Search this site

Guillaume Matz, Partner at Harvey Law Group, explains Schengen access, residence and citizenship-by-investment programmes across Europe and the Caribbean. May 6, 2026 | PEOPLE GUILLAUME MATZ words Pınar Yılmaz Borders are no longer merely geographic — they are strategic. From education to Schengen access, investors are rethinking how and where they move. We spoke with Guillaume Matz, Partner at Harvey Law Group, about residence- and citizenship-by-investment programmes and the shifting meaning of second citizenship. STEPPING OUTSIDE THE COMFORT ZONE What is the founding story of Harvey Law Group? What sets you apart today on a global scale? Founded in 1992, Harvey Law Group has grown into one of the world’s leading international law firms focused on residence-by-investment and second citizenship programmes. The firm operates across Europe, North America, Asia and the Caribbean. What sets us apart is not only our deep knowledge of these programmes, but our ability to design long-term, flexible mobility strategies tailored to each client. What was the turning point in your career that led you into global mobility? It began with my first opportunity to work outside France. As a trainee lawyer in London, working across different firms changed the way I looked at both my personal life and my career. Being in a different country brings a kind of energy you simply cannot find elsewhere. It made me realise how limited my perspective had been — and how far reality was from what I had imagined. What struck me most was that I experienced this shift in a place not so different from where I grew up. That realisation marked a turning point. Embracing another culture and way of life proved essential. In the end, it is experience — and what you make of it — that allows you to move forward. Stepping outside your comfort zone teaches you a great deal. For me, it clarified that mobility was where I wanted to focus. MOBILITY AS STRATEGY Is global mobility law purely a professional field for you, or also part of a personal vision? Working internationally was always something I felt drawn to, even if I couldn’t fully explain why. It was, in many ways, instinctive. Following that instinct has shaped both the lawyer and the person I am today. Working across different countries and cultures has influenced not only my analytical approach, but also the way I advise clients. Why has global mobility become so important in recent years? Mobility is no longer just about visa-free travel. It’s no longer about movement alone. Business continuity, access to education, the ability to live across different countries and diversify risk have all moved to the top of investors’ priorities. A second residence or citizenship is no longer a luxury — it is a strategic plan. A NEW MAP FOR INVESTORS Which countries have seen the highest demand in 2024–2025? Are Europe and the Caribbean still leading? European residency-by-investment programmes continue to attract strong interest, particularly due to Schengen access and overall quality of life. Caribbean citizenship programmes remain appealing for their speed and the strength of a second passport. What criteria do investors prioritise today when selecting a country? The question is no longer simply “Which programme is the most affordable?” It has shifted towards more nuanced considerations: education, healthcare, ease of doing business, political stability and a clear path from residency to citizenship. Decisions are no longer one-dimensional. How have applicant profiles for Golden Visa programmes evolved? Investor profiles were once relatively homogeneous. Today, a much broader group — including entrepreneurs, technology investors, family offices and young professionals — is entering the space. Mobility is no longer just about protecting assets; it has become part of a broader growth strategy. Why is Schengen access so critical for investors? Freedom of movement within the Schengen Area offers clear advantages, both in terms of access to European business networks and lifestyle planning. For those active in international business, the ability to move — without losing time — is a strategic asset. Which European programmes currently stand out? Portugal and Bulgaria are among the most prominent. Portugal continues to attract attention for its quality of life, long-term outlook and strong European connectivity. Bulgaria, meanwhile, offers a more accessible, business-oriented structure, positioning itself as a strategic and cost-effective alternative for investors seeking active engagement.

Şubat 2022 | Tasarım | Vol VI ÇOK YENİ ÇOK TASARIM 6 KAFE Yazı | Oktay Tutuş B ir kafe tasarımından neler beklersiniz? Samimi bir ortam, sıcaklık, ısıtan renkler mi yoksa havalı bir minimalizm, saygın bir renk paleti ve hayranlık uyandıran bir mimarinin zihninizde bırakacağı iz mi? Bunu daha önce düşünmediyseniz, yanıtınız için biraz beklemek isteyebilirsiniz. O sırada ufkunuzu açacak, her biri bambaşka dünyalara ait, tasarımıyla öne çıkan global kafe seçkimize göz atın. Devamı için... Print VOL VI - 2022 Out of Stock View Details No product

Michalis Goumas discusses Summer Renaissance, his underwater study of the male body, Renaissance imagery, desire and the Aegean landscape. September 21, 2026 | Art & Culture SUMMER RENAISSANCE words Onur Baştürk In Summer Renaissance, Greek visual artist and photographer Michalis Goumas places the male body underwater — weightless, anonymous and almost outside time. Made in the Aegean, the long-running project draws on Renaissance imagery while exploring physical intimacy and the unpredictability of water. ANONYMITY, DESIRE AND THE AEGEAN Michalis Goumas has been working on Summer Renaissance for nearly two decades. Now gathered in a 200-page coffee-table book, the project began as an experiment in composition before developing into a study of the body, water and light. Much of the series was photographed around Kythnos, the island where Goumas grew up, with male figures swimming, touching and surrendering themselves to the sea. Photography and painting overlap throughout, as do classical references and the present. We spoke with Goumas about the project’s beginnings, his fascination with the male body, anonymity and desire, and the Aegean landscape that continues to inform his visual language. How did that early experiment evolve into the project we see today, and when did you realise it was becoming a larger body of work? In the beginning, it was more of an experiment in composition. I was interested in the human body as a visual element, creating digital compositions that carried something of the density and theatricality of Renaissance painting. I wanted to see whether a contemporary body could hold that kind of visual memory without simply reconstructing the past. Over the years, I began to remove rather than add. The digital construction gradually disappeared, and water took its place. Beneath the surface, many of the things I had previously tried to construct were already happening naturally: the body became weightless, light distorted it, gestures gained an unexpected grandeur, and a simple moment could suddenly evoke sculpture or painting. I think that was when Summer Renaissance truly began. I was no longer simply photographing people in the sea. I kept returning to the same idea through different bodies, summers and kinds of light. Eventually, the images began to speak to one another and form a visual language of their own. That was when I understood this was no longer just a series of photographs, but a body of work that could continue