Search this site

Ağustos 2022 | Bodrum Coffee Table Book | GASTRO & FUN KARNAS BAĞLARI Yazı & Fotoğraflar | Onur Baştürk S elva ve Haluk İşmen’in 2005 yılında kurduğu Karnas Bağları, son yıllarda özellikle lüks segment otellerde konaklayan turistlerin gözde uğrak yerlerinden biri. Nedenlerini şöyle sıralayabiliriz: 1. Buranın ambiyansı Toskana’yı anımsatıyor. Ziyaretçiler zeytin bahçeleri, meyve ağaçları ve asmaların arasından geçen kıvrımlı, romantik ve pastoral bir yolu takip ederek selvi ağaçlarıyla çevrili, terrakota malzemenin kullanıldığı bir binaya ulaşıyor. 2. Karnas Bağları, Roma döneminde dikildiği söylenen bin senelik ihtişamlı zeytin ağacı dahil olmak üzere kimisi genç, kimisi yüzlerce yıllık olan Memecik, Domat ve Gemlik türlerinden 2500 adet zeytin ağacına ev sahipliği yapıyor. 3. Buranın alameti farikası Zinfandel üzümü. Kaliforniya Napa Vadisi’nde yetişen meşhur Zinfandel üzümü, İşmen çifti sayesinde uzun süredir burada da yetişiyor ve elde edilen şarap yemeklerin yanında servis ediliyor. 4. Dahası, bağ restoranında sunulan yemekler çok leziz. Slow Food Bodrum kurucularından şef Aslı Mutlu tarafından hazırlanan menüde keşkek risotto, piruhi ve bağ otlarıyla pişirilmiş kuzu yer alıyor. Ayrıca restoranın gün batımı manzarası bu gastronomik deneyime eşlik eden en şahane unsur. KARNAS VINEYARDS writer & photography | Onur Baştürk K arnas Vineyards, founded by Selva and Haluk İşmen in 2005, in recent years, has been one of the most popular destinations particularly for tourists staying in luxury segment hotels. We can list the reasons as follows: 1. The ambiance here reminds of Tuscany. By following a curled, romantic, and idyllic path through olive gardens, fruit trees, and vineries, visitors reach a building made of terracotta, surrounded by cypress trees. 2. Karnas Vineyards is home to 2500 olive trees, some of which are young and some of which are hundreds of years old, from the Memecik, Domat, and Gemlik types, including the exquisite olive tree that is said to have been planted in the Roman period. 3. The trademark of this place is the Zinfandel grape. The famous Zinfandel grape, which grows in California’s Napa Valley, has been growing, for a long time, here as well, thanks to the İşmen couple, and its wine is served next to meals. 4. Furthermore, the meals served in the vineyard restaurant is very delicious. In the menu, composed by Chef Aslı Mutlu, one of the founders of Slow Food Bodrum, risotto, piruhi and lamb cooked with vineyard seasonings take place. Additionally, the restaurant’s sunset view is the most striking element that chaperones this gastronomic experience. Tamamı için... For more... Print BODRUM - COFFEE TABLE BOOK Out of Stock View Details

November 17, 2025 | DESIGN & INTERIORS CASA CAPIROTE Casa Capirote distils the spirit of Sevilla into a calm, contemporary interior shaped by craft, light, and a quietly refined sense of place. In Casa Capirote, Alejandro Cateto distills the character of Sevilla into a calm, contemporary interior. The project takes its cue from the city’s most emblematic craft—Triana pottery—whose colours, patterns and artisanal spirit appear throughout the space. From the geometric headboard and exposed beams to the custom sink and ceramic accents, these references echo the decorative language of Plaza de España, lending the apartment a sense of place and quiet authenticity. The layout is conceived as a fluid, multifunctional space, defined not by walls but by curtains. This simple yet intentional device allows the interior to shift between open, social living and a more intimate, private atmosphere. The result is a home that adapts to daily rhythms while retaining a clean, uninterrupted aesthetic. Natural light plays a central role. By avoiding fixed partitions, the apartment remains bright and open, with daylight highlighting the earth and green tones that anchor the palette. The warmth of this light amplifies the feeling of continuity with the outdoors, creating a soft, inviting environment shaped by the cadence of the city. Walls finished in lime mortar reinforce the connection to Andalusian building traditions, adding texture without visual weight. Ceramic details deepen this link to local heritage, while contemporary furniture—with its organic lines and understated forms—introduces a refined counterpoint. Together, they strike a balance between modern comfort and craft-driven character. Casa Capirote reflects Sevilla not through literal motifs, but through material sensitivity, atmosphere and rhythm. It is a home that honours the city’s architectural and cultural lineage, while translating it for a quieter, more sophisticated contemporary life.

February 2025 | VOL 14 HOLISTIC STAY words Alp Tekin The sun of the Canary Islands casts dreamy shadows over the palm-lined Arico Valley on the southeastern coast of Tenerife. A warm breeze rustles through the lush lavender, rosemary, and cypress bushes, filling the air with a delightful aroma. There’s hardly a soul in sight—just a cluster of traditional houses surrounding EcoHotel El Agua. Nestled among expansive olive groves, EcoHotel El Agua is a stylish blend of design, integrative medicine, and sustainability. From the epigenetic test you take right when you arrive to the Wim Hof exercises before breakfast, everything is designed with a holistic touch. The hotel’s founder, Anthony Picq, has carefully restored a 200-year-old abandoned stone farmhouse and transformed the dry land into a lush oasis filled with olive, lemon, banana, and palm trees. With a passion for Hippocratic medicine, phytotherapy, and naturopathy, Anthony has also created a fantastic menu of treatments and programs for guests to enjoy during their stay. Anthony, how did you decide to create EcoHotel? What was your goal in building the hotel? More than a goal, creating EcoHotel is a mission for me. It's rooted in the philosophy of preventive medicine inspired by Hippocrates. My goal is to promote sustainability and holistic health in a space that reflects the principles of wabi-sabi, an aesthetic that celebrates beauty in imperfection. This hotel is designed to nurture both the environment and the well-being of our guests, creating a harmonious experience that aligns with these values. In our design process, we prioritized sustainability, ensuring that all materials and techniques are eco-friendly and in harmony with the surrounding environment. We also focused on creating versatile spaces that promote well-being and relaxation, allowing guests to immerse themselves in nature. The design embodies a wabi-sabi aesthetic that celebrates natural imperfection and fosters a sense of peace. Ultimately, our goal was to create a space that not only looks beautiful, but also supports the holistic lifestyle we advocate. You describe EcoHotel as “not just a hotel, but a search for a holistic way of life”. Could you elaborate on that? What is a holistic lifestyle, and what exactly do you promise your guests? When I say, "It's not a hotel, it's a search for a holistic way of life," I mean that EcoHotel transcends traditional hospitality. A holistic lifestyle encompasses a balanced approach to well-being, integrating physical, mental, and emotional health. It recognizes the intricate connections between our environment, our health, and our overall quality of life. At EcoHotel, we promise our guests an immersive experience that fosters this holistic way of living. This includes wellness programs that promote preventative medicine, sustainable practices that honor the planet, and soothing design inspired by Wabi-Sabi, which encourages mindfulness and appreciation of life’s imperfections. Our goal is to create an environment where guests can rejuvenate, reconnect with nature, and cultivate a deeper understanding of what it means to live in harmony. Through workshops, healthy dining options, and nature-inspired activities, we aim to empower our guests to embrace this holistic philosophy long after their stay. The food experience at the hotel is also noteworthy. Guests can choose between vegan, raw vegan, or vegetarian cuisine, all served in a unique cave setting. Can you provide more details about this dining experience? Yes, that's correct! At EcoHotel, we provide a unique food experience that emphasizes a farm-to-table philosophy, utilizing organic, seasonal, and locally sourced products. Our Ecochef, Kalo, is a true culinary artist, crafting what we define as healthy and delicious gastronomy. Guests can choose from vegan, raw vegan, or vegetarian cuisine, all thoughtfully prepared to highlight the flavors and nutritional benefits of the ingredients. Meals are served in a mystical cave setting, surrounded by the lush greenery of the tropical forest and complemented by a serene swimming pool with crystal-clear blue water. This transcendent dining experience is enhanced by a tranquil atmosphere, free from electromagnetic waves—only the gentle breeze and the serene silence of nature accompany you during your meal. Hotels like the EcoHotel, which are ecologically conscious and also serve as retreats, are on the rise. What changes do you foresee in the accommodation industry in the near future? The rise of eco-conscious hotels like EcoHotel reflects a broader shift in the accommodation industry toward retreats that prioritize well-being and a connection to nature. In the near future, I anticipate a growing demand for disruptive offerings that provide healing spaces where guests can truly connect, disconnect from the hustle and bustle of everyday life, and regenerate both body and soul. Travelers are increasingly seeking accommodations that offer beautiful architecture, healthy food options, and opportunities to learn about sustainable and healthy habits. This shift is moving away from the conventional all-inclusive resorts that often dominate the tourism landscape. While all types of tourism can coexist and share the market, there has been an extraordinary need over the past four years for new spaces that allow people to spend days immersed in therapies, enjoying good vibes and surrounded by exquisite gardens and natural beauty. I believe this trend will continue to grow as more travelers prioritize experiences that promote wellness, sustainability and a deeper connection to the environment during their stays. for more Print VOL XIV - 2024 / 25 €20,00 Price Add to Cart

