October 27, 2025 | DESIGN & INTERIORS MID-CENTURY MODERN for TODAY words Noah Mercer photos Mikhail Loskutov style Yes We May On the top floor of a residential complex in central Moscow — built on the former site of the city’s legendary watch factory — architect Nikita Kostik, founder of A01.Studio, designed his own apartment as a quiet study in proportion, material, and light. The 64-square-metre residence interprets mid-century modern not as a nostalgic style, but as a living language reimagined through the logic of architecture and the context of the city. The result feels timeless yet deeply personal — a space where form follows emotion and design serves serenity. A complete reconfiguration opened the plan into a continuous, circular flow, turning the apartment into an observation deck above Moscow. From every angle — even from the bathroom — the skyline becomes a part of the interior narrative. Natural light moves freely through open spaces, softening the geometry and creating a sense of balance and ease. Materials were chosen for their honesty and tactile presence: concrete, poplar root, Verde Alpi and Royal Rosa marble, alongside brushed stainless steel. Each surface contributes to an atmosphere of calm precision. Complementing these are Knoll chairs, USM pieces, and lighting by Flos, Atelier Areti, Zieta, Artemide, Ingo Maurer, and Martinelli Luce — design icons that bridge past and present with quiet confidence. Nordic Knots rugs and Iconico and Fantini fixtures add subtle tactile rhythm, while custom furniture and art objects by Kostik himself introduce a layer of introspection. The apartment’s duality — between structure and emotion, intimacy and openness — defines its character. Natural materials, precise proportions, and curated details form a cohesive dialogue in which aesthetics serve the mood rather than dictate it. In this personal retreat above the city, mid-century modern is no longer a style of the past but a language of presence — one that speaks of calm, integrity, and connection.

October 27, 2025 | Art & Culture ISOLA SPACE BRIDGING MILAN and DUBAI words Onur Baştürk One year after opening its Dubai office, Milan-based Isola Design Group introduces its first permanent venue: Isola Space. Opening on November 4, in sync with Dubai Design Week, the project marks a first for both the brand and the Emirati city. Designed by architect and creative director Elif Resitoglu, Isola Space occupies a prominent location within The Lana Promenade, Dorchester Collection, the new landmark building designed by Foster + Partners for Omniyat. “We always dreamed of creating a home for our global community — a space that could go beyond design weeks and festivals,” says Gabriele Cavallaro, CEO of Isola Design Group. “That vision led us to open a branch in Dubai, and now, The Lana Promenade has become the ideal place for our community to gather, share ideas, and inspire local collectors and design enthusiasts alike.” ICONS OF TOMORROW For its debut, Isola Space presents “Icons of Tomorrow”, a group exhibition bringing together designers shaping the future of contemporary design. Highlights include Epoche Studio’s fossil-and-aluminum side table, Jinil Park’s series translating sketches into three-dimensional forms, and Aina Kari + Giovanni Botticelli Studio’s reinterpretation of Venetian glass craftsmanship. The outdoor area features Alkimista’s sculptural seating and Pots and Pines’ handmade planters. The exhibition remains open until December 6. WHERE DESIGN MEETS DAILY LIFE Beyond its role as a gallery, Isola Space integrates a café and design store, creating a fluid connection between design and everyday life. Visitors can explore works by more than 30 international designers and studios including Alessa Dresel, Anton Kuzmin + Ivan Melnichuck, Federico Stefanovich, Studio Mignone, Szymon Keller, and Forks Plus. The interiors feature collaborations with ALPI (Patricia Urquiola’s Quadra surfaces), Arper, B&T, Ton, Armourcoat, Montalbano, Sandalyeci, Vescom, Acumen Light, and Dubai Audio, reflecting the platform’s attention to materiality and refined craftsmanship. STRENGTHENING A CROSS-CULTURAL DIALOGUE With the opening of Isola Space, the brand reinforces its ambition to bridge Milan and Dubai’s creative ecosystems. Today, Isola connects over 2,000 designers and studios from 70 countries, redefining design not merely as exhibition culture but as a living, shared practice embedded in everyday life.

December 3, 2025 | Art & Culture G R A C E: BEAUTY WITHOUT a FRAME words Onur Baştürk exhibition photos David De Vleeschauwer + Alejo Lihue García Rapetti In the sun-lit hills of Alentejo, Herdade da Malhadinha Nova brings architecture, gastronomy, landscape and hospitality into a single, considered whole. Under the direction of Rita Soares, the estate’s art programme has grown into a series of exhibitions and collaborations with Portuguese and international artists — each shaped by a strong sense of place. Grace, the new exhibition by Belgian artist Eva Claessens, emerged from one of these encounters. Dividing her time between Uruguay and Europe, Claessens is known for a quiet, instinctive practice — sculptures, drawings and installations that capture gesture, stillness and the fragile tension of a moment. Often drawing by candlelight, she works with real models and allows each piece to take form with a natural, unforced rhythm. The collaboration began with a simple dinner shared with Rita and João. A conversation about beauty, time and creation revealed an immediate affinity, laying the foundation for Grace. Only days later, Claessens arrived at Malhadinha to begin a new body of work conceived specifically for the estate and its landscape. GRACE BEGAN AS A FEELING How did Grace first take shape for you? When you think back to that initial meeting with the Herdade da Malhadinha Nova team, what emotions do you feel this collaboration grew out of? Grace began as a quiet stirring — not yet an image, more like a pulse beneath the surface of thought. When I first met Rita and João, there was a sense of recognition. What I felt in that moment was trust: a spacious, generous trust that gave the work permission to be born slowly, without the pressure of knowing its form in advance. The collaboration grew out of a shared devotion to beauty in its most humble guise. You often say that “feeling comes before seeing”. How does the starting moment of a sculpture or drawing reveal itself to you? The beginning always arrives as an emotion — usually with real-life models. Something moves gently inside me, something weightless yet insistent, as if asking to be held. I recognise it before I understand it. I stay with that feeling until it grows dense enough to take shape. The first mark or gesture in my drawings, and later in my sculptures, is simply a way of recreating that feeling. The work begins the moment I surrender and allow it to guide my hands. THE LIGHT OF ALENTEJO QUIETLY GUIDED THE WORK Grace carries a strong connection to nature alongside marble and bronze. How did the light, texture and rhythm of Alentejo find their way into these works? In what ways did Malhadinha’s setting guide you? Alentejo moves at the tempo of breathing. The light there is honest — it softens and sharpens at once. Malhadinha became a quiet mentor, offering not instructions but presence. The setting didn’t explain the work; it revealed it. What is the relationship between your sources of inspiration and your wider outlook on life? What feeds you most — small everyday moments, nature, relationships, silence? Inspiration, for me, is not an event but a way of paying attention. My outlook on life is shaped by the belief that nothing is too small to contain the infinite. Small things — moments most people walk past: a change in light, a silence between words, a tenderness in someone’s gesture. Nature grounds me; silence clears me; connection softens me. What inspires me most is anything that touches me without asking for attention. BEAUTY REVEALS ITSELF MOST CLEARLY WHEN ISN’T CONFINED In the Grace text, you mention the idea of “beauty without a frame.” What does this notion mean to you personally? Where do you encounter this kind of beauty in daily life? Beauty without a frame is beauty that refuses containment. I find it in the in-between spaces: early mornings, quiet rooms, honest conversations, the feeling just before you speak. It’s beauty that arrives gently and stays long after. It doesn’t announce itself; it simply happens. It’s the kind of beauty you feel before you have time to describe it. To me, this beauty is a form of truth. It has no borders and does not ask to be admired. It lives in unpolished moments — when nothing strives to be more than what it is. A shared way of living — through art, food, landscape and ritual. How would you describe the relationship between art and place in this exhibition at Malhadinha? And how has this experience shaped you personally? At Malhadinha, art does not stand apart from life; it circulates within it. The exhibition is not an interruption of the landscape but an extension. Art, food, the rhythm of the estate, the rituals woven into each day — together they create a kind of living ecosystem. Experiencing my work in this environment taught me something essential: that art becomes most alive when it is allowed to converse with its surroundings, when it becomes part of a shared way of being rather than a solitary statement. It reminded me that art is not just something I make — it’s something I live within.