to evolve with me. FOR ME, WATER BECAME A KIND OF COLLABORATOR What drew you to these two elements — water and the body — and how does that relationship connect, for you, to the representation of the body in Renaissance painting? Water changes the body without asking it to perform. That was what fascinated me from the beginning. Underwater, the body loses some of its gravity, its certainty, even its contemporary identity. Limbs stretch, gestures become slower and light fragments the figure in ways that are impossible to fully control. That transformation naturally brought me back to Renaissance painting, where the human body is never merely anatomical. It carries emotion, drama, sensuality, spirituality and an almost architectural presence within the composition. I was interested in finding a contemporary equivalent of that feeling without recreating Renaissance imagery literally. For me, water became a kind of collaborator. It allows the body to move between something very physical and something almost mythological. A person swimming in the Aegean can, for a fraction of a second, appear to belong to another century. That brief suspension of time is probably at the heart of Summer Renaissance. MY FIGURES OFTEN RESEMBLE WARRIORS The male body is such a strong presence throughout Summer Renaissance. What does the male body mean to you as an artist, and what continues to draw you to it as a subject? What draws me to the male body is the sense of energy and presence it can bring to an image. My figures often resemble warriors, as if they are constantly fighting against an invisible force. We are all fighting something: some win, some are defeated, some rise back to the surface, while others disappear into the dark depths. I am interested in that transition from strength and resistance to surrender, when struggle and the loss of control can coexist within the same body. THE DIRECTION I GIVE IS MORE ATMOSPHERIC THAN CHOREOGRAPHED There is something distinctly physical about the way male bodies come together in these photographs. They swim, touch, embrace and sometimes seem to be caught somewhere between choreography and play. What kind of direction, if any, do you give the people you photograph before they enter the water? Before each shoot, I look for locations with clear water, the right depth, colour and light, because the environment largely determines how the bodies will move within the image. The direction I give is more atmospheric than choreographed. I often film myself moving underwater to suggest a certain quality of movement, and I sometimes show paintings to the swimmers, not for them to imitate, but to communicate the mood, tension or overall feeling I am looking for. From that point on, I leave enough space for the water and the bodies themselves to shape what happens. DESIRE IS NOT NECESSARILY SEXUAL How much of what we see is constructed and how much is left to chance? I’m particularly curious about the faces: in some photographs, they seem almost deliberately obscured or absent. Is anonymity part of the work, or is this simply something that emerges through movement, water and light? I like anonymity because it allows the viewer to read the image freely, without being tied to a specific person or a specific story. Very often, what someone sees or feels is far removed from the actual circumstances of the shoot, and that interests me deeply. More generally, this is something I value in art: the moment when a story I had never even imagined begins to take shape in someone else’s mind through my work. From that point on, the image no longer belongs entirely to me. Desire seems to run quietly through Summer Renaissance. There is water, the body, physical proximity and a very direct kind of nudity, yet the images never feel overtly sexual. How do you think about desire within the work? For me, desire in Summer Renaissance is not necessarily sexual. It is more about an attraction to the body, to closeness, touch, water, even to something that cannot be held onto. I like it to exist as an underlying tension within the image, without ever needing to be fully explained. KYTHNOS AS A WAY OF SEEING As I understand it, you photographed Summer Renaissance in the Aegean, primarily around Kythnos, where you grew up. What kind of island is Kythnos to you? Kythnos is not simply a place for me, but a way of seeing. I grew up with its light, bare stone, wind and sea, so all of these became part of me long before they became part of my work. I don’t see it as a picturesque Cycladic island. To me, it has something more austere, elemental and almost timeless. It can be incredibly beautiful, but also harsh, and perhaps that is why I keep returning to it. In Summer Renaissance, Kythnos is not a backdrop. It is part of the image itself. The book feels like more than a record of a photographic project; it also seems to reflect a very personal idea of beauty. Is Summer Renaissance, in some way, a product of your own fascination with beauty? And what does beauty mean to you today? Yes, definitely. Summer Renaissance was born largely from my own fascination with beauty, though not beauty as perfection. I am more interested in those moments when something becomes beautiful because it is fragile, temporary and impossible to repeat in exactly the same way. Today, I think of beauty less in terms of harmony and more in terms of the intensity and truth of an image. It can exist in a body, a gesture, an imperfection or a fleeting moment of light. Perhaps that is why I keep searching for it. MY VISUAL WORLD COMES FROM WHERE I GREW UP Where does your visual world come from? What do you find yourself returning to again and again for inspiration? My visual world comes largely from the place where I grew up. I was raised on an island, in a seafaring family, with grandfathers who were sailors and fishermen, so the sea was never simply a landscape to me. It was part of everyday life. Water, humidity, the oxidation of copper, the colours of rust, stone and the intensity of Greek light keep returning in my work, both in photography and painting. At the same time, I am influenced by classical art, sculpture, cinema, photography and design. Together, all of these form a visual vocabulary that I carry with me and that often returns, almost unconsciously, in everything I create. BETWEEN PAINTING AND PHOTOGRAPHY You are both a painter and a photographer, and Summer Renaissance seems to sit somewhere between the two. When you look through the book now, do you see it primarily as a photographer, or is the painter in you still shaping the way you read these images? I would say the two ways of seeing are now impossible to separate. When I photograph, I often think like a painter: about composition, masses, colour, light and the relationship between bodies. And when I paint, I carry with me the immediacy and unpredictability of photography. Looking at Summer Renaissance today, I don’t see it purely as a photographic work. For me, the images exist somewhere between the two media, and perhaps that is exactly where their identity lies. After working on Summer Renaissance for almost two decades, what has the project revealed to you about yourself? Do you think the way you look at bodies, intimacy, beauty or even the Aegean has changed through making it? Perhaps the most important thing it revealed to me is that a work that lasts this long eventually begins to observe you as well. You think you are recording something outside yourself, but after years you realise that, without noticing it, it has also recorded the way you have changed.