September 2023 | Art & Culture Art Basel Miami için geri sayım words Onur Baştürk photos Noe Cotter (Portrait of Noah Horowitz ) İ lk kez 2002’de düzenlenen Art Basel Miami bu yıl 21. yaş gününü kutluyor. 6-7 aralıkta ön izlemeyle açılacak olan sanat fuarı, 8 aralıkta genel ziyarete açılacak ve 10 aralıkta sona erecek. Art Basel’a bu yıl 33 ülkeden 277 galeri katılıyor ve bu galeriler arasında 24'ü ilk kez fuarda sergi açıyor. Art Basel Miami’de ayrıca şu bölümler yer alıyor: - Büyük ölçekli, sınırları zorlayan projelerin yer aldığı “Meridians”. Küratörlüğünü Mexico City merkezli küratör ve Museo Tamayo Arte Contemporaneo'nun Direktörü Magalí Arriola'nın üstlendiği Meridians'ta geleneksel bir sanat fuarı standının boyutlarını aşan 19 büyük ölçekli proje yer alacak. - Son üç yıl içinde üretilmiş sanat çalışmalarının yer aldığı “Nova”. Bu bölümün öne çıkanları arasında şunlar yer alıyor: Porto Rikolu sanatçı Daniel Lind-Ramos'un The Ranch (New York) tarafından sunulacak María serisinden daha önce hiç sergilenmemiş iki heykeli, Basel merkezli Mısırlı sanatçı Basim Magdy'nin Gypsum Gallery (Kahire) tarafından sergilenecek yeni yağlıboya ve sprey resim serisi, Amerikalı sanatçı Matt Bollinger'in yabancılaşmış bir Orta Amerika'yı tasvir eden resimlerinden bir seçki ve Los Angeleslı sanatçı Shizu Saldamando'nun ahşap panel üzerine yaptığı yağlıboya tablo serisi ise Charlie James Gallery (Los Angeles) tarafından gösterilecek. - Gelişmekte olan sanatçılara adanmış, genç galerilere ev sahipliği yapan “Positions”. - Tematik grup sergileri, sanat tarihi sergileri ve kişisel sunumların sergilendiği, Miami Beach sergisinin temel dayanak noktası olan Kabinett. - Küratör Emily Butler tarafından programı yapılan, günümüzün en ilham verici kültürel figürlerini bir araya getiren konuşma serisi. KÜLTÜRLER ARASI BİR DENEYİM Art Basel CEO’su Noah Horowitz bu yılki fuarla ilgili olarak şunları söylüyor: “Amerika kıtasındaki fuarımızın Miami'nin yaratıcı ekosisteminde, daha geniş anlamda bölgede ve küresel sanat camiasında oynadığı heyecan verici rolü ilk elden biliyorum. Art Basel Miami Beach, hem yerleşik hem de tamamen yeni izleyicileri cezbetmeye ve en iyileri ortaya çıkarmaya devam eden, sergilenen sanatın kalitesi ve çeşitliliği ile salonların içindeki ve dışındaki benzersiz deneyimle her yıl beklentileri aşmaya devam ediyor. Bu yılki teklifimiz, tüm katılımcılarımız tarafından oluşturulacak tamamen dönüştürücü kültürler arası bir deneyim”. Fuarlar ve Sergi Platformları Direktörü Vincenzo de Bellis ise bu yıl fuarın ziyaretçilerini genişletilmiş bir etkinlik programının beklediği söylüyor. Countdown to Art Basel Miami A rt Basel Miami, which was first held in 2002, celebrates its 21st birthday this year. The art fair, which will open with a preview on December 6-7, will be opened to the general public on December 8 and will end on December 10. This year, 277 galleries from 33 countries are participating in Art Basel, and 24 of these galleri es are exhibiting at the fair for the first time. Art Basel Miami also includes the following sections: - “Meridians”, which includes large-scale, boundary-pushing projects. Curated by Magalí Arriola, Mexico City-based curator and Director of Museo Tamayo Arte Contemporaneo, Meridians will feature 19 large-scale projects that exceed the dimensions of a traditional art fair booth. - “Nova”, which includes artworks produced in the last three years. Galleries participating in Nova for the first time this year include Château Shatto (Los Angeles), Luis De Jesus Los Angeles (Los Angeles), Gypsum Gallery (Cairo), Lyles and King (New York), Silverlens (Manila, New York) and The Located in Ranch (New York).- “Positions”, which hosts young galleries dedicated to emerging artists. - Kabinett, a mainstay of the Miami Beach exhibition, featuring thematic group exhibitions, art history exhibitions and personal presentations. - A series of talks hosted by curator Emily Butler, bringing together today's most inspiring cultural figures. Art Basel CEO Noah Horowitz says the following about this year's fair: “Having led our Miami Beach fair for six years as Director, Americas, I know first-hand the galvanizing role our show plays within the creative ecosystem of Miami, the broader region, and the global arts community. Art Basel Miami Beach continues to exceed expectations year after year, in the quality and range of the art on view, and in the singularly magnetic experience within and beyond the halls which continues to attract both established and entirely new audiences and bring out the best of the local cultural scene each December. Our offering this year demonstrates yet again the strength of our show as an engine of the world of art in the Americas and globally, and as an utterly transformative cross-cultural experience – made possible by our premier exhibitors, our world-renowned cultural partners and collaborators in Miami Beach and South Florida, and our exceptional team”

September 3, 2025 | Art & Culture TR BELOW the THREE-LEGGED CAT: 18th ISTANBUL BIENNIAL The Istanbul Biennial, one of the city’s most anticipated cultural events, returns this fall with a route that turns Istanbul itself into an exhibition. Running from September 20 to November 23, 2025, the 18th edition—organized by İKSV with the support of Koç Holding—comes under the intriguing title The Three-Legged Cat. The Istanbul Biennial, one of the city’s most anticipated cultural events, returns this fall with a route that turns Istanbul itself into an exhibition. Running from September 20 to November 23, 2025, the 18th edition—organized by İKSV with the support of Koç Holding—comes under the intriguing title The Three-Legged Cat. Curated by Christine Tohmé, this biennial unfolds over three years. Its first chapter brings together works by more than 40 artists across eight venues within walking distance along the Beyoğlu–Karaköy axis. Staying true to its nomadic spirit, the Istanbul Biennial once again reimagines the relationship between art and the city, weaving Istanbul’s streets, buildings, and public spaces into its very fabric. WALKING THE CITY The route offers a fluid experience, allowing visitors to move easily on foot and encounter art in the rhythm of the city. Among the venues is the Greek Primary School of Galata, restored between 2019 and 2024, and now reopening as a biennial space. In Karaköy, the newly revived Zihni Han makes its public debut, while a ground-floor gallery at No. 35 Meclis-i Mebusan Avenue reemerges as a cultural stop, having once been part of the 3rd Istanbul Design Biennial. Nearby, the early 20th-century Muradiye Han joins the route after its recent restoration, alongside Gallery 77 just across the street. The historic Cone Factory, once producing sweets and ice cream cones, also transforms into a biennial venue. Between Karaköy and Beyoğlu, the Garden of the Former French Orphanage offers visitors both a place to pause and an exhibition site, while on İstiklal Avenue, the iconic Elhamra Han—built in 1827 as one of Istanbul’s first theaters—hosts the biennial for the very first time. (Explore all venues on the map: link ) A THREE-YEAR JOURNEY Tohmé envisions the biennial as a process unfolding across three stages: 2025: Over 40 artists’ works presented through exhibitions, performances, screenings, and talks. 2026: The creation of a permanent art academy and a public program in collaboration with local initiatives. 2027: A final chapter bringing together the works and experiences of the previous two years in an exhibition and workshop series. ÜÇ AYAKLI KEDİ: 18. İSTANBUL BİENALİ 20 Eylül – 23 Kasım 2025 tarihleri arasında gerçekleşecek 18. İstanbul Bienali, şehri bir kez daha yaşayan bir sergi rotasına dönüştürmeye hazırlanıyor. İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından, 2007–2036 Bienal Sponsoru Koç Holding’in desteğiyle düzenlenen bienal, bu yıl “Üç Ayaklı Kedi” başlığıyla izleyiciyi karşılıyor. 20 Eylül – 23 Kasım 2025 tarihleri arasında gerçekleşecek 18. İstanbul Bienali, şehri bir kez daha yaşayan bir sergi rotasına dönüştürmeye hazırlanıyor. İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından, 2007–2036 Bienal Sponsoru Koç Holding’in desteğiyle düzenlenen bienal, bu yıl “Üç Ayaklı Kedi” başlığıyla izleyiciyi karşılıyor. Küratörlüğünü Christine Tohmé’nin üstlendiği ve üç yıla yayılacak bu edisyon, ilk ayağında Beyoğlu–Karaköy hattında birbirine yürüyüş mesafesinde yer alan sekiz farklı mekânda 40’tan fazla sanatçının üretimini bir araya getiriyor. Bienal, her zamanki gibi sabit bir sergi mekânına bağlı kalmıyor; şehri, sokakları, tarihi yapıları sergi dokusunun bir parçası haline getiriyor. ŞEHİRLE İÇ İÇE ROTA Rotanın önemli duraklarından biri, Galata Rum Okulu. 1885’te inşa edilen, 1910–1988 yılları arasında eğitim kurumu olarak kullanılan yapı, 2012’den bu yana bir kültür-sanat mekânı olarak yeniden işlev kazanmıştı. 2019–2024 arasında kapsamlı bir restorasyondan geçen bina, bu yıl tekrar bienal mekânları arasına katılıyor. Karaköy’de ilk kez izleyiciye kapılarını açacak Zihni Han, şehrin ticaret ve zanaat tarihinden bugüne taşınan bir yapı olarak öne çıkıyor. Hemen yakınında bulunan, Meclis-i Mebusan Caddesi’ndeki bir bina da (no. 35) zemin katındaki galeriyle bienal mekânına dönüşüyor. Karaköy’ün tarihî dokusundaki bir diğer yapı ise Muradiye Han. 20. yüzyıl başlarından günümüze ulaşan hanın zemin katı, 2021’de tamamlanan restorasyonun ardından ilk kez bienale ev sahipliği yapacak. Tam karşısında yer alan Galeri 77 de bu yıl rotada yer alıyor. Yine bölgede bulunan ve bir dönem şekerleme ile dondurma külahı üretimi yapılan Külah Fabrikası, geçmişten bugüne uzanan hikâyesiyle bienal mekânları arasında dikkat çekiyor. Rotanın Beyoğlu yönünde, Eski Fransız Yetimhanesi Bahçesi, Boğazkesen Caddesi üzerinde ziyaretçilerin soluklanacağı bir durak olacak. Bienalin İstiklal Caddesi’ndeki durağı ise, Osmanlı ve Avrupa mimari unsurlarını harmanlayan eklektik cephesiyle Elhamra Han. 1827’de İstanbul’un ilk tiyatro salonlarından biri olarak inşa edilen yapı, bugün altı katlı bir han olarak şehrin belleğinde yaşıyor. Bu yıl bienale ilk kez ev sahipliği yapacak olan Elhamra Han’ın ikinci katındaki iki daire, sanatçıların üretimlerine açılıyor. (Bienal mekânlarını haritada görüntülemek için: link ) ÜÇ YILA YAYILAN BİENAL Christine Tohmé, bienali üç ayağa yayılan bir yapı olarak kurguluyor. Kendi sözleriyle: “Üç ayağı üzerinde 2025’ten 2027’ye uzanan 18. İstanbul Bienali, bir kediyi andırıyor. Zaman içinde esneyerek ayaklarını yere basıyor; sohbetlerden, egzersizlerden ve aralıksız haber akışından beslenen bir ritmi benimsiyor.” 2025 (ilk ayak): 40’tan fazla sanatçının işleri, sergiler, performanslar, gösterimler ve konuşmalar. 2026 (ikinci ayak): Kalıcı bir sanat akademisi kurulması ve yerel inisiyatiflerle işbirliği içinde geliştirilecek kamusal programlar. 2027 (üçüncü ayak): Bienalin iki yıl boyunca ürettiği deneyimlerin ve işlerin sergileneceği son sergi ve atölye programı.