November 2023 | People FOR EN CONVERSATION about ARCHITECTURE with ECE CEYLAN BABA words Onur Baştürk Yeditepe Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Ece Ceylan Baba ile ilk yüz yüze sohbetimiz bir “hayat ağacı”nın altında gerçekleşmişti. O “hayat ağacı” tanıdık bir yerdeydi. Antalya-Side’deki Paloma Finesse içinde 2020 yılında açılan Yuzu Garden’ın simgesi olan Ficus Australis. İşte o nefis bahçede Ece ile yaz başında bir araya gelmiş ve sürdürülebilir mimari ile yakın gelecekte dünyaya hakim olması beklenen mimari yaklaşımları konuşmuştuk. Elbette her konu “Yuzu Weeekend” kapsamında yaptığımız o günkü konuşmaya sığmamıştı. O yüzden buraya, o konuşmanın devamında yaptığımız uzun röportajı yayınlamak istedim. Çünkü Ece’nin söyleyecekleri hepimizi yakından ilgilendiriyor! Mimarların amacı şaşırtmak mıdır yoksa çözümler sunmak mı? Yoksa ikisi birden mi? Mimarlık insana ait her türlü mekanın üretildiği bir meslek alanı. Ayrıca mimarinin, çağına ait pek çok bilgiyi mekan üzerinden sonraki nesillere aktarmak gibi bir iddiası ve misyonu var. Bu mekanların içinde gündelik hayatta kullandığımız ve kullanmaya devam edeceğimiz mekanlar da, sarsıcı ve bazen spekülatif olması gereken mekanlar da var. Bu durum, binanın türüne, yerine ve vermek istediği mesaja göre değişiklik gösteriyor. Sadece şaşırtmaya odaklanan bir mimari yok… Ancak bu, bazı binaların şaşırtıcı derecede yeni bir söz söylemesine engel değil. BİRİ ÜTOPYA, DİĞERİ DİSTOPYA Mimarların “dünyayı kurtarma, iyileştirme” projelerine nasıl bakıyorsunuz? Mesela BIG’den Bjarke Ingels’in “Masterplanet” projesi ya da Liam Young’ın kurgusal “Planet City” filmi. Mimarlar gerçekten dünyayı iyileştirebilir mi? Dünyayı kurtarma ya da iyileştirme argümanı tek bir meslek alanı için oldukça iddialı. Öte yandan mekanın dönüştürücü gücüne inanırım. İnsan, içinde yaşadığı mekanlardan, mekanlar da insanlardan etkilenir. Birbirine katkı sunan iki canlı organizma gibi beraber şekillenirler. Bu açıdan bakıldığında, mimarinin insan yaşamına olan etkisi oldukça güçlü. Dünyanın kaynakları tükeniyor, yine de evren kendi kendini onarabilecek yeteneğe sahip. Ancak içinde yaşadığımız çağda çok sayıda kriz bulunuyor ve çeşitli meslek insanları tarafından insanlığın sonunun gelmesini ötelemek amacıyla çok sayıda önlem alınıyor. Mimarlık alanında da sürdürülebilir tasarım ilkeleri, enerji verimliliği ve çevre dostu malzemelerin kullanılması gibi çeşitli konular 21. yüzyılda önem kazandı. Masterplanet ve Planet City yaklaşımları bu anlamda farklı argümanlara sahip. Bir tür dualite olarak tanımlayabiliriz. Biri ütopya diğeri distopya olarak iki düşsel çalışma… BIG’nin Masterplanet projesi, iklim krizine karşı dünyayı bütüncül olarak ele alan ve tüm dünya nüfusunun benzer ideal-kentsel mekanlarda yaşadığı öngörülen bir dünya düşü. Dünya için bir masterplan önerisi sunan proje bazı özellikleriyle bir ütopyayı anımsatıyor. Çevre sorunlarına toplam bir çözüm ile yaklaşıyor ve teknolojiyi projenin odağına yerleştiriyor. Günümüzdeki bina ve hatta kent ölçeğindeki önlemlerin yetersizliğine vurgu yaparak gezegen ölçeğinde bir tasarlama eylemi öneriyor. “Planet City” filminde ise Liam Young, sömürgeleştirmenin ve küreselleşmenin ekonomi ile olan güçlü ilişkisini metropoller üzerinden yeniden okuyan, alışılagelmiş düşünceleri ters köşe yapan bir distopyayı konu alıyor. Yaklaşık 10 milyar insanın yaşadığı bir dünyada, alınan ortak bir kararla dünyanın geri kalanının vahşi doğaya teslim edilmesi üzerine kurulan hayali bir şehirdeki yaşananları anlatıyor. Spekülatif bir bilim kurgu özelliği taşıyan film, iklim değişikliğinin çevresel bir sorun olmadığını, aksine siyaset kaynaklı ve ideolojik bir sorun olduğunu öne sürüyor. İ ki çalışma da mimarlar tarafından üretilmiş, hayata geçme iddiası taşımadan tasarlanmış özgün düşünceler. Manipülatif özellikleri ile iklim krizine dikkat çekmek isteyen projeler, çizgi dışı fikirlerle mimarinin kent, kentsel yaşam, çevre ve hatta gezegen ölçeğindeki olası ihtimallerini sorguluyor. Geleceğin evleri şehir şebekesinden tamamen ayrılmış, kendi kendine yetebilen evler mi olacak? Yoksa bu konudaki çabalar fazlasıyla bireysel mi kalacak? Kent, yapılı olan çevresi, yapılı olmayan çevresi ve içinde yaşayan kentlilerin yaşamları ile var olur. Bu durum karmaşık bir örüntüdür ve doğası gereği içinde tekilliği barındırmaz. Kendi kendine yetebilen ev(ler) kavramı da bir süre sonra benzer yaşamları içinde barındıran bir ilişki ağına dönüşmeye mahkum. Bu sebeple gelecekte de kentler, bireysel olmayan, birlikte/bir arada olmayı kutsayan bir yaşamı mümkün kılacak diye düşünüyorum. 