerlerde havlu niyetine kullanılmış ıslak tuvalet kâğıtları buluyorduk. O dönem karar verdim. Bundan sonra yaratacağımız yerleri sadece kendine iyi bakan bireyleri değil, dünyasına ve çevresine de özen gösteren bireyleri düşünerek kurgulamalıyım diye! Bu nedenle Vertical’a başlarken, şehirdeki yeme-içme odaklı yaşam alanlarında “Nasıl sürdürülebilir olunur”un yollarını bulmak istedim. O dönem dikey tarım ilgimi çok çekiyordu. Geleneksel tarıma göre yüzde 98 karbon ayak izi azaltan, 300 kat su tasarrufu yapan bir sistem. Üretilen yerde tüketildiğinde lojistik ayak izi, paketleme gibi sorunları ortadan kaldırıyor. Böylece dikey tarım etrafında projeyi oluşturmaya başladık. Vertical’da minimum atık ve minimum karbon ayak izi hedefi için başka neler yapılıyor? Döngüsel bir sistem var. Mesela restoranımız Circle’ın mutfağı neredeyse sıfır atıkla çalışıyor. Menüde kullanılan malzemelerin neredeyse tamamı kullanılıyor. Kullanılmayan malzeme ya dehidratör ya da ‘freeze dryer’da kurutularak farklı bir ürüne dönüşüyor. Barımızda çıkan kahve posaları evaporatör makinasında kahve likörüne, elma kabukları elma likörüne, sebze ve meyve posaları ise muz kabuğu cipsine dönüşüyor. Dönüşemeyenler komposta gidiyor. Komposttan çıkan gübreyle yeni bir bostan alanımız oluştu. Ayrıca mantar tarlamızda gübre olarak testleri yapılıyor. Yakında menümüzdeki mantarlar da bu gübreyle yetişecek. Mantarlar tabakta kalsa bile komposta girerek tekrar gıdaya dönüşecek. Ayrıca bahçemizde “Vertical No Waste Pop Up” mutfağımız var. Circle’da tüketemediğimiz malzemeleri değerlendirerek street food tabakları yapıyoruz. Plastik şişe kullanımı ise yasak. Kısa zaman içinde cam şişe su alımını da sıfırlayarak kendi şişelerimizde satacağız. Tekrar doldurulacak şekilde. Mottolarımızdan biri, “Recycling is so last season... REUSE!”. Çünkü asıl katkı geri dönüşüm değil, hiç kullanmamak. Sıvı el sabunu alımını da sıfırladık. Mutfaklarda kullanılan tüm atık yağları sıvı el sabununa dönüştürüyoruz. Kullanılmış kahve posalarını kurutarak yüz maskesi elde ediyoruz. Bunların dışında misafirlerimizi filtreli su içmeye teşvik ederek cam atığımızı minimuma indiriyoruz. Kimyasal içeren temizlik ürünlerini asla kullanmıyoruz. Şehirde tarımın mümkün olduğunu anlatabilmek için dikey tarlamızı kurduk. Şu anda günlük ortalama 600 kişinin geldiği alanımızda bir büyük boy dolusu çöp çıkıyor. Bu çöp, sorumsuz tüketen beş kişilik bir ailenin çöpüyle neredeyse aynı! Her gün öğrenmeye devam ediyoruz. Daha az nasıl atık çıkarabiliriz diye. Kişisel olarak karbon ayak izini azaltmak için neler yapıyorsun? Bireysel yapılabilecekler basit. En önemlisi tüketimi azaltmak. İhtiyacımız olmayanı tüketmemek. Sorumlu yeme-içme noktalarından yemek. Aldığın gıdanın nereden geldiğine, ne şartlarda yetiştirildiğine önem vermek. Bez çantanı yanında bulundurmak, plastik ürünler kullanmamak, kimyasal temizlik ve kişisel bakım ürünleri kullanmamak. Tamamı için... | For more... Print VOL VIII - 2022 / 23 Out of Stock View Details

March 2025 | VOL 14 CLEMENT BRAZILLE ‘Playing with limits is a recurring theme in my work’ words Alp Tekin portrait photo Robin Bervini Geneva-based French designer Clément Brazille enjoys exploring the potential and limits of materials in his work, focusing particularly on production methods and the shaping of objects. It's striking that you use diverse materials like ocean travertine, ceramics, and wood in your work. What’s the reason behind this? Is it the pleasure of exploring different materials or pushing boundaries? You're right; I see myself first and foremost as a designer, and I believe it's my duty to understand all materials. Each material is like a blank canvas on which I want to leave my mark. Naturally, every material behaves differently, presenting a balance of constraints and benefits, where I believe innovation thrives. For me, the aesthetic qualities of an object are rarely a primary goal; they are more often a byproduct of a gesture, an idea, or a manufacturing process. Playing with limits is a recurring theme in my work. For instance, while stone has a heavy connotation, I prefer to draw it thin and light. Ceramics often evoke images of tableware and fragility, yet I like to use them in large formats, such as furniture or load-bearing elements. Which material attracts you the most, and why? Naturally, I would say clay and, by extension, ceramics. Clay, in its natural state, is a living and empirical element; a dialogue occurs when you work with it. It’s no coincidence that clay is used in art therapy to enhance emotional and mental well-being. Historically, civilizations utilized earth and ceramics as the first medium for writing. I learned the basics of clay from a self-taught ceramist who worked with renowned artists and collections. Ceramics can be both accessible and highly technical, as seen in applications like space components or technical watchmaking. The history and potential of ceramics fascinate me! If you were to view yourself and your work from an outsider's perspective, how would you define both? Fearless, intrepid, and determined! I trust my intuition with every project I start, integrating boldness, consistency, and a touch of originality. I never compromise on quality, craftsmanship, or the energy required to execute my vision. How did the idea of reinterpreting Harry Bertoia's works and the Bertoia Loom Chair come about? Fifteen years ago, I owned a Harry Bertoia chair, which became my office chair when I began weaving scarves and eventually clothing to enhance comfort and ergonomics. The following year, I was invited to exhibit an object of my choice in Paris, with the theme being “Vintage.” This led me to create a coherent weave using velvet fabric. An art dealer noticed this personalized icon and commissioned several pieces for decorators and architects. It emerged from a pragmatic idea! Today, I design new pieces year-round for decorators, allowing them to select the chair model, color, and fabric to suit each interior project. I collaborate with an upholsterer's workshop to handle the upholstery, delivering anywhere in the world. for more Print VOL XIV - 2024 / 25 ₺970,00 Price Add to Cart

May 2025 | Art & Culture a NEW CHAPTER in DUBAI’s ART SCENE words Karine Monie photos Courtesy of RARARES In the heart of Dubai’s thriving Financial District, a new space is redefining how fine art is experienced. Launched in 2024, RARARES is not just another contemporary art gallery — it’s a bold vision brought to life by founder, art director, and lead curator Marina Baisel. With her background in interior design and a lifelong passion for art, Baisel has created a gallery that makes fine art a vibrant, integral part of daily life. “Art has always been a central part of my life,” says Baisel. “My mission is to educate people about fine arts, nurture their creativity, and help them develop their own unique artistic taste.” Inspired by the Latin word rarus — meaning rarity and uniqueness — RARARES is committed to celebrating distinctive artistic voices from around the world. A SPACE WHERE ART AND LIFE CONVERGE RARARES offers a refreshing departure from Dubai’s typical gallery scene, which is often split between commercial giants and hyperlocal initiatives. Instead, the gallery champions a diverse range of emerging and established artists, fostering global dialogues and introducing rare talents to the region. The space itself, spanning approximately 100 square meters, is designed to be welcoming and intimate — a place where visitors from all walks of life can explore creativity freely. Each exhibition transforms the environment, offering new settings and experiences that resonate with the mission and themes of the featured artists. “My goal is to showcase art that inspires people to do good, motivates them toward greater accomplishments, and fosters a sense of purpose and possibility,” says Baisel. A GLOBAL VISION ROOTED IN DIVERSITY RARARES represents an impressive roster of international artists, carefully selected for their diversity, originality, and ability to inspire. Highlights include Ghaleb Hawila and Mariam Al Khoori from the UAE, Talal Altukhaes from Saudi Arabia, Zeina Abdullah from Egypt, Yuksel Dal from Turkiye, Mathias Hagen from Norway, Maria Bang Espersen from Sweden, and many more. “We have a strong understanding of the global art landscape and carefully select exceptional artists who inspire us to push the boundaries of the ordinary,” says Baisel.