January 2021 | People TR Below MUZAFFER YILDIRIM Creating Something New Defines Who I Am Words Onur Baştürk Photos Emre Doğru Muzaffer Yıldırım is an entrepreneur constantly brimming with ideas, a fact he openly embraces. Turning his excitement into tangible projects lies at the heart of his character and life’s path. But there’s more to him than just that. Here’s a look at Muzaffer Yıldırım’s relentless journey from past to present. Don’t take a break—read it all in one go! What motivates you to create something new? Creating something new is part of my nature—maybe even my purpose in life. My goal is to make a positive contribution to the world and bring change through what I do. I can’t stop myself; my mind is constantly buzzing with countless ideas! Every project I’ve undertaken so far—cinemas, sports clubs, restaurants, hotels—has one thing in common: I never get involved in something I wouldn’t personally experience. If I wouldn’t live, stay, work out, watch a movie, or dine there, I don’t pursue it. The thought of “This place needs something like this” is often the spark for a new project. Will these endless dreams ever stop? I don’t know. Does it scare me sometimes? Absolutely! FROM TWO PIGEONS TO 150: A CHILDHOOD IN FATIH From the Muzaffer who trained pigeons in Fatih to the Muzaffer of today, what has changed, and what has remained the same? I was born into a migrant family in Fatih, the son of a politically active father. Looking back, I see that the character I built in childhood has carried on into who I am today. Yes, I used to keep pigeons. Starting with just two, I ended up with 150. While others with larger setups had fewer birds, I think my drive to do things big and impactful started back then. That same philosophy, ambition, and persistence are still with me. I used to be a fighter on the streets; now I fight in other ways. But let me tell you this—I’m committed to getting along with life and adding value to it. I DIDN'T LEAVE BECAUSE I GOT BORED You’ve said goodbye to many of the ventures you’ve built, like Mars and MAC. Were those purely strategic decisions, or did you leave because you got bored? Some of the businesses we started were designed from day one to eventually be sold. This was the case for both cinema and sports. Mars Entertainment Group, for example, was something Menderes Utku and I built and developed with the intention of selling. Today, we’ve sold off all of its assets, fulfilling the dreams we had in the 2000s. So no, I didn’t leave these ventures because I got bored.. Menderes has this analogy for me: “You steer the boat, drop anchor, guide the boat to the anchor, and then throw the anchor farther ahead. You’re always focused on moving the anchor forward.” CREATING CINEMA EXPERIENCES WITH MENDERES UTKU The risks you and Menderes Utku took when founding Mars and the results you achieved are incredible. How did the idea for luxurious cinema experiences come about? In the mid-1990s, Menderes and I constantly talked about doing something new. At the time, I had left Alarko and was receiving several job offers. With the intention of becoming entrepreneurs, we set up a fantastic office with what little money we had and began our journey. We saw an opportunity in the cinema industry and decided to invest. But to do so, we needed capital. Using our existing funds, we launched Nupera, which later helped finance our cinema investments. In 2002, we opened a cinema under the Ritz-Carlton that served sushi and champagne. The idea came partly from Menderes, who hadn’t been to a movie theater in years and said, “Wouldn’t it be great if we could enjoy going to the movies again?” WE KNEW OUR ROLES IN THE PARTNERSHIP What are the similarities and differences between you and Menderes Utku when it comes to work? Menderes and I started as friends, then became partners, and eventually family. While we have significant differences in character, our greatest shared trait is this: “Whatever we do, we aim to do it in the best way possible.” Our human values and core philosophies align perfectly. The difference lies in how we approach work. Menderes is far more strategic and looks at things from diverse perspectives. When developing a project, he plays the defensive role, while I’m more optimistic. In our partnership, we had a clear understanding of our roles. While Menderes focused on thoroughly analyzing the negative aspects of a project, I would look at the positive side. Ultimately, if we could both accept the worst-case scenario, we would move forward with the investment. This blend of perspectives often led to remarkable results. THE NUPERA ERA: 15 YEARS OF AUTHENTICITY Nupera was legendary for Istanbul. What stands out to you from that time? When Nupera opened in 2002, Beyoğlu had little to offer beyond seedy bars and nightclubs. Apart from Babylon, the area lacked vibrant venues. By launching Nupera in what was seen as a dodgy neighborhood, we introduced a fresh experience to people’s lives. Globally, it was reminiscent of Soho’s rise or London’s revitalized Indian quarter. New spaces always spark curiosity and draw people eager to experience something different. At Nupera, you could see people from all walks of life mingling—those heading to the adjacent nightclubs alongside our patrons. The mystery of Beyoğlu at that time was incredibly appealing. Nupera wasn’t about commercial gain; it was a genuine, hands-on venture where I worked the door, served at the bar, and Menderes handled the music. That authenticity lasted 15 years. We eventually decided to close it down, not because it wasn’t doing well, but because we had stopped going ourselves. Is there anyone who inspires you in hospitality? André Balazs, the visionary behind Chateau Marmont, Chiltern Firehouse, Sunset Beach, The Standard, and The Mercer. READY TO BUILD BOATS, WATCH OUT! You named your boat “Belka” after your mother. How did the design process go? Yes, I named it after the strongest woman I know—my mother. I’ve always loved the sea. My first experiences were with inflatable rowboats, followed by small speedboats. My dream of “Belka” began in 2012 when I saw Rıza Tansu’s “Only Now” in Bodrum. By 2016, after selling my company and finally having the means, I turned that dream into reality. Designing Belka took years of thought and collaboration with Tansu; construction itself took three years. MUZAFFER YILDIRIM Yeni Bir Şey Yaratmak Benim Karakterim Kafasından her an binbir proje geçen bir girişimci Muzaffer Yıldırım. Zaten bunu kabul ediyor. Heyecanlandığı an hayalindeki projeyi gerçekleştirmek onun karakteri ve hayat çizgisinin özü. Ama bu kadar değil, fazlası da var. İşte Muzaffer Yıldırım’ın dünden bugüne soluksuz yolculuğu. Seni yeni bir şey yapmaya iten motivasyon nedir? Yeni bir şey yapmak sanırım benim karakterim! Hatta varoluş nedenim. Amacım yaptıklarımla yaşama pozitif bir katkı sağlamak, bir şeyleri değiştirebilmek. Kendimi bu konuda durduramıyorum; aklımda sayısız proje uçuşuyor! Bugüne kadar hayata geçirdiğimiz sinemalar, spor kulüpleri, restoranlar ve otellerin tek bir ortak özelliği var. İçinde yaşamayacağım, konaklamayacağım, spor yapmayacağım, film izlemeyeceğim ya da yemek yemeyeceğim hiçbir projeye girmiyorum! ‘Burada böyle bir yere ihtiyaç var, keşke şöyle bir yer olsa’ düşüncesi beni yeni bir projeye taşıyan belki de en büyük motivasyon. Bu uçuşan hayaller ne zaman biter bilmiyorum. Bazen korkutuyor mu? Evet! İKİ GÜVERCİNLE BAŞLAYIP 150 GÜVERCİNE SAHİP OLMUŞTUM Fatih’te güvercinlere takla attıran Muzaffer’den şimdiki Muzaffer’e: Yıllar sende neleri değiştirdi, neleri değiştirmedi? Göçmen bir ailede, partizan bir babanın oğlu olarak Fatih’te dünyaya geldim. Aslında çocukluktaki karakter oluşumumun devamını tam da ‘bugünkü ben’ olarak görebiliyorum. Evet, güvercin beslerdim. İki güvercinle başlayıp 150 güvercine sahip olmuştum. Daha fazla sayıda güvercin besleyenlerin elli güvercini olurken benim bu sayıya iki güvercinle ulaşmam, bir şeyi yaparken büyük ve etkileyici yapmakla ilgili bir derdim olduğunu gösteriyor. Çocukluktaki bu felsefem, iddiam, hırsım, hatta kavgacılığım ve vazgeçmeme kültürüm halen devam ediyor. O zaman sokakta savaşçıydım, şimdi de savaşçıyım. Değişen sadece şekli. Ama şunu söyleyeyim: Hayatla iyi geçinmeye ve hayata değer katmaya gönlüm var... SIKILDIĞIM İÇİN BIRAKMADIM! Yarattığın işlerle bir noktadan sonra vedalaşıyorsun. Mars ya da MAC’lerde olduğu gibi. Bu olması gereken ticari hamle mi yoksa bir yandan da sıkıldığın için mi bırakıyorsun? Kurduğumuz bazı işler, daha ilk günden ‘Satarız’ diye başladığımız işlerdi. Sinema da spor da öyleydi. Mars Entertainment Group aslında kurulup geliştirilip satılmak üzere Menderes Utku ile beraber tasarladığımız bir oluşumdu. Bugün bu grubun tüm değerlerini sattık. 2000’li yıllarda kurduğumuz hayalleri gerçekleştirmiş olduk. Yani bu işleri sıkıldığım için bırakmadım. Ortağımın benimle ilgili şöyle bir tarifi vardır: “Teknenin yönünü çeviriyorsun, çapasını atıyorsun, çapaya kadar tekneyi götürüyorsun, sonra o çapayı tekrar atıyorsun. Devamlı o çapayı ileri atmakla ilgili bir derdin var”. Mars’ın kuruluşu sırasında Menderes Utku’yla beraber aldığınız riskler ve gelinen sonuç şahane. Hakikaten konforlu sinema salonu fikri nasıl çıkmıştı? 1998 yılı ortalarında Menderes’le yeni bir şeyler yapmak üzerine hep konuşuyorduk. O dönem Alarko’dan ayrılmıştım ve birçok iş teklifi alıyordum. Girişimci olmak ve yeni işler yapmak niyetiyle masaya oturup üç kuruş paramızla muhteşem bir ofis yaptık ve yolculuğumuza başladık. Sinema sektörünün eksiğini, açığını, gelecek noktasını görüp beraber sinema endüstrisine yatırım kararı aldık. Ama buraya yatırım yapmak için öncelikle paraya ihtiyacımız vardı. Varolan bir miktar paramızla Nupera’yı yaptık. Sonraki sinema yatırımlarımıza katkı sağladı. 2002'de Ritz Carlton’ın altında açtığımız suşili, şampanyalı salon ise biraz da Menderes’in uzun yıllardır sinemaya gitmeyişi ve “Sinemadan eskisi gibi keyif alabilsek, bir şeyler içsek” konuşmasıyla gelişen bir fikir oldu. MENDERES’LE ORTAKLIĞIMIZDA ROLLERİMİZİ İYİ BİLİYORDUK Menderes Utku ile aranızda iş anlamında nasıl benzerlik ve farklılıklar var? Menderes ile önce arkadaşlığımız sonra ortaklığımız gelişti. Aile olduk. Çok önemli karakter farklılıklarımız var, ama ortak özelliklerimizin en değerlisi şu: “Ne yapıyorsak en iyisini yapmak”. İnsani değerlerimiz, ana felsefemiz de aynıdır. Sadece iş yapma şeklimiz farklı. Menderes çok daha stratejiktir, farklı pencerelerden bakar. Proje geliştirirken önümdeki defansif karakterdir. Ben daha optimistim. Menderes’le ortaklığımızda rollerimizi çok iyi biliyorduk. O bir işin negatif yönünü çok fazla tartışırken, ben tam aksine pozitif yönüne bakardım. Sonunda en kötüsüne razıysak o projeye yatırımı yapardık. Bu da farklı bakış açılarının şahane sonuçlarını ortaya çıkardı. NUPERA’DAKİ O SAMİMİYET 15 YIL SÜRDÜ Nupera dönemi İstanbul için efsaneydi. Senin o dönemden unutamadığın şeyler var mı? Nupera 2002’de açıldığında Beyoğlu’nda pavyon ve kötü barlar dışında bir şey yoktu. Tüm Beyoğlu’nda belki sadece Babylon vardı. O dönem gidilmesi zor, batakhane olarak algılanan bir yerde mekan açarak insanların hayatına yeni bir deneyim sunduk. Yeni yerler insanlarda her zaman merak uyandırır ve yenilikleri deneyimlemek, yaşamak isterler. Nupera’ya gelen insanlarla yan tarafta pavyona gelen insanları bir arada görebiliyorduk. Beyoğlu’nun o dönemdeki gizemi çok çekiciydi. Nupera hiçbir ticari kaygı olmadan, kapısında çalıştığım, barında servis yaptığım, müziğini Menderes’in yaptığı samimi bir yerdi. O samimiyet 15 yıl sürdü. Mekan işleyişini sürdürürken ve doluyken, artık kendimiz gitmediğimiz için kapatma kararı aldık. İLHAM KAYNAĞIM ANDRE BALAZS Otel alanında ilham aldığın biri var mı? Andre Balazs. Chateau Marmont, Chiltern Firehouse, Sunset Beach, The Standard ve The Mercer’ı yaratan adam. Alaçatı dışında güneyin diğer noktalarında, mesela Bodrum’da bir Stay açma hayalin var mı? Aslında Alaçatı ya da Bodrum’da başka Stay açma hayalim yok (EDİTÖRÜN NOTU: 2024 yazında Bodrum'da Bobo by The Stay açıldı). Ancak gerçeği söylemek gerekirse, bir yeri görüp oranın ruhu ve enerjisinden etkilendiğim zaman hayallerim başlıyor. Stay’i yurt dışında açma hayalim var. Londra, Berlin, Milano, Paris, Miami, Los Angeles gibi ruhumuza uygun şehirleri sayabilirim. TEKNE YAPMAYA BAŞLIYORUM, SAVULUN! Teknene annenin ismini (“Belka”) verdin. Ne kadar sürdü teknenin tasarımı? Bizzat onunla da uğraştın, ilgilendin. Evet, tekneme tanıdığım en güçlü kadının, annemin ismini verdim: Belka. Denize ilk çıkışım kürekli şişme botla başladı, küçük sürat botlarıyla devam ettim. Denizde olmayı, denizi hep sevdim. Belka’nın hayali 2012 yılında Rıza Tansu yapımı “Only Now” isimli tekneyi ilk kez Bodrum’da gördüğüm an başladı. Şirketimi sattığım için artık biraz paramın olduğu, daha lüks bir şey yapabileceğim dönemde ise hayalim gerçekleşti. Belka’nın tasarımında Rıza Tansu ile anlaşmaya vardığımız yıl 2016’nın eylül ayıdır. Öncesindeki dört yıl tekneyi nasıl yaparız diye kafa yormakla geçti. Yapımı üç yıl sürdü.