Ocak 2021 | İnsan | İtalya Ergenliğini sev WE ARE WHO WE ARE Yazı | Onur Baştürk H erhalde hiç kimse ergenliğini muhteşem bir şekilde hatırlamıyordur. Keza muhteşem olması ergenliğin öz doğasına aykırı! Nitekim ergenlik dediğimiz şey; bir gün suratında berbat bir şekilde ortaya çıkıp ertesi gün yok olabilen serseri mayın sivilceler gibi gayet düzensiz, asla stabil olmayan bir ruh hali, balta girmemiş ormanlık arazi, vahşi doğanın ta kendisi! Tam “araf” aslında. Geçiş bölgesi ergenlik. Yetişkinliğe doğru evrildikçe de ergenlik boyunca yaptığın tüm o iniş çıkışları, hatta saçmalıkları bir anda unutup gidiyorsun. Yetişkinliğin önceden belirlenmiş düzenine teslim olur olmaz… O yüzden, içindeyken hiç mi hiç güzel gelmese de, aslında ergenlik güzel şey! Elbette bana ergenliği yeniden sevdirmiş biri var: Yönetmen Luca Guadagnino. “Call Me By Your Name” (bundan sonra kısaca CMBYN diyelim) desem anlayacaksınız. Ünlü yönetmenin CMBYN filmini çok çok sevmiş olanlar, sonbaharda HBO’da yayınlanmış yeni dizisine de eminim bayılacak: We Are Who We Are (Blu TV’de var). ELIO VE FRASER İtalya’daki bir Amerikan üssünde geçen dizide bu kez başroldeki ergenimiz: Fraser. CMBYN’deki Elio bir önceki kuşağın ergeniydi. Kültürlüydü, kendine ait bir dünyası olsa bile dış dünyayla o kadar da savaşmıyor, içine kapanmıyordu. Fraser öyle değil. Fraser şimdiki kuşağın ergeni. Dış dünyayla, otoriteyle bir pasif agresif bir savaşı var. Özellikle de lezbiyen annesiyle. Ama o da Elio gibi meraklı ve kültürlü. Tipik Z kuşağı mensubu sayılmaz. Üstelik kaynağı sadece internet değil, kitap okuyor. Her şeyi takip ediyor ve asla kimseyi yargılamıyor. Ama Elio gibi aşırı hassas ve kırılgan. O UPUZUN PARTİ SAHNESİ Gel gör ki We Are Who We Are’da sadece Fraser’a çakılıp kalmıyor yönetmen Guadagnino. Onun etrafındaki diğer ergenlerin dünyalarına da giriyor. Onların din, aile, sistem, cinsel kimlikteki akışkanlık meselesi gibi dertlerine odaklanıyor. Üstelik bunu uzun uzun yapıyor! Sahneler tipik Amerikan dizilerinde olduğu gibi hızlı bir şekilde akmıyor. Yavaş ve bazen olanca gerçekliğiyle bize yansıyor. Mesela ergenlerimizin bir parti sahnesi var. Öyle uzun ki, her detayı göstermiş yönetmen. Ben izlerken hiç sıkılmadım. Hatta kendim partileşmiş kadar oldum! YETİŞKİNLER NE KADAR RENKSİZ! Dizi ergenler kadar yetişkinlerin dünyasını da sorguluyor. Yetişkinlerin kendilerini tamamen “düzen” ve “sistem”e kaptırmalarını, hayatı sorgusuz ve renksiz yaşamalarındaki kayıtsızlığı görüyorsun. Özellikle de Chloe Sevigny’nin oynadığı Sarah ve Faith Alabi’nin oynadığı Jenny rollerinde bu kayıtsızlığın altını fazlasıyla çizmiş yönetmen. HER ŞEYİN BAŞI: YENİLENME Bir şey daha: Her Guadagnino yapımında olduğu gibi (hatırlayın CMBYN’de de vardı) karakterler değişime uğruyor. “Büyüyorlar” desem belki daha doğru... Ve biz onların yavaş yavaş başlayan değişimlerini izlerken hep şunu soruyoruz. Ya da en azından ben kendime sordum: “Ergenliğimden yetişkinliğime geçişte ruhsal olarak neler değişmişti, hepsini hatırlamam lazım”. Doğrusu bu ya, hatırlıyorsun. Ve gariptir, dizi sayesinde kendi ergenliğine şefkatle sarılıyor ve o zamanları çok daha iyi anlıyorsun. Ah en güzeli de, tıpkı Fraser ve suç ortağı Caitlin’in yaptığı hiçbir nedeni olmayan saçmalıklardan yapmak istiyorsun. İşte o kısım, yetişkinliğin berbat ikilemine giriyor: Şimdi böyle saçmalarsam alem ne der!