November 2024 | Travel FOR TURKISH WINTER CHIC: FRENCH MOUNTAIN GETAWAYS words Pınar Yılmaz / Deliciae BAGATELLE COURCHEVEL Located at an altitude of 2,200 meters in the heart of the 3 Vallées, Bagatelle Courchevel offers a unique dining experience with its 500-square-meter panoramic terrace. Famous for its joyful atmosphere inspired by the free spirit of the 60s, the restaurant combines gastronomic excellence with Mediterranean-inspired flavors, crafted by Bagatelle Group's Chef Rocco Seminara and Executive Chef Jules Pronost. With its chalet-style decor and lively music programs, Bagatelle Courchevel creates a warm and inviting ambiance, making it a must-stop for ski lovers this winter season. CHALET FRANCE COURCHEVEL Now, close your eyes and imagine: As you walk through the door, you're greeted by retro floor tiles contrasting with the modern brown wood paneling and cozy nooks draped in cashmere-gray wool. Inside, vintage furniture complements the modern interior design. Located just 18 minutes from Courchevel in the Champagny-En-Vanoise valley, Chalet France is designed by renowned interior designer Kelly Hoppen, famous for seamlessly blending East and West. Chalet France aims to redefine elegance in the mountains—and it does so beautifully. Accommodating up to 16 guests, its large windows offer breathtaking views of the mountains. ECRIN BLANC RESORT COURCHEVEL Built in traditional Savoyard style with wood and stone, Écrin Blanc sits in the heart of the Three Valleys at the Courchevel ski resort. With 127 rooms and suites, the hotel caters to all kinds of guests, from couples to larger groups. It offers direct access to Aquamotion, the largest leisure and water park in the French Alps, via a private underground tunnel—combining comfort with fun. At the heart of Écrin Blanc is Cellier, serving a menu featuring local producers’ specialties, perfect for any time of day. L'AVENTURE BY BAGATELLE COURCHEVEL Bagatelle Group and Maison Tournier have joined forces to breathe new life into Courchevel 1850’s iconic L’Aventure restaurant. A symbol of Courchevel since 2000, L’Aventure is ready to offer unforgettable nights filled with cabaret-style shows and dance performances, following an elegant transformation that balances tradition and modernity. Of course, this comes with a refreshed winter menu showcasing the best of French gastronomy and a design by Sam Baron. CLUB MED VAL D'ISÈRE Val D’Isère, beyond being a world-renowned ski resort, symbolizes a unique lifestyle in the heart of the French Alps. This distinctive character and elegant luxury inspired interior designers Marc Hertrich and Nicolas Adnet while renewing the reception and living areas of Club Med Val D’Isère. Adorned with natural materials and elegant details that reflect the spirit of the mountains, the hotel offers guests an authentic comfort. In the meticulously designed space, a custom panoramic rug featuring the golden eagle feathers, the symbol of Val D’Isère, takes center stage, while carefully placed wooden walls and a deep fireplace reinforce the mountain spirit of the area. Adjacent to the bar lounge, the Salon Dynamique is decorated with fabrics in shades of red and icy blue, faux fur blankets, and a trompe l'oeil parquet floor that harmonizes with the latest wooden inlays. The unique chandelier lighting overhead is crafted from Limoges porcelain by the lighting artisans Beau & Bien.

April 2025 | VOL 14 COSTA RICA Nature's Playground Awaits! photos Courtesy of iStock So, why is everyone buzzing about Costa Rica? This little gem in Central America has so much to offer: lush rainforests, stunning volcanic mountains, beautiful beaches, winding rivers, and an incredible variety of wildlife. It’s an adventure waiting to happen! But there’s one standout reason that makes Costa Rica truly special: it’s home to a whopping five percent of the world’s biodiversity! And the country takes this responsibility seriously. In 2019, the United Nations recognized Costa Rica as a Champion of the Earth for its leadership in environmental policy. They’re not just talking the talk—back in 2017, Costa Rica ran on 100% renewable energy for 300 days! The goal? Aiming for 100% renewable electricity by 2030. Isn’t that amazing? And there’s so much more! Costa Rica boasts six different types of forests and 30 national parks. The latest addition, San Lucas National Park, was once a prison island but is now a sanctuary for howler monkeys, bats, and sea turtles, as well as a hiker's paradise. While many countries aspire to be eco-friendly like Costa Rica, the citizens here really lead the charge. For them, conservation isn’t just a buzzword; it’s a national mission. Thanks to this commitment, Costa Rica’s tourism scene is thriving with volunteer programs, carbon offset initiatives, and a strong ecotourism movement. Bernal Diaz, a Costa Rican biologist and farmer, put it well: “People often ask why this country has become a biodiversity hotspot. The main reason is our historical isolation from colonial powers. This has fostered self-sufficiency and a focus on education, democracy, and respect”. WHAT TO DO IN COSTA RICA 1. Take a Forest Bath in Monteverde At 4,662 feet above sea level, Monteverde feels like being on top of the world! The misty “cloud forests” here are magical, filled with thousands of insects, 2,500 plant species (including 420 types of orchids), and 400 bird species. Don’t miss the long steel-rope suspension bridges—it’s an exhilarating way to explore the forest! And yes, Costa Rica is famous for its ziplines! The Sky Trek is a must-try, featuring longer trails and more platforms that’ll make you feel like Tarzan. 2. Visit Indigenous Communities Experience “Pura Vida” (meaning pure life) in the Bribri protected area in the Talamanca Mountain Range along the Yorkin River. Here, you can connect with the local community, who welcome visitors into their homes to share their culture and culinary traditions. 3. Rafting on the Pacuare River The Pacuare River, winding from the Talamanca Mountains to the Caribbean, is one of the top five rafting spots in the world. Join a night rafting adventure to explore the rainforest while staying at eco-lodges like Tropical Rivers Lodge or Bajo del Tigre. 4. Hike in the National Parks With 30 national parks to choose from, take a day hike in one that catches your interest. Santa Rosa National Park has a unique dry forest and is known for its Olive Ridley sea turtle nesting sites.The Arenal Volcano National Park is perfect for thrill-seekers and offers natural hot springs and excellent birdwatching opportunities. Manuel Antonio National Park may be the smallest, but its breathtaking views and stunning beaches make it a favorite.Don’t miss Rincon de la Vieja National Park, where geothermal wonders await. Lastly, Marino Ballena National Park is your best bet for spotting humpback whales, especially between mid-July and October or from December to March. Bring your binoculars! 