November 26, 2025 | DESIGN & INTERIORS a MODERN SANCTUARY in KEY BISCAYNE words YUZU Editorial interior design Lamarc Studio photos Mateo Soto production Karine Monié Just ten minutes from Miami’s vibrant rhythm, a quiet island home finds its pace. Designed by Marcela Restrepo of Lamarc Studio — the Colombian-born designer with studios in both California and Florida — this Key Biscayne residence blends modern refinement with the warmth of a deeply personal gallery. Nero Marquina marble and travertine checkerboard floors anchor the entry, where antique mirrors and sculptural accents echo a soft conversation between past and present. An RH Aquitante ceiling lamp, glass pieces by Reflections Copenhagen, and L’Object’s poetic forms set the tone for what the home embodies: serenity, clarity, and a sense of collected elegance. WHERE TWO AESTHETICS MEET The homeowners come from two very different stylistic worlds. One is drawn to crystal, moldings, and classical detail; the other to contemporary minimalism and clean lines. Rather than choosing sides, Lamarc Studio orchestrated a dialogue. “Classical elements were reinterpreted through a contemporary lens,” Restrepo notes. “Ornament and simplicity, history and modernity — meeting in harmony.” This balance plays out through Poliform’s Saint Germain modular sofa, Artefacto side tables, Tom Dixon’s Melt lighting, Iittala’s Aalto vase, and the sculptural presence of Baccarat and Lalique pieces. Each object adds a quiet rhythm, shaping the home into a thoughtful, lived-in gallery. A DAYLIGHT HOME, A NIGHTTIME GLOW A private elevator opens directly into sweeping views of the Atlantic and the Miami skyline. The entire residence unfolds across one level, where the living, dining, and bar areas form a fluid, continuous sequence ideal for gatherings. The bar — lit by Baccarat’s Mille Nuits fixtures and layered with Reflections Copenhagen objects, Assouline titles, Christofle accents, and Riva editions — reflects the owners’ love of hosting. In the living room, a Maxalto coffee table carries Cartier’s Panthère, Lalique’s Zeila panther, and Baccarat’s sculptural Mille Nuits vase, forming a tableau that feels both curated and effortless. The artworks — from Ignacio Iturria, Manuel Rendón, and Victor Rodriguez — punctuate the calm palette, standing out with clarity against the home’s gentle tones. AN ODE TO LIGHT, STONE AND ATMOSPHERE Miami’s warm light and endless-summer spirit informed every design decision. Very light ecru walls offset crisp white moldings; floors and veneers remain quiet, allowing expressive stones like Viola and Hermitage to become sculptural elements in their own right. The bedrooms embrace a more hushed language: natural textures, soft taupes, and subtle contrasts that encourage rest. Here, the restraint allows the art and furniture to take center stage, creating rooms that feel luminous and quietly confident. The owners’ background in ship design shaped the material palette — an appreciation for durability, aging, and surfaces that gather character over time. Travertine floors run throughout the home, creating a seamless and grounding foundation. Bathrooms, by contrast, deliver architectural boldness. In the primary bath, dramatic Viola stone vanities meet micro-cement finishes and a minimalist custom vanity, balancing intensity with calm. In the kitchen, a monolithic Hermitage waterfall island becomes the sculptural heart of the space, complemented by minimalist ivory cabinetry, matte black fixtures, clear quartz accents and DWR tractor stools.

july 2023 | Design & Interiors english below New project of Brent Comber C O N N E C T I O N words Alp Tekin B rent Comber Originals; yontulmuş nesneler, fonksiyonel parçalar ve tasarım ortamları yaratan bir tasarım stüdyosu. Markanın kurucusu Brent Comber ve ekibi, Kuzeybatı Pasifik'in benzersiz ortamından ilham alarak fikirleri ve hikâyeleri üç boyutlu sanat eserlerine, enstalasyonlara ve mobilyalara dönüştürüyor. Comber’in son projesi ise “Connection”. Sarı sedir ağacı kullanılarak yapılan Connection; direkleri bağlamak ya da sepet yapmak için kullanılan köklerin kordonundan türetilmiş. Comber, “Doğanın bize sağladıklarını doğal bir biçimde almayı ve bu armağanı zanaat ya da sanatta kullanmayı seviyorum" diyor. NASIL BAŞLADI? Brent Comber, “Yaklaşık 30 yıl önce bahçe tasarlamaya ve inşa etmeye başladım” diye hatırlıyor. “Tasarımlarım genellikle Pacific Rim'den etkilenmişti. O zamanlar bu tasarımlara duyarlı olduğunu düşündüğüm hiçbir mobilya yoktu, bu yüzden Vancouver'da sökülmekte olan eski binalardan kurtarılan keresteden banklar oymaya başladım. Eyer tezgahı, West Vancouver'da bir bahçe için yaptığım ilk parçaydı. Oyma deneyimini ve bankın evde göründüğü halini beğendim. Sonunda bahçe yapmayı bıraktım, ama bu tarz parçalar yapmaya devam ettim”. NEDEN AHŞAP? Comber bu soruya şöyle yanıt veriyor: “Yerle olan bağlantısı nedeniyle her zaman ahşaba, özellikle de yaşadığım yerde yetişen ahşaba ilgi duymuşumdur. Benim için en otantik ahşap işlenmemiş; çatlaklar, kabuk sinirleri, düğümler ve dönen veya düzensiz damar desenleri olan ahşap”. B rent Comber Originals; a design studio that creates sculpted objects, functional pieces and design environments. Inspired by the unique setting of the Pacific Northwest, th e brand's founder Brent Comber and his team transform ideas and stories into immersive works of art, installations and furniture. Comber's latest project is “Connection”. Connection made using yellow cedar wood; derived from the cord of roots used to tie poles or make baskets. “I like to take what nature gives us naturally and use that gift in craft or art,” Comber says. HOW WAS IT START? “I began designing and building gardens about 30 years ago,” remembers the founder, Brent Comber. “The designs were generally Pacific Rim influenced. By that I mean Japanese philosophies centered on balance and harmony plus incorporating plants and grasses of northern California that are more drought tolerant. At the time there was no furnishings available that I felt were sensitive to these designs so I began carving benches from timber recovered from old buildings being dismantled in Vancouver. The Saddle bench was the first piece I ever did for a garden in West Vancouver and the homeowner actually moved it into her home. I liked the experience of carving and the idea that the bench looked and felt right at home inside and out. I eventually stopped making gardens but kept making pieces in this style.” WHY WOOD? Comber answers this question as follows: “I’ve always been drawn to wood because of its connection to place, especially wood that grows where I live. Indigenous wood talks about climate and place, specifically the Pacific Northwest. For me the most authentic wood is unprocessed; wood with cracks, bark sinews, knots, and swirling or uneven grain patterns.”