GKT Bodrum House by Beril Khalaf Interiors is a spacious stone home in Yalıkavak, shaped by vaulted ceilings, sea-view terraces and local Bodrum stone. Temmuz 2022 | Bodrum Coffee Table Book | EV / HOUSE FERAH, SAKİN VE EKOLOJİK Yazı | Alp Tekin Fotoğraflar | İbrahim Özbunar Y alıkavak’ta yer alan dört dönümlük arazi üzerine konumlanmış, 470 metrekarelik oturuma sahip bu üç katlı taş ev, yaklaşık 13 yıl önce Bodrum’da bulunan lokal taşlardan biri olan çilek taşıyla inşa edilmiş. Beril Khalaf Interiors’ın 2021’de tamamladığı GKT Bodrum Evi, tonoz ve yüksek tavana sahip olması nedeniyle ferah ve sakin bir ambiyansa sahip. Giriş katında konumlanan açık mutfak ve deniz manzaralı teras, evin en önemli oyuncularından. Terastaki oturma düzeninin tam ortasında ise kış geceleri düşünülerek tasarlanmış bir odun şöminesi bulunuyor. Bu terasın paralelinde ve salon kısmının önünde yine konforlu bir yaşam alanı olarak tasarlanmış bir başka teras daha var. Bu alan pergola ile kapalı olarak tasarlanıp yaz-kış kullanım için elverişli hale getirilmiş. SPACIOUS, CALM AND ECOLOGICAL writer | Alp Tekin photography | İbrahim Özbunar L ocated on a four-decare land in Yalıkavak, this three-storey stone house with a 470 square meter residence was built with strawberry stone, one of the local stones found in Bodrum, about 13 years ago. GKT Bodrum House, completed by Beril Khalaf Interiors in 2021, has a spacious and calm ambiance due to its vault and high ceiling. The open kitchen and terrace with sea view located on the ground floor are among the most important players of the house. A wood fireplace built with cold winter nights in mind is located in the center of the seating arrangement on the terrace. There is another terrace, parallel to this one, in front of the living room, again with a pleasant living space. This space has been created as a closed area with a pergola that can be used both in summer and winter. Tamamı için... For more... Print BODRUM - COFFEE TABLE BOOK Out of Stock View Details

There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

Eylül 2022 | Art | Türkiye House of Brothers’dan güncel sürpriz YAPAY ZEKÂYLA CANLI HEYKEL TASARIMI Yazı | Onur Baştürk H ande Şekerciler heykeltıraş, Arda Yalkın ise yeni medya sanatçısı. Uzun süredir aynı atölyede çalışıyorlar. 2018’de Arda’nın Amerika’nın en önemli sanatçı misafir programlarından biri olan NY Residency Unlimited’e kabul edilmesi sonrası, “Pratiklerimizi nasıl bir araya getirebiliriz?” sorusuna yanıt aradılar ve ortaya güçlerini birleştirdikleri ha:ar çıktı. yuzu için yaptığımız bir röportajda Hande ve Arda’ya, “ha:ar’ın yaptığı işlere yeni medya mı demeliyiz? Yoksa dijital manipülasyon mu?” diye sormuş, onlardan bir tanım yapmalarını istemiştim. Hande sorumu şöyle yanıtlamıştı: “Sanırım yeni medyanın tanımını yaparak bizim işlerimizi nereye konumlandırdığımız daha iyi anlaşılabilir. Üretim ve sergileme sürecinin tamamında ya da büyük bir bölümünde bilgisayar kullanılarak gerçekleştirilen sanat pratiğine dijital sanat diyoruz. Dijital sanat, video manipülasyondan üç boyutlu modelleme ve animasyona, bilgisayar kodu ile üretilen hipertekst tabanlı işlerden sanal ve artırılmış gerçekliğe, interaktif deneyimlere ve hatta yapay zekâ ile ortaklaşa üretilen işlere kadar birçok alt başlık içeriyor. Özellikle son on yıldır mimari, endüstriyel tasarım, istatistik hatta tıp gibi pratiklerin de dijitalleşmesive alanlar arasındaki sınırların flulaşmasıyla, artık dijital sanat yerine daha çok yeni medya sanatı kavramını kullanıyoruz”. ROBOT KOL YARDIMIYLA CANLI ÜRETİLECEK Ve şimdi, Contemporary İstanbul’un 17’inci edisyonunda ha:ar’ın en yeni işiyle karşı karşıyayız: Disruption. Pernod Ricard Türkiye sponsorluğundaki House of Brothers Lounge’unda gerçekleşecek “Disruption” heykel-performansıyla Hande ve