3D PRINT İLE YAPILAN BİNALARIN SAYISI ARTACAK Temiz enerji üretimini ve karbon ayak izini azaltan sürdürülebilir inşaat yöntemleri artık en çok konuşulan şeyler. Özellikle de 3D ile yapılan ev projeleri. Mimarlık stüdyoları bu bilince sahip, ama proje talep edenler sizce yeterince bu bilince sahip mi? Sürdürülebilir bir bina inşa etmenin en temel yöntemi bağlamsallığı benimsemek. Yere ait malzeme, yere ilişkin iklim verileri, kültürel bilgiler ve yapma yöntemleri kullanılırsa hem karbon ayak izi en aza indirilebilir, hem de yere ait yapma/etme/inşa etme yöntemlerinin çağdaş yorumları üretilebilir. Günümüzde üç boyutlu yazıcılar ile bazı mimari uygulamalar yapılmakta. Ancak, inşa edilen yapılarda kullanılan hammaddenin çevre dostu olması konusunu önemsiyorum. Doğada yok olamayacak malzemelerin seçimi ileride başka sorunlar üretebilir. İleri dönüşüm ya da geri dönüşüm yöntemleri ile kullanılan hammadde konusunda önemli çalışmalar yapılıyor. Yakın gelecekte, gelişen teknoloji ile üç boyutlu yazıcılar ile inşa edilen yapıların sayısının artabileceğini düşünüyorum. SLA’NIN KOPENHAG’TAKİ YAPISI OLDUKÇA İYİ BİR ÖRNEK Yeşilin ön plana çıkarıldığı, hatta başrolde olduğu mimari tasarımlarla artık daha sık karşılaşıyoruz. Binaların çatı alanlarında organik tarım alanları, mini parklar yaratılması mesela. En çarpıcı örnek, SLA’in projesini yaptığı, Kopenhag’daki enerji santralinin dik eğimli çatısına yapılan peyzaj tasarımı. Tüm bunlar sizce yeterli mi? Yoksa tüm bunlar sadece "greenwashing" yani "yeşil aklama" olayı mı? Mimaride sürdürülebilir tasarım yaklaşımları çok paydaşlı, farklı disiplinler ile ilişkili ve bütüncül olarak ele alınması gereken bir konu. Malzeme seçimi, dönüşebilir/adaptasyon yeteneği olan program ve işlevlerin varlığı, yapının bulunduğu coğrafya ile kurduğu ilişki, enerji verimliliği, doğa dostu inşaat teknolojilerinin kullanılması gibi çok farklı alanı içinde barındırıyor. Şehirden alınan toprak parçasını, devasa bir yapının cephesine ya da çatısına konumlandırılan sınırlı yeşil ile doğaya geri veremeyiz. Ya da sadece “yeşil bina” sertifikası alarak, bunu bir pazarlama argümanı gibi kullanabilmek için sürdürülebilir olmayan bir binaya sonradan eklenen bazı yeşil dokunuşlarla onu sürdürülebilir hale getiremeyiz. Bu konu tasarımın ilk safhasından itibaren başlayan, kullanıcıları ile devam eden, yaşamın içinde döngüsel, canlı ve bütüncül bir sürece sahip olmalı. Bunun dışındaki her durum, bir tür yeşil aklama örneğine dönüşme potansiyeli taşıyor. SLA’nın Kopenhag’daki yapısı -yakın zamanda yerinde de gözlemleme fırsatı buldum- kentteki konumu ve tasarım yaklaşımından ötürü oldukça iyi bir örnek. İşlevinden ötürü kamusallaşması mümkün olmayan bir yapının çatısını kentle bütünleştirip kamusallaştırabilen, bariyerleri güvenli bir şekilde ortadan kaldırabilen, özgün bir fikre sahip. DAHA FAZLA YEŞİL TAHRİBATI KONTROL ALTINA ALINABİLİR Önümüzdeki on yılda bizi yeşilin arttığı şehirler mi bekliyor? Bu konuda iyimser misiniz? Araştırmalar, dünyadaki nüfusun artmaya devam edeceğini ve buna paralel olarak, şehirlerde yaşayan nüfusun kırsal bölgelerde yaşayan nüfusa oranla artış eğiliminde olacağını gösteriyor. Kent yaşamı hâlâ cazip ve cazibesini koruyacak gibi görünüyor. Bu sebeple, önümüzdeki on yılda kentlerde inşa etmeye olan ihtiyacın artacağını söyleyebiliriz. Bir noktaya vurgu yapmak isterim: Şehirlerdeki atıl yapı stokunun yeniden işlevlendirilmesi, gerçekten gerek olmadıkça daha fazla yeşil tahribatının yapılmasını kontrol altına alabilir. Mevcut yapıların verimliliğini artırmak, paylaşımlı mekan kullanımlarını destekleyen politikalar geliştirmek gibi yöntemler benimsenmezse, bu konuda iyimser olduğumu söyleyemem. DÜNYANIN VAHŞİ DOĞAYA TESLİM EDİLMESİ İMKANSIZ Yapmamız gereken gerçekten dünyanın önemli bir kısmını yeniden vahşi doğaya teslim etmek mi? Kurtuluşumuz bu mu? Ne dersiniz? Aslında bu sorunun yanıtını bir önceki soruda yanıtlamış oldum. Dünyanın vahşi doğaya teslim edilmesinin mümkün olduğunu düşünmüyorum. Artan nüfus ve çağın getirdiği yeni mekan ihtiyaçlarına paralel olarak kentlerdeki yapılar artma eğiliminde olmaya devam edecek. Ancak, “yapmak” eylemine odaklı bir politika ile bu durumu daha da vahim çevresel sorunlar üretecek hale getiriyoruz. Yapmadan önce, mevcut olanı yeniden kullanabilmenin ihtimallerini sorgulamanın kurtuluş yollarından biri olduğuna inanıyorum. Bir diğer konu da inşaat teknolojisinin günümüzde ulaştığı seviye ve içinde bulunduğumuz kapital odaklı düzenin getirdiği mega ölçekli projelerin üretilmesine olan iştahın çok canlı olması. 40’LI YAŞLARIM BANA KUSURLU HALİN GÜCÜNÜ ÖĞRETTİ 20’lerinizde, dünyaya, şehirlere ve mesleğinize nasıl bakıyordunuz? Aradan geçen sürede vizyonunuzda neler değişti, neler aynı kaldı? Harika bir soru! Aslında, meslek yaşamımın başında, bir projenin, araştırmanın, binanın ya da metnin kusursuz olması amacı ile çalışırdım. Bunun olabileceğine inanırdım ve doğru planlama ile bu amacın mümkünlüğünü düşlerdim. Yıllar sonra, özellikle de ideal mekan, ideal kent arayışları konusunda derinleşmeye başladıkça, idealize edilmeye çalışılan mekanın gelişime kapalı, totaliter ve durağan olduğu gerçeğiyle yüzleştim. Oysa insan değişen bir canlı, mekanlar da öyle… Aralarında simbiyotik bir ilişki var… Bugün, 40’lı yaşlarım bana kusurlu halin gücünü öğretti. Planlanan, ideal düşün değil; kusurlarıyla var olan gerçeğin ne kadar değerli olduğunu farkettim. Bence dünya da kentler de kusurları ile beraber özgün ve bu sayede birbirinden ayrışıyor ve gelişiyor. Biz insanlar da aynı akışta evrimsel yolculuğumuza devam ediyoruz.