Mart 2022 | Tasarım | Türkiye for english click here Vintage Dokunuşlu Sinematik Banyo Nasıl Tasarlanır Derleyen | Oktay Tutuş Fotoğraflar | Maxime De Campenaere Ü nlü iç mimar Maxime De Campenaere , seramik karoların özgünlüğünü ve onları kullanarak bizi geçmişe götürmeyi seviyor. İlk defa tasarladığı mobilya serisinde de olduğu gibi bu malzemeyi alışılmadık şekillerde kullanmayı seviyor. Onun için önemli olan filmler ve onların üzerinde bıraktığı etki. Son projelerinden olan Apartment Roseaux için yaptığı iki farklı banyoda bu etkiyi görmek mümkün. Sözü fazla uzatmadan sinematik ve vintage esintiler taşıyan bu banyoların hikâyesini ondan dinliyoruz. Neden iç mimar oldunuz? Çocukken çok meraklıydım. Mahalledeki evlere baktım ve inşaatın ilerleyişini not ettim. Yaklaşık altı yaşındayken ilk planlarımı zaten çiziyordum. Aynı zamanda mutfakta ve bahçede aileme yardım ettim. Özellikle de misafir geldiğinde... 12 yaşındayken hangi mesleği yapacağımı düşündüm. Seçenekler aşçı, bahçıvan ve çiçekçiydi. Ama aradan zaman geçtikçe durum daha da netleşti. İç mimar olmak istiyordum. Bu meslekte tüm ilgi alanlarımı birleştirebilirim diye düşündüm. Size ilham veren filmler hangileri? Setin önemli bir rol oynadığı filmlerden etkileniyorum. Stanley Kubrick'in Otomatik Portakal veya Shining'i, Lucas Guadagnino'nun Io sono l'Amore'u veya Jacques Tatie'nin Playtime'ı gibi. Başka nelerin katkısı var? Aynı zamanda kapsamlı bir malzeme örnekleri koleksiyoncusuyum. Stüdyoda malzeme örnekleri arasında adeta boğuluyoruz, ama onlar benim için vazgeçilmez bir ilham kaynağı. Çalışmalarınızı farklı kılan nedir? Yetkinlik, her projeye büyük özveri ve biraz da mizah dokunuşu. Çok çeşitli bütçeler, programlar ve ayrıca teknik çerçevelerle birçok farklı alanda çalışıyoruz. İşte tam da bu çalışmalarımızı olumlu yönde etkiliyor. Kendimi belirli bir uzmanlık alanına adamak istemiyorum. Bu benim için çok sıkıcı bir şey ve sıkıldığım zaman yaptığım tasarım da haliyle sıkıcı sonuçlar doğurabilir. Konaklama, yaşam ve çalışma alanlarında mekanlar tasarlıyorsunuz. Şu anda bu alandaki gereksinimler değişiyor mu sizce? Üç alan, teknik düzenlemeler ve özellikler açısından kesinlikle her zaman farklılık gösterecektir. Ancak son zamanlarda sınırlar bulanıklaştı. Mesela artık eskisi kadar katı ve sınırlı ofisler tasarlamıyoruz. Evin içindeyken iyi hissetme faktörü artık ofislere de taşınıyor. Son ofis projemiz aslında iş yaşamındaki ofis yapılarının nasıl parçalandığının en iyi kanıtı. Bahsettiğim tasarımda alanın yüzde 50'den fazlası yalnızca personel iletişimi için ayrılmıştı. Fikirler bir kanepede veya bir mutfak adasında gelişigüzel bir şekilde değiş tokuş edilebilsin diye. Şimdiye kadar sizi en çok zorlayan projeniz neydi? Her proje kendi içinde bir zorluktur ancak bütçe ve zamanlama açısından BeCentral kesinlikle zorluydu. Şu anda Avrupa'nın en büyük dijital kampüsü, Brüksel Merkez İstasyonu'nda bulunuyor. Başlangıçta 60 metrekarelik bir alanı tasarlamak için görevlendirilmiştik. Daha sonra 6500 metrekarelik, dokuz tasarım konsepti haline geldi. Yapmak için sadece iki yılımız vardı ve mobilya dahil tüm işler için metrekare başına 400 euro’dan az bütçeyle bitirdik. Malzemelerden bahsetmişken, seramik karolarla ilgili neyi beğeniyorsunuz da sürekli kullanıyorsunuz? Seramik karolar çok yönlü ve birçok farklı tasarımda da artık mevcut. Onlarla farklı estetik çözümler üretebilir ve aynı zamanda işlevselliğin tüm taleplerini karşılayabilirim diye düşünüyorum. Bir yandan özgünlüğü temsil ediyor, diğer yandan tasarımlarıma dinamizm getiriyorlar diye düşünüyorum. Mesela yakın zamanda bu özel konut projesinde olduğu gibi vintage etkili bir dokunuş ya da kasıtlı olarak kontrastlar oluşturuyorum. Bu sinematik efektli banyolardan biraz bahseder misiniz? İki banyo tasarlama görevimiz vardı ve ebeveynler için sıcak ve rahat bir atmosfer ile çocuklar için yeni ve teşvik edici bir ruh hali yaratmak istedik. Aynı zamanda tasarım açısından iki odayı birbirine bağlamak için de bir brakete ihtiyacımız vardı. Zanaat işleri bu proje için mükemmel bir çözümdü. Karoları ebeveyn banyosunda altın sarısı alevli renkte, siyah armatür, aksesuar ve siyah beyaz zemin kaplaması ile birlikte kullandık. Bu şekilde çağdaş tasarım ve vintage hissi arasında mükemmel bir denge sağlandı. Çocuk banyosu için de yeni ve canlı izlenimi sebebiyle mavi-yeşil alevli renklerden karolar seçtik. Duş bölmesinin çerçevesini kırmızıya boyadık ve kasıtlı olarak bir kontrast yarattık. Özel yapım göz şeklindeki ayna da göz kırparak tasarıma eğlenceli bir hava kattı. How to Design a Cinematic Bathroom with a Vintage Touch Editor | Oktay Tutuş Photography | Maxime De Campenaere F amous interior designer Maxime De Campenaere loves the authenticity of ceramic tiles and using them to take us back to the past. He likes to use this material in unusual ways, as in the furniture series he designed for the first time. What matters to him is the movies and the impact they have had on them. It is possible to see this effect in two different bathrooms he made for Apartment Roseaux, one of his latest projects. Without further ado, we hear the story of these bathrooms with cinematic and vintage inspirations from him. What movies inspire you? I am fascinated by films in which the set plays an important role. Like Stanley Kubrick's A Clockwork Orange or The Shining, Lucas Guadagnino's Io sono l'Amore, or Jacques Tatie's Playtime. What has been your most challenging project so far? Each project is a challenge in itself, but in terms of budget and timing, BeCentral was definitely a challenge. Currently Europe's largest digital campus is located at Brussels Central Station. In fact, we were originally commissioned to design a 60 square meter area. It later evolved into a 6,500-square-metre, nine design concept. We only had two years to do it and we finished with less than 400 euro per square meter for all work including furniture. Speaking of materials, what do you like about ceramic tiles that you use all the time? Ceramic tiles are extremely versatile and are now available in many different designs. I think that I can produce different aesthetic solutions with them and at the same time meet all the demands of functionality. On the one hand, they represent originality, on the other hand, I think they bring dynamism to my designs. For example, I create a vintage-influenced touch or deliberately create contrasts, as in this special housing project recently. Can you talk a little bit about these cinematic effect bathrooms? We had the task of designing two bathrooms and we wanted to create a warm and comfortable atmosphere for the parents and a new and stimulating mood for the children. We also needed a bracket to connect the two rooms from a design standpoint. Craft works were the perfect solution for this project. We used the tiles in the en-suite bathroom in a golden yellow flame color with black fixtures, accessories and black and white floor covering. This way a perfect balance has been struck between contemporary design and vintage feel. For the children's bathroom, we chose blue-green flaming tiles because of its new and lively impression. We painted the frame of the shower cubicle red and deliberately created a contrast. The custom-made eye-shaped mirror also winked, adding a playful air to the design. Çapa 4