Arda çok güncel bir konuyu, sanat-makine-yapay zeka ilişkisini tartışmaya açıyor. Nasıl mı? Şöyle: ha:ar ikilisi yazılım ve bilgisayarlar dışında bu projede yapay zekâ ile ortaklaşa bir heykel tasarlayacak. Ama sadece tasarlamakla kalmayıp fuar alanına getirilen robot kol yardımıyla eseri canlı olarak alanda üretecekler! Bitmiyor: İzleyiciler fuar günleri boyunca eserin gelişimini takip edebilecek ve fuar sonunda esere insan eliyle yapılan son müdahaleleri de görme şansını bulacak. LIVE SCULPTURE DESIGN WITH ARTIFICIAL INTELLIGENCE Writer | Onur Baştürk H ande Şekerciler is a sculptor and Arda Yalkın is a new media artist. They have been working in the same workshop for a long time. In 2018, after Arda was accepted to NY Residency Unlimited, one of the most important artist guest programs in America, "How can we bring our practices together?" they tought an answer to the question, and it came out that they joined forces. And now, in the 17th edition of Contemporary Istanbul, we are meet with ha:ar's newest work: Disruption. With the sculpture-performance “Disruption” that will take place in the House of Brothers Lounge sponsored by Pernod Ricard Turkey, Hande and Arda open up a very current issue, the relationship between art-machine-artificial intelligence, for discussion. But how? Here is how the ha:ar duo will design a sculpture jointly with artificial intelligence in this project, apart from software and computers. But they will not only design, but also produce the work alive with the help of a robot arm brought to Contemporay Istanbul!

Mayıs 2021 | Stil | Vol VII RAAWII İki yakın arkadaşın ortak rengi Yazı | Onur Baştürk K endileri gibi düşünen ruhlarla çalışmaktan zevk alıyor, yeni insanlarla tanışmanın ve etkileşimin gücüne inanıyorlar. En önemlisi de şu: Bir tavrı, bir anlamı olan tasarımlar yaratma peşindeler. Danimarkalı tasarım markası raawii’nin kurucusu iki yakın arkadaş, Bo Raahaug ve Nicholai Wiig-Hansen’den bahsediyorum. 2017’de kurulan Raawii’de Nicholai’ın işi tasarım yapmak. Bo ise markanın ‘business’ yönünden sorumlu. “raawii, Bo ve benim aramdaki dostluktan doğdu” diyor Nicholai. “Genellikle arkadaşlarınızla iş yapmamanız gerektiği söylenir. Peki o halde kiminle iş yapabiliriz? Oysa arkadaşlarınızla aranızda ortak değerler, saygı ve anlayış vardır. Bizim aramızda iyi bir enerjinin olduğunu, rahat bir üretim ortamı oluşturabileceğimizi anlamamız uzun sürmedi. Birbirimize gerekli boşluğu vermekte iyiyiz. İkimiz de başarısızlıktan korkmuyoruz. raawii’yi yaratmadan çok önce bu işin içinde olduğumuz için de hedefler peşinde koşmuyoruz. İlham veren kişileri bir araya getirdiğimiz yaratıcı bir platform vizyonumuz var. Bu devam eden bir yolculuk. Sürekli üzerine bir şey inşa ederek devam ediyoruz”. Tamamı için... Print VOL - VII SUMMER 2022 Out of Stock View Details Dijital / Pdf YUZU MAGAZINE - VII 60,00₺ Price View Details

Mart 2021 | Stil | Türkiye Doğuştan sürdürülebilir CEKETTE Yazı | Timur Can Ersoy L al Bilgutay 2018’de kurduğu Cekette markasıyla başlattığı ileri dönüşüm (upcycle) hareketi ile örnek bir Türk markası olarak sektördeki yerini almıştı. Bu upcycle hareketini showroom’una da taşıyan Bilgutay markasının tasarım kodlarını anlatıyor. 2018 yılında “cinsiyetsiz ve zamansız dış giyim” mottosu ile yola çıktın. Sence bu benimsenebildi mi? Bu motto ile yola çıksak da, bu kavramlara aslında başka değerler eklendi. Cekette hâlâ zamansız ve cinsiyetsiz, ancak yeni koleksiyonlarla çok daha farklı ürün gruplarına girmiş olduk. Bu nedenle artık bir dış giyim markası olmaktan çıktık. Zamansız ve cinsiyetsiz kavramı ise maalesef ülkemizde benimsenemedi. Zamansız bir ürün bazen trend bir ürüne göre daha maliyetli. Bu nedenle ilk tercih edilen ürün olmayabiliyor. Cinsiyet kavramı ise Türkiye gibi ataerkil bir toplumda kısa