December 29, 2025 | PEOPLE BEYOND NUMBERS: FINANCIAL WELLBEING words Pınar Yılmaz TR BELOW As concepts such as wellbeing and mindfulness increasingly find their place in the world of finance, financial advisor Gamze Gedikoğlu stands out as a pioneer of Financial Wellbeing—an approach that shifts the focus from numbers to people, awareness, and intention. What is Financial Wellbeing? The way people plan their wealth is undergoing a profound transformation. Since the early 2000s—particularly in the US and the UK—wealth management has moved away from product-led models toward holistic approaches that place individual life goals at the centre. Expectations have changed: people no longer want their money simply to grow; they want it to serve their purpose in life. I describe this process as personal awareness combined with strategic planning, shaped by my UK-based professional background and long-standing experience, alongside licences from international authorities such as the CII and CISI. How do you put this approach into practice? When meeting a client for the first time, the questions are not “How much do you earn?” but rather: “What do you want?”, “What does a meaningful life look like to you?”, “What does real security mean to you?” We look beyond financial statements to understand values, priorities, fears, and aspirations. Financial planning is, in many ways, a journey of self-awareness. The plans that emerge are not only goal-oriented, but emotionally balanced as well—because behind every financial table lies a human story, and behind every number, a life purpose. Our role is to make that story visible, allowing money to become a tool for meaning and balance rather than stress. Could you expand on this? Financial Wellbeing is often confused with financial freedom. In fact, it represents the most mature stage of that journey—where money ceases to be an end in itself and becomes a support system for a life aligned with one’s values. At this stage, assets are structured securely and sustainably; financial security remains resilient even in the face of unexpected events; knowledge, experience, and resources are shared consciously; and the focus shifts from accumulation to meaningful contribution and lasting impact. In short, a person feels complete—both materially and emotionally. Anxiety gives way to abundance, sharing, and a clear sense of purpose. This is Financial Wellbeing: a life at ease with money, aligned with values, and capable of inspiring others. What do you mean by an IQ + EQ + AQ–based approach to financial wisdom? Financial wisdom is not built on analytical intelligence alone, but on awareness-led decision-making. IQ helps us understand data and strategy. EQ allows us to see how those strategies serve our life values. AQ is the ability to adapt—to changing conditions, unexpected shifts, and evolving priorities. When these three dimensions come together, the result is not just an investment plan, but a holistic life plan. Because before managing money, financial wisdom is about managing oneself. SAYILARIN ÖTESİNDE: FİNANSAL WELLBEING Wellbeing ve mindfulness kavramları artık finans dünyasında da kendine yer buluyor. Finansal Danışman Gamze Gedikoğlu da bu alanı sayılardan çıkarıp insan ve farkındalığa odaklayan, “Finansal Wellbeing” kavramını uygulayan öncü bir isim. Finansal Wellbeing nedir? İnsanların servetlerini planlama biçimi köklü bir dönüşümden geçiyor. 2000’li yılların başından itibaren özellikle ABD ve İngiltere’de başlayan bu değişim, sadece finansal ürün odaklı yaklaşımlardan uzaklaşıp bireyin yaşam hedeflerini merkeze alan bütünsel servet yönetimi modellerine evrildi. Yani beklenti değişti: İnsanlar paralarının sadece büyümesini değil, hayat amaçlarına hizmet etmesini istiyor. Ben de bu süreci “kişisel farkındalık + stratejik planlama” olarak ele alıyorum. İngiltere merkezli, uzun yıllara dayanan tecrübem ve CII ile CISI gibi uluslararası otoritelerden aldığım lisanslar doğrultusunda. Bu yaklaşımı nasıl uyguluyorsunuz? Bir danışanla ilk kez bir araya geldiğimizde sorduğumuz sorular “Ne kadar kazanıyorsunuz?” değil; “Ne istiyorsunuz?”, “Sizin için anlamlı bir yaşam neye benziyor?”, “Gerçek güven sizin için ne ifade ediyor?” gibi daha derin sorular oluyor. Biz sadece finansal tabloya bakmıyoruz; danışanlarımızın değerlerini, önceliklerini, korkularını ve hayallerini anlamaya çalışıyoruz. Çünkü finansal planlama, aslında bir kişisel farkındalık yolculuğu. Bu yaklaşım sayesinde ortaya çıkan plan sadece hedef odaklı değil, duygusal olarak da dengeli oluyor. Çünkü her finansal tablonun arkasında bir insan hikâyesi, her rakamın ardında bir yaşam amacı var. Bunu biraz daha açar mısınız? “Finansal Wellbeing”, finansal özgürlükle çok karıştırılıyor. Oysa Finansal Wellbeing, bu yolculuğun en olgun evresi. Paranın bir amaç olmaktan çıkıp, değerlerle uyumlu bir yaşamın destekleyicisi haline geldiği noktayı temsil ediyor. Bu aşamada: - Varlıklar güvenli ve sürdürülebilir biçimde yapılandırılıyor. - Finansal güvenlik, beklenmedik olaylar karşısında dahi tehdit altında olmuyor. - Kişi bilgi, deneyim ve maddi kaynaklarını bilinçli şekilde paylaşıyor. - Odak, birikim ya da büyümeden ziyade anlamlı katkı ve kalıcı etki yaratılıyor. Özetle kişi hem maddi hem de duygusal olarak tamamlanmış hissediyor. Endişenin yerini bolluk, paylaşım ve yaşam amacı alıyor. Finansal wellbeing tam olarak bu: Parayla barışık, değerlerle uyumlu ve çevresine ilham veren bir yaşam. IQ + EQ + AQ temelli “finansal bilgelik” yaklaşımı nedir? Finansal bilgelik, yalnızca analitik zekâya değil, farkındalıkla alınan kararlara dayanır. IQ, verileri ve stratejileri anlamamızı sağlar. EQ, bu stratejilerin yaşam değerlerine nasıl hizmet ettiğini kavramamıza yardımcı olur. AQ ise değişen koşullara, beklenmedik dönüşümlere ve önceliklerin evrimine uyum sağlama becerisidir. Bu üç boyut birleştiğinde ortaya bir yatırım planından çok daha fazlası çıkar: bütünsel bir yaşam planı. Çünkü finansal bilgelik, parayı yönetmekten önce kendini yönetme becerisi.

Ocak 2022 | Tasarım | Türkiye for english click here SAMA Aman’ın yat oteli Yazı | Oktay Tutuş A man Resorts son 20 yılda geldiği noktada insanı hem etkileyen hem merak uyandıran hem de kıskandıran konaklama deneyimi sunmakta eşsiz bir yerde duruyor. Projelerinde acele etmeyen Aman’ın yeni projelerini duyurduktan sonra müdavimlerinden sadece tek bir beklentisi var, o da sabır! Aman’ın en yeni projesi ise Project Sama. Bu projeyle Aman, suyun üzerinde bir konaklama deneyimi sunuyor. Yine Aman stilinde, ancak biraz farklı. Her biri özel balkona sahip ve tıpkı Aman otellerinde olduğu gibi neredeyse hiçbir misafirin birbirini görmediği bir düzende tasarlanacak yeni yat-otel, ilk yolculuğuna 2025’te çıkmayı planlıyor. SUUDİ YATIRIMI SÜPER YAT OTELDE NELER VAR? Suudi Arabistan’ın kamu yatırım fonu iştiraki Cruise Saudi ile ortak yapılan bu projenin tasarımı SINOT Yacht Architecture & Design isimli dünyanın en ünlü yat tasarımı firmasına ait. 50 özel süitin yanı sıra çok geniş bir Aman Spa, Japon Bahçesi, iki helikopter pisti, kış tarafında geniş bir Beach Club ve uluslararası mutfaklardan örnekler sunan restoranlar ve lounge’lar; modern hatlara sahip bu süper yatın sundukları arasında. Suya iniş tarihi yaklaştıkça daha fazla detayları duyurulacak bu proje, çeşitli otel gruplarının da daha önce kendilerine ait süper yatlarla konaklama deneyimi sunmasını hatırlatıyor. Mesela Ritz Carlton da bu yılın mayıs ayında kendi yatıyla okyanuslara açılacak. Küresel ısınma seyahatleri karalardan denizlere doğru kaydırıyor diyebilir miyiz? Mümkün! Aman's yacht hotel: Sama Words | Oktay Tutuş A t the point where it has come in the last 20 years, Aman Resorts stands in a unique place in offering an accommodation experience that both impresses, arouses and envy. Aman, who is not in a hurry with her projects, has only one expectation from her regulars after announcing her new projects, and that is patience! Aman's newest project is Project Sama. With this project, Aman offers an accommodation experience on the water. Again in Aman style, but slightly different. The new yacht-hotel, which will be designed in a way that almost no guests see each other, each with a private balcony and just like in Aman hotels, plans to set out on its maiden voyage in 2025. The design of this project, which was made in partnership with Cruise Saudi, the public investment fund subsidiary of Saudi Arabia, belongs to the world's most famous yacht design firm, SINOT Yacht Architecture & Design. In addition to 50 private suites, a very large Aman Spa, Japanese Garden, two helipads, a large Beach Club on the winter side and restaurants and lounges serving international cuisine; Among the offerings of this superyacht with modern lines. Çapa 4