5. Surfing Adventures Surfing is a must in Costa Rica! Check out world-class surfing spots like Tamarindo, Espadilla, and Jaco Beach—there’s something for everyone, from beginners to seasoned pros. 6. Explore New Beaches Daily Whether you’re chasing stunning sunsets on the Pacific coast or colorful corals on the Caribbean side, Costa Rica’s beaches are simply gorgeous!Playa Conchal, with its turquoise bay, is perfect for snorkeling, while Punta Uva offers a peaceful escape. Manuel Antonio Beach is popular for good reason, just a short hike from the national park entrance. 7. Relax in Natural Hot Springs Soaking in the mineral-rich hot springs near Arenal and Rincon de la Vieja is pure bliss! Tabacón and Borinquen Mountain Resort are top spots to unwind. 8. Connect with Digital Nomads Costa Rica is a top pick for digital nomads, complete with its own digital nomad visa! The Nicoya Peninsula, especially around Tamarindo, Santa Teresa, and Malpais, has a vibrant community of locals and nomads. Explore cozy villas, surf cabins, and lively beach bars where you can groove to some salsa, soca, and calypso. for more Print VOL XIV - 2024 / 25 ₺970,00 Price Add to Cart

February 2022 | Botany TR BELOW ARE YOU READY to GROW your own vegetables at home? Words Oktay Tutuş One of the newest technological products, which is a candidate to make life easier for those who grow plants at home or those who try to do vertical farming, is LG's “Tiiun” cabinet. Tiiun, which means “to sprout” in Korean, encourages even the most novice gardener to grow vegetables, greens and even flowers in the comfort of their own homes all year round. Stylish and extremely simple to use, this device offers all the benefits of a fully equipped garden without the worries of pests or adverse weather conditions. Using the famous Inverter Compressor, which we have heard from other products of LG, the Flexible Air Control System precisely adjusts the internal temperature of Tiiun to create the most suitable conditions for organic growth. The same system also automatically regulates temperature and light intensity to mimic the natural day cycle. It's not over! It circulates the ideal amount of moisture, which is essential for the transformation of seeds into healthy plants, with its automatic irrigation system that provides water eight times every 24 hours. The internal structure of the device is designed to increase the efficiency of photosynthesis by enhancing the effect of the internal LED light source to accelerate the growth process. Its transparent door allows users to watch their plants grow, while also providing insulation that maintains the interior temperature and keeps harmful insects out. Evde bitki yetiştiren ya da dikey tarım yapmaya çalışanların hayatını kolaylaştırmaya aday, en yeni teknolojik ürünlerden biri LG'nin “Tiiun” adlı dolabı. Korece “filizlenmek” anlamına gelen Tiiun, en acemi bahçıvanları bile tüm yıl boyunca kendi evlerinin rahatlığında sebze, yeşillik ve hatta çiçek yetiştirmeye teşvik ediyor. Şık ve kullanımı son derece basit olan bu cihaz, zararlılar ya da olumsuz hava koşulları gibi endişeler olmadan tam donanımlı bir bahçenin tüm avantajlarını sunuyor. NASIL ÇALIŞIYOR? LG'nin diğer ürünlerinden de ismini duyduğumuz ünlü Inverter Kompresörü’nü kullanan Esnek Hava Kontrol Sistemi, organik büyüme için en uygun koşulları yaratmak üzere Tiiun'un iç sıcaklığını hassas bir şekilde ayarlıyor. Aynı sistem doğal gün döngüsünü taklit etmek için sıcaklığı ve ışığın şiddetini de otomatik düzenliyor. Bitmedi! Her 24 saatte bir, sekiz kez su sağlayan otomatik sulama sistemiyle, tohumların sağlıklı bitkilere dönüşümünde elzem olan ideal miktarda nemi içinde sirküle ediyor. Cihazın iç yapısı büyüme sürecini hızlandırmak için dahili LED ışık kaynağının etkisini güçlendirerek fotosentez verimliliğini artırmak üzere tasarlanmış. Şeffaf kapısı kullanıcıların bitkilerinin büyümesini izlemesine olanak tanırken, aynı zamanda iç sıcaklığı koruyan ve zararlı böcekleri dışarıda tutan bir yalıtımı da sağlıyor. MOBİL UYGULAMASI DA VAR Las Vegas'taki CES 2022 sırasında tanıtılan LG Tiiun’un mobil uygulaması da var. Uygulama sayesinde tüm çimlenme sürecini uzaktan izlemeniz, ayarları kontrol edip değiştirmeniz mümkün.

October 2024 | Art & Culture FOR ENGLISH İSTANBUL’DA GÖRÜLMESİ GEREKEN 5 SERGİ words Burcu Dimili 1. NAZAN AZERİ, İÇİMDEKİ ŞARKILAR @Loft Art Nazan Azeri’nin resim, fotoğraf ve video gibi farklı türlerden çalışmalarını bir araya getiren sergi Nergis Abıyeva küratörlüğünde, Loft Art’ın bu yılki prestij sergisi olarak açıldı. Sergi 1 Aralık tarihine dek ziyaret edilebilecek. 2. “2.5B” @YUNT Geçtiğimiz yıl açılan YUNT, Murat Germen’in küratörlüğünü üstlendiği 2.5B başlıklı sergiyle yeni sezonu karşıladı. 6 Aralık tarihine dek görülebilecek sergi, iki boyut ile üç boyutun ara noktasındaki bir temsil yöntemi olan iki buçuk boyut evrenini keşfetmeye davet ediyor. Sergide yer alan sanatçılar: Tanzer Arığ, Gökçen Ataman Tanyer, Nora Byrne, Gizem Çeşmeci, Nermin Er, Semih Zeki. 3. TAVİLOĞLU KOLEKSİYONU, BİR KOLEKSİYONER HİKÂYESİ @çeşitli mekânlar Mustafa Taviloğlu’nun 1972 yılında büyük bir heyecanla başlattığı ve 52 yıldır büyütmeye devam ettiği Taviloğlu Koleksiyonu, yedi alana yayılan bir sergilemeyle izleyiciyle buluştu. Derya Yücel ve Marcus Graf küratöryel imzası taşıyan, 903 sanatçının 2412 eserini barındıran koleksiyon, 15 Aralık tarihine dek ziyaret edilebilir. 4. ALEKOS FASSIANOS, BİZANS’A YELKEN AÇMAK @Zeyrek Çinili Hamam Zeyrek Çinili Hamam’da 31 Aralık’a kadar devam edecek olan “Bizans’a Yelken Açmak” sergisi, Yunan sanatçı Alekos Fassianos’un (1935-2022) eserleriyle İstanbul’un tarihi ve kültürel mirasını bir araya getiriyor. Küratörlüğünü Anlam de Coster’in üstlendiği sergi, Atina’da bulunan Alekos Fassianos Müzesi iş birliğiyle düzenleniyor ve hamamın restorasyon çalışmaları sırasında keşfedilen Bizans sarnıcında gerçekleşiyor. 5. AVNİ LİFİJ @1851.gallery İstanbul’un yeni galerisi 1851.gallery, Avni Lifij’in daha önce görülmemiş fotoğraflarıyla kapılarını açtı. Kerim Suner kuruculuğundaki galerinin ilk sergisi Avni Lifij’in platin-paladyum baskı ile üretilmiş fotoğraflarından oluşuyor. 1914 kuşağı ressamlarından Avni Lifij’in fotoğraflarını 100 yıl sonra ilk kez özel olarak hazırlanmış bir sergiyle görmek isterseniz yolunuzu 1851.gallery’ye düşürebilirsiniz.