vadede maalesef aşılması neredeyse imkânsız bir konu. Burası özgürlükler ülkesi değil. Ancak ben ve başka insanlar kendini özgürce ifade ettikçe gelecekte bu kavramlar benimsenebilir. Hemen hemen her yaştan müşterin var, ama zellikle hitap ettiğin bir kitle var mı? Bence yok. Koleksiyonları hazırlarken de hayal ettiğim gibi bu koleksiyonda bence herkes kendine ait bir parça bulabilir. Ben zaten hazırlık aşamasında kendime farklı karakterler aklıma getiriyor ve “Bu koleksiyonda o ne giyerdi?” diye düşünüyorum. Sürdürülebilir bir marka olmak adına başka neler yapıyorsun? Cekette aslında tam da doğuşunda sürdürülebilir oldu! Talihsiz bir seri üretim hikâyesiyle başladık. 1000 adet kotun çeşitli defoları vardı. Derken o kotları ve arta kalan her şeyi upcycle ettim. Arta kalan en küçük parçalardan şapka, maske çıktı. Daha küçüklerden ise patchwork. Cekette’nin bence en büyük değeri bu metot oldu. Bu metot da daha farklı ürünler çıkmasını sağladı. Aslında ben bir şey yapmadım, kendi kendine oldu dersem umarım klişe olmaz! ‘Upcycling’ nedir? Ve bunun için neler yapıyorsun? Upcycling, eski ya da kullanılmış ürünlerden, atık malzemelerden yeni nesneler yapma süreci. Geri dönüşüm ve upcycling arasındaki fark şu: Geri dönüştürdüğünüzde ürünü üretim sürecinde yeniden kullanmak için tesislerde parçalanması gerekir. Böylece ondan yeni bir şey oluşturmak için o ürünü veya giysiyi kimyasallarla bozarsınız. Geri dönüşüm çok yoğun bir süreç olduğu için çevreye daha da zararlı olabilir. Upcycling masum ve yaratıcılığı geliştiren bir metot. Alışveriş yaparken aldığın ürünün sürdürülebilir olmasına dikkat ediyor musun? Dolabımdaki bazı eşyalar belki de 10 yıldır benimle. Bence sürdürülebilirlik, zamansızlık ve sezonsuzluk işte bu. Alışveriş yaparken her zaman en az 10 sene benimle kalabilecek parçalar almaya dikkat ediyorum. Az ama öz alışveriş yapıyorum diyebilirim.

Mart 2021 | Stil | Vol VI KİLİMANJARO ZİRVESİNDE CONTEMPORARY BİR TÜRK MUTFAĞI Yazı | Onur Baştürk Fotoğraflar | Egemen Pırlant S anki dün gibi: Şef Melih Demirel’le YUZU’nun ilk sayısı için 97 günlük Güney Amerika seyahati üzerine konuşmuş, Cessna tipi uçağı bizzat kullanarak Ushuaia’dan Antarktika’ya gidip geldiği anları heyecanla dinlemiştim. Melih’in yaptığı o seyahat gerçekten her şeyiyle sıra dışıydı. Gittiği şehir ya da kasabalarda bir süre yaşamış, hatta restoranlarında çalışmıştı. Uzun bir aradan sonra Melih’le tekrar bir araya geldiğimizde bu kez karşımda d.ream grubunun dokuz markasından sorumlu bir mutfak koordinatörü var. Yani Melih bir süredir sadece şef değil, yönetici şef. Ama iki yılda bir yapmaya özen gösterdiği ve “göçmen şef” kimliğine büründüğü o meşhur uzun seyahatlerini asla rafa kaldırmamış. Kilimanjaro’da buluştuğumuzda ilk söylediği şuydu: Sri Lanka’ya tek yön bilet aldım! ÇOK GÜZEL BİR MİRAS DEVRALDIK Melih’in gastronomi dozu yüksek seyahat projelerinden sonra “yönetici şef” kimliğini konuşuyoruz. “Şu an baktığım dokuz restoran var. Elbette hepsine girip yemek yapmıyorum. Ama haftanın altı günü mutlaka bir ya da iki restoranımın mutfağında oluyorum” diyor Melih. Baktığı restoranların mutfak hikâyesini tamamen kendisi oluşturuyormuş. “Hâlâ mevsimsel bir restoran işletiyormuş gibi tüm restoranlarımın menülerini değiştiriyorum” diyor. Devamı için... Print VOL - VI WINTER 2022 Out of Stock View Details Dijital / Pdf YUZU MAGAZINE - VI 60,00₺ Price View Details