January 27, 2026 | DESIGN & INTERIORS the BEST of Maison&Objet words Maria Chiara Antonini Hundreds of exhibitors and thousands of visitors animated the Paris trade fair dedicated to design and the world of interiors. A vibrant crossroads of ideas, materials, and visions, where furniture, decorative objects, textiles, and ceramics engaged in a continuous dialogue, transforming the fair into a living narrative of contemporary design. A SHARED LANGUAGE With over 67,000 visitors and 2,294 exhibitors, the latest Paris edition of Maison&Objet once again confirmed its role as a privileged observatory on the future of interior design. An unmissable event that continues to capture and interpret the transformations of contemporary living. The common thread running through the showcased novelties is clear: a renewed focus on traditional crafts—from ceramics and textiles to glassmaking—reinterpreted through contemporary design languages that seamlessly blend memory, materiality, creative vision, and modern aesthetics. The collections on display thus become tools for reflection, offering sensitive responses to the evolving needs of everyday life, with the aim of enhancing quality of life through design. But what will the interiors of the future look like? Offering a possible answer is Elizabeth Leriche, scenographer and trend forecaster, and curator of the exhibition What’s New? In Decor. “The interiors of tomorrow will be increasingly modular, designed to adapt to constantly evolving lifestyles. The pursuit of wellbeing, comfort, and a reassuring sense of familiarity will remain central,” she explains. Her installation, which interprets living as a layering of time, fits seamlessly into the theme of the 2026 edition, Past Reveals Future, presenting a broad and multifaceted vision of décor as fertile ground for design experimentation. CRAFT, REVISITED Ceramics take center stage, marking a heartfelt return to an artisanal aesthetic: vibrant surfaces, bold patterns, intense colors, and a material richness that becomes decoration in itself. A prime example is the new collection by Paola Paronetto, created in collaboration with Giovanni Botticelli, designed to meet the demands of increasingly sophisticated interior projects. This vision is echoed in the new dinnerware line designed by Belgian-Peruvian artist Shirley Villavicencio Pizango, known as Shurleey, for Serax, where flowers, plants, and fruit are transformed into poetic illustrations that enliven the table. Strong character and formal rigor define the identity of Table Machine, which makes color and geometry its contemporary hallmark. More classic in tone, with earthy hues and tactile surfaces, are the collections by Mos Portugal and Onofrio Acone, the latter also selected by Elizabeth Leriche for her installation. The floral world weaves through many of the collections, taking on ever-new forms: from Doing Goods cutlery adorned with delicate raised floral motifs, to the textile realm, where brands such as Goyaal Living and Jamini celebrate a slow, welcoming way of living—one defined by calm, intimacy, and an elegance that evokes the timeless charm of the countryside. LIGHTING AS NARRATIVE Lighting design also embraces bold colors and playful forms. The new collections by Ferroluce, Fermob, and Valerie Objects combine imaginative expression and experimentation with cutting-edge technology, transforming light into a narrative and scenographic element. Furniture design, too, takes center stage, with soft, enveloping lines like those proposed by Pedrali and Morpho, inviting a more mindful way of experiencing living spaces—one that fosters connection with oneself, with others, and with beauty. The new chair by House of Capricorn stands as a declaration of love for craftsmanship, a dialogue between mastery and traditional know-how that also resonates in the world of surfaces: from the ceramic tiles of Portuguese brand Theia to those of Turkish label Karoistanbul, characterized by modular, combinable forms designed to create unique, highly personalized solutions. TOWARDS TOMORROW And what about the hospitality of the future? Rudy Guénaire, through his installation Suite 2046, envisions it as an experience suspended between storytelling and visual poetry: “an architecture that strips back to the essentials and dares to dream big.” A journey that reinterprets everyday rituals, transforming them into a sensitive narrative poised between beauty, imagination, and desire.

February 26, 2026 | vol 17 INSIDE ELENA’s WORLD words Maria Chiara Antonini photos Courtesy of Elena Salmistraro Known worldwide for her playful and imaginative creativity, Elena Salmistraro has become one of the most sought-after collaborators among design companies today. The Italian product designer and artist studied art at the Brera Academy before graduating first in Fashion Design and later in Industrial Design. I met her in her Milanese studio—and here’s what she told me. I’VE NEVER TRIED TO BUILD A PERSONA—I’VE ALWAYS REMAINED TRUE TO MYSELF Your creativity ranges from furniture for Busnelli, Driade and Cappellini to ceramics for Bosa and Lithae, from a piano for Steinway and Disney to installations for Guglielmi. How do you express your ideas through so many different projects? What I try to do is play on that subtle boundary that both unites and separates different disciplines—the same one that can exist between a sofa, a fabric, or a vase. In design, thanks to my artistic background, I’ve always been fascinated by language and authorship, because these are the elements that allow you to move across different fields without appearing forced or out of context. Consistency, genuineness, and authenticity are the foundations of my journey. Today you are famous for your recognizable and unique stylistic signature. How long did it take you to achieve the success you have today? There are no shortcuts. Everything I’ve achieved is the result of years of hard work, invaluable failures, and many sleepless nights. I believe the appreciation and affection I receive stems from my personality. I’ve never tried to build a persona—I’ve always remained true to myself. WORKING WITH ALESSI WAS A GREAT HONOUR FOR ME How do you choose the companies you collaborate with? Harmony comes first. Having a good product isn’t enough, nor is a good story. What I consider fundamental is the energy we create, the feeling of moving in the same direction. I deeply respect a company’s language and identity, because a collaboration is always a mutual dialogue, a journey together—never just a matter of working side by side. You designed a jewellery line for Alessi. What did you like most? Working with Alessi was a great honour for me. During my visit to the company and their museum, I discovered that the true heart of their expertise lies in the crafting of steel. I realised the potential of a material often considered poor or ordinary, and with Alessi it could be transformed into something surprising. From this intuition, the collection was born—designed to create a physical and intimate bond with the wearer. COLOUR IS A TRUE LANGUAGE—NOT SIMPLY A DECORATIVE ORNAMENT With the Tai Ping rugs you brought colour and modernity. How important is the choice of colour? For me, colour is a true language—not simply a decorative ornament, but a way to express feelings and emotions. For that specific collection, I wanted to work as if they were real paintings, not just decorative rugs. The goal was to create pieces capable of transforming the atmosphere of an entire space. Finding the right colours was like tuning a musical instrument. Three adjectives to define your style. And a piece of valuable advice you were given when you were starting out? Imperfect, Emotional, Material. “They’ll try to take away that childlike look from you. Don’t let them.” Alessandro Mendini told me. - The full story is featured in Vol.17 - Print VOL XVII - 2025 ₺970,00 Price Add to Cart

Şubat 2023 | People ALP ÖZCAN Words Onur Basturk Alp Özcan talks about founding Alen Yacht in 2004, the new Alen 77 model, and his lifelong passion for the sea. You’ve always been deeply connected to the maritime world, haven’t you? Yes, it’s been a part of my life for as long as I can remember. I’ve been sailing since I was six years old. When I was nine, my family sent me to a boarding school by a lake in Switzerland. I trained and competed in sailing races every day there. Then, in 2000, my father had a sailing yacht built in France. I spent half the year at sea with that boat. Besides sailing, I’ve also done kitesurfing and freediving, and I’ve been on countless boats. That exposure led me to believe that boats could be designed and built to offer better functionality and design. After all, only someone with extensive experience at sea can truly design and produce a more "sea-worthy" boat. THE FIRST "WALK-AROUND" BOAT CONCEPT What would you say are the standout qualities of your yacht company? What sets us apart the most is our unique designs. In 2008, we introduced the world’s first "walk-around" boat concept. This design maximizes usability from bow to stern. Unlike traditional boats where the space is often limited to seating around a table at the rear, the "walk-around" concept creates various functional areas on the deck, reclaiming previously wasted space. Another advantage is its safety, which is