April 2025 | DESIGN & INTERIORS ELEGANT COUNTRYSIDE SANCTUARY words Elena Grabar photos Mikhail Loskutov architect & interior design Ariana Ahmad stylist Natalia Onufreichuk Set in the tranquil countryside of the Moscow region, this residence is more than a retreat—it is a family’s story, told through architecture and design. Created by architect and interior designer Ariana Ahmad, the house balances sophistication with warmth, offering spaces that flow effortlessly between quiet solitude and lively gatherings. Here, design is not just about aesthetics but about crafting an environment that evolves with its inhabitants. A THOUGHTFUL COLLABORATION This project is the result of a long-term partnership between the owners and their trusted design team. Their shared vision has shaped a home where architectural elegance meets everyday comfort. The residence also serves as a showcase for the family’s expanding contemporary art collection, seamlessly integrating art into daily life. A HOME DESIGNED TO EVOLVE This generously proportioned 2,100 m² residence features a layout that adapts to the shifting rhythms of family life. The entrance opens into interconnected spaces where natural light highlights carefully curated materials. The main living areas unfold in a seamless flow, while a private suite ensures comfort for the homeowner’s mother. A dedicated spa area with a pool, hammam, and massage room adds an element of resort-like relaxation. Upstairs, the private quarters provide a peaceful retreat, while the attic serves as a space for creativity and leisure. Below ground, a wine cellar and thoughtfully designed storage solutions ensure effortless organization. UNDERSTATED LUXURY IN EVERY DETAIL Soft, earthy tones create a home that feels both elegant and inviting. Bespoke hand-painted wallpapers add depth and texture, while custom plaster panels by Tollis Studio in Paris introduce an artistic focal point in the spa, elevator, and master bedroom. Rich oak paneling and a built-in library enhance the sense of craftsmanship and warmth. A CURATED SELECTION OF DESIGN ICONS Throughout the home, carefully selected furnishings elevate the atmosphere. A custom Christophe Delcourt table makes a statement at the entrance, complemented by a gold-accented Lasvit chandelier. In the master dressing room, a striking white onyx bench by Charles Kalpakian blends function with artistry. The children’s rooms feature refined pieces by Pierre Yovanovitch, while the playroom is enriched with whimsical designs by Hubert Le Gall. In the living room, Zhu Hong’s "Drops" installation interacts with shifting light, adding an element of movement beneath a striking Agostino Bonalumi artwork. A HOME THAT BREATHES ART Art is deeply woven into this residence, with works by Agostino Bonalumi, Yuri Kuper, Igor Chelkovski, Simone Pheulpin, Zhu Hong, Wang Keping, Masao Yamamoto, and Daniela Busarello creating a dialogue between past and present, form and emotion. Here, architecture and design do not merely frame life—they enrich it.

January 05, 2026 | DESIGN & INTERIORS a QUIET HOUSE AMONG the PINES words YUZU Editorial | photos Elizaveta Gurovskaya Set within a pine forest and only a short walk from the edge of a calm lake, this country house was conceived as a lived-in retreat—one that balances daily life with a sense of withdrawal. Designed by interior designer Natalia Fedotova, the project draws on the restrained elegance of Belgian minimalism, translated into a domestic language that feels warm, practical, and quietly expressive. REWORKING THE PLAN Rather than working within the limits of the original developer’s plan, Fedotova chose to rethink the home from the inside out. A centrally placed winter garden was repurposed into a compact service core, housing a guest bathroom, a children’s washroom, pantry, and laundry. This move not only simplified the home’s technical infrastructure but also introduced a fluid, circular circulation—allowing daily life to unfold naturally, without interruption. Materiality sets the tone. Natural wood surfaces meet micro-concrete floors, while subtle chrome accents introduce a precise, contemporary edge. The palette remains intentionally soft and organic, keeping attention where it belongs: on the expansive forest views framed by the windows. The architecture steps back, letting nature lead. Moments of character appear quietly. An orange antoniolupi sink, vibrant cabinetry in the laundry room, and a curated mix of vintage lighting add rhythm without breaking the calm. Ceramics by Ekaterina Popova and artworks by contemporary artists—among them a linocut by V. Nasedkin and a painting by E. Bortnikov—are integrated with restraint, more discovered than displayed. The result is a home that feels both minimal and alive. Calm, but never impersonal. Designed to support family life rather than dominate it, the interior acts as a quiet framework—one that ultimately defers to its most enduring feature: the forest and lake just beyond the glass.

November 2024 | Travel FOR TURKISH WINTER CHIC: FRENCH MOUNTAIN GETAWAYS words Pınar Yılmaz / Deliciae BAGATELLE COURCHEVEL Located at an altitude of 2,200 meters in the heart of the 3 Vallées, Bagatelle Courchevel offers a unique dining experience with its 500-square-meter panoramic terrace. Famous for its joyful atmosphere inspired by the free spirit of the 60s, the restaurant combines gastronomic excellence with Mediterranean-inspired flavors, crafted by Bagatelle Group's Chef Rocco Seminara and Executive Chef Jules Pronost. With its chalet-style decor and lively music programs, Bagatelle Courchevel creates a warm and inviting ambiance, making it a must-stop for ski lovers this winter season. CHALET FRANCE COURCHEVEL Now, close your eyes and imagine: As you walk through the door, you're greeted by retro floor tiles contrasting with the modern brown wood paneling and cozy nooks draped in cashmere-gray wool. Inside, vintage furniture complements the modern interior design. Located just 18 minutes from Courchevel in the Champagny-En-Vanoise valley, Chalet France is designed by renowned interior designer Kelly Hoppen, famous for seamlessly blending East and West. Chalet France aims to redefine elegance in the mountains—and it does so beautifully. Accommodating up to 16 guests, its large windows offer breathtaking views of the mountains. ECRIN BLANC RESORT COURCHEVEL Built in traditional Savoyard style with wood and stone, Écrin Blanc sits in the heart of the Three Valleys at the Courchevel ski resort. With 127 rooms and suites, the hotel caters to all kinds of guests, from couples to larger groups. It offers direct access to Aquamotion, the largest leisure and water park in the French Alps, via a private underground tunnel—combining comfort with fun. At the heart of Écrin Blanc is Cellier, serving a menu featuring local producers’ specialties, perfect for any time of day. L'AVENTURE BY BAGATELLE COURCHEVEL Bagatelle Group and Maison Tournier have joined forces to breathe new life into Courchevel 1850’s iconic L’Aventure restaurant. A symbol of Courchevel since 2000, L’Aventure is ready to offer unforgettable nights filled with cabaret-style shows and dance performances, following an elegant transformation that balances tradition and modernity. Of course, this comes with a refreshed winter menu showcasing the best of French gastronomy and a design by Sam Baron. CLUB MED VAL D'ISÈRE Val D’Isère, beyond being a world-renowned ski resort, symbolizes a unique lifestyle in the heart of the French Alps. This distinctive character and elegant luxury inspired interior designers Marc Hertrich and Nicolas Adnet while renewing the reception and living areas of Club Med Val D’Isère. Adorned with natural materials and elegant details that reflect the spirit of the mountains, the hotel offers guests an authentic comfort. In the meticulously designed space, a custom panoramic rug featuring the golden eagle feathers, the symbol of Val D’Isère, takes center stage, while carefully placed wooden walls and a deep fireplace reinforce the mountain spirit of the area. Adjacent to the bar lounge, the Salon Dynamique is decorated with fabrics in shades of red and icy blue, faux fur blankets, and a trompe l'oeil parquet floor that harmonizes with the latest wooden inlays. The unique chandelier lighting overhead is crafted from Limoges porcelain by the lighting artisans Beau & Bien.