Şubat 2021 | Stil | Dünya ORIGYN Sahte ürünü yakalayan aplikasyon Yazı | Oktay Tutuş H er gün aplikasyonların onlarcasını indirip sonra unutuyor, “sosyal” ilintili olmayanları da telefonumuzun hafızasında bir çentik olarak görüyoruz. “En kısa zamanda silinecekler” listesinde bir çentik… Bunun çeşitli sebepleri olabilir. Bana sorarsanız, çoğu aplikasyon birbirinin tekrarı. Ayrıca elle tutulur bir şey sunmuyorlar. Haliyle doğal bir elemeye maruz kalıyorlar. Bunun için teknoloji delisi olmamıza gerek yok. Cep telefonları ve hayatımızı çileye dönüştüren uygulamalarla geçirdiğimiz yıllar, bu korumacı içgüdüsel yönümüzü iyice sivriltmiş olmalı. İzninizle buna, evrimin hayatımızı sorunlu hale getirip bizi sinir hastası eden uygulama ve teknolojilere yanıtı demek istiyorum. Uygulamalara karşı tavrımı “yeni uygulamaları hemen indirip kullanan” birisi olarak tanımlayamam, bu doğru. Ancak size bahsedeceğim ORIGYN isimli uygulama bahsettiklerimden tamamen ayrı. Eğer doğru evrimleşir ve herkes tarafından kullanılırsa lüks ürünlerin alımı, satımı ve devri gibi süreçleri çok kolaylaştıracak. ÜÇ SANİYEDE GERÇEK OLUP OLMADIĞINI SÖYLEYECEK Vincent Perriard, Mike Schwartz ve Gian Bochsler isimli üç aklıevvelin kurduğu ORIGYN şimdilik lüks mekanik saatlerle işe başladı. Yakında mücevher, deri aksesuar (özellikle de çanta) ve hatta sanat eseri gibi pahada yüksek değere sahip hemen her şeyin, gerçek mi yoksa amiyane tabirle çakma mı olduklarını anlamak için sadece bir fotoğrafını çekmek yetecek. Blockchain, yapay zeka ve makine öğrenmesi destekli ORIGYN size cevabı üç saniyede söyleyecek! Kulağa nasıl geliyor? Gerçeküstü değil mi? O zaman henüz duymadığınız ve malaesef gerçek olup da etkisi gerçeküstü hissettiren şu bilgileri de dinleyin. Her yıl tüm dünyada üretilen sahte saat sayısı tam 40 milyon adet. Bu 40 milyon saatin içerisinde 1 milyon 600 bin kadarı ise ‘süper çakma’ olarak adlandırılıyor. Yani gerçek mi sahte mi anlamamıza pek imkân yok. İşte bu sahte ürünlerin toplam pazardan aldıkları pay her yıl 224 milyon dolar. Kurdukları vakıf aracılığıyla saatçilik endüstrisinin seçkin oyuncularının pazar payından her yıl bu parayı alan sahte ürünleri tespit edecek uygulamaları ORIGYN’i geçtiğimiz sonbaharda tanıtan üç kişiden birisi olan Vincent Perriard, bu ulvi uygulamayı ve gelecek planlarını şöyle anlatıyor. SONBAHAR 2021’DE SATIŞA SUNULACAK Teknolojiniz benzersiz ve harika. Ancak uygulamanızın büyümesi gerekiyor ve anladığım kadarıyla saat firmalarının çabalarına ihtiyacı var. Uygulamanızı bu yıl yayınlamayı planlıyorsunuz ,ancak olgunlaşması ne kadar zaman alacak? Şu anda dünyanın en önemli saat şirketleriyle sistemi geliştiriyoruz ve bir saatin kimliğini doğrulayacak uygulamamız sonbahar 2021'de satışa sunulacak. Saat endüstrisinin en iyi oyuncuları ile geliştirmeyi tamamlama aşamasındayız. Biz saatlerin sadece montajı yapılırken fotoğraflarını çekiyoruz. Teknolojimiz müdahaleci değil ve istenildiğinde hızlı bir şekilde yüksek çözünürlüklü fotoğraf çekmeye başlayabiliriz. Yakın gelecekte uygulamanızın diğer kimlik doğrulama uygulamaları veya sistemleri arasında büyük bir oyuncu olacağını düşünüyor musunuz? Umut ediyoruz. Tüm büyük oyuncuların sistemi kullanmasını istiyoruz. ORIGYN kâr amacı gütmeyen bir vakıf ve bu nedenle en iyi oyuncuları onu kullanmaya ikna etme şansına sahibiz. Hepimizin bildiği gibi ürünlerin doğrulanması lüks piyasanın anahtarı Uygulamanızın geleceği ne olacak? Lüks pazarın farklı alanlarına onu uyarlayabilir misiniz? Örneğin deri aksesuar ya da mücevherler için de kullanılabilir mi? Evet, bunu zaten mücevher ve deri ürünler (lüks çantalar) ve sanat eserleri pazarı için geliştiriyoruz. Çok değerli olan her öğe için uyarlanabilir. Uygulamanızın bize doğruları söylediğinden ve her zaman doğru olduğundan nasıl emin olabiliriz? Herhangi bir şekilde hacklenebilir mi? Hayır, çünkü saatinizin 1 cm2’lik yüksek çözünürlüklü bir fotoğrafını çekip uygulamaya yüklediğinizde sistem 1.000'den fazla farklı noktayı baz alarak değerlendiriyor. Bunu dilerseniz bir yıl, beş yıl sonra ve hatta 10 yıl sonra karşılaştırdığınızda da sistem aynı şekilde işliyor ve insan gözüne fark atıyor. Bu kesin. Karşılaştırmamız matematikseldir. Sahte ürün üretenler için game over!