Eylül 2021 | Seyahat | Türkiye Mars’ta bir otel odasında kalıyormuş gibi AKANA Yazı | Alp Tekin Bu yazın sürpriz otellerinden biri oldu Bodrum Cennet Koyu tarafındaki Akana. Sezonu hayli geç, temmuzun ikinci haftasında açmasına rağmen Akana sezonu hızlı yakaladı ve özellikle ağustos sonundaki plaj partileriyle adından söz ettirdi. Akana’nın dikkat çeken özelliklerinden biri de kuşkusuz otelin tasarımıydı. Yuvarlak otel odaları Bodrum’da alışık olunan bir şey değil. Bu yüzden Akana’nın odaları kısa sürede ilgi çekti. Mars’ta bir otel odasında kalıyormuş hissi veren Akana’nın gri tonu baskın odalarının mimarisi CDW (Contemporary Design Works) tarafından yapılmış. Otelin yatırımcısı Çağdaş Holding bünyesindeki CDW ekibi Akana’nın nasıl oluştuğunu şöyle anlatıyor: “Dış mimaride parça-bütün ilişkisini temel aldık. İklimin canlılığı, doğal dokunun ihtişamı ve tarihin derinliğini dengeli bir şekilde harmanlamayı hedefledik. Ahşap, hasır ve doğal kumaşların ön planda olduğu bohem stili, çağdaş ve minimal bir lüks anlayışı ile birleştirdik. Odalarda ve otel genelinde ise hologram efektli ışıklandırma kullandık. Bu da Akana’yı taçlandıran konseptin gizemli bir parçası oldu. Kısacası Akana, misafirlerin hayatın tüm renklerini seyrederken, kendilerini dinleyebilmek, daha dingin bir an yakalayabilmek ve yenilenmek için aradıkları her şeyi bulacakları bir ‘içe dönme oteli’ olarak konumlanmış oldu”.

May 2020 | People TR Below DORUK TİRMAN Words Onur Baştürk Photos Erdem Şirin & Tolga Yılmaz Some places breathe life into their surroundings, elevating and enriching them. No22 Riders’ Inn, located in Akyaka, Turkey’s premier kitesurfing town, is one of those special spots. We sat down with Doruk Tirman, the creator of Riders’ Inn, to talk about its journey. When did you first visit Akyaka? For me, Akyaka is really all about Gökova. My connection to Gökova and my admiration for this region began 25 years ago during family vacations. While my first experience of Gökova dates back to those trips, the real story started in 2006 when I came to Akyaka for kitesurfing. That’s when I discovered that this region’s story goes beyond just kitesurfing. From 2006 to 2011, most of my vacations were spent exploring this area, kiting, riding motorcycles, cycling, and chasing the wind across the sea, trees, and soil. During this time, my admiration for Gökova turned into love. And honestly, I don’t think it’s possible to fall in love with something or someone you’re not already in awe of! What’s the story behind No22 Riders’ Inn and the kite school? In 2012, that love gave birth to its fruit: No22 Riders’ Inn. Since then, we’ve been raising a lively, sun-kissed, people-loving “child” here in the heart of Gökova, Akyaka. The kite school, on the other hand, started with me joining an amazing team led by Yavuz Aksakal (Kite Academy), who first introduced me to the sport and encouraged me to teach it. These sun-kissed kids spend seven months a year growing up immersed in the wind, trees, soil, and sea. I truly love them, and I truly love Gökova! FROM A HANDFUL OF PEOPLE 15 YEARS AGO… What happened after Riders’ Inn opened? How did Akyaka suddenly become so popular? It all began around our square-shaped bar, laughing and chatting about sports, life, and the world with Turkey’s first and second generations of kitesurfers—about 50 or 60 people at the time. Over time, this small group grew into a massive community. Fifteen years ago, there were only a handful of people on the kite beach. Today, thanks to our passionate friends, supportive sponsors, the local municipality, the governor’s office, and the federation, Akyaka has become one of the world’s top kitesurfing spots. No22 Riders’ Inn has become a haven for people who share a love for the sport and know how to enjoy life. Of course, as our “kids” grew more popular, they began inspiring even people with no connection to kitesurfing. What’s the defining feature of Riders? Is it the laid-back vibe? Absolutely. As I mentioned earlier, we’ve always tried to nurture No22 Riders’ Inn as a “people-loving” place. We even choose our staff based on this character. I USED TO BE A WHITE-COLLAR WORKER! Did you ever dream of having a job like this? It’s funny, but although my current lifestyle is quite different, I used to be a white-collar worker! I can’t say I ever really imagined my life like this. There were a few things I knew for sure. Let’s just say I followed those traces. Being in nature, staying active, meeting new people, and learning something from each one of them—these are the things I enjoy most. The story of making Akyaka the place where I spend 7-8 months of the year unfolded that way. First, I got to know it, then I realized I had found my playground. It didn’t take long to realize that, but I wasn’t in a hurry to take action. What does kitesurfing mean to you? Do you get to kite every day when you're in Akyaka? Kitesurfing is, of course, a sport, but it’s also a lifestyle. That’s how I want it to be seen... Akyaka is one of the major reasons for my story. Unfortunately, for the past two years, I haven’t had much time for it. But I have plans to return to my old routine this season! THE UNPLEASANT PART IS CONSUMPTION In kitesurfing, who do you envy the most? The ones who take off over the water and do flips—does that have a name? Is it easy or hard to get to that level? You might not be doing flips right away, but in no time at all, you could find yourself gliding a few meters above the water. Let’s try to nail it together this season! Contrary to popular belief, kitesurfing has a short learning curve. It’s a sport where you go through certain stages during training, but these stages are much quicker to pass than in many other disciplines... That move does have a name, it’s one of the ‘inverted’ tricks. Are you bothered by Akyaka’s popularity? The idea of how to be popular without consuming—that’s one of the most challenging questions for me in every aspect of life... I don’t think Akyaka (Gökova) is just a seasonal hotspot. It holds many enduring truths within it: its trees, rocks, soil, and most importantly, the wind... In that sense, I’m not bothered by Akyaka’s popularity, but what bothers me is its consumption. The degradation and exploitation of natural beauties that can never be restored across generations... Bazı mekanlar bulundukları yere ruh verir, orayı daha da büyütüp geliştirir. Türkiye’nin en önemli kitesurf kasabası olan Akyaka’daki No22 Riders'Inn öyle mekanlardan biri… Mekanın yaratıcısı Doruk Tirman’la Riders’ın bugünlere gelişini konuştuk. Akyaka'ya ilk kez ne zaman geldin? Akyaka aslında benim için Gökova. Gökova ile tanışıklığım, bu coğrafyaya hayranlığım ise 25 yıl önce ailemle çıktığım tatillerde başladı. İlk Gökova tecrübem bu olsa da, esas hikayem 2006’da kitesurf yapmak için Akyaka'ya gelişimle başlıyor. Ve o zaman bu coğrafyadaki hikâyenin sadece kitesurf olmadığını keşfettim. 