Nisan 2020 | Botanik | Türkiye Fem Güçlütürk’le botanik ‘talk şov’ Yazı | Onur Baştürk L abofem’in yaratıcısı Fem Güçlütürk bir süredir Muğla’nın Ula/Çıtlık tarafındaki evinde yaşıyor. Evinin hemen yanına kurduğu serasında bitki atölyesine, üretimine devam ediyor. Bir yandan da bu konudaki tecrübelerini Youtube kanalı üzerinden bizlerle paylaşıyor. Fem’le bitkiler üzerine uzun uzun konuştuk. En sevdiğim cümlesi de şu oldu, söylemeden geçemem: “Bitkiye çiçek diyen tek millet miyiz bilmiyorum”. Gerçekten de öyle. Bitkilere artık çiçek demesek! Şimdi buyurun Fem’le botanik muhabbetimize… Bitkiseverler olarak ’Labofem'e hayranız! Bir süredir Muğla/Ula tarafındaki evinde de bir seran var. İşler daha da büyüyecek mi Fem yoksa bir noktada bu kadarı yeterli mi diyorsun? İstanbul'da ‘Labofem’i önce bir openhouse mantığıyla evde açmıştım hatırlarsan. Sonra evde oturacak yer kalmayınca ve gelen giden fazlalaşınca atölye-dükkanı açmıştım. Buraya yerleşince bir sezon daha böyle devam ettim, ama işin esas zevkli yanı aslında bir bitki daha satmak değil. Gelen kişilerle bitkiler üzerinden hoş sohbetler ve paylaşımlar yaşamaktı. Sonuçta İstanbul’daki dükkanı da kapayarak bitkileri buraya yaptığım seraya transfer ettim. Tabii bir noktada “salon bahçıvanlığı” beni kesmemeye başladı. Eller bir kez gerçek toprağa deyince saksı filan daha yapay kalıyor! Burada gıdamızı da üretmeye başladık. Türü tehlikede olmayan ama endemik olan harika bitkileri tanıyıp kendimce korumaya almak üzere toplamaya başladım. Yani burada iş ticari olarak büyümeyecek belki, ama manevi olarak, tecrübe olarak bağ bahçe, peyzaj, ekolojik açıdan daha adil bir düzen gibi felsefelerle dönüşeceğe benziyor. Şimdilik Labofem youtube kanalında bu tecrübeleri aktarmaya devam... Bitki bakımı herkesin ilk etapta, “Ama ben bakamıyorum ki!” diye mızıkçılık yapmaya çok müsait olduğu bir alan. İnsanlar bitkilere bakmaya mı üşeniyor yoksa aslında haftada bir su vermeyi bakmak olarak mı düşünüyorlar? Ne dersin? Sanırım bağlamımızdan kopunca, bitkiyi de saksıda duran, plastik bitkiden tek farkı haftada x defa su vermen gereken dekor objeleri gibi görmeye başladık. Şimdilerdeki dijital yalnızlıkta ise bitkiler bir yoldaş, bir can, bir güzellik, hayata bağlanmak için kıymetli tutunacak bir dal haline geldi. Özellikle şu günlerde çokça mesaj geliyor bu fikre kapılmam için. Eskiden anneler, ananelerin bitkilerini geri planda, hayal meyal veya evin bir parçası olarak bilirdik ama iş tek başına yaşamaya gelince annelerimizin onlarla konuştuğunu hatırladık! Şimdi yeni bir lisan öğrenmeye çalışıyoruz. İlk zamanlarda bitkiden çıkan çiçek sapını görüp ‘Bitkiye bir şeyler oluyor’ diye soran oluyordu. Hatta ’Büyüyor mu bunlar?’ diye sorular geliyordu. Bitkiye çiçek diyen tek millet miyiz bilmiyorum mesela! Şimdi daha çok kaynak var, neyse ki bilgilenmek isteyen daha kolay ulaşıyor artık. EN SEVMEDİĞİM FICUS BENJAMIN! En sevdiğin bitki ailesi hangisi? Ben bu EN’li sorulara çok cevap veremiyorum. Niye dersen, mesela saksıda EN başka, salonda EN başka, balkonda En başka. Belki şöyle cevaplayabilirim: En sevmediğim Ficus Benjamin! Bir de en geleneksel orkideler: ) Onun dışında ot diye bilinip bahçeden yolunan bitkileri bile seviyorum. Peki bakımında zorlandığın bir bitki oldu mu? Evet, itiraf ediyorum: ‘Alocasia'lar ve ‘Calathea’lar çok nem, duru ılık su ve hep ılıman iklim istiyor. Ve ben o kadar bitkinin arasında onların nazına ayak uyduramıyorum! Birkaç tanesi hariç hep hezimet oldu. Bazen inat edip yine alıyorum, ama bir noktada vazgeçiyoruz birbirimizden! Zira burası kışın tahminimden soğuk oluyormuş. Eksi sekiz dereceleri gördük. Seramız ısıtmalı olmadığı için bazı hassas türleri evde tutuyorum. Kış aylarında ev sabahları dokuz derece filan oluyor. Hassaslardan bazıları dayanmadı. Başta üzüldüm, ama sonra buradaki şartlara ayak uyduran devam eder, edemeyen kusura bakmasın dedim. Şu an dekorasyonda trend olan çok bitki türü var. Mesela Ficus Lyrata. Evlere hangi bitkileri önerirsin? Kolay bakımdan zor bakımı olanlara doğru sıralayarak... Bence Ficus Lyrata ve Monstera popüler deyişle artık çan eğrisinde! Ama yine de hala çok güzeller. Tropik ve epifit kaktüs grubunda (ama dikenli değil) Rhipsalis, hem askılı saksıda hem kütüphane kenarında filan çok güzel duruyor. Neşe'nin kepe sorunu gibi zaman zaman iğne yapraklarını dibine dökse de Kuşkonmaz diye bilinen Asparagus Setaceus ise büyülü formuyla sevdiklerim arasında. Ficus Lyrata’nın bakımı aslında çok kolay değil. Cereyanda kalmayı ve ani ısı değişimini sevmiyor. Yerini sevmesi lazım. Ayrıca yaprakları toz tutuyor, alerjik kişilere tavsiye etmem. Calathea çok popüler oldu, ama dedim ya en zorlar arasında. Çabuk bozuluyor yaprakları. Üstelik artık bitkiler ithal olduğu için pahalı. Sukulentlerden eflatun, mavi renkli olanlar çok ama çok güneş istiyor. Az ışıkta bozuluyor. Yeşil renkliler tercih edilebilir. Onlar bile ev ortamında biraz loşta kalıyor. Dev cam, balkon ve bol direkt güneş ışığı alan evlere öneriyorum. Beyaz lekeli, yani alaca Monstera çok ilgi çekiyor. Gel gör ki sırf yeşil olandan biraz daha fazla ışık istiyor. Çünkü yapraktaki beyaz alanlar fotosentez yapamayan alanlar. Philodendron bipinnatifidum, büyük yapraklı olan görkemli bir bitki mesela. Bakımı da kolay. Monstera'dan sıkılanlar için ideal. Aslında zor diye bir şey yok. Tıpkı evcil hayvan dostlarımızı tercih ederken yaptığımız gibi bireysel imkanlar ve şartlar değerlendirilmeli. Sık sulayabilecekler mi, ışık yeterli mi, tatildeyken bakacak kimse var mı, bütçe ne? Bitkiyi kendinize uydurmak yerine kendinize uygun, şartlarınıza uygun bitki almalısınız. Sukulentler su istemez diye de yanlış bir bilgi var. Halbuki gelişim dönemlerinde gayet düzenli sulama istiyorlar. Tropiklere göre belki daha seyrek sıklıkta veya daha geniş aralıklarla olsa da kesin bilgi o ki, sulanmaları gerek! Artık bu bilgilerden sonra seçim zevke kalmış. Onda da genellikle tek sayılar hoş oluyor. Üç farklı boy saksı veya tek bir güçlü form. Farklı yaprak ve gövde yapıları bazen yan yana gelince etkisini kaybediyor. O yüzden dikkatli olmak lazım. Büyük bitkiler daha seyrek ilgi istiyor ufaklara nazaran. En azından sulama açısından. Yeri sınırlı olanlara ise güzel bir saksıda tek bir ufak bitki bile büyük fark yaratıyor. Bir kütüphanede ya da bir orta masasında. Aranjmanlardan korkarım hep, çünkü ilk yapıldıklarında güzel gözüküp kısa süre sonra farklı yaşam ihtiyaçları veya büyüme hızları/formları yüzünden pejmürde hale gelir, saçı başı dağılmış gibi dururlar. Çiçekçiler bebek boylu olanları bir dev çanağa soku soku veriyorlar! İlk bakışta nefis, ama sonra biri 15 cm uzuyor, öbürü yandan sarkıyor, altı kuruyor. Her birini ayrı saksılara dağıtmakla uğraşmaya da kimsenin hali kalmıyor. Haydi hepsi gübre! O tip aranjmanları kesme çiçek mantığı ile geçici bir masa süsü olarak kabul etmek gerekir. KÖYLÜLER, “AY YAZIK” DİYORDU… Sormadan olmaz: Ula/Çitlik tarafındaki evinin mimari özelliklerini kendi gözünden aktarabilir misin? Nelere dikkat edildi? Mesela botanik açıdan? Arsamızı antin kuntin işlerden anlamadığımız için imarlı aldık. Birikmiş bir paramız vardı. Mimar arkadaşımı arayıp bir konteyner yapmak istediğimizi ve bütçemizin limitli olduğunu bildirdik. O da konteyner projelerine hakim olduğu halde, “Arsanız imarlı, konteyner hem pinterest'te filan gördüğünüz gibi daha düşük bütçeli değil ve neden tanımlı metrelere bağlı kalalım, ben size aynı hisse verecek bir yapı tasarlarım” dedi. O noktada betonarme ve geniş alanı cam olan bir yapı çıktı. Zamansız bir yapı. Binanın yönü güneş hareketine, hakim rüzgara göre ayarlandı. Minimum malzeme kullanıldı. Mesela köyden gelenler, “Ay yazık yerler beton kalmış. Bir sıva, bir parke bile yok” diye üzüldü. Oysa tercihimiz temizliğini kendimiz yapabileceğimiz kadar basit ve fakat büyük evlere alışık olan şehirliler olarak çok da ufak olmasın idi. Sonuçta hem konum hem geniş camlarla dışarıda gibi bir iç mekan yarattık. Tek sorun "Kim oooo??” yerine "Bu kiiiim???" demek zorunda kalmamızdı! Gelenler bir anda salonun yere kadar 14 metre cepheli camında belirebiliyordu. O yüzden serbest girişi engelleyebilmek için ufak bir çit yapmak zorunda kaldık sonradan. Arsayı alırken çam ormanı yanı demiştik, öyle de bulduk. Önümüzde defne tarlası var. Bahçede zaten eski zeytinler ve çıtlık ağaçları vardı. Kalanını da ben 3 yıldır ellerimle dikiyorum.... BOTANİK | Kategorinin diğer yazıları Dev yapraklarının hastasıyız: Fil Kulağı Yeni nesil saksı önerileri İlkbahar sonu bahçede yapılacak işler Evde palmiye için 15 maddelik liste Engin Öztürk’ün evindeki bitkiler Evde yetişmesi kolay bitkiler vol.2: Para bitkisi! Fem Güçlütürk’le botanik ‘talk şov’ Evde Yetiştirmesi Kolay Bitkiler Vol.1 Alocasia Polly Bitkisine Nasıl Bakılır Biyofilik misin? Biyofobik mi?

February 2024 | Travel english below The Landing House in Joshua Tree words Alp Tekin photos Ye Rin Mok K aliforniya'daki Joshua Tree Ulusal Parkı girişinden sadece birkaç dakika uzaklıkta bulunan Landing House, Mojave Çölü'nün engebeli doğal manzarasına entegre edilmiş modern bir ahşap ev. Mimarisi Industry of All Nations’a ait, tamamen sürdürülebilirlik üzerine tasarlanan ev, mahremiyet ve huzur için tasarlanmış bir sığınak olarak tanımlanabilir. Stratejik olarak dikilmiş bir Yucca ağacının konukları karşıladığı Landing House’un Homestead Modern’den kiralanabildiğini de not belirtmiş olalım. L ocated just minutes from the entrance to Joshua Tree National Park in California, the Landing House is a modern log home integrated into the rugged natural landscape of the Mojave Desert. The house, whose architecture belongs to Industry of All Nations, is designed entirely on sustainability. It can be described as a shelter designed for privacy and tranquility. We should also note that the Landing House, where a strategically planted Yucca tree welcomes g uests, can be rented from Homestead Modern.