Şubat 2021 | Stil | Dünya Aman destinasyonlarına özel parfüm Yazı | Oktay Tutuş B odrum’daki Amanruya da dahil dünyanın 20 ülkesinde bulunan Aman Resorts , konaklama deneyimi açısından geçtiğimiz 10 yıl içerisinde yıldızı daha da parlamış bir otel zinciri. Özellikle de konumlandığı yerlerin sıradışılığı ve gözden uzaklığı açısından diğer otel zincirlerine hiç benzemediğini daha önce yazmıştık . Konaklamayı tüm duyularınızla hissetmenizi sağlamak için Aman grubu daha önce SVA isimli SPA ve güzellik ürünleri markasını sunmuştu. Çünkü otellerindeki SPA deneyimi o kadar iyi ki, bir parçasını da olsa evinize götürmek ve yeniden o iyi hisleri yaşamak istemeniz çok normal. JACQUES CHABERT TASARIMI Geçtiğimiz günlerde bu hissi daha da ileri götürerek kendine has kokulardan oluşan bir seçkin parfüm koleksiyonuyla karşımıza çıktı Aman Resorts. Aman Fine Fragrances isimli bu koleksiyondaki her bir parfüm bir destinasyona adanmış ve kokladığınız anda sizi oraya ve yaşadığınız güzel anlara geri ışınlamayı vadediyor. 50 ml’lik özel şişesinde beş farklı eau de parfum esansından oluşan koleksiyonu, parfümün anavatanı Grasse’tan deneyimli bir burun olan Jacques Chabert tasarlamış. Her bir destinasyona özel kokunun kendine has şişelerinin tasarımında yine oraya özgü doğal malzemeler kullanılmış. Ambalajda ise doğaya saygılı olmak için Japonya’dan Takeo kâğıdı ve Paulownia ağacından kutular dikkat çekici. NEW YORK KOKUSUNA DİKKAT! Vayu (Tayland), Ayom (Endonezya), Umbr (İtalya), Zuac (Marakeş) ve Alta (New York) adı verilen parfümlerin her biri, onlarla eşleşen destinasyonları temsil ediyor. Sonuncusu olan Alta özellikle dikkat çekici. Çünkü Aman Resorts, New York gibi bir mega metropolde Manhattan Adası’nın merkezinde bu bahar aylarında bir otel açacak. Merakla beklenen bu yeni destinasyonun kokusunu şimdiden içinize çekebilirsiniz. Uyandıracağı anılarsa şüphesiz hayal gücünüze emanet. Tabii şimdilik!

Aralık 2020 | Stil | Dünya MaidTok ve dantelli Harry Styles Yazı | Onur Baştürk T ikTok’un genç erkek kullanıcıları arasındaki bir akım gün geçtikçe daha çok dikkat çeker oldu: Hizmetçi kılığına girmek! Kısaca MaidTok olarak da anılan bu akım sanılanın aksine gay erkekler arasında değil, heteroseksüel erkeklerde yaygınlaşmış durumda. Mesela sosyal medya fenomeni Jackson O’Doherty. Instagram’da 1.9 milyon takipçisi olan Jackson, 26 yaşındaki kız arkadaşı Maddy ile beraber Facebook, Instagram, OnlyFans ve TikTok’a içerik üretiyor. Jackson, hizmetçi kıyafetini ilk giydiğinde “muhteşem” hissettiğini söylüyor. Dahası, hoşuna gittiğini de itiraf ediyor. Jackson gibi daha onlarca fenomen hizmetçi kılığındaki videolarını yükleyerek yeni bir hazzın peşinde koşuyor gibiler: Yer değiştirme hazzı. Peki neden sadece hizmetçi kostümüyle? Gayet açık: Fetiş unsurlarının altı çizilmiş hizmetçi kostümleri içindeki bir kadın, aslında tipik heteroseksüel erkek fantezisi. Bu kez o fanteziyi kendi üstlerine giyiyorlar. Aynı anda hem kendisi haz alan hem de izleyene haz veren ikili bir oyunun içine bile isteye düşerek… Teksas'ta yaşayan 19 yaşındaki artistik patenci Austin’e göre, @austinbe19, Z Kuşağı aniden hizmetçi fetişi geliştirmiş değil: “Bazı insanların bundan hoşlandığını biliyorum. Çünkü yakın tarihte Fransız hizmetçi ve tavşan kıyafetleri gibi şeyler cinsel bir objeye dönüşmüş. Erkekliğimle ilgili de bir sorunum yok. Dışarı çıkıp böyle eğlenme konusunda da hiçbir sorun görmüyorum”. Peki yeni nesil genç erkekler kıyafet konusundaki kalıpları yıkma, kostümlerin bilinçaltımızda yer etmiş kodlarını alaşağı etme konusunda daha mı rahatlar? Kesinlikle öyle. Vogue’un aralık sayısı kapağında soluk mavi dantel Gucci balo elbisesi ve siyah smokin ceketiyle boy gösteren Harry Styles’a bakın (Vogue TR o pozları basar mı acaba? Sanmam.) Styles’ın tüm Vogue US pozlarında hem feminen bir romantizm hem de maskülen bir serserilik var. İkisinin karışımı beklenmedik derecede olağanüstü. Styles pozlarıyla ilgili şöyle diyor: “Giysilerle oynamaktan çok keyif alıyorum. Bunun ne anlama geldiğini hiç düşünmemiştim. Sadece bir şeyler yaratmanın genişletilmiş bir parçası bu”. Olay bu. Yeni nesil için kıyafetin “kadınsı” ya da “erkeksi” oluşu mühim değil. Sadece ve sadece bu kodlarla oynamaktan yaramaz bir çocuk gibi keyif alıyorlar. Nedenini pek fazla sorgulamadan. Çok üzerine düşünmeden. Çoğu zaman da belki, eğlence olsun diye….