2006-2011 yılları arasındaki tatillerimin çoğunluğu bu bölgeyi keşfederek, kite yaparak, motora binerek, bisiklet sürerek, denizin, ağacın, toprağın rüzgârın izini sürerek geçti. Bu süreçte de Gökova’ya olan hayranlığım aşka dönüştü. Zaten hayran olmadığın bir şeye ya da birisine aşık olmanın çok mümkün olmadığını düşünüyorum! Peki No22 Riders’Inn ve kite okulunun hikâyesi nedir? 2012’de doğdu işte o aşkın meyvesi: No22 Riders'Inn... Tatlı, hareketli, yanık tenli, insan canlısı bir çocuk büyütmeye başladık o günden beri Gökova'nın başkenti Akyaka'da. Kite okulu ise aslında bu sporu bana aşılayan, öğreten ve öğretmemi sağlayan başta Yavuz Aksakal (Kite Akademi) ve harika bir ekibin içerisine düşmemle başladı... Bu yanık tenli çocuklar yılın yedi ayı rüzgarla, ağaçla, toprak ve denizle iç içe büyüyor. Onları ve Gökova’yı gerçekten çok seviyorum! 15 YIL ÖNCE BİR AVUÇ İNSANKEN… Riders'ı açtıktan sonra olaylar nasıl gelişti? Akyaka bir anda nasıl popüler oldu böyle? En başta, kare barımızın etrafında Türkiye’nin ilk ve ikinci jenerasyon kite sörfçüleriyle (ki 50-60 kişidir sanırım) gülüşerek, spordan, hayattan, dünyadan laflayarak başladı hikâye. Bu süreçte kocaman bir komüniteye dönüşüldü… Kite sahilinde 15 yıl önce bir avuç insanken şimdi bu spora gönül veren arkadaşlarımız, bize destek olan sponsorlar, belediye, valilik, federasyon sayesinde Akyaka dünyanın en önemli kite spotlarından biri haline geldi. No22 Riders'Inn ise bu spotta aynı sporu seven, eğlenmeyi bilen insanların bahçesi, atmosferi oldu... Tabii bizim çocuklar popülerleştikçe aslında kitesurf ile ilgisi olmayan insanlara da ilham oldular. Riders'ın en büyük özelliği nedir? Rahatlık mı? Evet doğru tespit! Az önce söylediğim gibi No22 Riders Inn'i olabildiğince ‘insan canlısı' büyütmeye çalışıyoruz. Emin ol çalışanlarımızı bile bu karakterde insanlardan seçiyoruz. BİR ZAMANLAR BEYAZ YAKALIYDIM! Hayalinde böyle bir iş var mıydı peki? Komik ama, her ne kadar şu anki yaşam tarzımın dışında olsa da bir zamanlar beyaz yakalıydım! Bugünleri çok hayal ettiğimi söyleyemem. Bildiğim birkaç şey vardı. O izleri takip ettim diyelim. Doğada olmak, spor yapabilmek, daha çok insanla tanışmak ve hepsinden bir şey öğrenmek en zevk aldığım şeyler. Akyaka'yı senenin 7-8 ayını geçirdiğim yer haline getirme hikâyesi de böyle gelişti. Yani önce tanıdım, sonra da oyun bahçemi bulduğumu anladım. Bunu anlamak uzun sürmedi, ama harekete geçmek için acele etmedim. Kite senin için ne ifade ediyor? Her gün kite yapabiliyor musun Akyaka'dayken? Kite bir spor disiplini olmasının yanında bir hayat tarzı. Böyle algılanmasını arzuluyorum... Akyaka hikâyemin majör 2-3 sebebinden biri benim için. RAHATSIZ EDEN KISMI TÜKETİLMESİ Kite'da benim en hasetle baktığım suyun üzerinde havalanıp bir de takla atanlar. Onun bir adı var mıydı? O seviyeye gelmek kolay mı zor mu? Hemen takla attıramasak da çok kısa sürede kendini suyun birkaç metre üzerinde süzülürken bulabilirsin. Hadi bunu bu sezon becerelim beraber! Kitesurf genel kanının aksine öğrenme süresi kısa, sadece eğitim süresince alışılması ve geçilmesi gereken bazı eşikleri olan bir spor. Bu eşikleri atlamak ve keyif alacağın noktaya gelmekse pek çok diğer disiplinden çok daha kısa... O hareketin ise bir ismi var, 'inverted' tricklerden biri o. Akyaka'nın popüler oluşundan rahatsız mısın? Başka yerde bir şey yapma gibi bir düşüncen var mı? En zor soru! Hayatın her alanında tüketmeden nasıl popüler olunur sorusu beni en zorlayan sorulardan biri... Akyaka (Gökova) dönemsel olarak popüler olmaktan çok uzak bence... Çok kalıcı gerçekleri barındırıyor içinde; ağacı, taşı, toprağı, en önemlisi rüzgârı... Bu anlamda Akyaka’nın popüler olmasından rahatsız değilim, beni rahatsız eden kısmı tüketilmesi. Geri dönüşü nesillerce mümkün olmayan doğal güzelliklerin hırpalanması, talan edilmesi...

May 2025 | Travel TR BELOW words Onur Baştürk L.E/MIAMI crowd don’t follow TRENDS; THEY DEFINE THEM F ounded 12 years ago by Serge Dive and Sarah Ball, creators of leading platforms such as PURE Life Experiences, We Are Africa, Further East, Do Not Disturb and SET, L.E/Miami has been described as "the Art Basel of the travel industry". The goal of L.E/Miami, which stands for "limited edition," is to bring together forward-thinking travel professionals to create new connections and ideas. I know from my first L.E/Miami experience last year that the exhibitors and brands were anything but ordinary. Brands that promise design and experience were at the forefront. In addition, L.E/Miami avoided a boring way of bringing its audience together. Let me put it this way: In the middle of the L.E/Miami section of the Miami Beach Convention Center was a bar with a giant LED screen and a DJ booth across from it! During the meetings, the music volume was kept to a minimum, but when there was a break, it immediately went into party mode. So who attends L.E/Miami organization and how does the selection process work? I asked all my questions to the Event Director, Zahava Abend. THIS YEAR’S L.E/ MIAMI IS THE BIGGEST EVER IN TERMS OF DELEGATE NUMBERS L.E/ Miami is celebrating its 12th anniversary this year. Originally created to connect lifestyle travel brands with influential buyers representing the "creative class," how far do you think it has come in fulfilling its ambitious manifesto in 12 years? Serge Dive – CEO & Founder of This is Beyond, our parent company, and L.E/Miami – first envisioned the show after reading the seminal 2002 book, Richard Florida’s Rise of the Creative Class. After carving out a unique context for experiential travel (PURE Life Experiences) he couldn’t shake the feeling that contemporary travel, and those designing travel experiences for creatives, needed a similar space, too. From the beginning, L.E/Miami was decidedly rebellious - the "anti-trade show," if you will. Then, and ever since, our biggest ambition has been