now a priority for many European and American manufacturers who have adopted the concept. Beyond design, our commitment to producing only 7-8 boats a year allows us to maintain strict quality control. Most of our team has been with us since 2004, and today we’re a group of around 100. We operate in a 10,000-square-meter facility equipped with the latest technology. STAYING PUT WITHOUT ANCHORING Which of your models are you most proud of? The Alen 55 is our best-selling model. Imagine driving an open-top Bentley along the coastal roads of Italy—that’s the feeling you get cruising at 35 knots on the Alen 55. At 17 meters, it’s neither too big nor too small—a seasoned sailor can handle it solo. It’s the perfect "weekend boat". What are the three key features of your new Alen 77 model? The Alen 77, which continues the "walk-around" concept, features four cabins and two crew cabins. Thanks to its advanced technological equipment and machinery, it’s 30% more fuel-efficient and faster compared to boats of similar size and weight. Additionally, it offers a DPS (Dynamic Positioning System) option that uses GPS coordinates to keep the boat stationary without anchoring. This feature simplifies maneuvering, even with a smaller crew. A HIDDEN GEM: AMORGOS AND PANTELLERIA What does sailing mean to you? Happiness, peace, adventure, and freedom! I could spend the entire year at sea. The ability to step off the boat into a bustling crowd whenever I want and then retreat back to solitude is incredibly liberating. I never stay in one place for more than two or three days—I’m always in discovery mode. So far, I’ve kept my boats at a size I could manage without a crew. Being alone or sometimes with friends on the water is a unique experience. There’s always something to do on a boat, which suits me perfectly since I can’t sit still. Where are you planning to sail this summer? This summer, I’ll likely visit the islands of Patmos, Arki, and Marathi in the Aegean. From there, I’ll head to Mykonos. In Italy, Capri is on the list. Since Alen Yacht has another shipyard in St. Tropez, I spend a few months in the South of France every year. For a hidden gem, I’d recommend the secluded Amorgos Island in Greece or Pantelleria Island, located between Sicily and Tunisia

DESIGN & INTERIORS a BUNGALOW REWORKED RESTORING a QUIET LEGACY BETWEEN HOUSE and GARDEN CABIN DEVIN the SPIRES APARTMENT the BEST of STOCKHOLM DESIGN DAYS the ART of BEING ECLECTIC the OSKLO DUO at HOME LIVING on a CONCRETE CANVAS MAISON MARIEL EVERY DETAIL HAS a STORY MONOLITH LODGE the BEST of Maison&Objet ESSENCE of JAPAN a CONTEMPORARY TAKE on a LONDON HOME HOUSE of GREEN PATIOS DAVID/NICOLAS’ LATEST DESIGN at ADREA HOME, a QUIET ESCAPE from the NOISE of the WORLD FIVE YEARS, FIVE HOMES DAYLIGHT AS a WAY of LIVING SOFT BRUTALISM, REIMAGINED Show More

December 2024 | Urban ENGLISH BELOW İSTANBUL'DA YIL SONU: MEKANLAR ve PARTİLER words Onur Baştürk Yılın son haftasına girerken İstanbul’da yeni restoran açılması çok da beklenen bir şey değildir. Özellikle de bu ekonomik iklimde. Ama işte burası sürprizli bir şehir, arada böyle şeyler oluyor. O yeni restoran barın ismi Cozy. Lucca’dan ayrılan Emrah Gencer’in kurucu ortakları arasında olduğu Cozy’nin iç tasarımı Rezzan Benardete Interiors’a ait. Henüz fırından yeni çıktığı için gidip görmüş değilim, bunlar sadece ön bilgi olsun, gördükten sonra ayrıca yazarım. MEZKLA’NIN TUHAF YANI Gel gör ki bir ay önce açılan yeni bir restoran daha var, Etiler’de açılan Mezkla. İsminden dolayı Meksika mutfağı olduğunu sanıp heveslenmiştim, ama Meksika ve Akdeniz mutfağının karışımıymış. Peki bu karışım olmuş mu? Amaca yaklaşmışlar diyelim. Biz arkadaşlarımla Chili İçli Köfte ve Mariposa Karides denedik. Mariposa Karides’in en çok tütsülenmiş biberli orzosunu sevdim. Chili İçli Köfte’ye de on üzerinden 7 verdim. En olmasa da olur dediğim tabak, odun ateşinde pişmiş brokoliydi. O da benim hatam, “Hadi sipariş edelim “ diye ısrar eden bendim! Taco’lara gelince bir itiraf: Başka restoranlarda daha iyi taco’lar yedim. Mezkla’nın en iyi yanı ise geniş tekila/mezkal bazlı kokteyl menüsü. Chili’sinden Tommy, Paloma ve Mezcalita’sına kadar her çeşit var ve hepsi de 10 puan! Mezkla’nın en tuhaf yanı ise konuksever olmayan kapısı. “Rezervasyonunuz var mı?” diyerek önümüze etten duvar ören güvenlik görevlisi bir de üstüne, “Beca’ya gelmediniz değil mi? Herkes bizi orayla karıştırıyor” dedi. Tuhaftı. Neyse, bu tatsız girişi Mezkla’nın müdürü Sina Baltutan tüm profesyonelliği ve kibarlığıyla düzeltti. Sina’nın yolu açık olsun! Bu arada Mezkla’nın iç tasarımı Gab Foods girişimiyle tanıdığımız Gabriela Palatchi Elhadef’in Gab Studio’suna ait. Tasarım başarılı, ama aydınlatmanın bir kısmı çoğu İstanbul restoranında olduğu gibi “sorgu ışığıyla” geçiştirilmiş, bu hayli üzücü. YILIN EN İYİ UĞURLAMA PARTİSİ En çok eğlendiğim partide ise tamamen objektif olmam mümkün değil! Çünkü Yuzu Community’nin 2024’teki son partisinde mimar dj ikili Alp Usluduran ve Doruk Kubilay öyle iyi bir set çaldılar ki, bir kez daha onlara bin teşekkür! Tabii Simply Perfect ve nefis atıştırmalıklarla bizi doyuran Pigalle’e de… Alp ve Doruk’un çaldığı Yuzu partisinin ertesi gecesinde ise -yine onlar sayesinde- kendimi Zorlu PSM’deki Fideles performansında buldum! Fideles’in performansı müthişti, ama ben yine kalabalığın sosyolojisindeydim. Her kesimden insan vardı diyebilirim. Özellikle de: Siyah gözlüklerini asla çıkarmayan (nedenini sonradan öğrendim) yarı sert delikanlı yarı şehirli cool -bazen de ter kokabilen- erkekler topluluğu ile müzikten zevk almaya çalışırken almaya çalışırken ortamın hafif tekinsizliği nedeniyle kız arkadaşlarına sıkı sıkı sarılmış diğer erkekler topluluğu… Hiçbir tarafa aidiyet hissetmediğimden bir süre sonra çıktım tabii. YEAR-END in ISTANBUL: SURPRISES, SPOTS, and PARTIES The final week of the year isn’t exactly the prime time for new restaurant openings in Istanbul—especially given the current economic climate. But hey, this city has a way of surprising us, and every now and then, things like this happen. The latest addition is Cozy, a restaurant-bar co-founded by Emrah Gencer, who you might know from Lucca. The interior design is by Rezzan Benardete Interiors, and while I haven’t had the chance to check it out yet (still fresh out of the oven), consider this a little heads-up. I’ll report back once I’ve visited. THE WEIRDEST PART OF MEZKLA? But there’s another newcomer that beat Cozy to it by about a month: Mezkla, located in Etiler. The name had me dreaming of Mexican cuisine, but it turns out it’s more of a Mexican-Mediterranean fusion. So, did the fusion work? Let’s just say they’re on the right track. My friends and I tried the Chili İçli Köfte and the Mariposa Shrimp. The best part of the shrimp dish was the smoky, peppery orzo—it really stood out. As for the Chili İçli Köfte, I’d give it a solid 7 out of 10. The one dish I could’ve done without? The wood-fired broccoli. But that’s on me—I was the one insisting, “Let’s try it too!” Now, about the tacos: confession time. I’ve had better tacos at other places. What Mezkla really excels at, though, is its margarita/tequila-based cocktail menu. From Chili and Tommy margaritas to Paloma and Mezcalita, they’ve nailed it. Every single one deserves a 10/10. The weirdest part of Mezkla? The less-than-welcoming bouncer at the entrance. He stopped us with a stern “Do you have a reservation?” and then added, “You’re not here for Beca, right? Everyone keeps confusing us with them.” Strange vibes, to say the least. Thankfully, Mezkla’s manager, Sina Baltutan, swooped in with utmost professionalism and charm to make up for the awkward welcome. Here’s to Sina and his bright future! On a design note, the interiors are by Gabriela Palatchi Elhadef’s Gab Studio, known for Gab Foods. The design is lovely, but like many Istanbul restaurants, the lighting falls flat—more “interrogation room” than “ambience.” A real shame. PARTIES, DJs, AND THE YEAR’S BEST SEND-OFF When it comes to the most fun New Year’s party I attended, I’ll admit I can’t be entirely objective. The final Yuzu Community bash of 2024 was unforgettable, thanks to the architect-DJ duo Alp Usluduran and Doruk Kubilay, who spun an incredible set. A thousand thanks to them once again! And, of course, props to Pigalle for keeping us fueled with their delicious bites and to Simply Perfect, the tequila that perfectly matched the vibe of the night. The night after that epic Yuzu party, I found myself—thanks to Alp and Doruk—at Zorlu PSM for Fideles’ performance. It was phenomenal. But true to form, I couldn’t help but analyze the crowd. The people-watching didn’t disappoint: a mix of “too-cool-to-take-off-my-sunglasses” urban tough guys (I later found out the reason for the shades) and another group of slightly anxious men clutching their girlfriends for dear life in the faintly edgy atmosphere. Neither group felt like my crowd, so I called it a night early. Here’s to Istanbul, where the unexpected keeps us on our toes and the parties keep us dancing. Bring it on, 2025!