November 2024 | DESIGN & INTERIORS TURKISH BELOW DREAM BIG, STAY HUMBLE UNIQKA words Onur Baştürk The design brand Uniqka, which positions leather as its signature material, has been making waves this year with its Silos Collection, introduced at Milan Design Week. The collection also earned the brand a spot on the shortlist for the Dezeen Awards 2024. Riding this wave of excitement, Uniqka continues to dream big while remaining "organic and humble”. Founders Kerem Ariş and Merve Parnas share the story behind the brand. LEATHER IS AT THE HEART OF UNIQKA’S DESIGN PHILOSOPHY Uniqka is known for its focus on leather, treated with environmentally friendly vegetable tanning rather than harmful chromium tanning. What made you choose leather as your primary material? Uniqka draws its inspiration from sculptor Koray Ariş, who has been using leather in his works for nearly fifty years and has developed unique processing techniques. Our material inspiration comes from him. Leather is Uniqka's signature material, featured in all our products. However, we don't exclusively use leather because Uniqka isn’t a leather goods brand; it’s a design brand. We incorporate other materials into our creations as well. Positioned in the furniture and home decor category, we are a contemporary design brand that uses leather as a defining material. The leather we use is vegetable-tanned, which is both eco-friendly and more natural in character. This process highlights the material's authentic beauty and texture. Leather is actually a by-product of the meat industry, which makes it a form of waste. Transforming this waste into a valuable, durable material is one of humanity’s earliest examples of upcycling. In addition to leather, new-generation materials are emerging as alternatives, and we’re closely following these developments. We run tests and integrate some of these materials into our designs. CRAFTMANSHIP IS UNIQKA’S FOUNDATION Another key aspect of Uniqka is its use of traditional craftsmanship. Recently, many unique brands have been emphasizing artisanship. What guided you toward this approach? Uniqka is a contemporary design brand that creates modern living products through craftsmanship. Craftsmanship is Uniqka’s core value, and just like our material inspiration, this comes from Koray Ariş. He is a craftsman-artist who creates each of his sculptures by hand. His attention to detail and production quality serve as our greatest source of inspiration. Uniqka incorporates leather craftsmanship, and all production is done in-house. This gives us a significant advantage and flexibility. In addition to our collections, we have the infrastructure and expertise to take on special projects and collaborations. SHORLISTED FOR DEZEEN AWARDS This year, you’re a nominee for the Dezeen Awards 2024 in the Furniture Design category. How did the idea for the Silos Collection come about? Studiopepe, whose design language and work we greatly admire, is a design studio that collaborates with significant brands. Once we decided to work together, we asked them to create a coffee table collection for Uniqka, which led to the birth of Silos. The collection features minimalist, geometric forms inspired by silo structures, and its material and color diversity make it especially rich. With Silos, we’ve been shortlisted for the prestigious Dezeen Awards. Unlike many award platforms that have multiple winners per category, Dezeen Awards selects only one winner per category. We’re among six finalists chosen from thousands of submissions, and just making it to this list is as significant as winning. You often collaborate with different designers. Do they approach you, or do you choose them? How does the process work? It works both ways. Designers may reach out to us, or we may contact them directly. Sometimes, serendipitous meetings at fairs, events, or through mutual connections lead to collaborations, whether immediately or years later. Do you have any dream collection concepts that haven’t come to life yet? Of course—several, in fact! As a brand, we aim to work on a global scale, dreaming big while staying organic and humble. We’ve steadily turned our dreams into reality and continue to work hard to bring new ones to life. CHAOS AND INSPIRATION IN ISTANBUL Producing such minimalist collections in the chaotic city of Istanbul is an intriguing contrast. How does Istanbul influence your work in design? The chaos of Istanbul stems from its density—its people, cultures, structures, and emotions. We try to draw inspiration and benefits from this environment. This chaos and crowd also bring diversity and opportunities, which we believe we utilize well in terms of inspiration and production. Our workshop is centrally located in Maçka, on a quiet street. We’re fortunate to be so close to everything yet distanced from the surrounding noise. However, Uniqka doesn’t identify itself as a Turkish or Istanbul-based brand. We are a global brand headquartered in Istanbul. Our vision allows our products to seamlessly fit projects in cities like New York, Tokyo, or Istanbul. MOST POPULAR COLLECTIONS Which of your collections has been the most popular? Plato and Silos. Designed by Defne Koz, the Plato collection features a variety of organizer trays available in different sizes and colors. They’re versatile, functional for use at home, in offices, or hotel rooms. Its variety, along with the awards it has won, contributed to its commercial success. We introduced Silos at Milan Design Week 2024, where it garnered significant global media attention. BÜYÜK HAYAL KUR, AMA MÜTEVAZI OL UNIQKA Deriyi imza malzeme olarak konumlayan tasarım markası Uniqka, bu yıl Milano Tasarım Haftası’nda tanıttıkları Silos Koleksiyonu’yla gündemdeydi. Silos ile Dezeen Awards 2024’te short list’e de kalan Uniqka bugünlerde hem bu heyecanı yaşıyor hem de büyük hayaller kurarken organik ve mütevazı olmaya devam ediyor. Markanın hikâyesini kurucuları Kerem Ariş ve Merve Parnas anlatıyor… Uniqka olarak en önemli iki özelliğiniz tasarımın odak noktasında derinin bulunması ve bu derinin çevreye zarar veren krom tabaklama yerine bitkisel tabaklama ile işlenmesi. Deriyi seçmenizin nedeni neydi? Uniqka’nın ilham kaynağı yaklaşık elli senedir heykellerinde deriyi kullanan ve kendine özgü işleme teknikleri geliştirmiş heykeltıraş Koray Ariş. Malzeme ilhamımız Koray Ariş’ten geliyor. Deri, Uniqka’nın imza malzemesi. Bütün Uniqka ürünlerinde bu malzemeyi görmek mümkün. Sadece deri kullanmıyoruz, çünkü Uniqka bir deri aksesuar (leather goods) markası değil, tasarım markası. Dolayısıyla diğer malzemeler de Uniqka üretimlerinin parçası. Mobilya ve dekorasyon kategorisinde ürünler sunan ve deriyi imza malzeme olarak kullanan çağdaş bir tasarım markasıyız. Ürünlerimizde bitkisel tabaklanmış deri kullanıyoruz. Bu deriler hem çevre dostu hem de daha doğal ve organik bir yapıya sahip. Malzemenin gerçek karakteri ve güzelliği bu derilerde daha net hissediliyor. Deri, gıda endüstrisi altındaki et endüstrisinin bir yan ürünü. Aslında bir atık. Bu atık çok değerli ve dayanıklı bir malzemeye dönüşüyor. İnsanlık tarihinin ilk ileri dönüşüm (upcycling) örneklerinden biri. Günümüzde deriye alternatifi olarak yeni nesil malzemeler üretilmeye de başlandı. Hepsini yakından takip ediyor, testler yapıyoruz ve bazılarını tasarımlarımızda kullanıyoruz. Bir diğer özelliğiniz geleneksel el işçiliğini kullanmanız. Son dönemde tüm özgün markalarda zanaatkârlar ön plana çıkmaya başladı. Bu yolu tercih ederken felsefeniz neydi? Uniqka el işçiliği ile modern yaşam ürünleri üreten bir çağdaş tasarım markası. Zanaat Uniqka’nın en önemli değeri. Zanaat ilhamı da, tıpkı malzemede olduğu gibi Koray Ariş’ten geliyor. Koray Ariş her heykelini kendi elleriyle yapan, zanaatkâr bir sanatçı. Onun üretim kalitesi ve özeni bizim en büyük ilham kaynağımız. Uniqka deri zanaatini kullanıyor ve üretim kendi bünyemizde. Bu da bize avantaj ve esneklik sunuyor. Kendi koleksiyon ürünlerimiz dışında özel proje ve işbirlikleri gerçekleştirmek için altyapı ve birikime sahibiz. DEZEEN AWARDS’TA SHORT LIST’E KALDIK Bu yıl Furniture Design kategorisinde Dezeen Awards 2024’e adaysınız. Aday olan Silos Collection koleksiyon fikri nasıl ortaya çıktı? Studiopepe, tasarım dilini ve işlerini çok beğendiğimiz bir tasarım ofisi. Çok önemli markalarla iş birlikleri yapıyorlar. Birlikte çalışmaya karar verdikten sonra Uniqka için bir sehpa koleksiyonu tasarlamalarını istedik ve böylece Silos ortaya çıktı. Sade, geometrik formlardan oluşan ve ilhamını silo yapılarından alan bu sehpa koleksiyonu malzeme ve renk çeşitliliğiyle çok zengin. Silos ile prestijli tasarım ödülü Dezeen Awards’ta kısa listeye kaldık. Birçok ödül sisteminde tek bir kategoride birçok kazanan olur. Dezeen Awards’un en önemli özelliği her kategoride bir kazananın olması. Toplam altı tasarımın yer aldığı bir finalist listesindeyiz. Binlerce başvuru arasından bu listeye girmek kazanmak kadar önemli. HAYALLERİ BÜYÜK OLAN ORGANİK VE MÜTEVAZI BİR MARKAYIZ Farklı tasarımcılarla iş birliğini sıkça yapıyorsunuz. Onlar mı sizi buluyor siz mi onları seçiyorsunuz? Süreç nasıl ve neye göre işliyor? Her iki şekilde de olabiliyor. Tasarımcılar bizimle ya da biz tasarımcılarla direkt iletişime geçiyoruz. Bazen de tesadüfen bir fuarda, bir etkinlikte veya bir ortak tanıdık vasıtasıyla tanışıyoruz. Hemen o anda ya da yıllar sonra bir iş birliği fikri ortaya çıkabiliyor. Hayalinizde, henüz yaratmadığınız bir koleksiyon fikri var mı? Tabii ki var! Hem de birden fazla. Biz daima global çapta işler yapmaya çalışan, hedef ve hayallerini büyük tutan, bir o kadar da organik ve mütevazı olmaya çalışan bir markayız. Bugüne kadar hayallerimizi yavaş yavaş gerçekleştirdik ve yenilerini gerçekleştirmek için daha sıkı çalışıyoruz. İSTANBUL’DAKİ KAOS FIRSATLAR DA SUNUYOR Kaosun başrolde olduğu İstanbul’da bu sade koleksiyonları üretmek ve dünyaya yaymak ilginç bir tezat. İstanbul’la tasarım bağlamında ilişkiniz nasıl? İstanbul’a hakim olan kaos, yoğunluktan kaynaklanıyor. İnsan, kültür, yapı ve duygu yoğunluğunun yarattığı bu ortamdan beslenip faydalanmaya çalışıyoruz. Bu kaos ve kalabalık, çeşitlilik ve fırsatlar da sunuyor. İlham ve üretim anlamında İstanbul’dan iyi faydalandığımızı düşünüyoruz. Atölyemiz İstanbul’un merkezinde, Maçka’da sakin bir sokakta. Her şeye bu kadar yakın, ama etraftaki gürültüden uzak olabildiğimiz için şanslıyız. Diğer taraftan Uniqka kendini hiçbir zaman Türk ya da İstanbullu olarak tanımlamıyor. İstanbul merkezli global bir markayız. Dünya çapında işler yapmayı hedefliyoruz. Bu vizyon ile ürünlerimiz İstanbul’da, New York’ta ve Tokyo’da bizim çizgimiz ile örtüşen bir projede rahatlıkla konumlanabiliyor. En popüler koleksiyonunuz hangisi oldu? Plato ve Silos. Defne Koz tasarımı Plato koleksiyonu çeşitli ebat ve renklerde sunulan bir düzenleyici tepsi koleksiyonu. Ev içinde, ofiste ya da otel odasında, farklı şekilde kullanılabiliyor. Çok beğenilmesi ve kazandığı ödüllerin yanı sıra ticari başarısının nedeni sunduğu çeşitlilik. Silos’u ise ilk kez Milano Tasarım Haftası 2024’te tanıttık ve tüm dünya basınında önemli bir yer buldu.