for L.E/Miami to be the leading luxury trade event for lifestyle hospitality – to be as ‘limited edition’ as our name. In this regard, we’ve succeeded: this year’s L.E/ Miami is the biggest ever in terms of delegate numbers, and as far as pushing boundaries goes, our aim is always to reinvent the wheel and shake things up, year over year. The L.E/Miami crowd don’t follow trends; they define them, so it’s ultra-important we’re at the forefront of innovation as an industry event. In the new digital world, where people are used to meeting via Zoom or Teams, what do you think is the biggest advantage L.E/Miami offers attendees? Hospitality is inherently social - it's literally built on face-to-face relationships - and L.E/Miami is the ultimate way to facilitate those connections. From up to 45 structured, pre-scheduled meetings to off-the-cuff encounters, we pack as much networking as possible into the four-day program. In fact, the first day of the show - Open House - is an all-day festival of free-flowing networking, F&B and a killer lineup of talks and workshops. Whether it's over coffee on the show floor, during the evening events or over lunch, (almost) every hour of the day at L.E/ brings a new opportunity to connect with someone new. For me, that's something that can never be replicated or replaced by a virtual show. Maybe for other industries, but not for travel. THE L.E/ TEAM SPENDS THE MAJORITY OF THEIR TIME - 361 DAYS A YEAR - CURATING THE GUEST LIST FOR THE SHOW What criteria are used to select L.E/Miami exhibitors? How are hotels and buyers selected? The L.E/ team spends the majority of their time - 361 days a year - curating the guest list for the show, and they do it all by hand. Before they're approved, each prospective buyer or exhibitor goes through an extensive application process - sharing key data such as annual revenue, percentage of suite bookings and a client list - to make sure they're the right fit for L.E/Miami. They’re then required to submit references, who the team then reach out to personally to triple-check their contemporary travel credentials. This precision and thoroughness means the show is incredibly curated and the barrier for entry is higher than ever – curation is the most important part of what we do, the part of our jobs we spend the most time on, and it’s this USP that makes the L.E/ Miami guestlist so relevant. In terms of who makes the cut? What makes a hotel or buyer ‘L.E/’ is intangible, but you know it when you see it. From bijoux independents to multiglobal brands, we’re looking for suppliers who’re progressive, innovative and perhaps most critically, can demonstrate a commitment to lifestyle and culture, whether through their programming, F&B or interior design. More than ever, visuals are everything, so they also have to look incredible. For buyers, we’re after the people and agents with a specific client base: those who curate travel for HNW individuals from the arts and lifestyle industries – people with a fascinating story to tell. OUR SUPPLIER SPLIT İS ABOUT 60% INDEPENDENT AND 40% BRANDED In L.E./Miami it is possible to have a meeting with a hotel group with a large number of hotels, followed by a meeting with a Tuscan eco-hotel with 8 rooms. In my opinion, the small eco-sustainable hotel is more responsible and rebellious than the big hotel. Do you want to create a kind of balance by bringing together large and small hotels at this fair? While 2024 will be our biggest show to date, with 600 exhibitors and 625 buyers, we never want the heart of L.E/ Miami – our commitment to showcasing the most rebellious brands in contemporary travel – to be diluted. Our team are constantly on the lookout for new and exciting hotels, which is why we put together our yearly Master List of Hotel Openings (link) – each year, from tiny independents to the latest big-brand outposts. We believe that diversity is what makes contemporary travel so dynamic, and that large chains have much to learn from small independents, and vice versa. Our supplier split is about 60% independent and 40% branded - this need for balance is also why we offer space and stands on the L.E. show floor to all hotels with contemporary credentials, regardless of size. In terms of sustainability, it's more front of mind than ever. We're conscious of waste, so in 2024 only fully recyclable 'corn' water cups will be offered on the show floor. We won't be providing tote bags this year, instead encouraging the collective to bring their own to be customized and screen printed on the showfloor in collaboration with Urban Worldwide. ALL RUMOURS, I’M AFRAID! Why was Miami chosen as the location for L.E/Miami? Is there any chance that the location will change one day? I heard that it might move to Portugal... All rumours, I’m afraid! We did host a retreat in Lisbon a few years back, and it’s definitely in sync with the L.E/ vibe. And obviously, our collective come from every continent on earth – we’re a truly global community. But we don’t currently have any plans to move away from our namesake. We selected Miami as our home – and it will remain so – for several reasons: it’s a global hub of cultural happenings, from Art Deco to Art Basel to the Grand Prix; it’s got a large international airport and iconic hospitality presence. Above all, it’s a city that is constantly reinventing itself to remain contemporary and future-facing. What would you say if I asked you to describe L.E/Miami in three words? Curated. Contemporary. Rebellious. ‘ L.E/Miami kitlesi trendleri takip etmez, TRENDLERİ TANIMLAR’ P URE Life Experiences, We Are Africa, Further East, Do Not Disturb ve SET gibi önde gelen platformların yaratıcıları olan Serge Dive ve Sarah Ball’un 12 yıl önce kurduğu L.E/Miami’yi tanımlamak için kısaca “seyahat sektörünün Art Basel’ı” deniliyor. Açılımı “limited edition” olan L.E/Miami’nin amacı trendsetter seyahat profesyonellerini bir araya getirmek ve böylece yeni bağlantılar ve fikirler oluşmasını sağlamak. Geçen yılki ilk L.E/Miami deneyimimden biliyorum. Katılımcılar ve markaların hiçbiri sıradan değildi. Tasarım ve deneyim vaat eden markalar ön plandaydı. Dahası L.E/Miami, kitlesini bir araya getirmeyi sıkıcı bir şekilde yapmaktan kaçınmıştı. Şöyle anlatayım: Miami Beach Convention Center’ın L.E Miami için ayrılmış bölümünün tam ortasında bir bar, üzerinde dev bir led ekran ve onun karşısında ise dj kabini