Print | Abonelik ALL ISSUES PRINT SUBSCRIPTION Mesafeli Satış Sözleşmesi

Şubat 2022 | Tasarım | Amerika for english click here Selim Vural’ın NY’daki yenilikçi projesi LILLY Yazı | Onur Baştürk N ew York’ta yaşayan mimar Selim Vural’la geçtiğimiz yıl yuzu vol3 bahar sayısı için Dune House adlı projesini konuşmuştuk. “Earth Sheltering” anlayışıyla yapılan, kendine kendine yetebilen, doğayla uyumlu bir konut projesiydi Dune House. Render’larını görür görmez heyecanlanmıştım. Selim Vural’ın mimarlık ofisi Studio Vural şimdi yeni bir projeyle karşımızda: Lilly. Ve bu proje de aynı şekilde heyecan verici, yenilikçi ve şaşırtıcı. PASİF MİMARİ VE SÜRPRİZ ZAMBAKLI ÇATI Manhattan’daki Bryant Park yakınlarında konuşlanacak Lilly, sıradan bir ‘tower’ değil. Mimar Selim Vural, Lilly projesini “Pasif mimarinin bir sonraki adımı” olarak nitelendiriyor. Peki pasif mimari anlayış nedir? Özetle şu: Pasif mimaride herhangi bir mekanik ve elektrikli sistem kullanılmadan sistem yapı elemanlarıyla oluşturuluyor. İç mekanların kışın sıcak, yazın serin kalmasını sağlamak için güneş ve rüzgar enerjisiyle yapı malzemelerinin doğal özelliklerinden faydalanılıyor. 18 konut ve 23 ticari kattan oluşan hibrit bina Lilly, işte bu özelliklerle donatılmış bir proje. Ama Lilly’nin çok çarpıcı bir başka özelliği daha var: Dış cephesindeki bitki örtüsü! Her bahar açan, yılın geri kalanında yeşil kalan ve az bakım gerektiren Asya zambaklarıyla süslenmiş geniş bir yeşil çatı cephesine sahip Lilly. Bu görüntüsü binaya hem çok estetik bir görüntü kazandırıyor hem de doğal bir yalıtım sağlanmış oluyor. ENERJİ KAYBI MİNİMUM Yeşil çatının altındaki ofisler doğal olarak yan camlarla aydınlatılıyor. Alt konut birimleri ise iyi yalıtılmış bir cepheden bol miktarda doğal ışık ve hava alıyor. Lilly’nin yeşil çatı yalıtımı, üçlü yalıtımlı cam ve ısı değişimli hava girişleriyle desteklenen jeotermal bir sistem sayesinde ısıtılıp soğutuluyor. Bu sistem iç mekana temiz hava sağlıyor ve böylece enerji kaybı benzeri görülmemiş seviyelere iniyor. “TEMİZ BİR GELECEĞİN ÖNÜNÜ AÇMAK İÇİN” “Lilly'yi seviyoruz. O çok güzel, güçlü ve doğanın bir gücü” diyen Vural, temiz bir geleceğin önünü açmada mimarlığın rolünün çok önemli olduğunu da bu projesiyle vurgulamak istiyor. Selim Vural's innovative project in New York LILLY Words | Onur Baştürk W e talked to architect Selim Vural, who lives in New York, about his project called Dune House for the spring issue of yuzu vol3 last year. Dune House was a self-sufficient housing project in harmony with nature, built with the understanding of “Earth Sheltering”. I was excited as soon as I saw renders. Studio Vural, the architectural office of Selim Vural, is now here with a new project: Lilly. And this project is equally exciting, innovative and surprising. Lilly, which will be located near Bryant Park in Manhattan, is no ordinary tower. Architect Selim Vural describes the Lilly project as "the next step in passive architecture". So what is passive architectural understanding? In summary, this is the following: In passive architecture, the system is created with structural elements without using any mechanical and electrical systems. In order to keep the interiors warm in winter and cool in summer, the natural properties of building materials are used with solar and wind energy. Lilly, a hybrid building consisting of 18 residences and 23 commercial floors, is a project equipped with these features. But Lilly has another striking feature: the vegetation on its exterior! Lilly, which blooms every spring, stays green the rest of the year, and features a wide green roof front adorned with low-maintenance Asian lilies. This appearance both gives the building a very aesthetic appearance and provides a natural insulation. “We love Lilly. She is very beautiful, strong and a force of nature”, Vural says, and with this project he wants to emphasize that the role of architecture is very important in paving the way for a clean future. Çapa 4

August 2023 | YUZU BODRUM | Coffee Table Book TR below ARDA ÖNEN words & photos Onur Baştürk How did your Bodrum adventure start? I spent my childhood in Kerpe, located on the coast of the Black Sea. Because of my mother and father, I've always had a close relationship with the sea. I owned a small sailboat, canoe, and surf gear. In fact, we were surfing in big waves without even knowing it! Afterward, the whole family moved from Kerpe to Bodrum. During the summer months, I started to shuttle back and forth between Bodrum Marina and Yalikavak. There is a very renowned bar in Yalikavak called Teras Bar. There is a very renowned bar in Yalikavak called Teras Bar. Back then it was a British surfers' hangout place. It genuinely felt like overseas. I developed a brotherly relationship with Barış, the manager. I started out as a barboy. I was very happy. That's when I discovered that I take great satisfaction in assisting people to have a good time. And this line of work became my life. You opened Sail Loft in 2000. How did the process develop? Was it challenging or effortless? While working at Yalıkavak Terrace Bar, during the day I was coming to Gündoğan Bay, where the British surf sailing business is located, and started surfing and hanging out with surfers. In a short time, with an offer, I decided to do this work in a place where Sail Loft is located now. I was 21 years old. Of course, it was very hard, but it was fun! We were throwing parties by playing cassettes with a home stereo. As you can understand, we were wrapping tapes with a pen! Back then, the front of Sail Loft was sand all the way down to the sea and it was awesome. We were a real surf bar. I SAID THIS WOULD WORK OUT AND IT DID! In a short period of time, Sail Loft turned into a school of surfing during the day and an iconic bar, where people from all over Bodrum have fun, at night. What do you tie this success to? We are as we always have been. We have made friendships that last for years. We introduced each of our friends to our new friends. We played good music. We made good food. And we definitely avoided the braggartism. Everyone who came was very comfortable. Since 2000, we have been the gathering point for free-spirited people who enjoy life with their skin covered in salt and feet covered in sand! The spread of Instagram, of course, boosted its popularity. In fact, for a while, the popularity became much so we switched our account to a private account. For the last seven