vardı! Toplantılar boyunca müziğin sesi minimum seviyeye iniyor ama mola verildiği anlarda anında parti moduna geçiliyordu. Peki L.E/Miami organizasyonuna kimler, nasıl katılıyor? Süreç nasıl işliyor? Merak edilen tüm soruları 19 mayıs pazartesi günü başlayacak L.E/Miami öncesi Event Direktörü Zahava Abend’e sordum. BU YILKİ L.E/ MIAMI KATILIMCI SAYISI AÇISINDAN ŞİMDİYE KADARKİ EN BÜYÜK ETKİNLİK Bu yıl L.E/ Miami 12. yıldönümünü kutluyor. Lifestyle seyahat markalarını 'yaratıcı sınıfı' temsil eden etkili alıcılarla bir araya getirmek için kurulan fuar, 12 yılda bu iddialı manifestosunu ne kadar yerine getirebildi? Ana şirketimiz This is Beyond ve L.E/Miami'nin CEO'su ve Kurucusu Serge Dive, Richard Florida'nın 2002 tarihli “Yaratıcı Sınıfın Yükselişi” adlı ufuk açıcı kitabını okuduktan sonra bu programı tasarladı. Deneyimsel seyahat için benzersiz bir konsept olan PURE Life Experiences’i oluşturduktan sonra çağdaş seyahatin ve yaratıcı kişiler için seyahat deneyimi tasarlayanların da benzer bir alana ihtiyacı olduğunu hissetti. L.E/Miami en başından beri kararlı bir şekilde isyankâr oldu. Tabiri caizse, bir anti-ticaret gösterisi! Başlangıçtan bu yana en büyük hedefimiz, L.E/Miami'nin lifestyle konaklama sektörü için önde gelen lüks ticaret etkinliği olmasıydı, ismimiz gibi 'sınırlı sayıda' kalarak… Bu konuda başarılı olduk. Bu yılki L.E/Miami, katılımcı sayısı açısından şimdiye kadarki en büyük etkinlik ve sınırları zorlama konusunda amacımız her zaman tekerleği yeniden icat etmek ve her yıl bir şeyleri sarsmak! Çünkü L.E/Miami kitlesi trendleri takip etmez; onları tanımlar, bu nedenle bir sektör etkinliği olarak yeniliklerin ön saflarında yer almamız son derece önemli. İnsanların Zoom veya Teams üzerinden toplantı yapmaya alıştığı yeni dijital dünyada, L.E/Miami'nin katılımcılara sunduğu en büyük avantaj nedir? Misafirperverlik doğası gereği sosyaldir. Kelimenin tam anlamıyla yüz yüze ilişkiler üzerine kuruludur ve L.E/Miami bu bağlantıları kolaylaştırmanın en iyi yolu. Dört günlük programa 45'e varan önceden planlanmış toplantıdan tutun da plansız karşılaşmalara kadar mümkün olduğunca çok ağ kurma etkinliği sığdırıyoruz. Aslında, fuarın ilk günü yapılan Open House, serbest akışlı ağ oluşturma, yeme-içme ve müthiş bir konuşma ve atölye çalışması dizisiyle dolu tam günlük bir festival. İster fuar alanında kahve içerken, ister akşam etkinliklerinde ya da öğle yemeğinde olsun, L.E/'de günün (neredeyse) her saati yeni biriyle bağlantı kurmak için yeni bir fırsat var. Sanal bir fuarla asla kıyaslanamayacak bir şey bu. Diğer sektörler için belki, ama seyahat için değil. L.E/ EKİBİ YILIN 361 GÜNÜNÜ FUARIN KONUK LİSTESİNİ OLUŞTURMAK İÇİN HARCIYOR! L.E/ Miami katılımcılarını hangi kriterlere göre seçiyor? L.E/ ekibi zamanının çoğunu -yılda 361 gün!- fuarın konuk listesini oluşturmak için harcıyor. Fuara kabul edilmeden önce her muhtemel alıcı veya katılımcı, L.E/Miami için doğru eşleşme olduğundan emin olmak için yıllık gelirlerini, süit rezervasyonlarının yüzdesini ve müşteri listesi gibi önemli verilerini paylaşarak kapsamlı bir başvuru sürecinden geçiyor. Daha sonra katılımcının çağdaş seyahat kimlik bilgilerini üç kez kontrol etmek için kişisel olarak ulaştığı referansları göndermesi gerekiyor. Bu hassasiyet ve titizlik, şovun inanılmaz derecede küratörlü olduğu ve içerde yer almanın her zamankinden daha zor olduğu anlamına geliyor. Nitekim küratörlük, yaptığımız işimizin n çok zaman harcadığımız kısmı ve L.E / Miami konuk listesini bu kadar ilgili kılan da bu USP. Kimler bu listeye giriyor? Bir otel veya alıcıyı 'L.E/' yapan şey soyuttur, ancak onu gördüğünüzde anlarsınız! Bijoux bağımsızlarından çok uluslu markalara kadar, ilerici, yenilikçi ve belki de en önemlisi, ister programlama ister yeme-içme veya iç tasarım yoluyla olsun, yaşam tarzı ve kültüre bağlılığını gösterebilen tedarikçiler arıyoruz. Alıcılar için ise belirli bir müşteri tabanına sahip kişi ve acentelerin peşindeyiz: Sanat ve yaşam tarzı endüstrilerinden HNW bireyleri için seyahat düzenleyenler - anlatacak büyüleyici bir hikâyesi olan kişiler… TEDARİKÇİ DAĞILIMIMIZ YÜZDE 60 BAĞIMSIZ YÜZDE 40 MARKALARDAN OLUŞUYOR L.E/ Miami'de çok sayıda oteli olan bir otel zinciriyle toplantı yaptıktan hemen sonra 8 odalı bir ekolojik Toskana oteliyle de toplantı yapmak mümkün. Bana kalırsa küçük eko-sürdürülebilir otel, büyük otelden daha sorumlu ve asi. Bu fuarda büyük ve küçük ölçekteki otelleri bir araya getirerek bir tür denge mi yaratmak istiyorsunuz? Bu yıl 600 katılımcı ve 625 alıcıyla bugüne kadarki en büyük fuarımızı yapıyoruz. Ama L.E/ Miami'nin ana fikrinin, çağdaş seyahatin en asi markalarını sergileme sözümüzün asla sulandırılmasını istemiyoruz. Ekibimiz sürekli olarak yeni ve heyecan verici oteller arayışında. Bu nedenle her yıl küçük bağımsızlardan en yeni büyük markalara kadar yıllık otel açılışlarını takip ediyoruz. Çağdaş seyahati bu kadar dinamik kılan şeyin çeşitlilik olduğuna ve büyük zincirlerin küçük bağımsızlardan öğreneceği çok şey olduğuna inanıyoruz. Tedarikçi dağılımımız kabaca yüzde 60 bağımsız ve yüzde 40 markalardan oluşuyor. Bu denge ihtiyacı aynı zamanda büyüklüğü ne olursa olsun çağdaş kimliğe sahip tüm otellere L.E/ fuar alanında yer sunmamızın nedeni. Sürdürülebilirlik ise her zamankinden daha fazla ön planda. İsraf konusunda bilinçliyiz ve bu nedenle 2024 yılındaki fuar alanında sadece tamamen geri dönüştürülebilir 'mısır' su bardakları sunulacak. Bu yıl bez çantalar dağıtmayacağız. Bunun yerine Urban Worldwide ile işbirliği yaparak, kitlemizi kendi çantalarını getirmeye teşvik edeceğiz. MAALESEF HEPSİ SÖYLENTİ! L.E/Miami için yer olarak neden Miami seçildi? Lokasyonun bir gün değişme ihtimali var mı? Portekiz'e taşınabileceğini duymuştum… Maalesef hepsi söylenti! Birkaç yıl önce Lizbon'da bir inzivaya ev sahipliği yapmıştık ve organizasyon L.E/ havasıyla çok uyumluydu. Açıkçası kolektifimiz dünyadaki her kıtadan geliyor. Çünkü biz gerçekten küresel bir topluluğuz. Şu anda Miami’den uzaklaşmak gibi bir planımız yok. Miami'yi evimiz olarak seçmemizin birkaç nedeni var. Art Deco'dan Art Basel'e ve Grand Prix'ye kadar kültürel etkinliklerin küresel bir merkezi. Büyük bir uluslararası havalimanı ve ikonik konaklama tesisleri var. Hepsinden önemlisi, çağdaş ve geleceğe dönük kalmak için kendini sürekli olarak yeniden keşfeden bir şehir! L.E/ Miami'yi üç kelimeyle tanımlamanızı istesem ne derdiniz? Kürasyonlu. Çağdaş. Asi.

May 2024 | Design & Interiors english below The perfect tranquility in L.A.'s cool neighborhood words Karine Monie photos Neue Focus L os Angeles’daki Los Feliz, Hollywood bölgesinde yer alan şık bir yerleşim bölgesi. En iyi eğlence, restoran, butik ve iki nefis Frank Lloyd Wright evine ev sahipliği yapan Los Feliz, aynı zamanda kültürel kurumlara (Barnsdall Sanat Merkezi ve Autry Amerikan Batı Müzesi gibi) çok yakın. Louis & Rose'un müdürü, gayrimenkul geliştiricisi ve tasarımcı JD Irpino’nun evi de burada yer alıyor. "Şehrin bu bölgesini ve özellikle bu caddeyi - Nottingham Avenue - her zaman sevmişimdir” diyen JD Irpino’nun evinin tasarım ilhamı ise Kaliforniya sahili ve Fransız kırsalı. Bu nedenle mavi ve yeşil tonlardan oluşan yumuşak renk paleti, doğal taşlar ve ahşaplar; Güney Kaliforniya yaşam tarzına özgü rahat ama zarif bir atmosferde bir araya getirilmiş. Ev, İtalyan Arabescato şöminesi, ayrı bir kahvaltı köşesi ve eski İtalyan aydınlatma parçaları ile çarpıcı bir büyük odaya sahip. Yemek odası ise Pierre Frey'in el yapımı duvar kâğıdıyla süslenmiş. Ayrı kahvaltı köşesi hızlı yemek yemek, çalışmak ya da ders çalışmak için ideal. Büyük boy bir adaya sahip mutfakta ise Calacatta Monet mermeri hakim. Ayrıca Sub-Zero paslanmaz çelik aletler, Waterworks armatürler ve bir Wolf serisi bulunuyor. Tuvalet ise Calacatta Viola mermeri ile kaplanmış. Evde ayrıca Gregorius Pineo ve Hollyhocks'tan duvar kağıtları, çoğu İtalyan olan ve JF Chen ve Galerie Half'dan temin edilen vintage aydınlatma parçaları ile Visual Comfort ve Lightology'den bir seçki bulunuyor. L os Feliz in Los Angeles is a chic residential neighborhood in the Hollywood district. Home to the best entertainment, restaurants and boutiques, Los Feliz is also close to cultural institutions (such as the Barnsdall Art Center and the Autry Museum of the American West). It is also the home of real estate developer and designer JD Irpino, principal of Louis & Rose. "I've always loved this area of the city and this street - Nottingham Avenue - in particular,” says JD Irpino, whose home is inspired by the California coast and the French countryside. Hence the soft color palette of blues and greens, natural stones and woods are combined in a relaxed yet elegant atmosphere typical of the Southern California lifestyle. The home features a stunning great room with an Italian Arabescato fireplace, a separate breakfast nook, and vintage Italian lighting pieces. The dining room is adorned by a Pierre Frey handmade wallpaper. The separate breakfast nook is perfect for quick meals, work or studying. In the kitchen with an oversized island, Calacatta Monet marble prevails. There are also Sub-Zero stainless-steel appliances, Waterworks fixtures and a Wolf range. The powder room is filled with Calacatta Viola marble. All rooms feature custom fabricated steel windows and doors that open onto the expansive grounds and invite an abundance of natural light.

March 15, 2026 | PEOPLE FORM-MAKER JAN ERNST words YUZU Editorial photos (Courtesy of Jan Ernst) Marguerite Oelofse, Suly Kuhn of Laaaik Social Media, Jan Ernst, Tijs Vervecken, Justin Craythorne production Karine Monié Jan Ernst’s objects at the intersection of art, architecture and nature. In the work of South African designer and artist Jan Ernst, objects rarely appear fully engineered. Instead, they feel as if they have quietly grown into being. Across ceramics, lighting and sculptural pieces, Ernst explores the delicate territory between structure and imagination—where architectural discipline meets the unpredictable logic of nature. Ernst approaches design with the curiosity of both an artist and an architect. Trained in architecture in Barcelona, shaped by an art residency in France and grounded in his life in South Africa, his work sits at the intersection of art, architecture and nature. Organic forms balance poetic expression with functional intent, drawing inspiration from the elegance of Art Nouveau and the dreamlike theatricality of Surrealism. “My work moves fluidly between disciplines: it is concept-driven and sculptural, but also often functional and rooted in material exploration,” Ernst explains. “I think there’s something powerful in that tension—between form and function, intuition and precision.” Through limited-edition works and bespoke commissions, Ernst aims to create objects that are both sculptural and functional, emotional yet timeless. With new collections, residencies and exhibitions planned throughout the year, 2026 is shaping up to be a pivotal moment for the designer, whose practice is increasingly recognised within the evolving landscape of contemporary African design. A PRACTICE SHAPED BY LANDSCAPE Ernst’s relationship with form began long before architecture school. Growing up in an agricultural family in South Africa meant spending long hours outdoors, immersed in nature and observing the rhythms of growth, decay and seasonal change. “That upbringing instilled in me a deep sensitivity to organic form and the rhythms of growth and decay—something that continues to shape my work today,” he says. Frequent moves during childhood also exposed him to the diverse landscapes of South Africa—from coastal stretches to arid plains and fertile valleys. These shifting environments shaped his sensitivity to form, texture and the relationship between objects and space. Later, Ernst completed his Master’s degree in architecture in Barcelona, where the influence of Antoni Gaudí proved formative. “My time there expanded my understanding of how art, architecture, and environment can merge into something poetic and sculptural,” he says. After several years working in luxury residential architecture, Ernst began to feel drawn toward a more tactile form of expression. “That led me to ceramics and sculpture—mediums that allowed me to work more intuitively, and to reconnect with the raw, hands-on creativity I experienced as a child,” he explains. “Today, my practice is an ongoing exploration of the intersection between architecture, nature, and emotional form.” OBJECTS THAT CARRY ATMOSPHERE For Ernst, design is not only about form but about the atmosphere an object can create. He is interested in how objects hold memory, evoke mood and carry a quiet narrative through their material presence. Each piece is shaped through a balance between intention and instinct.“Every curve, cavity, and surface is intentional, yet guided by intuition—allowing space for imperfection, spontaneity, and surprise,” he says. “My practice is about creating forms that feel alive—objects that speak to their environment and invite contemplation, whether they live in a private home, a museum, or a wild, open landscape.” MATERIAL EXPLORATION Ceramics has always been at the heart of Ernst’s practice, but the studio’s material vocabulary has gradually expanded in recent years. A few years ago, Ernst began incorporating bronze into his work, creating a dialogue between ceramic’s grounded matte surface and bronze’s reflective fluidity. One of the first explorations was TIDE, a limited-edition series of candelabras inspired by the movement of ocean currents. Plaster entered the practice as a way to explore larger, more fluid forms. Ernst’s first plaster piece—a sculptural coffee table—demonstrated how structural clarity and poetic expression could coexist at a greater scale. The studio has also experimented with woven Imisi grass, a material deeply rooted in the Cape Town region where it grows naturally. Working with local artisans who have developed their own weaving traditions around the grass, Ernst and his team created pieces that feel both ancient and contemporary. A CONTEMPORARY AFRICAN PERSPECTIVE Ernst sees his work as part of a broader conversation around contemporary African design—one that brings together heritage and innovation. “I believe my work epitomizes contemporary African design because it celebrates the continent’s rich cultural legacy while pushing it into new, dynamic territories,” he says. Growing up in South Africa fostered a strong connection to land, craft traditions and storytelling. At the same time, Ernst’s international education and exhibitions have positioned his work within a global design dialogue. “My work reflects the rich traditions of craftsmanship and storytelling that Africa has long been known for, but it also embraces the global contemporary design landscape,” he explains. A PALETTE DRAWN FROM THE EARTH Colour plays a quiet yet deliberate role in Ernst’s work. Rather than dominating the objects, it reinforces their sculptural presence. His palette is largely inspired by tones found in nature: soft whites, deep charcoals, earthy terracottas and muted metallics. “These colours evoke a sense of timelessness and refined simplicity, complementing the sculptural forms and textures of the pieces,” Ernst says. Ultimately, Ernst sees himself less as a designer defined by discipline and more as a maker of forms. “I think of myself as a form-maker,” he says. “Using whatever language—be it art, design, or architecture—to explore ideas and evoke feelings. Whether a piece is collectible design, a sculptural object, or a functional light, it begins with the same intention: to create something meaningful and enduring.”