years, we have been managing it as a private account. It can be said that we grew up together with Sail Loft. When you take a look today, at what point do you see both yourself and Sail Loft? We undoubtedly grew together. I've jumped through a lot of hoops, and I've experienced a hard time. But I always kept on going. I said this will work out. I believe it did. Sail Loft today, has become a brand that has its own line and path, is experienced, puts emphasis on quality, and maintains its sports spirit. Now, I have become a somebody who enjoys living with the brand and works to make my year better than the last one. I am able to say that I am competing with myself. Bodrum maceran nasıl başladı? Çocukluğum Karadeniz kıyısındaki Kerpe’de geçti. Anne ve babadan dolayı denizle hep haşır neşirdim. Küçük bir yelkenlim, kanom ve sörf malzemem vardı. Hatta büyük dalgaların içinde hiç bilmeden dalga sörfü bile yapıyorduk! Daha sonra tüm aile Kerpe’den Bodrum’a taşındık. Yaz aylarında Bodrum Marina ve Yalıkavak arası mekik dokumaya başladım. Yalıkavak’ta Teras Bar diye çok meşhur bir bar var. O zamanlar İngiliz sörfçülerin takıldığı bir mekandı. Gerçekten yurtdışı gibiydi. İşletmecisi Barış ile abi-kardeş olduk. Barboy olarak işe başladım. Çok mutluydum. İnsanların güzel vakit geçirmelerini sağlamaktan büyük keyif aldığımı o zaman farkettim. Ve bu iş hayatım oldu. Sail Loft’u 2000 yılında açtın. Süreç nasıl gelişti? Yalıkavak Teras Bar’da çalışırken gündüzleri İngiliz sörf yelken firmasının bulunduğu Gündoğan koyuna gelip sörf yapmaya ve sörfçülerle takılmaya başladım. Kısa süre içerisinde bir teklifle şu an Sail Loft’un olduğu yerde bu işi yapmaya karar verdim. 21 yaşındaydım. Tabii ki çok zordu, ama eğlenceliydi! Ev tipi müzik seti ile kaset çalarak partiler yapıyorduk. Kalemle kaset sarıyorduk yani! O zamanlar Sail Loft’un önü denize kadar kumdu ve müthişti. Tam bir sörf barıydık. OLACAK BU İŞ DEDİM VE OLDU! Kısa sürede Sail Loft gündüz sörf okulu, gece ise Bodrum’un dört bir yanından gelenlerin eğlendiği ikonik bir bara dönüştü. Neye bağlıyorsun bu başarıyı? Hep olduğumuz gibi olduk. Uzun yıllar süren dostluklar edindik. Her arkadaşımızı yeni gelen arkadaşlarımızla tanıştırdık. Güzel müzik çaldık. Güzel yemek yaptık. Ve kesinlikle kasıntılıktan uzak durduk. Gelen herkes çok rahattı. 2000 yılından bugüne tuzlu tenleri ve kumlu ayaklarıyla hayatın tadını çıkaran özgür ruhlu insanların buluşma noktası olduk! Instagram’ın yaygınlaşması elbette popülerliği artırdı. Hatta bir ara popülerlik fazla geldi ve hesabımızı özel hesaba çevirdik. Son yedi yıldır özel hesap olarak yönetiyoruz. Sail Loft’la beraber büyüdün denilebilir. Bugün baktığında hem kendini hem de Sail Loft’u nasıl bir noktada görüyorsun? Kesinlikle beraber büyüdük. Çok büyük badireler atlattım, çok zorlandım. Ama hep sebat ettim. Olacak bu iş dedim. Oldu diye düşünüyorum. Sail Loft bugün, kendine ait bir çizgisi ve yolu olan, deneyimli, kaliteye önem veren, sporculuğunu koruyan bir marka oldu. Artık marka ile yaşamaktan büyük keyif alan ve her yılımı bir öncekinden daha iyi kurgulamak için çalışan biri oldum. Yarışım kendimle diyebilirim.

August 18, 2025 | DESIGN & INTERIORS the TIMBER MANIFESTO words Elena Grabar photos Mikhail Loskutov style Natalya Yagofarova Designed by interior architect Olga Ryukina for her own family, this timber-clad country home sits quietly among old spruces on a secluded woodland plot. At once architectural and intimate, it serves both as a retreat and as a personal design manifesto. LIVING WITH THE TREES When choosing the site, preserving the forest was the first principle. “We didn’t remove a single tree,” says Ryukina. “The house had to be part of the landscape, not imposed on it.” She oriented the building so that the main rooms face the forest, with floor-to-ceiling glazing opening the interiors to the view. The trees, she says, are the home’s true decoration—and its greatest luxury. Though her husband had long dreamed of a wooden house, Ryukina opted to add interior plasterboard walls to create more functional zoning. This brought technical challenges—wood moves, plaster does not—but with the help of engineers, the structural dynamics were resolved. The result is a space where the warmth of timber meets the precision of thoughtful planning. CIRCULARITY AND CALM The ground floor is fluid and intuitive. A double-height living room anchors the layout, which flows into a smaller lounge, dining area, kitchen, and pantry, with a guest bathroom and entrance hall completing the loop. “I love circular plans,” the designer explains. “They make daily life easier and offer multiple paths through the house—there’s always more than one way to move from A to B.” Upstairs, the mood shifts. The private wing includes the master bedroom with a walk-in wardrobe and study, a guest room, a child’s bedroom, and a family bathroom. In the central hall, open bookshelves frame a quiet reading nook with a view into the treetops. NATURAL TEXTURES, LAYERED TONES Every surface was considered with care. Porcelain stoneware defines the entry axis, while natural wood flooring adds warmth elsewhere. Marble—used for kitchen and bathroom counters—brings a tactile richness that Ryukina finds irresistible. “It’s not the most practical, but I love how it looks and feels. That matters more to me.” Timber remains the leading actor, yet it shares the stage with steel, tinted wall finishes, and custom joinery. Niches for logs are clad in brushed metal; a book alcove in the living room is tiled; door portals and a reading niche are finished in fine veneer. Vertical rhythms recur throughout—from panelled doors and wardrobes to ribbed glass and wooden handles. Even the art aligns with this geometry. In the upstairs hallway, a papier-mâché panel by Ulyana Khokhlova echoes the forest’s silent lines. A LOVE OF VINTAGE AND DETAIL The home’s atmosphere emerged piece by piece—guided by instinct and emotion. It began with a set of vintage Italian dining chairs and an armchair for the lounge. Slowly, the rest followed: a bespoke steel table, a curving sofa, a custom bed, stair sconces designed by Ryukina herself. “I always mix vintage with contemporary and made-to-order items. It softens the space and makes it feel lived-in, less defined by time.” This is a house born of attention—quiet, layered, and deeply personal. A retreat not only into nature, but into a world shaped by light, material, and the subtle discipline of beauty.